preload
Excalibur's Blog!
May 09

…นับวัน!
…ผมอ่าน mblog ในบางเรื่องราว แล้วก็ให้รู้สึกเหนื่อย
…เหนื่อยใน “คติ” ที่หลากหลาย…
…ผมอ่าน กระทุ้ เรื่องราว ในเว็บอื่น ในบางเรื่องแล้ว ก็ให้รู้สึกเศร้า
เศร้าอย่างพิกล อันบ่นบอกมิถูก!

.


ที่อื่นไม่รู้เป็นไง แต่เมืองไทยนี่แปลก สมัยนี้ดูเหมือนผู้คนจะมีความรู้ ที่เรียกว่าได้รับการศึกษา อย่างมากมาย หลากหลาย
เราอาจจะเรียกว่ายุคนี้มีความเจริญ ทุกๆ วัน โลกนี้ก็จะเจริญ เมืองไทยก็เจริญ การได้รับข้อมูลข่าวสาร ก็เป็นไปได้อย่างรวดเร็ว..
แต่ผมกลับรู้สึกว่าไอ้ความเจริญเหล่านี้ได้ส่งเสริมความแตกแยก มากกว่าส่งเสริมความรัก ความสามัคคี…!!!

มัน…แบบว่า เอ่อ!
ทำให้ผมอดนึกไม่ได้ว่า เป็นคนโง่ที่สงบสุข ยังดีกว่าเป็นคนฉลาดที่วุ่นวายและเป็นทุกข์…!?
เมื่อก่อน…ผมไม่เชื่อว่าจะมีใครมาแบ่งแยกประเทศไทยได้ เพราะคนไทยมีความรักความสามัคคี มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
…แต่ถ้าวันนี้ประเทศไทยจะแตกออกเป็นประเทศเล็กประเทศน้อยประเทศหอยประเทศปู !! …ผมก็มิได้นึกประหลาดใจแต่อย่างใด ;-)

ไม่แน่! หลายๆ คนอ่านเรื่องที่ผมเขียนอาจจะรู้สึก …เหนื่อยกว่า ก็เป็นได้ ซึ่งก็ขอประทานโทษมา ณ โอกาสนี้ ;-D

เฮ้อ! ผมก็ได้แต่เฮ้อจนขี้เกียจเหนื่อย ขี้เกียจเศร้า ก็บอกตัวเองว่า …ไม่เอาดีกว่า ปล่อยเฮ้อ…มันไปเถอะ เพราะขี้เกียจแล้ว ;-)
เขียนเรื่องธรรมดา บ้านๆ พื้นๆ ให้เหมาะกับความโง่ของเราดีกว่า ;-)

###

ครั้งก่อน เคยเขียนถึงเรื่องเจ๊หงส์ รสจัดจ้าน… ;-)

เว้นช่วงไปก็นาน  ต้นปีนี้มีโอกาสไปที่ร้านเจ๊หงส์อีก เจ๊หงส์ก็ยังจำผมได้ และทักทายเป็นอันดี
วันนี้บังเอิญ เห็นเจ๊หงส์ที่เดินผ่านสายตาผมไปในตลาด แต่ทักทายไม่ทัน ก็เลยอดเขียนถึงมิได้ ;-)
…เข้าใจว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเหนื่อย หรือไม่น่าจะเศร้านัก ;-D

ครั้งนั้น…
เป็นเพียงครั้งที่ 2 หรือ 3 ที่ผมไปซื้อของที่ร้าน…
หลังจากซื้อของและจ่ายเงินเสร็จ เจ๊หงส์ก็เดินเอาเงินทอนมาให้
…และเป็นไปโดยอัตโนมัติ เมื่อเจ๊หงส์ขยับแขน ผมก็ยกมือซ้ายขึ้นมาเพื่อรับเงินทอน

แต่สิ่งที่ผมอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ และหาเรื่องมาเขียนในวันนี้ได้ก็คือ ;-P เจ๊หงส์ใช้มือซ้ายรองรับมือซ้ายของผม และวางเงินทอนด้วยมือขวาลงบนมือของผม…
ภาพประหนึ่งเจ๊หงส์กำลังกุมมือผมไว้ ด้วยกลัวว่าเงินทอนจะหลุดปลิวไป พร้อมกับพูดว่า …นี่จ่ะเงินทอน!
น้ำหนักแรงบีบของมือ ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นพิกล !@#$%^& (เริ่มจะออกนอกเรื่อง ;-P )
…คงนึกออก…เมื่อคุณหยิบมือใครสักคนขึ้นมาแล้ววางสิ่งของลงไป แล้วพูดว่า …นี่จ่ะ ฉันให้เธอ
…นั่น! มันออกแนวๆ นั้น ;-)

มันอาจจะเป็นเรื่องธรรมดา …แต่ผมกลับว่ามันประหลาด!
และอดคิดไม่ได้ว่า เอ๊ะ! มันมีความหมายอะไรหรือเปล่าวะ! ;-DP

ครับมันก็ทำให้ผมรู้สึกว่า มีความใกล้ชิดมากขึ้น อันหมายถึง น่าจะรู้จักกันมากกว่าแบบแม้ค้ากับลูกค้าได้…
เอ๊ะ! ผมจะอธิบายยังไงดี ดูมันจะล่อแหลมพิกล ;-)
เอ่อ! มันหมายถึงความเป็น Network นะครับ การรู้จักคนในหลากอาชีพเป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกดี… (ลองอธิบายอีกรอบ ;-)

…และหวังว่า ผมจะมีโอกาสสัมผัสความจัดจ้านของเจ๊หงส์ และได้นำมาเล่าสู่กันฟังอีกสักครั้ง ;-D

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Version: อุตส่าห์ย้อนมาเล่า ;-)

8 Responses to “เหนื่อยเศร้า…ลองเล่าเรื่องเจ๊! ;-)”

  1. xanax71 Says:

    “ประเทศเล็กประเทศน้อยประเทศหอยประเทศปู”—> ฮ่าๆๆๆ ตลกดี คิดได้ไง

  2. nabhasan2007 Says:

    555 เอ้! เจ้หงส์ แกคงเมตตาคุณแบบแปลก ๆ อ่ะนะ
    ^__^

  3. hakung Says:

    no thai key board here and bad grammar nakaa

    I think it is thai touch that we ever have, but we lost it for a long time.

  4. pkkk2714 Says:

    ชีวิตจะเป็นอย่างนี้

    ออกไปเต้นอาระบิคทุกวัน ช่วงเวลาโพล้เพล้

    สักพักเราเห็นดวงจันทร์ลอยเด่น แม้บางวันเป็นเสี้ยว

    น่าอัศจรรย์ เรามองแต่ดวงจันทร์

    ดวงจัทร์ส่องแสงนวล

    แต่ให้พลังบางอย่างแก่เรา

    ประหลาดมากเราไม่เหนื่อยเลย

    ทุกครั้งเมื่อราเหนื่อยสุดๆกับการออกกำลัง

    เราเหลียวหาดวงจันทร์…เพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเอง

    ลองดูสิค่ะ ยามเหนื่อย ท้อหรือขาดพลังใจ

    ได้ผลประการใดบอกด้วยค่ะ

  5. Excalibur Says:

    …ผมนึกแล้วววว ว่าคุณเมย์ต้องขำ ;-P

    (หอยไม่มีตา ปูก็ขาเก ครับ! ;-D )

  6. Excalibur Says:

    …คนถูกเมตตาก็แปลกด้วยครับคุณ nabhasan2007 !!!

    (สงสัยจะแปลกทั้งคู่ ;-D )

  7. Excalibur Says:

    …ครับ! keyboard ผมก็ made in China ตลอดเลยครับ…จ๊ากกกกกก เกี่ยวไหมเนี่ย ;-P

    (I think so Cup K.hakung ;-)

  8. Excalibur Says:

    …ดูท่าทางคุณ pkkk2714 เป็นคนรักสุขภาพ และก็เป็นคนอ่อนไหว ลึกซึ้งด้วยนะครับ

    …แต่ถ้าผมได้นั่งมองพระจันทร์กับคุณ pkkk2714 ผมต้องมีพลังใจมากกว่าปกติแน่นอนเลย ;-)

    (…ไม่มีเวลาไปออกกำลังกาย ;-)