นายบอน กาฬสินธุ์

Many story around me : facebook.com/bonkalasin

Posts tagged with ความเปลี่ยนแปลง

กาลเวลา ชีวิต ความเป็นไป ในช่วงเปลี่ยน พ.ศ.ใหม่

January4



   ช่วงส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ของหลายคน
เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ได้ไปท่องเที่ยว ได้กลับบ้านมาเจอญาติพี่น้อง
ได้สังสรรเฮฮาสนุกสนาน แต่ช่วงเวลานี้ของนายบอน
เป็นช่วงเวลาที่ได้แง่คิดหลายอย่าง ภายในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อว่า “กาฬสินธุ์”

วันเวลาที่ล่วงเลย กับ สุดสายปลายทางของ blogger

November12

      ช่วงต้นปี 2551 กระแสของ blogger ได้รับความสนใจมาก หลายคนเริ่มมี blog เป็นของตัวเอง มี blogger หน้าใหม่ๆเกิดขึ้นมากมาย ต้นปี 2551
นายบอนไปเจอ blog หนึ่ง เขียนที่ bloggang เขาไม่ได้เขียนเยอะ แต่สิ่งที่เขียนออกมา น่าสนใจในมุมมองที่น่าคิดสะกิดใจหลายอย่าง เลยขอนัดเจอ
พอได้เจอตัวจริงก็คุยกันถูกคอ และเป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิตที่ได้เจอ blogger คนนี้



    เขาคือ คุณ “โก๊ะ” เขียนที่ bloggang แล้วมาเขียนที่ oknation จนมาถึงช่วงที่พันธมิตรชุมนุม 193 วัน
ก็เคยเข้ามาเขียนที่ mblog อยู่บ้าง แล้วก็เงียบหายไป เขียนอยู่ที่เดียวคือ bloggang ตอนนั้น นายบอนแนะนำให้เพื่อนๆให้อ่าน blog ของโก๊ะ
เพราะเรื่องที่เค้าเขียน เรื่องราวชีวิตของเค้าเป็นแนวเดียวกับพรรคพวกของนายบอน เลยได้เป็นเพื่อนกับคุณโก๊ะอีกหลายคน



      พ.ย.2552 เพื่อนคนหนึ่งโทรมาถามว่า คุณโก๊ะเลิกเขียน blog แล้วเหรอ เขามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงหายไปล่ะ

by posted under Uncategorized | tagged under ,  |  12 Comments »

นปช.ผู้มีแต่ นช.แม้ว เต็มหัวใจกับ ๑๒ ส.ค. ๒๕๕๒

August13

ช่วงวันแม่ หลายคนรำลึกถึงพระคุณแม่ , กลับบ้านไปหาแม่, ไปกอดแม่ , บอกรักแม่,
ไปกราบแม่, ทำให้แม่รู้สึกดี มีความสุข  วันนี้น่าจะเป็นวันที่ดีๆ แต่คุณวิรัตน์
ขอนแก่น เห็น นปช.แถวบ้านเขาแล้ว อึ้งไปเหมือนกัน 
เขาเปลี่ยนแปลงไปได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

 



ในปี 2551  คุณวิรัตน์ เห็น นปช.คนนี้ ทำกับข้าวให้แม่ทาน
ซื้อพวงมาลัยดอกมะลิไปไหว้แม่ ถ้าไม่ติดธุระอะไร
เขาจะหาโอกาสไปร่วมจุดเทียนชัยถวายพระพรที่หน้าสนามศาลากลางจังหวัด
ถ้าไม่ว่างจะเปิดดูทีวีดูถ่ายทอดสอดงานวันแม่จากสนามหลวง
เปิดฟังพระราชินีพระราชทานพระราชดำรัสในวันแม่ แต่ปี 2552
เขาไม่เป็นเหมือนปีก่อน




จดหมายในรอยจำ กับวันเวลาที่ผ่านเลยไป

August5

      เดินไปเจอคุณลุงยืนรับจดหมายที่บุรุษไปรษณีย์นำมาส่งให้ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง
นึกย้อนกลับไปว่า นายบอนเคยรับจดหมายครั้งล่าสุด ตอนไหนนะ? จดหมายที่มีคนจ่าหน้าซอง
ติดแสตมป์ส่งถึงเรา กำลังนึกอยู่เพลินๆ ก็มีเสียงเด็กคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า



      ” โห ..ลุง เชยจังเลย เดี๋ยวนี้เค้ามีอีเมล์แล้ว
ส่งปุ๊บ ถึงปั๊บ ทำไมแกไม่สอนให้ลุงใช้ Internet มั่งล่ะ”



      มองตามดู เห็นลุงคนนั้นยิ้มแหยๆ
เดินถือจดหมายไปนั่งอ่านเงียบๆที่มุมหนึ่งของบ้าน เหลียวมองดูเด็กที่พูดตะกี้
แหม….เสียดายที่เค้าไม่มีโอกาสได้สัมผัสคุณค่าของ “จดหมาย”



      แม้หลายคนรู้ถึงคุณค่าของจดหมายที่ส่งมาทางไปรษณีย์
แต่ก็ไม่มีเวลาเขียนจดหมายส่งแบบนั้นอีกเลย ไม่มีเวลาพอที่จะกลั่นข้อความจากใจ
ตั้งใจเขียนด้วยลายมือตัวเอง ไม่มีโอกาสเขียนจ่าหน้าซอง ติดแสตมป์
เอาจดหมายไปหย่อนที่ตู้ไปรษณีย์ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่คนที่มีอายุเท่านั้น
ทำแบบนี้!!!



มองโลกใบเดิมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากหนัง ผู้หญิง ๕ บาป

July17

      การมีโอกาสได้ฟังประสบการณ์ มุมมอง ความคิดจากคนอื่นๆ
ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในชีวิต
และทำให้เรามองโลกจากอีกมุมมองหนึ่งที่ไม่ เคยคิดว่าจะมองเลย …
เรื่องนี้เป็นมุมมองจากภาพยนตร์เรื่องผู้หญิง 5 บาป ที่ฉายเมื่อหลายปีก่อน
เป็นหนังที่ถุกหยิบยกมาเป็นประเด็นการเมือง โดยนักการเมืองพรรคฝ่ายค้าน นำมาโจมตี
ดิสเครดิต ส.ว. บุญยอด สุขถิ่นไทย ว่าเคยร่วมแสดงหนังที่มีแต่เรื่องร่วมเพศ
ทั้งๆที่ความจริงคุณบุญยอด และคุณอัญชลีพร กุสุมส์
แสดงหนังเรื่องนี้เป็นพิธีกรรายการทีวี
ซึ่งเป็นแค่ฉากหนึ่งในหนังเรื่องนี้เท่านั้น

 



      หนัง “ผู้หญิง 5 บาป” ถูกนำมาฉายทางเคเบิลทีวี
ช่อง “มงคลชาแนล” ของ บริษัท สหมงคลฟิล์ม ตอน 4 ทุ่ม เมื่อ 3-4 วันก่อน  คุณวิพิศ
มหาสารคาม ชอบดูหนังเก่าๆ ซึ่งช่วงที่หนังเรื่องนี้เข้าโรงฉาย
คุณวิพิศก็ไปดูกับเพื่อนๆ ดูแล้วเกิดอารมณ์ร่วมไปกับหนัง เกิดความอยาก….
อย่างที่ได้ดูในหนัง….

 



วงจรชีวิตของการเขียน blog และคุณค่าของเวลาปัจจุบันที่หาไม่ได้ในอนาคต

May1

      เพื่อนที่ขอนแก่นท่านหนึ่ง เข้ามาเปิดอ่าน mblog เวอร์ชั่นเก่า http://weblog.manager.co.th
เข้าไปอ่านบันทึกใน blog แห่งหนึ่งแล้วเกิดคำถามตามมาว่า อยากจะพูดคุย
ติดต่อกับคนเขียน blog คนนี้บ้างจัง เนื้อหาโดนใจ จะติดต่อได้อย่างไร

 

  ก็เขียน comment ทิ้งไว้สิ เดี๋ยวเค้ามาเจอก็ตอบกลับเองแหละ

 

…… เขียนทิ้งไว้นานแล้ว แต่เงียบ…



เบื่อชีวิต เบื่อการเมือง เบื่อไปชุมนุม เบื่อเป็นคนอีสาน!!

November19

             เพื่อนคนหนึ่งของคุณวิพิศ  – สารคาม
ที่ไปร่วมชุมนุมกับพันธมิตรอยู่บ่อยๆ ช่วยเหลือสนับสนุนการต่อสู้ของพันธมิตรมาตลอด
พอมาถึงช่วงนี้ ที่มีการชุมนุมยืดเยื้อมานานถึง 6 เดือน เพื่อนของเขาเปลี่ยนไป
เกิดอาการเบื่อแบบสุดๆ

                   หลายคนแทบไม่อยากเชื่อ เมื่อคนที่เป็นกำลังหลักของกลุ่ม
เกิดอาการเบื่อชีวิต เบื่อการเมือง เบื่อการไปร่วมชุมนุม