preload
Excalibur's Blog!
May 09

…อากาศปีนี้ร้อนอย่างยิ่ง โลกเราคล้ายเป็นเตาอบดีๆ นี่เอง

   นึกอิจฉาปลาหางนกยูง ที่แหวกว่ายอยู่ในตู้เบื้องหน้า…

   พวกมันพากันว่ายขึ้นมาที่ผิวน้ำ ทำปากพะงาบๆ ราวกับจะบ่นบอกว่า ข้า…ก็ร้อนจะแย่เหมือนกัน!!?

   และออกคำสั่งให้ผมต้องเปลี่ยนถ่ายน้ำ ให้พวกมันรู้สึกสดชื่นกระปี้กระเปร่า…!   ;-|

   บางครั้งเราก็คุยกันแบบตาจ้องตา สื่อภาษาของหัวใจ….♦ ;-)

.


   #####

   3 ทุ่ม คืนวาน ขณะจะกลับบ้าน พบว่า ล้อหน้าด้านซ้ายบี้แบน

   เหตุที่รู้อันเนื่องมาจาก… เสียงและรถที่เอียง เพี้ยงจะพาเข้าซ้ายอยู่ถ่ายเดียว

   นี่เป็นครั้งแรก และรู้สึกว่า กำลังถูกโชคชะตากลั่นแกล้ง

   …ใจเย็นๆ ค่อยๆ เปิดคู่มือ… อ่าน

   ยางอะไหล่อยู่ไหน…เอาลงอย่างไร?

   แม่แรง และเครื่องมืออยู่ไหน…ใช้งานอย่างไร?

   …มันก็ไม่ยากอย่างที่คิด เมื่อเราคิดพิชิตปัญหา?  แต่….มันก็ไม่ง่ายเมื่อปัญหาของผม คือ หมุนน็อตที่ล้อออกไม่ได้ ประแจด้ามยาวประมาณ 1 ฟุต บวกกับเรี่ยวแรงของผมที่ขย่มจนอ่อนเปรี้ย ก็ไม่มีอำนาจพอจะทำให้น็อตเคลื่อนคลาย…

   4 ทุ่ม กว่า ความหวังดูเหมือนริบหรี่ ผมเริ่มขอตัวช่วย แต่ทว่า… ความง่วงไม่เคยปราณีใคร และผมก็ไม่นึกโทษว่าผู้คน… บางครั้งคนที่ช่วยได้อาจไม่พร้อม คนที่พร้อมก็อาจไม่สามารถช่วย  โลกเราสมดุลเช่นนี้เสมอ…

   เที่ยงคืนได้เวลาปิดประตูรอโชค ผมขี่จักรยานกลับบ้าน ถนนมืดมิด ใต้พุ่มไม้อันสงบในบางช่วง และหมา… 

   …หมาส่วนใหญ่ดูเหมือนไม่ค่อยชอบจักรยาน เนื่องจากรถยนต์วิ่งผ่าน มอเตอร์ไซค์วิ่งผ่าน ก็ไม่ได้มีอะไร  แต่เหตุใดเมื่อผมปั่นจักรยานผ่าน มันจึงสามัคคีออกมา ข่มขู่คุกคาม อยากจะฝากรอยเขี้ยวเสียให้ได้  …โชคดี ที่หมาส่วนใหญ่ เห่าแล้วไม่ค่อยกัดตามคำพังเพ้ยเขาว่า!!  แน่นอนถ้ามันกัด ผมก็คงจะบอกว่า อันเนื่องจากไม่มีผู้ใหญ่ให้เดินตาม   !!  ;-|

   รุ่งเช้า… ผมปั่นจักรยานกลับไปพร้อมด้วยท่อแป๊บ ยาวประมาณ เมตรครึ่ง

    เมื่อถึง ก็ใช้เครื่องทุ่นแรง ถอดเปลี่ยนยางอะไหล่ได้แล้วเสร็จ พร้อมพาล้อยางที่รั่วไปรักษาที่ร้านปะยาง  และช่างก็ถอดยางออกจากขอบล้อ…

   จ๊ากกกกกกกกกกก!!  พระเจ้า! ล้อไม่มียางใน… ผมถูกขโมยยางในรถไปแน่แล้ววว!!!?

   (ตกใจ สุดขีด! ;-)

   ล้อรถไม่มียางใน? มีแต่ยางนอก?  …มนุษย์นี่ช่าง…กลศาสตร์ฟิสิกส์เสียเหลือเกิน แหม… ทำ(จ๊ากกก)ไปได้ ;-)

   ใช้เวลาราว 30นาที พร้อมค่ารักษา 100บาท ถ้วน

   100บาท นอกจากจะเป็นค่าปะยางแล้ว ยังเป็นค่าเล่าเรียนการปฐมพยาบาลรถในเบื่องต้นแก่ผมอีกด้วย… ใช่! ผมได้ทำ… และจะจดจำมันได้ตลอดไปโดยไม่ต้องเข้าเรียนอีกเป็นครั้งที่ 2 ยกเว้น…ค่ารักษาที่อาจไม่อาจระบุจำนวนครั้งได้ ;-(

   #####

   เที่ยงคืน  ถนนที่ทอดยาวอย่างโดดเดี่ยว  มืดมิด

   ไม้ใหญ่ หลังพุ่มไม้ข้างทาง แผ่กิ่งก้าน ทะมึนครึ้มดูน่าเกรงขาม  มีเพียงเสียงโซ่และล้อที่ดังชัดให้พออุ่นใจ

   เหตุใดกลางวัน เราจึงมิได้รู้สึกเช่นนี้?

   ผมภาวนาให้รถวิ่งไปมาอย่าได้ขาดช่วง…

   แสงไฟที่ส่องไล่หลัง สร้างความอุ่นใจให้กับผมเสมอ…

   ทว่า ความต้องการของผม ก็ไม่ต่างจากสาวห้างฯ นั่งรอรถเมล์หลังเที่ยงคืนเท่าใดนัก!

   ;-)

   Umm…มันก็แค่เรื่องเมื่อคืน ;-D

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Version: กลมลม = ล้อ! ;-)

3 Responses to “กลมลม..”

  1. lady007 Says:

    เก่งจริงนะคะ ช่วยตัวเองจนเอาตัวรอดได้อย่างปลอดภัย ระหว่างทางในทุกระยะ ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่าม ๆ ล่ะซีท่า

  2. pkkk2714 Says:

    ความเข้มแข็ง อยู่กับคนเข้มแข็งเท่านั้น

  3. nokhasee Says:

    เก่งค่ะ..หากเป็นข้าเจ้าล่ะก็.ทั้งคนทั้งผีไม่รู้ว่าจะกลัวอะไรมากกว่ากัน..