นายบอน กาฬสินธุ์

Many story around me : facebook.com/bonkalasin

รอยแผลเป็นของสุวิทย์ กับอ้อมกอดของแม่ในวันแต่งงานที่สุราษฏร์

August13

      เรื่องราวของแม่กับการต่อสู้การเมืองภาคประชาชน โดยเฉพาะในช่วงเหตุการณ์ 7 ตุลา
51 มีบันทึกไว้ 1 เรื่อง คือ “หัวใจ รอยเลือด คนรัก แก๊สน้ำตา และอ้อมกอดของแม่” http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-32621/ ..
ในช่วงวันแม่นี้ ทีวีช่องต่างๆ นำเสนอเรื่องราวของ “แม่” ดีเด่นหลายคน
ถึงแม้ว่าคุณแม่ของสุวิทย์ไม่ใช่คนเด่นคนดัง และสุวิทย์เป็นเพียงการ์ดอาสาคนหนึ่ง
ไม่เคยออกทีวี แต่สุวิทย์อยากบอกเล่าถึง “แม่” ของเขาทาง mblog ตรงนี้

 



      จากเหตุการณ์สลายการชุมนุมเมื่อ 7 ต.ค.2551
สุวิทย์โดนแก๊สน้ำตา สะเก็ดระเบิด จนตัวเขาเองเกือบไม่รอดเช่นกัน  8 ต.ค.
คุณแม่ได้เดินทางมาหาเขา ที่สะพานมัฆวาน มากอดเขา  หลังจากผ่านเที่ยงคืน
สุวิทย์บอกให้แม่กลับบ้าน ให้นายบอนไปส่งถึงโคราชในเช้าวันที่ 9 ตค
เหตุการณ์ในช่วงนั้น สุวิทย์บาดเจ็บพอสมควร
แต่ฝืนทนแสดงท่าทางเหมือนคนที่ไม่ได้บาดเจ็บมากนัก 
แต่สัญชาตญาณของคนเป็นแม่คงรู้ดีว่า ลูกชายตัวเองเจ็บแค่ไหน 
แม้จะพยายาปิดบังก็ตาม



.

หลังจากที่คุณแม่ของสุวิทย์ ออกมาจากสะพานมัฆวาน มาขึ้นรถกลับโคราช ที่หมอชิต 2
ในช่วงที่เดินทางบนรถทัวร์ ออกจาก กทม.กลับไปยังโคราช
ช่วงที่รถวิ่งผ่านตัวเมืองที่มีแสงไฟส่องเข้ามาในรถ
นายบอนเหลียวมองหน้าคุณแม่ของสุวิทย์หลายครั้ง ท่านยังลืมตาอยู่ ท่าทางเศร้าๆ
ดูคล้ายน้ำตาไหล แต่มองไม่ชัดเพราะเป็นช่วงกลางคืน



7Oct51book

ปลายปี 2551 สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์ ออกหนังสือ ชื่อ “บันทึกเลือด 7 ตุลา
กลางเสียงปืนและแก๊สน้ำตา”  นายบอนส่งไปให้คุณแม่ของสุวิทย์ได้อ่าน
น้องสาวสุวิทย์โทรมาบอกว่า แม่ยิ่งร้องไห้หนักกว่าช่วง 7 ต.ค.
เมื่อได้อ่านเรื่องราวของสุวิทย์  ร้องไห้สงสารลูกชายที่เจ็บทั้งกายและใจ
แถมคนรักที่ต่อสู้ร่วมกันมา ยังตัดสินใจทิ้งเขาไป ไปตามผู้ชายที่เธอรักมานาน
คุณแม่ยิ่งเสียใจเพราะรู้ว่า ลูกชายรักผู้หญิงคนนี้มากๆ



 

ช่วงยุติการชุมนุม 193 วัน สุวิทย์เปิดใจคบกับเปิ้ล
ผู้หญิงที่รักสุวิทย์ข้างเดียวมานาน และตัดสินใจไปทำงานที่สุราษฎรธานีด้วยกัน
จนตกลงจะอยู่กินกันเป็นครอบครัว จะจัดพิธีแต่งงานกัน แต่เป็นพิธีเล็กๆ ผูกข้อมือ
และมีพิธีสงฆ์ ทำบุญ เลี้ยงฉลองในหมู่คนรู้จักกัน  ตกลงจะแต่งงานกันช่วงต้น
มี.ค.2552 แต่พอถึงกำหนดวัน แม่ของสุวิทย์ไม่สบาย เลยเลื่อนเป็นช่วงปลาย มี.ค. 
น้องสาวเกิดไม่สบายอีก คุณแม่ต้องอยู่คอยดูแล เลยขอเลื่อนอีก จนเปิ้ลชักไม่พอใจ
คิดว่าสุวิทย์ยังตัดใจจากคนรักเก่าไม่ได้ แต่เขาบอก
ต้องให้แม่มางานสำคัญของเขาด้วย



 

ถึงแม้เปิ้ลจะคอยดูแลคุณแม่ของสุวิทย์ในช่วงที่เขาไปร่วมชุมนุมในช่วง 193 วัน
แต่แม่ก็อยากให้ลูกชายรักเปิ้ลจริงๆ ไม่ใช่ฝืนใจทำเป็นรัก เพราะไม่มีใคร 
ไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวดอีก แต่ปลาย เม.ย.2552 สุวิทย์และเปิ้ลก็ได้แต่งงานกัน

 



เมื่อแม่ไปงานแต่งงาน แม่ขอให้สุวิทย์ถอดเสื้อ จะดูด้านหลัง
เห็นรอยแผลเป็นมากมาย ทั้งจากสะเก็ดระเบิด รอยถูกตี รอยจากคมมีด 
คุณแม่ของสุวิทย์ค่อยๆเอามือลูบรอยแผลบนหลังแต่ละรอยอย่างช้าๆ แล้วร้องไห้ออกมา
แล้วกอดลูกชาย เปิ้ลเห็นแล้วก็เข้าสวมกอดด้วย

 

ไม่มีใครรู้ว่า ทั้ง 3 คนสวมกอดกันนานแค่ไหน คุณแม่ของสุวิทย์ร้องไห้นานเพียงใด
แต่นิ้วมือที่เหี่ยวย่นของแม่ที่ลูบรอยแผลบนหลังของลูกชายอย่างช้าๆนั้น
ความรู้สึกของผู้เป็นแม่จะเจ็บปวดมากเพียงใด … ไม่มีใครคาดเดาได้….

 



คุณแม่ของสุวิทย์บอกว่า อ่านจากในหนังสือ บันทึกเลือด 7 ตุลา
อ่านเรื่องราวของคนอื่นๆแล้ว แค่รูปภาพไม่กี่ภาพ ตัวอักษรไม่กี่หน้า
คุณแม่ยังรู้สึกเจ็บปวดกับความรุนแรงและความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นในตอนนั้น
ส่วนเรื่องราวของสุวิทย์ แม่ให้น้องสาวโทรมาถามนายบอนเพิ่มเติมว่า
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าที่เขียนออกมาใช่ไหม นายบอนยอมรับว่า
ใช่ ช่วงนั้น สุวิทย์และเพื่อนๆโทรมาเล่า  ถ้าหากอัดเสียงและถอดคำพูด
คำต่อคำมาบันทึกไว้  จะเป็นเรื่องราวที่ฟังดูแล้ว โหดร้าย สะเทือนใจมาก
ยกาที่จะเขียนออกมาได้ จึงพยายามบอกเล่าเรื่องราวในภาพรวม
ใช้คำที่สื่อความหมายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



 

ถ้าคุณแม่ของสุวิทย์อยู่ในเหตุการณ์ 7 ตค และอยู่ในจุดที่ลูกชายอยู่
แม่จะสวมกอดสุวิทย์ บังสะเก็ดระเบิดให้ ไม่ยอมให้ลูกชายบาดเจ็บ 
มีแผลเป็นเต็มหลังอย่างที่เห็นนี้ รอยแผลแต่ละแผล เลือดในตัวของสุวิทย์ที่ไหลออกมา
ก็มีเลือดของแม่ที่อยู่ในตัวเขาเช่นกัน

 

งานแต่งงานเล็กๆ เรียบง่าย มีคู่บ่าว-สาว และคุณแม่ของเจ้าบ่าว สวมกอดกันร้องไห้
คงเป็นภาพที่ไม่มีใครอยากเห็นมากนัก แต่นั่นคือ
ความรัก ความห่วงใยที่ทั้ง 3 คนมีให้กัน



 

12 สค 2552 สุวิทย์ไม่มีโอกาสไปกราบ  + กอดแม่ที่โคราช
ได้แต่โทรศัพท์ไปพูดคุยกับคุณแม่ บอกน้องสาวให้กอดแม่แทนเขา แล้วเขาก็โทรหานายบอน
เล่าเรื่องที่เขียนมานี้ให้ฟัง…. แค่อยากให้บันทึกเรื่องราวไว้เป็นหลักฐานว่า
คนธรรมดาที่ไม่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างเขา …. รักแม่มากแค่ไหน…..

++ บันทึกเกี่ยวกับสุวิทย์ และวันที่เขียน + +

 

นาทีวิกฤติของเพื่อนรักที่อุดรธานี + Clip Video เหตุการณ์บางช่วง  (25
ก.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/Clip-Video-4/


หัวใจ-อ้อมกอด-น้ำตาของสุวิทย์กับคนรัก จากนาทีกลุ่มคนรักอุดรทำร้าย  (27
ก.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/—-PAD-UDON-THANI-3-Clip-video/

โอกาสทองของ นปก.และคำร่ำลาของสุวิทย์ การ์ดอาสาพันธมิตร  (31 ส.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-27270/

รูปถ่าย ๑ นิ้วที่หายไปกับน้ำใจยามยากของเพื่อนการ์ดอาสาพันธมิตร  (16
ก.ย.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-29317/

จากหัวใจไม่เคยท้อของสุวิทย์
ในช่วงที่หลายคนท้อแท้กับการปักหลักชุมนุมของพันธมิตร  (20 ก.ย.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-29830/

หัวใจ รอยเลือด คนรัก แก๊สน้ำตา และอ้อมกอดของแม่ ( 9ต.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-32621/

ลมหายใจ ความหวัง แผลกาย-แผลใจของสุวิทย์ในวันที่ยืนหยัดกับพันธมิตร  (16
ต.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-33850/

ชาว mblog ในสายตาที่จ้องมองของสุวิทย์   (17 ตค 2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/mblog-103/

การตัดสินใจของสุวิทย์และแม่ เมื่อ นปก.ไล่ล่า แฟนทิ้ง พันธมิตร
และคำตอบของใจ  (25 ตค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-35098/

แง้มหัวใจ “เปิ้ล” การ์ดสาวพันธมิตรคนที่รักสุวิทย์เพียงข้างเดียว  (30
ต.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-35900/

กลยุทธของสุวิทย์ในการหลบหลีกการไล่ตามของ นปก.ใน กทม.  (30 ต.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-35904/

ความรู้สึกของสุวิทย์ ผู้ยืนอยู่ในแนวหน้าตรงมัฆวาน-มิสกวัน ในความมืด
ระเบิด และลูกปืน  (31 ต.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-36032/

น้ำใจในเสี้ยวนาทีของพันธมิตร ต่อ นปก.ที่ชักมีดออกมาทำร้าย และถูกจับกุมตัว (3
พ.ย.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-36451/

สุดทางรัก สุดทางเลือกของสุวิทย์กับรักสามเศร้า-เราสามคน  (7 พ.ย.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-36990/

ด้วยเลือด เนื้อ ความรัก ชีวิตที่เลือกไม่ได้ และสุวิทย์ come back!!! (2
ธ.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/come-back-3/

 

วันพรุ่งนี้ของสุวิทย์……บนถนนสายนักสู้….. (3 ธ.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-40862/

 

ของฝากจากสุวิทย์..ถึงชัย..น้องชายร่วมรบ… (9 ธ.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-41639/

 

ภารกิจดูแลความปลอดภัยและสกัด นปก.ที่สะกดรอยตามผู้ชุมนุมอย่างไม่รู้ตัว  (11
ธ.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-41935/

สำนึกแห่งหัวใจที่สายเกินไป ของสาวพันธมิตร อดีตหวานใจของสุวิทย์  (16
ธ.ค.2551)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-42408/

เมื่อสุวิทย์ถูกทาบทามให้ออกรายการจอเหลือง !!!  (3 ก.พ.2552)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-48381/

3 ปีของสุวิทย์กับการเลือกอยู่ข้างพันธมิตรฯ (Suwit and PAD)  (10
ก.พ.2552)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/3-Suwit-and-PAD/

แกะรอยสารวัตรจ๊าบ (๑๓) จากใจสุวิทย์กับความจริงเมื่อ ๗ ตุลา  (6
มี.ค.2552)

http://mblog.manager.co.th/bonkalasin/th-52368/

One Comment to

“รอยแผลเป็นของสุวิทย์ กับอ้อมกอดของแม่ในวันแต่งงานที่สุราษฏร์”

  1. August 28th, 2010 at 10:36 am       น้องกบ Says:

    คิดถึงแม่สุมากคะ


You must be logged in to post a comment.