preload
Excalibur's Blog!
Jul 21

ตอนอายุ 6 – 7 ปี เริ่มอ่านหนังสือออก ได้อ่านหนังสือเรียนของพี่ในระดับประถม…

ชอบไปอ่านหนังสือการ์ตูนเล่มละบาท กับพี่สาวที่อายุห่างกัน 7 ปี บ้านตรงข้าม

.


พี่คนสาวถามว่า คนคืออะไร? กับเด็กๆ วัยไล่เลี่ยกัน 3 – 4 คน รวมทั้งผม

นึกขึ้นได้ว่าเคยอ่านหนังสือเรียนของ พี่สาวหรือพี่ชาย จึงตอบไปตามหนังสือว่า “คนเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง” !!

ได้รับความชื่นชมจากพี่คนสาวว่า มันเป็นคำตอบที่ถูกต้อง(ตามหนังสือ) แม้ในความรู้สึกจะต่อต้าน และสงสัยเล็กน้อย ว่าทำไมคนต้องเป็นสัตว์ ดูมันต่ำๆ นะ

เรียนมาโตมาเรื่อยๆ จึงค่อยมาเจออีกคำถาม…ว่าคนแตกต่างจากสัตว์อย่างไร? ไม่แน่ใจว่าเป็นคำถามในวิชาเกี่ยวกับศาสนาหรือเปล่า…!!

คนเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง…คนแตกต่างจากสัตว์อย่างไร?? ;-)

…งงไหม? ไม่งงใช่ไหมล่ะ..!! (แล้วเราจะถามทำไม??  ;-P  )

#####

ขึ้นชื่อว่าสัตว์ หรือสิ่งมีชีวิต ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติ หรือลักษณะคล้ายๆ กัน

ใต้ตู้แช่…มีกระบะรองน้ำทิ้ง น้ำเย็นเจี๊ยบ…หน้าร้อน แทบทุกวันผมจะพบคางคกลงไปนั่งแช่อยู่ในนั้น… เราทำความเข้าใจเรื่องพื้นที่กันเล้กน้อย ก่อนจะถอยออกไปทั้ง 2 ฝ่าย  ทว่าวันรุ่งขึ้น ผมก็จะพบกับมันอีก!!

ตู้แช่ของร้านค้าส่งในตลาด เว้นช่องว่างด้านล่างให้สุนัขพันธุ์ โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ ของตน ตัวใหญ่ๆ 2 ตัวเข้าไปนอนหลับปุ๋ย … หากมันอยู่ด้านนอก ขอเพียงมีใครเปิดประตูตู้แช่ มันก็จะรีบมุดเข้าไปโดยไม่ต้องมีใครบังคับ ใช่! บังคับให้ออกนั้นดูจะยากกว่า… ;-)

บางครั้งผมพบจิ้งจกทำตาปริบๆ นอนแผ่ขาชี้ ลอยคออยู่ในตู้เลี้ยงปลา??  …แน่นอน! ทุกคนย่อมพลาด ;-)

เมื่อวาน…ขณะผมเปิดถังน้ำแข็งความจุประมาณครึ่งลูกบาศก์เมตร ลูกจิ้งจกตัวเล็กๆๆ เท่าๆ ก้านไม้ขีด ไม่รู้ไปป้วนเปี้ยนอยู่บนฝาถังตั้งแต่เมื่อไหร่ มันอาจจะตกใจ จึงกระโดดหนี! หนี! … -ลงไปในถังน้ำแข็งหลอด!! ด้วยความเย็น มันจึงมุด มุด มุดๆ เพื่อให้พ้นไปจากความเย็นที่สัมผัส แต่มันหารู้ไม่ว่า ยิ่งมุด มันกลับยิ้งลงไปสู่บริเวณที่หนาวเย็นกว่า !?!

สุดท้าย ผมต้องกลายเป็นหน่วยกู้ภัยจำเป็น… ค่อยๆ โกยน้ำแข็งขึ้นมา เพราะหาตัวมันไม่เจอ ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน ทั้งที่ตัวมันก็สีดำ จนกระทั่งพบว่ามันนอนสงบแน่นิ่งไม่ไหวติง อยู่ที่พื้น ก้นถังน้ำแข็ง    ผมค่อยๆ ต้อยมันขึ้นมา…เรียกว่าอะไร? เพราะว่าต้องค่อยๆ เบาๆ เรียกว่าต้อยก็แล้วกัน ;-) เพราะตัวมันเล็กมาก และมันก็แน่นิ่งไปแล้ว…

ผมวางมันบนฝาถัง ณ วินาทีนั้น ผมคิดว่ามันอาจจะตายไปแล้ว เพราะไม่มีสัญญาณใดๆ บ่งบอก ว่ามันยังมีชีวิตอยู่ แต่นับจากมันตกลงไปจนนำมันขึ้นมาก็ไม่น่าจะเกิน 5 นาที ไม่นานก็คล้ายจะนาน สำหรับขนาดตัวกับขนาดของความเย็น …โอกาสเป็นตายมันดูเท่าๆ กัน  …โอ้มายก๊อดดด ผมช่วยชีวิตมันไว้ไม่ได้หรือนี่… (วิญญาณนักกู้ชีพเข้าสิง ;-)

ผมนั่งมอง ซากร่างเล็กๆๆๆ ด้วยความรู้สึกว่า ชีวิตมันง่ายดายปานนี้!…

จุดไฟเลยไหม? เพื่อให้ความร้อนกับร่างกายของมัน?    หรือจะยกมันขึ้นมาตระกองกอด? ;-|   คงมีเพียงอย่างเดียวที่ผมทำได้ คือ เอาใจช่วย…

ผมค่อยๆ เป่าลมหายใจที่คิดว่ามีกลิ่น….!! เอ่อ! มีความอุ่น ไปใกล้ๆ ตัวมัน  3 – 4 ครั้ง แล้ว มองดูปฏิกิริยา 

ผมค่อยๆ ใช้นิ้วเขี่ยมันเบาๆ …ทุกอย่างดูเหมือนจะสายเกินไป…

แต่ผมยังคงเป็นโรค ความคาดหวังอันประหลาด หวังว่ามันไม่น่าจะตาย…!! และเป่าลมอย่างลวกๆ ไปอีก 2 – 3 ครั้ง (ประมาณว่า ทำได้แค่นี้ล่ะวะ..)

ผมยังคงแตะๆ เขียๆ และเฝ้าสังเกตมัน …เหมือนปาฏิหาริย์มีจริง ดูเหมือนมันจะตอบสนองกับการสัมผัส อย่างช้าๆ  ข้างลำตัวมันเริ่มมีความเคลื่อนไหว การกระเพื่อมขึ้นลง ดูเหมือนจะแสดงให้เห็นว่า หัวใจเริ่มทำงาน… มันเหมือนหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย ค่อยๆ อย่างช้าๆ ดูมันคล้ายไม่เชื่อตัวเองและตั้งคำถามว่า …ที่นี่ที่ไหน?   พอๆ กับผม ที่ไม่อยากจะเชื่อว่ามันฟื้นขึ้นมาได้ และยังมีชีวิตอยู่ …

ภาระกิจของผม จบลง แบบโอเค..เอ็นดิ้ง… อย่างน้อยผมก็ได้พยายามช่วยมัน ให้ก้าวผ่าน ช่วงเวลาในความเป็นตาย!   ;-)

 (ไม่ค่อยเว่อร์เท่าไหร่เลย ;-)

#####

วันนี้…ผมไปจ่ายค่าโทรศัพท์ ที่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย.. ;-)  สาขาประจำอำเภอ…พบว่าเจ้าหน้าที่กำลังปรึกษาหารือกันอย่างเอิกเกริก เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง … หน้าเค้าน์เตอร์ฝ่ายติดต่อบริการ พบชายหัวโล้น 2 คน ในชุดผ้าสีเดียว ดูเรียบง่าย  ผมยืนอยู่หน้าเค้าน์เตอร์ชำระเงิน เพื่อรอชำระ…

เจ้าหน้าที่ยังคงคุยกัน… จับความได้ว่า จะทำยังไงดีกับชายหัวโล้น 2 คนนั้น …แต่ละคนพยายามบอกให้อีกคนพูด?

น้องเจ้าหน้าที่คนหนึ่งหันมาหาผม… พี่พูดภาษาอังกฤษได้ไหมคะ บอกเขาหน่อยว่าให้มาใหม่พรุ่งนี้???

ผมซักไซ้ไล่เรียงถึงรายละเอียด แล้วก็…อ๋อ! เหรอครับ พูดกับเขาไปเลยครับ!@#$%^&  เจ้าหน้าที่มองผมเหมือนจะบอกว่า…อืมม เป็นคำตอบที่มีประโยชน์มากเลย ;-P

ผมนึกในใจ…รับชำระผมให้เสร็จก่อนได้ไหมครับ? ผมรีบ???

จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ปรึกษากันไปออกใบเสร็จให้ผมไป และจ่ายเงินเรียบร้อย…

เอาไงวะ? ภาษาอังกฤษเราก็เข้าขั้นสุดยอด สองคนนั้นจะฟังรู้เรื่องหรือเปล่าหว่า?  ด้วยความเป็นพลเมืองดี ก็เลยเข้าไป ฟุดๆ ฟิดๆ กับชายสองคน พยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ ให้ตรงกับ สิ่งที่พนักงานต้องการจะบอก …พยายามจนเมื่อยมืออยู่พักใหญ่ ก็เป็นอันเข้าใจกันทั้ง 2 ฝ่าย (ยกเว้นผม ;-P)

โอเค…งานนี้เป็นฮีโร่ อีกแล้วเรา… ผมกับชายโล้นทั้ง 2 คนก็เลยเดินออกมาจากสำนักงานพร้อมกัน

where re you come from? — ประโยคหากินของผมเลย ;-)

…China!

You look like a Monky!     — ???

…Huh? what? Oh yes Monk!  I’m a monk.

Sorryๆๆๆๆ Yesๆๆๆๆ Monkๆๆๆ no Monky. I’m Sorry! —- ตายตอนจบเลยเรา ;-|

…Bye!  (มันหลอกด่าเราเปล่าวะ? ;-P )

ในชีวิตประจำวัน การสื่อสาร… คือ ทำยังไงก็ได้ให้รู้เรื่อง เรื่องไวยากรณ์ กับศัพท์ จะเป็นรองลงไป…

ปัญหาก่อนปัญหาอันดับแรกที่ผมเห็นก็คือ พนักงานไม่กล้าผิด…คือไม่กล้าพูด เมื่อไม่กล้าพูดก็จะไม่มีจุดเริ่มต้น… เพราะการสื่อสารนั้น ทั้ง 2 ฝ่ายจะช่วยกันโดยอัตโนมัติ …เพราะต่างก็อยากเข้าใจ ;-D ตูก็อยากรู้เหมือนกันว่ายูจะบอกอารายยย…

แต่ผมผิดตั้งแต่หัวยันท้าย แต่เข้าใจกันได้ว่าอะไรเป็นอะไร… ถือว่าการสื่อสารนั้นสัมฤทธิ์ผล ส่วนเรื่องหน้าแตกว่ากันทีหลัง ;-D

งานนี้เรียกว่าอังกฤษแบบ ลิงๆ ปลาๆ ครับ แต่ปลาคนอื่นอาจจะแค่มุดน้ำ ของผมนี่เล่นมุดโคลนไปให้คลั่กเลย…นะ ;-P

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  … ผิดเป็นครูไว้ดูต่างหน้า อย่ามัวเสียเวลาขอให้กล้าพูด!  yeah!.. ;-)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version : พลเมืองดี ;-)

20 Responses to “สัตว์…และลิงๆ ปลาๆ”

  1. athenaz Says:

    ขอบคุณที่เล่าเรื่องจิ้งจกค่ะ และจิ้งจกก็คงอยากขอบคุณที่ช่วยชีวิตพร้อมกับบอกว่า
    Thank you to save my life..
    เขาอาจสื่อสารได้หลายภาษา..นอกจากมองหน้าทำตาปริบๆแทนคำขอบคุณ… กร๊ากกกกก

    Good night ka ^^^

  2. nokhasee Says:

    เหมือนเราเลยแฮะ เคยเจอกรณีนี้แต่ต่างกันตรงที่ว่าเราเอาจิ้งจกไปตากแดดแป๊บเดียวเท่านั้น..ค่อย ๆ คลานหายไปจากสายตา….

  3. ONtheRoad ;-P Says:

    ไม่เคยเรียนปฐมพยาบาลเบื้องต้น แน่ ๆ เลย
    เค้าไม่ได้เป่าเพี้ยง ๆ กับเขี่ย ไปเขี่ยมา แบบนั้นซักหน่อย… ~!@#$%^^

    คุณครูบอกว่า …ถ้าจมน้ำ ไม่ได้สติ ให้ปั๊มหัวใจ แล้วก็ผายปอด เข้าใจไหม …;-)

  4. Excalibur Says:

    …ดีจัง
    ท่าทางวันนี้คุณ athenaz ต้องอารมณ์ดี ;-)

    (มื้อเที่ยงด้วยกันไหมครับ ;-)

  5. Excalibur Says:

    …จะทำเนื้อแดดเดียวหรือเปล่าครับคุณ nokhasee ?? ;-P
    พอดีของผม 5 ทุ่มแล้ว ก็เลยหาแดดไม่เจอ.. ;-)
    ว่าจะเอาไปเข้าตู้…เวฟแล้วเชียว !! ;-[

    (แสดงว่าคุณ nokhasee ไม่กลัวจิ้งจก ;-)

  6. Excalibur Says:

    …ต้องลองผายปอดอึ่งอ่าง ให้ดูเป็นตัวอย่างก่อน ถึงจะเชื่อ !! ;-|

    (เรียนมาต้องสาธิต ;-)

  7. ontheroad Says:

    เอ่อ…ช่วงนี้ใกล้เข้าพรรษา มันเลยกระชับพื้นที่ หล[เข้าไปจำศีลอยู่ในวัด ไม่พร้อมจะออกมาเผยตัวให้ใครผายปอดได้ ;-)

    หากเผยตัวออกมาเมื่อใด ชาวบ้านรีบแย่งกันเอาไปเสียบไม้ขาย..หรือไม่ก็ทำร้าอึ่งหมด;-(

    (ดูตัวอย่างตุ๊กกี้สาธิตผายปอด เอ้ย จุมพิตกบไปพลาง ๆ ก่อน ;-)

  8. my name is..... Says:

    แฮ่…

    จะไปเสียเวลาผายปอดอึ่ง ทำไมเล่าท่านทั้งสอง แค่ สลับสับเปลี่ยนสาธิตผายปอดซึ่งกันและกัน ก็น่าจะได้ผลแระน๊า….

    เข้ามาขำ ซาลาเปาขนมจีบ 55555

  9. athenaz Says:

    :))
    .
    .
    .

    ผายปอดอี่งอ่าง ….!! $&^#*%%%@=”@ !!!

  10. Excalibur Says:

    …เดี๋ยวผายปอดให้ #8 เป็นอันดับแรกก่อน ;-P

    (ดูท่าทางปอดจะบวมด้วยนะเนี่ย! ;-D )

  11. Excalibur Says:

    …คุณ athenaz กำลังนึกภาพ เป่าลมที ตัวก็พองทีหรือเปล่าครับ

    บรึ๋ยยยย อะยึ๋ยยึ๋ยย ;-D

    (แค่นึกก็สนุกแล้ว.. ;-)

  12. nokhasee Says:

    แม่นแล้วค๊า จิ้งจกจับได้สบายใจเลยค่ะ..

  13. Excalibur Says:

    …ที่บ้านผมเขากินกันนะครับ!
    ใครที่เป็นโรคหืด หอบ ซาง..ต่างๆ นาๆ เงยหน้า อาปาก ย่อนจิ้งจกลงท้องไปเลย!!!

    และเงื่อนไขเดียวก็คือ จิ้งจกต้องยังเป็นๆ อยู่ (ให้มันวิ่งลงไปกุกๆ กักๆ อยู่ในท้อง ;-0 )

    (ลองดูไหมครับ ;-P )

  14. nokhasee Says:

    ตามเอาคำตอบเรื่องบัวมาแจ้งตามที่ติดค้างไว้..อืมถามคุณแม่แล้วเป็นบัวผันน่ะค่ะ..เป็นดอกเล็กๆตามท้องนามีมากมายค่ะ..

  15. Excalibur Says:

    …บัวผัน! ชื่อเช้ยเชยยยย ;-D
    แต่ผมเชยกว่า ไม่รู้ว่าเป็นบัวผัน ;-P

    (ไอ้หนุ่มนาบัว ;-)

  16. korpai Says:

    คาระวะท่านสมภารเห้นว่าท่านไปทักทายกัน พออ่านแล้วท่านน่าจะสูงวัยกว่าเรานะเพราะดุแล้วท่านมีคนที่ห่วงใยกระไรเช่นนี้ น่าภูมิใจมากนะท่าน
    การเป็นคุ่กันนี่คือการที่ทั้งคู่มีเวรกรรมมาเต้นระบำร่วมกันจริงๆนะท่าน

    ข้าผู้น้อยเห็นเป็นเช่นนั้น
    โห..ท่านเคยไปอ่านบทความของเราด้วยหรือจึงรู้ว่าที่บล็อกเป็นเช่นไร ขอคารวะงามๆแบบญี่ปุ่น หรือเกาหลี เอ๊ะ..ญี่ปุ่นดีกว่านะเพราะเราชอบจังมีแรงผลักใจอยากรู้และเอื้อนเอ่ยวาจาเช่นนั้นได้

    ฮ่าฮ่าฮ่า
    ท่านสมภารดึหนัง FroZen Flower ด้วยหรือหุหุ..
    หากดรุณีอย่างข้าผู้นี้ได้ดูคงสนุกนะท่าน
    เมื่อตอนที่เรียนหนังสือมีเพื่อนกระเทยชอบหาหนัง
    แนวนี้มีให้ถึงมือเป็นประจำ คงเพราะอยากคุยเมื่อก่อนนี้เขียนวิจารณ์ด้วยนะคะ ให้สนุกมากเลย เลือกเรียนแบบที่ชอบ ได้เกรดสวยงามจริงๆเจ้าคร่า แต่ว่าที่บ้านมีธุรกิจเลยต้องมาช่วยน่ะเจ้าคร่า

    เพื่อนๆที่นี่น่ารักมากเพราะไม่ใช่อ่านอย่างเดียวมีแนะนำ ติชม ที่พิมพ์ผิดก็มีเตือนด้วย หาได้ยากยิ่ง

    นี่เป็นเสน่ห์ที่หาที่อื่นไม่ได้ นอกจาก Mbolg
    แต่ขอให้พวกเราไปช่วยกันเตือนคนที่ดุแลบล้อคด้วยนะคร้าว่า มันชักช้า อืดอาด ยืดยาด ไม่แพ้รัฐบาลชุดนี้เลยเจ้าคร่า

    เดี๋ยวปรับปรุงบ้านใหม่”ฉไลกว่าเดิมแน่นอนเจ้าคร่า

    KorP@I

  17. rapeseed Says:

    แวะมาอ่านทั้งสองบล็อกแล้วคะ บล็อกนี้และบล็อกรักฤา เปล่า เห็นด้วยว่านักแสดงหญิงเดี๋ยวนี้เปลืองตัวกันจริงๆบางทีก็ไม่ต้องขนาดนั้นแต่ว่าอุตสาหกรรมภาพยนต์ไปไกลมากนะคะ ส่วนบล็อกนี้ บางทีการเรียนรู้ภาษาที่ไม่ใช่ของเราจุดประสงค์ก็คงเพื่อการติดต่อสื่อสารกันได้เท่านั้นนะคะ แวะมาอ่านเรื่อยละคะแต่ทำตัวลึกลับ ฮาฮา ขอบคุณเม้นท์ที่บล็อกนะคะ

  18. korpai Says:

    @ท่านสมภาร
    อุเหม่..ท่านเห้นเพื่อนข้างบ้านจริงๆหรือนี่
    นึกว่าท่านพรรราถึงคนที่นอนข้างๆท่านซะอี
    แหม..ท่านเจ้าขาอย่างน้อยการมีคนรัก และห่วงใย นับ่าเป็นเสน่ห์ที่น่าทึ่งมากเลยนะเจ้าคะ
    ว่ามะ??

    ว่าแต่ท่านเห้นจากกำแพงวัดหรือเจ้าคะ วัดท่านนี่ดีนะได้ด฿ DVDด้วยนะ ช่ายย่อยเลยนะท่าน และท่านกินไก่ในวัดเลยหรือเปล่า หรือว่าชอบกิน JF Kennedy มากกว่าเจ้าคร้า ฮ่าฮ่าฮ่า
    KorP@I ผลัดใบในดงป่า

  19. khunrung Says:

    อ่านจนจบแล้วมีรอยยิ้มเล็ก ๆ ให้คนเขียนคะ
    บอกไงดีนะ “น่ารักจัง”
    กับวิธีคิด แล้วก็สิ่งที่ทำ ไม่ว่าจะวัยเด็กรึตอนโต
    ไม่ว่าจะเรื่องของสัตว์รึเรื่องของคน

    อ่ะ…เกือบลืม
    รุ่งอ่านบรรทัดแรกแล้วอยากจะบอกมั่ง
    แบบว่ารุ่งอ่านออกเขียนได้ตอนอายุ 4 ขอบกว่า ๆ เจ้าคะ

    So Happy..

  20. khunrung Says:

    4 ขวบ…
    (สงสัยเร็วไป ทำอะไรผิด ๆ ถูก ๆ เรื่อยเลย)

    อิอิ