นายบอน กาฬสินธุ์

Many story around me : facebook.com/bonkalasin

เมื่อรักเกิดบนเส้นทางรถไฟไปงานแห่เทียนพรรษาที่อุบลราชธานี

July6

งานแห่เทียนเข้าพรรษาที่ขึ้นชื่อว่า สวยงาม ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ งานแห่เทียนที่
จ.อุบลราชธานี  หลายคนหาโอกาสไปชมงานนี้สักครั้งหนึ่งในชีวิต คุณต่อก็เช่นกัน 
อยากไปเที่ยวงานแห่เทียนที่อุบลสักครั้ง ชวนเพื่อนก็ไม่มีใครไปด้วยสักคน
ในช่วงเข้าพรรษาปี 2551 คุณต่อจึงตัดสินใจไปเที่ยวงานแห่เทียนที่ จ.อุบล
เพียงคนเดียว โดยขึ้นรถไฟจากสถานีชุมทางถนนจิระ ที่โคราชในตอนเที่ยงคืน
ไปถึงอุบลตอนเช้าตรู่ แล้วจึงต่อรถไปยังบริเวณงาน

 



รถไฟที่คุณต่อจะไป เป็นรถเร็ว ขบวนที่ 139 จาก
กทม.มาถึงสถานีชุมทาง ถ.จิระ เวลา 0.07 น. แต่รถไฟมาถึงช้า มาถึงเกือบตี 2
คุณต่อรีบกำตั๋วรถไฟวิ่งขึ้นไปยังตู้ที่ 6 มีคนยืนละนั่งเต็มทางเดิน
ช่วงเทศกาลแบบนี้ ผู้คนเดินทางกันเยอะ 
คุณต่อเลยต้องยืนตรงประตูทางเดินระหว่างตู้โบกี้ที่ 6 และ 7
ตรงประตูห้องน้ำรถไฟพอดี ด้านหนึ่งเป็นเก้าอี้นั่ง
คุณต่อมองดูผู้คนที่นอนหลับแล้วรู้สึกอิจฉาที่พวกเขาได้นั่ง
แล้วคุณต่อก็สบตากับสาวผมยาวคนหนึ่ง
นั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างประตูตรงใกล้ๆกับที่เขายืนอยู่
เธอบอกให้เขาเอากระเป๋าเป้มาวางตรงเท้าของเธอก้ได้
จะได้ไม่ต้องแบกให้หนัก



.

พอคุณต่อเห็นเธอแล้ว เกิดปิ๊งทันที คอยมองเธออยู่ตลอด บางช่วงก็คุยกับเธอบ้าง
ในช่วงที่รถไฟจอดแต่ละสถานี มีผู้คนทยอยลงไปเรื่อยๆ จนทางเดินด้านในว่าง
แต่คุณต่อก็ขอยืนอยู่ที่เดิม จะได้อยู่ใกล้ๆเธอ



 

รถไฟแล่นมาถึงสถานีสุรินทร์ ท้องฟ้าสว่างแล้ว
คนที่นั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเธอ ลงจากรถ คุณต่อเลยไปนั่งตรงนั้นแทน
ได้พูดคุยกับเธอ จึงรู้ว่าเธอมาจาก กทม. ขึ้นรถเที่ยว 18.55 น.
มาเที่ยวงานแห่เทียนที่ จ.อุบล เธอมีเพื่อนอยู่ที่นั่น  คุณต่อเลยนั่งคุยกับเธอไป
ช่วงที่มีคนเดินขายผ้าเย็น-น้ำ – ข้าวกล่อง- กาแฟร้อน
คุณต่อก็ซื้อมานั่งทานกับเธอบนรถไฟ นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ จนรถไฟมาถึงอุบล
สุดปลายทางที่ วารินชำราบ เลยเข้าห้องน้ำ ไปล้างหน้าตา
ต่างคนต่างผลัดกันเข้าห้องน้ำ ช่วยดูแลกระเป๋าสัมภาระให้กัน

 



ออกจากสถานีรถไฟ คุณต่อก็ไปเป็นเพื่อนเธอ จนมาถึงบริเวณงานแห่เทียนเข้าพรรษาของ
จ.อุบล เทียนพรรษาสวยสดงดงามอลังการจริงๆ
เธอหยิบกล้องออกมาถ่ายรูปและได้ถ่ายรูปคู่กับคุณต่อหลายภาพ



แห่เทียนอุบล



ทั้งคู่พากันเที่ยวงานจนเพลิน เวลาล่วงเลยมาจนถึง
17.00 น. เธอต้องรีบกลับไปที่สถานีรถไฟ เพื่อรถรถไฟเข้า กทม.เที่ยวสุดท้าย เวลา
19.30 น. คุณต่อก็ต้องกลับโคราชเช่นกัน ทั้งคู่ได้ซื้อตั๋วขากลับตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว
ได้นั่งที่นั่งติดกันด้วย

 



คุณต่อคุยกับเธออย่างถูกคอมากๆ เจอกันมาตั้งแต่เช้ายันเย็น
ยังไม่รู้จักชื่อของเธอเลย เธออกว่า เธอชื่อ เจี๊ยบ เรียนนิเทศศาสตร์ใน กทม.
คุณต่อขอเบอร์โทร แต่เจี๊ยบยิ้ม บอกว่า ขอคิดดูก่อน  เดี๋ยวตอนถึงโคราช
คุณต่อลงจากรถไฟ เจี๊ยบจะให้เบอร์โทรละกัน

 



รถไฟออกจากสถานีอุบล 19.40 น. มาถึงสุรินทร์ตอน 4
ทุ่ม เจี๊ยบหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย คุณต่อเลยได้นั่งจ้องหน้าเธอตลอด
เจี๊ยบรู้สึกตัวตื่นอีกที เมื่อมาถึงสถานีบุรีรัมย์ราว 5 ทุ่ม



 

เจี๊ยบกับต่อนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ จนมาถึงโคราชตอนเกือบตี 1 เศษๆ
คุณต่อรีบสะพายกระเป๋าเตรียมลงจากรถไฟ พร้อมยิ้มให้เจี๊ยบ พูดจาร่ำลา
แล้วทำท่าทางบอกว่า เดี๋ยวจะโทรไปหานะ แล้วรีบเดินลงจากรถไฟไป มายืนอยู่ที่ชานชลา
มองไปยังที่ที่เจี๊ยบนั่งอยู่  ถ้าคุณต่อไม่ติดธุระ เขาจะนั่งรถไฟไปกับเจี๊ยบ
ส่งเธอถึง กทม.ในคืนนี้เลย



 

รถไฟจอดที่สถานีชุมทาง ถ.จิระ แค่ 2 นาที
รถไฟเริ่มเคลื่อนขบวนออกไป คุณต่อพึ่งนึกขึ้นมาได้ เขาลืมขอเบอร์โทรของเจี๊ยบ
เลยทำท่าทางส่งภาษาใบ้ไปที่เจี๊ยบ แต่เจี๊ยบส่งยิ้มมาให้ โบกมือบ๊ายบาย
ไปกับขบวนรถไฟแล้ว



 

คุณต่อ โทรบอกเพื่อนให้ออกมารับ  สักครู่ เพื่อนก็ขับรถมอเตอร์ไซต์มาถึง
คุณต่อเล่าเรื่องเจี๊ยบให้ฟัง พร้อมบ่นว่า เสียดายที่ลืมขอเบอร์โทรตอนอยู่บนรถ 
เพื่อนเลยบอกว่า งั้นจะช้าอยู่ใย รีบไปที่สถานีรถไฟโคราชกันเลย รถจอดพักตั้ง 15
นาที น่าจะไปทัน ได้เจอเจี๊ยบ เพื่อขอเบอร์โทรก่อนที่รถไฟจะออก

 



เพื่อนรีบขับมอเตอร์ไซต์พาคุณต่อไปที่สถานีรถไฟโคราช
พอมาถึงหน้าสถานี รถไฟกำลังเคลื่อนขบวนออกไปพอดี  ลงไปถามนายสถานี บอกว่า
รถไฟขบวนนี้ ไม่จอดที่สถานีย่อยๆ สถานีต่อไปที่จะจอด คือ ปากช่อง แก่งคอย
สระบุรี…. ตามยังไง ก็ไม่ทันแล้วล่ะ

 



 คุณต่อได้แต่เสียดาย แต่คิดหวังว่า คงจะได้เจอเธออีก ในกล้องถ่ายรูปของเธอ
ก็มีรูปคู่ของเขาและเธออยู่ เธอคงจะคิดถึงเขาบ้างล่ะ

 



 เข้าพรรษาปี 2552 เวียนมาถึงอีกครั้ง คุณต่อ
ได้ช่วนคุณโอ๋ โคราช ไปดูงานแห่เทียนพรรษาที่ จ.อุบล 8 ก.ค.นี้ คุณโอ๋บอก
ไม่มีเวลาไปด้วย  ดูที่โคราชก็ได้ ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน คุณต่อเลยเล่าให้ฟังว่า บางที
คุณโอ๋อาจจะได้พบเจออะไรที่ดีๆระหว่างการเดินทางก็ได้
ปีที่แล้วเขาได้รู้จักกับเจี๊ยบ  เขาหวังว่า ในปีนี้
เขาจะได้เจอกับเจี๊ยบบนรถไฟที่ไปงานแห่เทียนที่อุบลราชธานีอีกครั้ง !!!!

 



…..เออ ถ้ามีวาสนาตรงกัน
คงจะได้เจอกันล่ะ

 



เรื่องราวจาก คุณโอ๋ โคราช

3 Comments to

“เมื่อรักเกิดบนเส้นทางรถไฟไปงานแห่เทียนพรรษาที่อุบลราชธานี”

  1. July 10th, 2009 at 4:01 pm       bonkalasin Says:

    คุณโอ๋ โทรมาแจ้งว่า คุณต่อไม่ได้เจอ เธอ


  2. July 8th, 2009 at 1:23 am       phakri Says:

    สมเด็จพระเทพฯเสด็จเยือนโบเด็นเซที่เยอรมัน ค่ะ นำมาฝาก

    ที่โบเด็นเซ
    http://www.youtube.com/watch?v=fVRttOcT7To&feature=related
    ที่เบอลิน
    http://www.youtube.com/watch?v=U_VRNF8lNX8&feature=related
    http://www.youtube.com/watch?v=eNgV_KiT9QY&feature=related
    http://www.youtube.com/watch?v=4SN0Jii46ug&feature=related

    http://www.youtube.com/watch?v=Xufo7HLeJ4E


  3. July 6th, 2009 at 5:51 pm       sazzie Says:

    คู่แล้วไม่แคล้วหรอก
    แต่ถ้าไม่ใช่ .. ก็ทำใจนะผู้บ่าว 😉


You must be logged in to post a comment.