นายบอน กาฬสินธุ์

Many story around me : facebook.com/bonkalasin

คำขอร้องของแม่เด็กสายตาสั้น วันเปิดเทอม กับการใช้หัวใจแก้ปัญหา

May12

     วันเปิดเทอมของเด็กนักเรียน เป็นช่วงเวลาที่เด็กจะต้องเข้าชั้นเรียนใหม่
ห้องเรียนใหม่ ที่นั่งเรียนใหม่
แต่คุณแม่คนหนึ่งกลุ้มใจกับลูกชายของเธอที่สายตาสั้น ..หลายคนมองว่า
เขามีบุคลิกเป็นเด็กเรียน แต่ความจริง ลูกชายของเธอ ไม่ขยันเรียน ท้อถอยเรื่องเรียน
เกรดตกอีกด้วย

.

      ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา
เธอให้ลูกชายไปเรียนพิเศษเพิ่มเติม  โดยเรียนในมหาสารคามนี่เอง 
เรียนกับครูที่สอนลูกชายของเธอนั่นแหละ ลูกชายของเธอเรียนได้รู้เรื่อง ตั้งใจเรียน
ขยัน เข้าใจในเนื้อหาที่สอน  แต่พออยู่ในโรงเรียน
ลูกชายของเธอไม่ขยันเรียนเลย

 



      จะบอกว่า เป็นเพราะเทคนิคในการสอนพิเศษ ครูผู้สอนก็ไม่ได้สอนต่างจากในห้องเรียน
..สอนเหมือนเดิม วิชาคณิตศาสตร์ที่สอนในห้องเรียน ดูท่าทางลูกชายไม่รู้เรื่อง
ไม่ตั้งใจเรียน แต่ในวิชาเลือกเสรีซึ่งสอนวิชาคณิตศาสตร์เช่นกัน
ต้องย้ายไปเรียนอีกห้อง เป็นห้องเล็กๆในหมวดวิชาคณิตศาสตร์
ปรากฏว่าลูกชายของเธอตั้งใจเรียนดีมากขึ้น

 



    ..หรือเขาไม่ชอบเรียนในห้องเรียนใหญ่ๆ คนเยอะๆ
??

 



      ผู้เป็นแม่พยายามสังเกตดูลูกชาย เพื่อหาคำตอบให้ได้ 
ถ้าเป็นคุณแม่คนอื่นๆคงไม่ใส่ใจมากนัก คงสั่งให้ไปเรียนพิเศษเพิ่มเติม
เรียนให้เข้มข้นขึ้น  แต่คุณแม่คนนี้ เป็นเพียงแม่ค้า ไม่ได้ร่ำรวยมากมายนัก
วันหนึ่งเลยถามลูกชายตรงๆว่า ทำไมไม่ตั้งใจเรียน 
อยากให้แม่เสียเงินเป็นค่าไปเรียนพิเศษตลอดไปหรือ ?

 



ลูกชายตอบว่า
“มองกระดานไม่ค่อยเห็น”

 



      คำตอบสั้นๆของลูกชาย พ่อแม่หลายคนอาจจะไม่คิดอะไรมากนัก อาจจะพาลูกชายไปตัดแว่น
วัดสายตาใหม่ , อาจจะดุลูกชาย ให้สนใจเรียนมากขึ้น อย่ามัวแต่คุยเล่นกับเพื่อนๆ
หรือ แอบหลับในห้องเรียน … แต่คุณแม่คนนี้แวะไปคุยกับครูประจำชั้น ม.3 ถึงบ้าน
ถามว่าลูกชายของเธอนั่งตรงไหนในห้องเรียน 
ขอเปลี่ยนที่นั่งให้อยู่ในจุดที่มองเห็นกระดานได้ชัดเจนขึ้นได้ไหม 
ครูประจำชั้นจึงดำเนินการให้ในวันต่อมา

 



      พอลูกชายกลับบ้าน ก็มาเล่าให้แม่ฟังว่า วันนี้ได้ย้ายที่นั่ง
เรียนรู้เรื่องขึ้น คงไม่ต้องไปเรียนพิเศษอีกแล้ว คุณครูใจดี คอยอธิบาย
เอาใจใส่มากกว่าเดิม

 



     .. เป็นโชคดีของเด็กนักเรียนคนนี้ด้วย ที่มีคุณแม่สนใจ ใส่ใจ
สังเกตพฤติกรรมการเรียนของลูกชาย และแก้ปัญหาได้ตรงจุด เพราะความรักและห่วงลูกชาย
อยากให้ลูกเรียนหนังสือเข้าใจ ถ้าเป็นพ่อแม่คนอื่นๆที่ทำงานหนักๆ ไม่มีเวลาสังเกต
ดูแลลูก ก็คงจะใช้เงินแก้ไขปัญหาทุกๆอย่าง

 

ลืมใช้หัวใจแก้ไขปัญหาให้ตรงจุด

 

ข้อมูล  –  คุณวิพิศ มหาสารคาม

6 Comments to

“คำขอร้องของแม่เด็กสายตาสั้น วันเปิดเทอม กับการใช้หัวใจแก้ปัญหา”

  1. May 18th, 2009 at 12:26 am       bonkalasin Says:

    แก้ปัญหาได้ตรงจุด เพราะคิดตรงจุด อย่างที่คุณเจี๊ยบว่าล่ะครับ :)


  2. May 17th, 2009 at 4:31 pm       initmate Says:

    ถ้าพ่อแม่สนใจลูก ๆ ตั้งแต่แรก ปัญหาก็ถูกแก้ไขได้ตรงจุด และ ยังไม่ลุกลามจนเป็นปัญหาใหญ่เกินแก้ไขเนอะคะ คุณ bon


  3. May 14th, 2009 at 10:19 pm       kacharaj Says:

    เป็นเรื่องราวที่งดงามครับ ผู้ปกครอง กับครูต้องคอยคุยกันครับ

    ถ้าพ่อแม่ผลักภาระมาที่ครู ครูผลักกลับไปที่พ่อแม่ เด็กจะไม่อยากอยู่ทั้งบ้านและโรงเรียนครับ

    ขอบคุณเรื่องราวงามๆครับ คุณbonkalasin


  4. May 12th, 2009 at 5:28 pm       sazzie Says:

    ถูกวิธีแล้วจริงๆ 1.แก้ปัญหาถูกจุด 2.ลูกมีปัญหาเกี่ยวกับการเรียนในห้องเรียนก็ต้องเข้าหาครูบ้าง

    :)


  5. May 12th, 2009 at 4:35 pm       bonkalasin Says:

    เรื่องราวเล็กๆจากต่างจังหวัด มีหลายเรื่องที่งดงามในใจเสมอๆครับพี่เลดี้


  6. May 12th, 2009 at 4:30 pm       lady007 Says:

    คุณบอน คะ

    เป็นเรื่องราวที่ซึ้งจริง ๆ ค่ะ คุณแม่ดูแล เอาใจใส่ แก้ปัญหาถูกจุด อ่านแล้วอดรู้สึกอบอุ่นไปกับลูกไม่ได้

    ขอบคุณนะคะ ที่นำเรื่องดี ๆ มาแบ่งปันกัน


You must be logged in to post a comment.