preload
Excalibur's Blog!
May 26

โต๊ะ 1 ตัว

เก้าอี้ 4 ตัว …

โต๊ะวงกลมพื้นผิวกระจก เก้าอี้ผ้าสีเข้ม ซึ่งภายในคงเป็นเส้นใยบางอย่างที่หนานุ่มและนั่งสบาย ชุดโต๊ะเก้าอี้นี้เป็นหนึ่งในหลายๆ ชุด ซึ่งสถานที่แห่งนี้ตั้งไว้ให้ใครก็ได้ ที่เสมือนเป็นลูกค้าของห้างฯ ได้นั่งรอเวลา หรือนั่งคุยกัน ก่อนที่จะถึงเวลาหนังเข้าฉายและคนเข้าดู…ในรอบของแต่ละคน

.


ผมถือโอกาสนั่งอ่านหนังสือนิยายจีน…ที่เพิ่งซื้อมาจากร้านข้างล่าง

ใครๆ ที่แวะเวียนเข้ามาที่โต๊ะชุดนี้ ก่อนจะนั่งก็มักจะเอ่ยถามผมด้วยความสุภาพ ถึงสถานะเก้าอี้ที่เหลืออีก 3 ตัวว่า โสดหรือเปล่า !@#$%^&

เปรียบผมเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์  … หรือ … ในฐานะที่เข้ามานั่งอยู่เป็นคนแรก ;-)

และเธอก็แวะเข้ามานั่ง โดยมิได้เอ่ยคำ ด้วยชุดลำลอง เสื้อสีขาวกระโปรงสีน้ำตาลหรือดำ ก็ไม่ได้จำจด…

แต่บ่งบอกให้ผมเดาว่า เธอคงจะทำงานสำนักงานอะไร ที่ไหน … สักแห่ง !!! ผมเงยหน้ามองแขกคนใหม่ที่เข้ามานั่ง ;-D

ใบหน้า…เรียบร้อย  ผมเผ้า…เรียบร้อย    เธอก็เป็นผู้หญิงที่ดูดี หน้าตาสะอาดสะอ้าน สะสวยน่ารักในมาตรฐานหญิงไทยสมัยนี้ และอาจจะมีส่วนละม้ายคล้ายนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังตอนนี้ก็ได้ ทำให้ผมต้องมองดูเธอชัดๆ ให้แน่ใจ ว่าจะไม่ต้องขอลายเซ็นผิดคน ;-)

ก็แค่ คล้ายๆ และเป็นธรรมดาที่เธอจำต้องมองผมด้วยเช่นกัน … ก็ในเมื่อเธอเลือกที่จะนั่งเก้าอี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับผมนี่นะ..

และผม… ก็อดที่จะมองเธอ อีกครั้ง และอีกหลายๆ ครั้งไม่ได้ ;-)

และผม… ก็ไม่รู้ว่าเธอกำลังรอใคร … แต่ก็คงเป็นใครสักคน ที่เธอจะดูหนังด้วยสักเรื่อง!!

เพียงมองหน้า และสบตาเธอเพียงครั้งสองครั้ง เธอก็สร้างจินตนาการให้ผมไปไกลแสนไกล !@#$%^& ;-D

…หากพูดให้ถูกน่าจะเป็น ผมเองที่สร้างจินตนาการไปไกลแสนใจ ;-) ฤา…ใบหน้าเธอพูดได้!? ฤา…สายตาเธอว่ากล่าว!?

…ก็ไม่แน่ หากหน้าตาเธอพูดได้จริง ก็อาจจะพูดว่า …ทำไมคะ! หน้าฉันมีอะไรผิดปกติ ถึงได้ชอบดูจังเลย? ;-)

#####

บางคนอาจนึกถาม … ผมจินตนาการอะไร?

…ก็ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด ผมมักจะชอบมองให้ทะลุสิ่งที่เห็นอยู่เบื้องหน้า

…และมักพบว่า รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่เห็น อาจเป็นเพียงเปลือกที่ห่อหุ้มสิ่งตรงข้าม ที่เก็บกลืนอยู่ภายใน!

…เธอทำให้ผมนึกถึง…ชีวิต…ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง …หลายๆ คน ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ

…ผู้หญิงคนหนึ่ง…หลายๆ คน ที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวง…

…และถ้าจะให้เข้ากับจินตนาการ ผมก็ต้องเปิดเพลงที่ร้องว่า…

…ยืนบนถนนทนสู้เพื่อฝันลำพัง คว้างดังเศษฟางที่ถูกลมพัดมาไกล จากเช้าจรดเย็น ต้องเป็นคนมีเจ้านาย เลิกงานค่อยมีลมหายใจเป็นของตัวเอง….

…พร้อมๆ กับ นึกถึงหน้านักร้องหญิงเจ้าของเสียงเพลง ที่บังเอิญอาจจะคล้ายๆ กับน้องที่นั่งอยู่ตรงข้ามผม !! ;-D

#####

อืมมม… ผู้หญิงหนึ่งคน คนหนึ่งในเมืองหลวง

บางทีบางครั้ง…มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

…ชีวิตไม่ง่าย  และพานดลบันดาลให้ผมรู้สึกเศร้าลึกๆ อย่างประหลาดพิกล

…ก็เพียงแค่ …ผู้หญิงคนหนึ่ง ในกรุงเทพฯ

 ;-( เขียนอะไรก็ไม่รู้ ไม่เห็นเข้าใจ ;-)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version: ผู้หญิงคนหนึ่ง…[ย้ำ]ในกรุงเทพฯ ;-)

 

2 Responses to “ผู้หญิงคนหนึ่ง…ในกรุงเทพฯ!”

  1. beconscious Says:

    อึมมมมมม … ผมว่า ผมเข้าใจนะ
    ว่า เขียนอะไร เนอะ

  2. Excalibur Says:

    …ขอบคุณครับ ;-)
    …ช่วงนี้เห็นมาเขียนบ่อยขึ้น
    …หลายๆ คนก็คงหายสงสัย และหายคิดถึง
    …เพราะคุณ beconscious คงสบายดี ;-)