preload
Excalibur's Blog!
Nov 10

   ก็…ไม่มีเรื่องใหญ่ๆ เรื่องระดับชาติอะไรที่จะมาเขียน ได้แต่เขียนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ผ่านพบในแต่ละวัน อาจเพียงแค่สลักแต่มิได้สำคัญ อาจเป็นเรื่องงั้นๆ ที่พบพานทัวๆ ไป … แต่ก็ไม่รู้ไปเจออะไร ถึงได้เอามาเขียนนักหนา … ดูเหมือนจะเขียนถี่ๆ ยังไงพิกล ;-)

.
   วัน-สองวันนี้อากาศเริ่มเย็นลง จนเริ่มสัมผัสได้ … บอกเป็นนัยๆ ว่าจะถึงหน้า…แต่งงาน ;-)

   ความกังวล … ความกังวลก็คือความคิด ในเรื่องที่เราไม่อยากให้มันเกิดขึ้น … ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับความหนาว และการแต่งงาน !@#$%^& เช่น กังวลว่าจะมาสาย แปลว่า มีแนวโน้มว่าจะมาสายจริงๆ แต่เราไม่อยากให้มันเกิด เราก็เกิดความกังวลใจขึ้นมา… ลักษณะเช่นนี้ บางทีผมผสมปนเป เขย่าๆ แล้วเท เรียกเท่ห์ๆ ว่า…ลางสังหรณ์ ;-)

   คนเรานะ เวลาที่มันจะติดขัด   …อะไรๆ มันก็ติดขัดไปซะหมด…

   ครั้งที่แล้วเนี่ย ผมนั่งรถทัวร์จากกรุงเทพฯ มาลงที่อำเภอที่ผมอยู่ มาถึง 3 ทุ่มกว่าๆ ก็หาทางกลับเข้าบ้านซึ่งห่างจากตัวอำเภอไปอีก 4 – 5 กิโลฯ รถมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่เคยมี ก็ไม่มี นั่งรอเป็นชั่วโมงคิดว่าจะมี มั้นนนก็ไม่มี … ไปถามรถยนต์รับจ้าง ซึ่งเคยมายืนรอหน้าประตูตอนลงรถ แทบจะอุ้มผู้โดยสารไปขึ้นรถ…ก็ไม่มี แถมพอไปเรียก ดันกินเหล้าติดลม ใครจะไปไหน ข้าไม่สน ข้าจะกินเหล้า…เอ้อ! เป็นอย่างนั้น

   สุดท้าย แม่ให้น้าข้างๆ บ้าน ขี่มอเตอร์ไซค์มารับ ก็นึกดีใจ ขี่กลับมาได้ครึ่งทาง…น้ำมันหมด! น้ำมันหมด ครับท่าน! ตูอยากจะร้องไห้ นี่มันอะไรของมันวะ ;-D นี่ละครับที่ผมว่า คนเราเนี่ย ลองมันจะติดจะขัด ก็ไม่รู้ว่าอะไรต่ออะไรมันเข้ามาในชีวิตกันนักกันหนา …แต่ก็อย่างว่าในความโชคร้าย ก็ยังมีเคราะห์ดีอยู่บ้าง ผมเข็นรถมอเตอร์ไซค์ โดยมีน้าที่มารับซึ่งเมาได้ที่เดินตามหลัง แบบอ่อนเพลียละเหี่ยใจ … เดินมาได้ซักระยะ ก็เจอเด็กหนุ่ม 2 – 3 คนอยู่หน้าบ้านข้างๆ ถนน ร้องถามว่า รถเป็นอะไร? ผมก็ร้องตอบกลับไปว่า เป็นรถมอ’ไซค์ จ๊ากกกกกกก ไม่ใช่! ;-P ผมตอบว่ารถน้ำมันหมด เด็กหนุ่มหนึ่งในนั้นก็ไม่รอรีหรือมียั้งคิด รีบออกมาบอกว่าเดี๋ยวผมถีบส่ง เอ้ยยยย! บอกว่า จะขี่มอเตอร์ไซค์แล้วเอาเท้ายันรถมอเตอร์ไซค์ผม ไปส่งที่ปั๊มให้ … ผมรู้สึกเหมือนคนกระหายน้ำได้เจอฝน… ประมาณ “รอดตายแล้วเรา” ;-D แล้วเขาก็ถีบมาส่งที่ปั๊มจริงๆ ครับ ก็ขอบอกขอบใจหนุ่มวัยรุ่นที่มีน้ำใจ แม้จะไม่รู้จักกันแต่อย่างใดก็ตาม …อยากจะตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ เหมือนกัน แต่จนใจและไร้เงินจริงๆ ครับ ทั้งเนื้อทั้งตัวผมเหลือแค่พอเติมน้ำมันคือ 50 บาท (แต่งตัวอย่างโก้เลย โอ้ว! อนาถใจ ;-)  …สรุปว่า ได้ออกกำลังกายกันนิดหน่อย แล้วก็กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ …ฝากขอบใจ มากๆๆๆ สำหรับเด็กวัยรุ่นดีๆ สมัยนี้ กลุ่มนั้น มา ณ โอกาสนี้ ;-)))

%%%%%

   กลางวัน… มีเด็กหนุ่มสาววัยรุ่นมาที่ร้าน ผู้ชายนั้นมาบ่อย ส่วนผู้หญิงคุ้นๆ ว่า เคยมาบ้างแล้ว ถ้าบอกตามตรง ผมก็ต้องบอกว่าไม่ชอบคู่นี้ โดยเฉพาะผู้หญิง แม้เค้าหน้าเธอออกจะสะสวย แต่งตัวออกปี๊ดๆ คล้ายเจ๊ที่ดูแลกิจการงานค้าขายที่ไหนสักแห่ง แต่การไปมากับกลุ่มผู้ชาย คำพูดคำจาที่มีสัตว์เลื้อยคลานยัวะเยียะ เต็มไปหมด ฯลฯ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ผมติดลบให้กับภาพของเธอ และไม่ได้คิดใส่ใจตัวเธอนัก…

%%%%%

   วันนี้… ผมตรวจวัดน้ำมันในถัง แม้จะกังวลนิดๆ แต่คิดว่าพอ และไม่น่ามีปัญหากับระยะทาง 9 – 10 กิโลฯ …หัวค่ำ…ก่อนที่จะเข้าไปที่ตลาดตัวอำเภอ ก็ยังคิดถึงเรื่องน้ำมันอยู่ กลัวว่าจะหมดระหว่างทาง …เหมือนเป็นลางสังหรณ์ ;-(   ผมเข้าไปทำธุระที่ตลาดเสร็จ ก็กลับมาถึงบ้านเรียบร้อย ปรากฎว่าเอกสารที่เอามาหาย! นี่กลับมาถึงบ้านแล้ว…กลับมาถึงแล้วแต่ต้องไปเอาใหม่ที่ตลาดอีกครั้ง!!?

   ขากลับ…แทบจะเป็นจุดเดิม น้ำมันหมด! น้ำมันหมด ครับบบบบ! ผมนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน คิดถึงกลุ่มวัยรุ่น (อีกแล้วหรือนี่ ) แล้วจะโชคดีอีกไหม? ทำไมจึงซวยอย่างนี้? และ…นึกถึงลางสังหรณ์ (ตูว่าแล้ว ;-) ว่าแล้วทำไมกังวลกับน้ำมันนัก…!

   ผมเข็นรถ พร้อมกับพยายามมองหาร้านค้าที่ขายน้ำมันเบนซินแบบเป็นขวด เพราะปั๊มน้ำมันนั้นอีกไกล เข็นรถมาได้ไม่กี่สิบเมตร ผมมองเห็นกลุ่มผู้หญิง 2 – 3 คนอยู่หน้าร้าน ข้่างๆ ทาง เธอกลุ่มนั้นมองผมอย่างสนใจ?? ผมเริ่มลังเล ว่าควรจะผ่านไปดีหรือเปล่า ;-PP เสียงผู้หญิงคนหนึ่งร้องถามผมว่า รถเป็นอะไรคะ? ผมก็ร้องตอบไปว่า ;-P ผมก็ตอบไปว่าน้ำมันหมดครับ หญิงสาวหน้าตาดีอีกสองคนรีบลุกพรวดพราด ขันอาสาไปซื้อน้ำมันให้ ผมรู้สึกงงๆ และประหลาดใจ เอ๊ะ! ทำไมเขาจึงถือเอาเป็นธุระขนาดนี้??? ผมยื่นเงินไป 100 บาทเป็นค่าน้ำมัน… เธอสองคนรีบขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปซื้อ ปล่อยให้ผมคุยกับเจ๊อีกคนอยู่ที่หน้าร้าน

   ตลกมาก ผมเพิ่งนึกได้!! ว่าผู้หญิงที่ขันอาสาไปซื้อน้ำมันให้ คือ สาววัยรุ่น ที่ไปที่ร้านตอนกลางวัน และผมไม่ชอบ ไม่คิดใส่ใจ …โอ้! ผมจำเธอไม่ได้ นอกจากผมไม่ได้สนใจสังเกตแล้ว อีกอย่างคงเป็นเพราะผมไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่ ในสถานการณ์อย่างนี้??? และผมก็เข้าใจว่าทำไมเขาจึงช่วยผมอย่างที่ผมแปลกใจ เพราะเขาจำผมได้แต่แรก จึงถือว่าผมเป็นเจ้าของร้านที่เขารู้จักและเคยมาใช้บริการ… จึงยินดีช่วยเหลือ… (นึกว่าคิดมิดีมิร้ายกับผมซะอีก ;-DP )

   คล้ายๆ ที่ผมคิด เธอ อยู่ร้านเครื่องเสียงที่ที่ผมยืนอยู่ขณะนี้ …จึงมีบุคลิกคล้ายเจ๊ที่ทำการค้า การขาย …รอสักพักใหญ่ๆ เธอกับเพื่อนซึ่งไม่รู้ว่าเป็นพี่น้องกันหรือเปล่า เพราะหน้าตาคล้ายๆ กัน ก็มาพร้อมกับขวดน้ำมัน ที่อุตส่าห์ไปซื้อที่ปั๊มน้ำมัน ซึ่งต้องเสียเวลาหาขวดเปล่าใส่อีก เพราะปกติปั๊มน้ำมันไม่ได้เตรียมขวดไว้ขายลักษณะแบบนี้ ผมขอบคุณเธอด้วยความรู้สึกดีๆ และรู้สึกว่า …คนเรานั้นมีหลายด้าน เธออาจไม่ใช่คนดีในสายตาและมุมมองของผม แต่…เธอ…เป็นคนดีอย่างที่เธอเป็น ;-)

   สรุปว่า ผมกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ และความรู้สึกบางประการ ที่ทำให้ผม happy อาจจะรู้สึกว่าตัวเองมองโลกได้กว้างขึ้น อืมม…นอกจากภาพลบที่ผมมีให้เธอ ขณะนี้ยังมีภาพบวกด้วยเช่นกัน … เช่นนี้ จึงทำให้ผมมีโอกาสเห็นโลกนี้ในมุมที่สวยงาม ;-)

[อ้อ! ลืมบอกว่า ตัวบอกระดับน้ำมันของมอเตอร์ไซค์ ของผมมันเสียนะครับ ;-)]

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version: เธอมีเสน่ห์ (จนกว่าจะพูด[กับเพื่อน]ออกมา ;-)

4 Responses to “บังอร…บังเอิญ”

  1. อีนแซม/ตื่นมาปิดเครื่องคอมส์ ..ขี้เกียจไปทำงานนนน ;-) Says:

    โลกนี้มีอะไรน่ารัก ๆ อีกเยอะ อ่านแล้วรู้สึกดีกับเรื่องราวระดับชาติ;-)

  2. อีนแซม../วันนี้เจอน้องเหล็กดัดฟันด้วยล่ะ ;-) Says:

    อืม..เพิ่งสังเกตค่ะ จากที่อ่าน ๆ มา มักเกี่ยวกับรถ และน้ำมันเสียส่วนใหญ่ ออกแนวขับจนน้ำมันหมด ถึงหยดสุดท้าย

    อืม..แต่การที่น้ำมันหมด โชคดีทำให้พบเจอผู้คนที่มีน้ำใจ ก็น่าจะรถเสียหรือน้ำมันหมดระหว่างทางบ่อย ๆ จะได้เจอคนมีน้ำใจเยอะ ๆ อิอิ ;-)

  3. oldsongs Says:

    กะว่าจะให้มีคราวที่สาม อีกมั้ยเนี่ย คิคิ
    อ่านไปหัวเราะไปค่ะ..

    ชบาเอง./

  4. J Says:

    บังอรที่ไม่บังเอิญวันนี้ละคะ เรียบร้อยราบรื่นดีหรือเปล่าค่ะ เห็นเงียบไปเลย :)