หลงใหลในอักษร
: : a l p h a b e t : :
ตำนานเสาไห้
เสาไห้ : ตำนานปรัมปรา
แด่ดวงจิตอันสุกสกาวชั่วนิรันดร์
- แดนอรัญ แสงทอง -
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
"ตำนานเสาไห้" ฉันพบหนังสือเล่มเล็ก และบางเฉียบเล่มนี้
ตัดสินใจซื้อทันทีเมื่อเห็นว่าผู้เขียนคือ "แดนอรัญ แสงทอง"
ฉันเคยได้ยินชื่อของนักเขียนผู้นี้หลายครั้ง
แต่เคยอ่านงานเขียนของท่านที่เป็นเรื่องสั้นเพียงเรื่องเดียว
อาจเพราะแต่ก่อนร่อนชะไร (ยืมสำนวนท่านมา)
ฉันยังไม่เข้าใจในภาษาที่ท่านใช้ดีนัก จึงมองข้ามไป
ทั้ง ๆ ที่ท่านเป็นผู้มีชื่อเสียงในวงการวรรณกรรมฝรั่งเศสอย่างมาก
แต่เมื่อฉันเริ่มมีพุทธิปัญญามากขึ้น
และได้มีโอกาสอ่านงานเขียนของท่านอีกครั้ง
ท่านก็กลายเป็นนักเขียนในดวงใจคนหนึ่งของฉันนับแต่นั้นมา
"เสาไห้ : ตำนานปรัมปรา
แด่ดวงจิตอันสุกสกาวชั่วนิรันดร์ "
หนังสือบอกเล่าตำนานของเสาตะเคียนต้นหนึ่ง
อันเป็นที่นับถือบูชาของชาว อ.เสาไห้ จ.สระบุรี
ใจความว่านานนับสิบศตวรรษล่วงมาแล้ว
ยังมีตะเคียทองต้นหนึ่งที่มีลักษณะดี งามกว่าตะเคียนทองต้นใด ๆ
ตะเคียนทองต้นนั้นเป็นที่สิงสถิตย์ของดวงวิญญาณอันงดงามดวงหนึ่ง
ดวงวิญญาณดวงนั้นเป็นรุปของสตรีผู้งดงาม และเป็นอมตะ
นางได้พบเห็นเรื่องราวความเป็นมาของแผ่นดินมานับไม่ถ้วน
จนใจรักและผูกพันในความเป็นไทยอย่างยิ่ง
กาลเวลาล่วงมาจนกระทั่งมีการสร้างบ้านแปงเมืองใหม่
ก็มีการสรรหาไม้งามมาสร้างเสาหลักเมือง
นางนึกอยากสนองคุณแผ่นดินจึงยินดีให้คนโค่นต้นตะเคียนทอง
แต่ก็เกิดเหตุทำให้นางมิได้รับใช้แผ่นดินตามที่ตั้งใจ
นางจึงบังเกิดความทุกข์ท่วมท้นใจ และร้องไห้มิหยุดหย่อน
ตะเคียนทองต้นนั้นจมลงกลางน้ำ วันดีคืนดีจึงจะลอยขึ้นมา
ต่อมาจึงมีพิธีการอัญเชิญตะเคียนทองขึ้นมาจากน้ำ
และตั้งศาลให้ผู้คนได้สักการะบูชา
เพื่อระะลึกถึงดวงจิตอันสุกสกาวของนาง ตราบเท่าทุกวันนี้
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ถึงห้ารอบ
ยอมรับว่าหนังสือเล็ก ๆ เล่มนี้สะกดใจฉันอย่างยิ่ง
มีทั้งคุณค่าทางวรรณศิลป์ และคุณค่าทางสังคม
คุณค่าทางวรรณศิลป์
๐ ผู้เขียนใช้สำนวนการเขียนแบบร่าย นับว่าหาอ่านได้ยากมากในปัจจุบัน
๐ มีการเล่นคำคล้องจองแบบร่าย ทำให้อ่านแล้วเพลินเพลิน ภาษาสวยงาม
๐ มีอุปมาโวหารชวนให้จินตนาการตามชัดเจน เช่น
...มีเกศายาวสลวยดำขลับวะวาวดั่งขนแห่งนกกาน้ำ ตางามดั่งตาทราย
คิ้วโก่งดั่งคันศรแห่งกามเทพ ริมฝีปากแดงดั่งดอกกุหลาบ ฟันขาวดั่งไข่มุก
หูดั่งหอยสังข์ แขนสละสลวยดั่งต้นอ้อย ขากลมกลึงเรียวงามดังต้นกัทลี
ในป่าสีมรกตแห่งแดนหิมพานต์...
๐ มีการใช้คำเก่าแบบที่ไม่เห็นได้บ่อยในวรรณกรรมปัจจุบัน
๐ การนำเสนอน่าติดตาม โดยการเปิด และปิดเรื่องด้วยสำนวนเดียวกัน
คุณค่าทางสังคม
๐ ผู้เขียนนำเสนอการเล่าตำนาน โดยแฝงเรื่องราวประวัติศาสตร์ชาติไทยโดยย่อไว้ด้วยกัน
ผ่านสายตาของนางตะเคียน นับตั้งแต่สมัยพระยากง พระยาพาน สมัยสุโขทัย สมัยอยุธยา
สมัยกรุงธนบุรี จนกระทั่งสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเล่าเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ
ไว้อย่างน่าติดตาม
๐ ผู้เขียนบอกเล่าวิถีชีวิตคนไทยผ่านเรื่องราวทุกบททุกตอน เช่น มีการทำนา
มีการทำขวัญพระแม่โพสพ คืนฟ้าแจ่มหนุ่มสาวจะพายเรืออกมาร้องสักวาโต้ตอบกัน
ยามแล้งเดือนห้าก็จะมาเล่นสงกรานต์กัน เป็นต้น
๐ ผู้เขียนสะท้อนถึงก้นบึ้งความเป็นไทยในตัวนางตะเคียน ที่ได้อาศัยแผ่นดินไทยอยู่
เป็นที่ซาบซึ้งแก่ผู้อ่าน ซึ่งสิ่งเหล่านี้สะท้อนความรักในชาติไทยของผู้เขียนอย่างยิ่ง
...แม่นางอิ่มสุขเมื่อเห็นเขาอิ่มสุข แม่นางร่ำไห้เมื่อเห็นเขาร่ำไห้
เขาเหล่านั้นเป็นชนเผ่าเดียวกันกับแม่นาง ทั้งหนุ่มสาวลูกเล็กเด็กแดง
และเฒ่าชแรแก่ชราเหล่านั้น เขาเป็นส่วนหนึ่งของแม่นาง แม่นางเป็น
ส่วนหนึ่งของเขา มันเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ใันเกิดแต่ครั้งไหน แม่นาง
ไม่รู้เลย รู้แต่ว่าวันจะเป็นเช่นนั้นไปตราบนานเท่านาน...
...ได้แต่ปวารณาตัวไว้ว่า ใช้หนี้เวรหนี้กรรมหมดสิ้นเมื่อใด ก็จะขอเกิด
เป็นไทยอีก จะขอพึ่งใบบุญแม่โพสพสร้างชีวิตใหม่อีก จะขอพบพาน
พระพุทธศาสนาอีก จะขอพูดจาภาษาไทยเหมือนที่บรรพบุรุษหนึ่งพันชั่วโคตร
ได้พูดจากันมานับพันนับหมื่นปีอีก และจะขอเขียนอ่านภาษาไทยให้คล่อยคล้อย
ทั้งด้วยใจภักดิ์และใจปองซึ่งอักขระไทยที่พ่อขุนรามคำแหงได้ทรงอุตสาหะ
ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นมาเป็นอาภรณ์วิจิตรประดับชาติพันธุ์นั้น...
๐ ผู้เขียนสะท้อนถึงบุญคุณของกษัตริย์ไทย ตลอดจนความสามารถ
และความอดทนของบรรพบุรุษไทยอันน่ายกย่อง
...ได้เคยเห็นมหาราชพระองค์นั้นคาบพระแสงดาบปีนบันไดปล้นค่ายพม่า
และถูกแทงพลัดตกลงมา ได้เคยเพ่งพินิจดูพระแสงดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มนั้น
ด้ามทำจากแก่นไม้ชัยพฤกษ์ประดับอัญมณี ใบดาบทำจากเหล็กน้ำพี้ และ
บนสันดาบนั้นยังปรากฏรอยบุบอันเกิดจากการกัดพระทนต์...
...แล้วแม่นางก็จินตนาการเห็นกรุงใหม่เป็นเมืองกว้างขวางช้างหลาย
มีวัดสวยวังงาม ทั้งเขมรลาวญวณจะลือเลื่องและระย่อยำเกรง
อ้ายพวกพม่ารามัญก็จะอิจฉาตาร้อน และคงจะหลากใจเป็นหนักหนา
ว่าดูดู๋ จงดูประดาชนเผ่าไทยนี้ เลือดมันช่างข้นช่างขยัน ถูกเหยียบ
จมดินไปมิทันไร ก็กลับยืนหยัดขึ้นมาอีก...
ไม่น่าเชื่อว่าหนังสือเล่มบาง ๆ ราวสี่สิบกว่าหน้า
จะทำให้ฉันประทับใจเอามาเล่าได้มากมายเพียงนี้
ขอคารวะแด่ความสามารถด้านวรรณศิลป์ของผู้เขียน
และจิตใจอันยิ่งใหญ่ลึกล้ำของท่านที่ได้ถ่ายทอดตำนานเสาไห้ฉบับนี้ไว้
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
...ถ้าหากมีใครถามฉันว่า
"ในฐานะนักเขียน คุณได้เขียนเรื่องอะไรมาบ้าง"
ฉันก็จะตอบว่า "ตำนานเสาไห้"
ถ้าเขาถามอีกว่า "เรื่องเดียวเท่านั้นรึ"
ฉันก็จะตอบว่า "เรื่องเดียวเท่านั้น"...
- แดนอรัญ แสงทอง -
Tag:
เขียนโดย alphabet ที่ 2009-11-13 15:32:58 น. 37 ความคิดเห็น
มาซึมซับเล็ก ๆ น้อย ๆ จ๊ะ นู๋ดาว
| lady007 | 13 พฤศจิกายน 2552 | 16:11:52
คำสวยมาก ทั้งของคุณแดนอรัญและของน้องดาว
พี่อ่านเพลินเลยค่ะ ขอบคุณที่ปันค่ะ :)
| sazzie | 13 พฤศจิกายน 2552 | 19:06:04
แต่ละคำ...ช่างงดงามจริง ๆ เลยน้องดาว
พี่เอง เคยได้ยินตำนานเสาไห้มาก่อนหน้านี้ เพราะชอบไปทานอาหารร้านหนึ่ง เป็นแพริมน้ำ แถว ๆ นั้น คนที่ไปด้วย เขาเคยเล่าให้พี่ฟังค่ะ
แต่เพิ่งเห้นตำนานในรูปแบบวรรณศิลป์ที่ทรงคุณค่าเป็นครั้งแรกที่บล็อกน้องดาวนี่ละค่ะ
ขอบคุณนะคะ
:)
| leelawadee2u | 13 พฤศจิกายน 2552 | 19:55:29
เพราะอย่างนี้
เสา,,,
จึงร้องไห้
เหรอ??
ฟ้า | 13 พฤศจิกายน 2552 | 21:19:39
นู๋ดาวพี่คิดถึง อ่านเรื่องให้นึกถึงหนังเรื่องตะเคียน นานแล้วตั้งกะพี่ตัวกะเปี้ยกเดียวแหนะ ดาวสบายดีนะ ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะคนงาม
J | 13 พฤศจิกายน 2552 | 21:43:19
อ่าน 5 รอบ ... เชื่อแล้วค่ะว่าต้องประทับใจมาก ๆ
ทุกครั้งที่ได้อ่านคงเปี่ยมไปด้วยความสุขนะคะ
| initmate | 14 พฤศจิกายน 2552 | 06:53:45
ขอขอบคุณมากค่ะคุณดาวคนสวยที่เล่าตำนานเสาไห้ให้ฟัง จบแล้วขนลุกเลยค่ะขอบอก ^^
วรรณกรรมชิ้นนี้จัดเป็นเป็นวรรณกรรมที่น่าประทับใจมากๆเลยนะคะ ไม่ทราบเด็กไทยเดี๋ยวนี้ได้ร่ำได้เรียนกันหรือเปล่า...คงต้องถามหลานๆดูเสียหน่อยแล้วค่ะ
^__*
| septimus | 14 พฤศจิกายน 2552 | 08:50:41
"...เรื่องเดียวเท่านั้น"
!@!!???
ช่างเป็นคำตอบ ที่ทั้งน่าประทับใจ และประหลาดใจนะขอรับ แม่นางดาว
:)
| 11arrows | 14 พฤศจิกายน 2552 | 11:32:48
ไม่น่าแวะมาอ่านตอนดึกๆ เยย
:)))
| ana123 | 15 พฤศจิกายน 2552 | 00:31:06
พี่ลเดี้คะ
ซึมซับ ไม่ซึมเศร้าเนอะ
| alphabet | 15 พฤศจิกายน 2552 | 10:05:30
ขอบคุณตำนานแห่งสาวไห้
พี่เพิ่งทราบค่ะ พี่เคยคิดว่า ตำนานเห่ประมปราเหล่านี้ ใครจะอนุรักษ์เก็บไว้เป็น digital file เล่าขานกันต่อไป
ถือว่าเป็นตำนานวรรณกรรม วิถึชีวิตที่วันนึงอาจสูญไป หากละเลยจะอนุรักษ์นะคะ :))
happy sunday ka
sun just shine after heavy pouring this morning ka
| athenaz | 15 พฤศจิกายน 2552 | 11:05:33
คุณ lostview
อ่าฉบับเต็ม ๆ จะสวยกว่านี้อีกค่ะ :)
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 10:26:14
สวัสดีค่ะพี่ศศิ
การเขียนแบบนี้หาอ่านได้ยากในวรรณกรรมปัจจุบันนะคะ
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 10:27:23
สวัสดีค่ะคุณ ร
หายไปไหนน๊านนาน
สบายดีนะคะ :)
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 11:10:08
สวัสดีค่ะพี่ลีลา
เพิ่งเคยทราบตำนานเรื่องนี้ค่ะ
ท่านเขียนได้จับใจจริง ๆ
ลองหามาอ่านนะคะ :)
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 12:51:19
ร้องไห้เสียใจ ที่ไม่ได้สนองคุณแผ่นดินดังใจนึกไงฟ้า
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 12:54:27
สวัสดีค่ะพี่เจ
เซอร์ไพรส์มากที่พี่แวะมานะคะ
ดาวยุ่ง ๆ เรื่องเรียนค่ะ
แต่โดยรวมก้สบายดี
คิดถึงเช่นกันค่ะ :)
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 12:57:21
สวัสดีค่ะคุณเจี๊ยบ
คงเป็นเพราะชอบภาษาเก่า ๆ อยู่แล้วนะค่ะ
แล้วผู้เขียนบรรยายได้ดี
จินตานาการตามได้เลย :)
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 13:00:32
สวัสดีค่ะคุณ septimus
ถ้าได้เข้าไปอยู่ในแบบเรียนภาษาไทย
ในส่วนที่สอนเรื่องตำนานพื้นบ้าน
น่าจะดีมากเลยค่ะ
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 13:03:23
สวัสดีค่ท่าน 11 แปลกใจเช่นกัน
แต่ท่านก็ไม่ได้อธิบายไว้นะคะ
เล่าเหมือนกับว่า ท่านตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้มานานแสนนานแล้ว
และเพิ่งมีโอกาสได้ทำ
ประมวลความรู้ ความรู้สึกนึกคิดทั้งชีวิตของท่านมาเลยแบบนั้นนะค่ะ
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 13:09:34
สวัสดีค่ะพี่ athenaz
ตำนานพื้นบ้านมีรวบรวมเป้นหนังสือบ้างค่ะ
แต่จะมีใครสนใจอ่านบ้างก็ไม่รู้
ที่กทม.ร้อนมากค่ะ
| alphabet | 16 พฤศจิกายน 2552 | 13:21:22
เสาร้องไห้ทวนน้ำ เก็บความช้ำกลับสระบุรี ดั่งหัวอกเราที่ มาโศกาอยู่...ศรีมหาโพธิ
ร | 16 พฤศจิกายน 2552 | 15:02:35
น้องดาวเรียนอักษรศาสตร์หรือเปล่าคะ
| peakdistrict | 17 พฤศจิกายน 2552 | 03:51:45
สวัสดีค่ะคุณ ร
อย่าช้ำนานนะคะ :)
| alphabet | 18 พฤศจิกายน 2552 | 11:54:03
ไม่ได้เรียนอักษรค่ะพี่นุ่น
้แค่ชอบวิชาภาษาไทยนะค่ะ
คิดอย่างที่นางตะเคียนคิดนะคะ
..ะขอเกิด
เป็นไทยอีก จะขอพึ่งใบบุญแม่โพสพสร้างชีวิตใหม่อีก จะขอพบพาน
พระพุทธศาสนาอีก จะขอพูดจาภาษาไทยเหมือนที่บรรพบุรุษหนึ่งพันชั่วโคตร
ได้พูดจากันมานับพันนับหมื่นปีอีก และจะขอเขียนอ่านภาษาไทยให้คล่อยคล้อย
ทั้งด้วยใจภักดิ์และใจปองซึ่งอักขระไทยที่พ่อขุนรามคำแหงได้ทรงอุตสาหะ
ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นมาเป็นอาภรณ์วิจิตรประดับชาติพันธุ์นั้น...
| alphabet | 18 พฤศจิกายน 2552 | 11:55:35
แม่บอกว่าพี่ดาวกำลังเครียดกับงานวิจัย
^ ^
สู้ๆนะพี่ดาว
นับถอยหลังอีกนิดเดียวเอง
หนูกับหลานเป็นกำลังใจให้
^ ^
ภูมิใจในตัวพี่ดาวจัง
ฟ้า | 20 พฤศจิกายน 2552 | 21:58:40
ป่นนี้เจ้าของตำหนักหลงใหล คงหลับใหลอยู่ในกองหนังสือล่ะมั้ง จะเป็นมหาหรือดรล่ะขอรับ ?
| normally | 21 พฤศจิกายน 2552 | 11:37:38
แวะมาทักทายวันหยุดค่ะ
มีความสุขมาก ๆ นะคะ :)
| initmate | 21 พฤศจิกายน 2552 | 13:44:41
หนาวยังงี้...alphabet ท่านระวังสุขภาพกันนะขอรับ และหากท่านว่างๆ เชิญไปดูทะเลหัวหินกัน ช่วงอังคารถึงพฤหัสนี่แหละ
...เหมือนแถวๆจันทน์รึเปล่าจะเล่าสู่ทุกท่านฟังในโอกาสต่อไปขอรับ
ร | 23 พฤศจิกายน 2552 | 11:53:06
ขออภัย น่าจะเขียนย่อว่า " จันท์ " หรือไม่ขอรับ ?
ร | 23 พฤศจิกายน 2552 | 11:55:00
พี่อยากเขียนให้เสร็จเร็ว ๆ
จะได้ไปทำอย่างอื่นบ้าง
หลานมาจะได้เลี้ยงหลาน
เป็นกำลังใจให้ด้วยนะหลานชายยยย
| alphabet | 23 พฤศจิกายน 2552 | 15:00:56
คุณ normally
เจ้าของตำหนักออกจะขยันค่ะ
แต่ต้านทานความง่วงได้ยากจริง ๆ
| alphabet | 23 พฤศจิกายน 2552 | 15:06:10
ขอบคุณที่แวะมาค่ะคุณเจี๊ยบ :)
| alphabet | 23 พฤศจิกายน 2552 | 15:43:44
ทะเลหัวหิน เ็ป็นยังไงหรือคุณ ร
คงไม่มีโอกาสได้ไปไหนกะเค้าค่ะช่วงนี้
จนกระทั่งปีใหม่โน่นละค่ะ Y_Y
ปล. เขียนว่า "จันท์" เจ้าค่ะ :)
| alphabet | 23 พฤศจิกายน 2552 | 15:52:42
หมวดหมู่
Links
บทความย้อนหลัง
สถิติ
RSS
