preload
Excalibur's Blog!
Jun 06

อุดมการณ์ บนฐานเงินเดือน…

…ไม่ว่าคุณจะคิดหรือทำงานด้วยปณิธานและอุดมการณ์อันอิ่มเอมเลิศล้ำเพียงใด

…มีใครปฏิเสธผลตอบแทน สำหรับปากท้อง!?

…ใครทำงานโดยปฏิเสธการรับเงินเดือน หรือค่าจ้าง? คงจะมี!

…แต่ถ้าคุณ ยัง! อย่าริไปว่าผู้อื่น ว่าเห็นแก่ปากท้อง! ;-)

.


เห็นแก่ตัว โลภ คดโกง ไม่ซื่อสัตย์ ฯลฯ … อาจจะต่างไปจาก “เห็นแก่ปากท้อง”

ต่างกันมากน้อยแค่ไหน …อาจใช้ใจตัวเองวัดดู… ;-)

####

เดี๋ยวนี้กลับรู้สึกว่าไม่ค่อยได้เปิดอีเมล์บ่อยเหมือนก่อน …เกือบจะเรียกว่าแต่ละวันบางครั้งก็ลืมไปเลยก็มี ก็แปลกๆ ดีเหมือนกัน!

อย่างที่เคยบอก ผมมักจะได้ fw mail ที่น่าสนใจ จากชายต่างชาติคนนี้อยู่เสมอๆ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร!!!

ส่วนใหญ่จะอ่านไม่รู้เรื่อง ก็เลยดูแล้วน่าสนใจ ถ้ารู้เรื่องดี อาจจะไม่น่าสนใจ ;-D

นี่เป็นอีเมล์หัวเรื่อง That Is MOM! ที่ผมได้รับ ;-) หลายคนอาจจะเคยผ่านตามาบ้างแล้วก็ได้..!!

Why mother is so special:

When I came home in the rain,

Brother asked why you didn’t take an umbrella.

Sister advised why you didn’t wait till rain stopped.

Father angrily warned, only after getting cold, you will realize.

But Mother, while drying my hair, said, stupid rain! Couldn’t it wait, till my child came home?

That Is MOM!

;-

####

   ทีนี่ขายบัตร$ หรือเปล่าครับ? …ผมเอ่ยถามคุณลุงที่ลุงเองคงนึกไม่ออกว่าเคยรู้จักกันมาเมื่อใด

   คุณลุงมองผมอย่างชั่งใจ… ขาย! ลุงตอบพร้อมใช้สายตาสำรวจผม อย่างสงสัยว่าที่ถาม ถามทำไม?

   ผมวิ่งส่งบัตร$ อยู่ครับ มีอะไรใกล้หมด จะรับไว้บ้างไหมครับลุง?

   ปกติซื้อที่ไหนครับ?

   ได้ราคาเท่าไหร่ครับ?

   …

ผมยิงคำถามแบบเปิด(โอกาส) ให้การสนทนาที่ยาวขึ้น

ผมทราบราคาแล้วใจชื้นขึ้นบ้าง (เราสู้ได้ ;-)

   ยังมีอยู่หลายใบ คงยังไม่เอา  …แต่ลุงบอกผมแบบปิดการสนทนา !

   ครับ! ไว้จะแวะมาถามอีกทีนะครับ …ผมก็เตรียมใจเตรียมตัวกลับบ้าน ;-(  พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นกล้วยทอด ของโปรดสำหรับผม ;-)

   เอากล้วยทอด 10 บาทครับลุง… (ไม่ได้ตังค์ ยังต้องจ่ายตังค์อีกเรา …ผมแอบนึกขำๆ ปนเศร้าให้กับตัวเอง ;-)

   แม่เอ็ง…มีบัตรอะไรใกล้หมดหรือยัง ดูซิ! จะเอาบัตร$ ไว้ไหมเนี่ย…เขามาขาย …ลุงตะโกนถามป้าที่อยู่ในบ้าน พร้อมกับหยิบกล้วยทอดให้ผม ในแบบที่ผมคิดว่าถ้าซื้อทีอื่นคงจะ 20 เป็นอย่างน้อย ;-)

   ก็ดูถั๊วะ! ในกระเป๋าที่วางอยู่นั่น …ป้าตะโกนตอบแบบอารมณ์ไม่ดี ในขณะที่ผมรู้สึกว่าเราควรจรลีไปโดยไว

ลุงค้นดูบัตรในกระเป๋า และยืนนับ ผมเองก็เห็นว่ามันเหลืออีกตั้งหลายใบ เฮ้อ! หมดหวัง..

   บัตรราคา 100 เหลือแค่ 2 ใบเอง แม่เอาไว้ไหมล่ะ …ลุงยังไม่ละความพยายาม พร้อมกับสร้างความหวังให้ผมอีกรอบ ;-)

   มีตังค์ไหมล่ะ มีก็เอาสิ …วันนี้ซื้อโน่น นั่น นี่ !@#$ ไปหมดแล้ว …ป้าพูดด้วยอารมณ์เหมือนครั้งแรก  เฮ้อ! หมดหวัง ;-(

   เอาไว้ซัก 5 ใบก็ได้ …ลุงยังไม่ละความพยายามที่จะบอกป้า ;-D

   เอาก็เอาสิ เงินล่ะอยู่ไหน…

   เงินไม่อยู่…

   อ้าว! ขายขนมจีนได้แล้วเอาไว้ไหน?

   เอาไว้ที่บ้าน…

   ก็ไปเอามาสิ

   !@#$%^

…เอาล่ะสิครับ! ผมได้แต่ยืนฟังลุงกับป้าสนทนากัน จนจะกลายเป็นทะเลาะกันอยู่แล้ว (นี่เรามาทำให้ครอบครัวเขาแตกแยกเปล่านะ เริ่มรู้สึกผิด ;-) ผมก็เลยออกเสียง ส่งเสียงดึงความสนใจ ดึงเรื่องราวของการสนทนาออกมาบ้าง ลุงก็จึงขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไปเอาตังค์ที่บ้านอีกหลัง

   นี่ล่ะนะเงินก็ไม่รู้จักเอามา บางทีไม่มีทอนเขาก็เคยเลย บ้าๆ บอๆ นะตานี่ …ป้าพูดพร้อมส่ายหัว ดั่งเอือมระอา ;-) แต่ป้ากลับคุยกับผมอีกอารมณ์หนึ่ง ไม่ได้บึ้งตึงหงุดหงิดเหมือนเมื่อครู่ ระหว่างที่รอลุง ก็คุยเรื่องโน้น เรื่องนี้อะไรกันไปเรื่อย ทั้งเรื่องผู้คน เรื่องการค้าการขาย ฯลฯ

อาจจะรอลุงอยู่นาน ป้าก็คงเบื่อหรือบังเอิญหาตังค์เจอ ก็เลยหยิบมาให้ผมก่อน และแทนที่จะซื้อบัตร$ 5 ใบ ก็ซื้อเต็ม 10 และซื้อบัตร 50 เพิ่มอีก 10 ใบ ;-D แล้วลุงก็มาพอดี…

   อ้าวมีตังค์พอเหรอ? …ลุงถามแบบสงสัย !@#$%^

(ผมเก็บตังค์ใส่กระเป๋าเรียบร้อย… ก็ถือว่าจบ เล่าค้างไว้แค่นี้แล้วกัน ;-)

####

เวลาลุงกับป้าคุยกันเหมือนจะทะเลาะกัน และส่วนใหญ่ ป้าจะดูเหนือกว่า เสียงดังกว่า ;-) แต่ทั้งลุงกับป้าเวลาพูดกับผม(หรือคนอื่นๆ) ก็จะอีกอารมณ์หนึ่ง หรือ เป็นสิ่งที่ผมชอบก็คือ ทะเลาะกันเองได้ แต่จะไม่ไปลงกับคนอื่นเลย ซึ่งดูแล้วก็ออกจะขำๆ ดี แต่ความจริงผมว่า ช่วยสอนเราเองได้ด้วย ในเรื่องของการจัดสรรอารมณ์ ;-)

สรุปว่า… ผมซื้อกล้วยทอด 10 บาท ผมขายของให้ลุงกับป้าไป พันกว่าบาท!!! ไม่ได้ว่าเยอะหรืออะไร แต่เยอะมากก ในความแตกต่างแปรปรวน…

บางครั้ง! ใจต่อใจ เป็นสิ่งที่ไม่ต้องอธิบาย (เพราะอธิบายยาก ;-)

บางครั้ง! การที่เรารู้สึกว่าอีกฝ่าย ไม่ได้ต้องการหาแต่ประโยชน์ของตัวอย่างเดียว …อีกฝ่าย ไม่ได้รู้สึกหรือคิดว่าเมื่อเราไม่ได้ เราก็เสียไม่ได้ …อะไรเช่นนั้น ก็ทำให้ที่ยืนระหว่างเรา อยู่ในระนาบเดียวกัน สื่อถึงกันได้ง่าย ด้วยใจต่อใจ วัดใจ ;-)

ผมรู้สึกว่า เมื่อผมอยากกินกล้วยทอด แล้วก็ตกลงใจซื้อโดยไม่ได้รู้สึกว่า เมื่อฉันขายไม่ได้ ฉันก็ไม่ซื้อของที่นี่ และโดยความแท้จริง ผมก็ไม่ได้ซื้อกล้วยทอด เพื่อให้ลุงซื้อบัตร ;-)

แต่ผมรับรู้ หรือเชื่อว่า …นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ลุงตะโกนถามป้า และดำเนินการเป็นธุระให้ผม ต่างไปจากการคุยกันครั้งแรกดั่งหน้า-หลัง … !!! เมื่อเรายืนอยู่ในระนาบ ของมิตรภาพ ใจต่อใจ ;-)

%%%%

บางวันผมก็เจอเรื่องราวที่น่าประทับใจ

บางวันผมก็เจอเรื่องราวที่ไม่น่าประทับใจ…

ทำไมผมจึงคิดว่า …มนุษย์เป็นแบบสุ่ม เพราะจิตใจของมนุษย์มิอาจคาดเดา หรือหยั่งถึง ได้โดยง่าย

…แม้คำว่า “สุ่ม” จะให้ความหมายได้ไม่ใกล้เคียงนักก็ตาม ;-)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version : ใจถึงใจ ในกล้วยทอด ;-)

4 Responses to “มนุษย์แบบสุ่ม (random]”

  1. kenjionline Says:

    ผมว่าคืนนี้ผมโชคดีนะ ที่สุ่มมาได้อ่านเรื่องนี้ อิอิ

    บางครั้งก็เคยเจอเรื่องประมาณนี้กับตัวเองเหมือนกันครับ

  2. sazzie Says:

    ถ้อยทีถ้อยอาศัย , น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า ,
    มิตรภาพเกิดแก่มิตรเสมอ :)

  3. Excalibur Says:

    …ทำไมตื่นเช้าแต๊ล่ะครับคุณ kenjionline ;-D

    (เอาเรื่องที่เจอมาเล่าด้วยครับ! ;-)

  4. Excalibur Says:

    …เรือพึ่งน้ำ ถ้ำพึ่งป่า ปลาร้าพึ่งไห หัวใจเราก็พึ่งความรักซึ่งกันและกันนะครับคุณ sazzie ;-D

    (มาแนวลิเกอีกตามเคย ;-P )