นายบอน กาฬสินธุ์

Many story around me : facebook.com/bonkalasin

วงจรชีวิตของการเขียน blog และคุณค่าของเวลาปัจจุบันที่หาไม่ได้ในอนาคต

May1

      เพื่อนที่ขอนแก่นท่านหนึ่ง เข้ามาเปิดอ่าน mblog เวอร์ชั่นเก่า http://weblog.manager.co.th
เข้าไปอ่านบันทึกใน blog แห่งหนึ่งแล้วเกิดคำถามตามมาว่า อยากจะพูดคุย
ติดต่อกับคนเขียน blog คนนี้บ้างจัง เนื้อหาโดนใจ จะติดต่อได้อย่างไร

 

  ก็เขียน comment ทิ้งไว้สิ เดี๋ยวเค้ามาเจอก็ตอบกลับเองแหละ

 

…… เขียนทิ้งไว้นานแล้ว แต่เงียบ…



.

        Blogger คนที่เพื่อนท่านนี้ถามถึง คือ cphucphu เจ้าของบ้านที่ http://weblog.manager.co.th/publichome/cphucphu1
 และได้เข้ามาลองเปิด blog ไว้ ที่ http://mblog.manager.co.th/cphucphu 
แต่ไม่ได้เขียนบันทึกอะไรไว้

 

แต่ ณ เวลานี้ ไม่มีบันทึกใหม่ๆจาก cphuphu
ออกมาให้อ่านอีกเลย

 

หลายคนที่เข้ามาเขียนบันทึกใน mblog ต่างมีเหตุผล ที่มาที่ไปแตกต่างกัน  –
เข้ามาอ่าน manager online แล้วเข้ามาเจอหมู่บ้าน mblog เลยลองเข้ามาเขียนบ้าง,
ตามเพื่อนมาบ้าง, เข้ามาเพราะเป็นพันธมิตรฯ และอีกหลายเหตุผลของแต่ละคน

 

มีคนพูดไว้อย่างน่าคิดว่า ทุกสิ่งที่เราลงมือทำ
เปรียบเหมือนดั่งวงจรชีวิต ที่มี

 

จุดเริ่มต้น -> จุดกระตือรือร้น->จุดที่รุ่งเรือง -> 
จุดอิ่มตัว -> จุดที่เลิกรา



เหมือนวัฏจักรชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย

 

     เหมือนการเล่น Intetnet
ช่วงแรก อยากรู้อยากเห็น อยากเล่นทุกอย่าง เล่นจนเก่ง จนคล่อง จนเมื่อถึงวันหนึ่ง
ถึงจุดอิ่มตัว เล่นโปรแกรม หรือ เกมเดิม จนหายตื่นเต้น ไม่รู้จะเล่นอะไรอีกแล้ว
ก็จะไปเล่นอย่างอื่น หรือทำอย่างอื่นแทน

 

     เปรียบเทียบกับการเขียน blog ก็คงเหมือนวัฏจักร ในช่วงเวลาหนึ่ง
จะได้อ่านบันทึก ข้อเขียนจาก blog ที่ติดตามอยู่บ่อยๆ พอเวลาผ่านไป 6 เดือน, 1 ปี ,
2 ปี  อาจจะมาถึงจุดที่อิ่มตัวแล้ว
หรือมีภาระหน้าที่การงานอย่างอื่นที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น จนไม่มีเวลาคิด
เขียนบันทึกได้เหมือนเดิม ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่ถึงจุดที่ต้องเลิกราในการเขียน
แต่อาจจะเข้ามาเปิดอ่าน blog เขียน comment ทักทายเพื่อนที่คุ้นเคยบ้าง จนกระทั่ง
หายไปเลย….

 

ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเสมอ

 

เพื่อนคนที่ถามถึง cphucphu อยากติดต่อ สื่อสาร พูดคุยด้วย ถ้าเค้ากลับมาเขียน
blog เหมือนแต่ก่อน ก็คงจะดีสินะ แล้วทำไมเขาไม่เขียนต่อล่ะ
หรือเขาถึงจุดที่เลิกราไปแล้ว….

 

ไม่รู้ครับ แต่ถ้าลองติดตามอ่านบันทึกเก่าๆ comment เก่าๆ
อาจจะพบข้อมูลอะไรบางอย่าง เพราะเขาเขียนข้อมูลที่บอกถึงสถานที่ที่เขาอยู่
ซึ่งพอที่จะสืบเสาะตามหาได้ไม่ยาก ในเมื่อเพื่อนคนที่ถามถึง ก็อยู่ที่
“ขอนแก่น”

 

“อยากให้เขากลับมาเขียนบันทึกให้อ่านอีกจังเลย 
หาทางบอกเขาหน่อยสิ”

 

ถ้า cphucphu เข้ามาติดตามอ่าน mblog เวอร์ชั่นปัจจุบัน
และรู้ว่ายังมีคนอยากอ่านบันทึกของเขาอยู่ เขาคงดีใจ อาจจะกลับมาเขียนใหม่ หรือ
กล่าวคำขอบคุณ แต่ไม่มีเวลามาเขียนอีกแล้ว

 

“ลองอ่านบันทึกของหลายคนที่ยังเขียนอยู่บ้างสิ
อาจจะชอบสำนวนหลายคนก็ได้”

“อ่านเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะเค้ายังอยู่ แต่คนที่ไม่อยู่นี่สิ น่าเสียดาย
ถ้าติดต่อได้ คงจะดี”



 

“มันก็คงเหมือนกับวงจรชีวิตที่ว่ามานั่นแหละ ที่เห็นบันทึกของหลายๆคนใน
blog คงเป็นช่วงเวลาที่ยังไม่ถึงจุดอิ่มตัว หรือ จุดเลิกราในการเขียน blog
ของแต่ละคนมั้ง เพราะยังพอมีเวลามาเขียน เข้ามาอ่าน ตอบ กันได้อยู่ 
แต่ถ้าเวลาผ่านไป อีก 6 เดือน , 1 ปี , 2 ปี … หลายคนที่เห็นเขียนบันทึกใน mblog
อยู่ในเวลานี้ อาจจะไม่มีเวลามาเขียน อาจจะเงียบหายไปเลย มี Blogger
หน้าใหม่โผล่เข้ามาแทน …..”

 

“…. แล้วเมื่อถึงเวลานั้น อย่ามาถามว่า คนนั้นหายไปไหน
อยากให้กลับมาเขียนให้อ่านเหมือนเดิม……”

 

“…….อยู่กับปัจจุบัน ใช้ชีวิต
สื่อสารกับคนที่พบเห็นในเวลาปัจจุบันให้ดีที่สุด เท่าที่อยากจะสื่อสาร
เพราะในวันข้างหน้า ไม่มีใครรู้ว่า คนที่พบเห็นในเวลาปัจจุบันนี้ 
เขาจะมีเวลาว่างเหมือนเดิมอีกหรือเปล่า หรืออาจมีภาระที่ต้องดูแล
จนไม่ได้กลับมาสื่อสารกันดังเดิม……”

 

“….มีความสุข ใช้ชีวิตในปัจจุบันให้คุ้มค่าที่สุดเถอะ
เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงในอนาคต จะได้ไม่เสียหายวันเวลาที่ผ่านไป
เมื่อไม่ได้ทำในสิ่งที่คิดไว้”

6 Comments to

“วงจรชีวิตของการเขียน blog และคุณค่าของเวลาปัจจุบันที่หาไม่ได้ในอนาคต”

  1. May 2nd, 2009 at 11:36 pm       bonkalasin Says:

    ถึงจะไปเขียนบล็อกที่ใหม่ ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ในที่ใหม่ๆ เพราะถ้าอยู่ที่เดิม แ้ล้วรู้สึกเบื่อๆ ก็สมควรที่จะไปเติมอะไรใหม่ๆให้ตัวเองบ้าง

    แตุ่คุณศศิก็ช่างสังเกตนะครับ จดจำสำนวน แล้วประมวลได้ว่า คนนั้นเป็นใครที่ย้ายไปเขียนที่ใหม่

    เก่าไปใหม่มา ตามวัฎจักรครับ
    ….


  2. May 2nd, 2009 at 8:11 am       sazzie Says:

    อืมม .. หายไปหลายคน

    แต่ก็บังเอิญได้เคยเจอะบางบล็อกโดยบังเอิญ
    อ่านไปอ่านมา คลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยอ่านที่ไหนมาก่อน
    พอลองเทียบเวลาที่เขา-เธอหายไปจากในนี้
    กับเวลาที่เขา-เธอเริ่มต้นเขียนในที่ใหม่ + เรื่องที่เขา-เธอเขียน
    เลยประมวลได้ว่าคือใครที่เคยเขียนในนี้ล่ะ แต่คงเหตุผลบางประการ เลยไปเขียนที่อื่น
    ทั้งบล็อกภาษาไทยและบล็อกภาษาอังกฤษ ..


  3. May 1st, 2009 at 11:49 pm       bonkalasin Says:

    สงสัยคุณ nabhasan2007 ใกล้จะถึงจุดอิ่มตัวแล้วกระมังครับ บางช่วง นายบอนก็ไม่รู้จะเขียนอะไรเหมือนกัน บางช่วงก็เขียนได้

    แต่ไม่รู้ปีหน้าจะยังเขียนต่ออยู่ หรือหายไปเลย ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะครับ

    ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อนดีกว่า


  4. May 1st, 2009 at 11:47 pm       bonkalasin Says:

    นายบอนเขียนไปเรื่อยๆครับท่านคำนับ
    บอกไม่ได้้เหมือนกันว่า จะหยุดตอนไหน เลิกเมื่อไหร่

    คงจะเป็นแบบ ไม่อยากเขียนก็คงจะหยุดไปเลย
    แต่ตอนนี้ ก็ยังเขียน บอกเล่าอะไรได้อยู่นะครับ


  5. May 1st, 2009 at 9:50 pm       nabhasan2007 Says:

    ช่วงนี้ ตนเองเป็นอะไรไม่ทราบค่ะ
    เขียน ๆ แล้วลบอยู่เรื่อยเลย
    เลยไม่ค่อยอยากจะเขียน ต้องรอให้มีอารมณ์อยากเขียนก่อนน่ะค่ะ เริ่มเก่าแล้วเหมือนกัน เพราะเริ่มอยู่นาน และอยู่ทน แล้วมั้งคะ คุณบอน ^__^


  6. May 1st, 2009 at 8:27 pm       comenubb Says:

    ผมมาสื่อสาร ก่อนนายบอนจะเบื่อเขียนบล็อกน่ะครับ…

    ว่าแต่เริ่มเบื่อหรือยังครับนี่ !!


You must be logged in to post a comment.