โขนในโขน คือ “คน-โขน”

0

Posted by chairojt | Posted in ชีวิต-สังคม, ศิลปะ-วรรณกรรม | Posted on 26-08-2011

     ผมกลับถึงที่พักตอนเวลาประมาณ
๒๓.๐๐น. อาบน้ำชำระร่างกาย แล้วเปิดตู้เย็นรินน้ำที่ผสมด้วยน้ำยาอุทัยหมอมี
แล้วนั่งทำสมาธิ รวบรวมลำดับเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา ๖ ชั่วโมง

     หลังจากที่พวกเราได้ทำการนัดหมายผ่านอากาศกันตั้งแต่ต้นสัปดาห์
ว่าจะไปดูหนังเรื่อง “คนโขน” ที่เข้าฉายเป็นวันแรก
เรานัดกันที่โรงภาพยนตร์ เอสเอฟ ที่เซ็นทรัลเวิลดิ์ ตอนประมาณ ๑๙.๐๐น. และได้รอบ
๒๐.๐๕น. ตามที่คุณโน้ต “ยุรชัฏ ชาติสุทธิชัย” ได้ทำการเช็ครอบให้





.

     ผมตัดสินใจที่จะไม่ขับรถไป
พอได้เวลาเลิกงานก็ไม่รอช้า ก็ได้อาศัยรถไฟฟ้าจาก “ลาดกระบัง”
ไปจนถึง “ชิดลม” ผมถึงที่นั้นก็
๑๙.๐๐น. พอดี



    ถึงที่หน้าโรงภาพยนตร์
มีผู้คนพี่ ป้า น้า อา ที่จะเข้าไปชมหนังด้วยกัน มารอกันอยู่เยอะแยะแล้ว คุณเก๋
คุณนุ๊ก ก็คอยต้อนรับ พูดคุย นัดแนะต่างๆนานา คุณโน้ตก็ง่วนอยู่กับการเก็บภาพถ่าย
ภาพเคลื่อนไว้ คอยสัมภาษณ์คนนั้น คนนี้



     ผมก็รีบไปจัดแจงหาตั๋วหนัง
และก็ไปได้จากคุณเก๋ ซึ่งคงมีคนมาฝากไว้ให้หาคนซื้อให้หน่อย

 

ก่อนจะไปซื้อขอถามก่อนว่า
“พี่ดูโรงไหนกันครับ
ผมจะได้ไปซื้อถูก จะได้ดูด้วยกัน” ป้าก็งงว่าผมพูดอะไร

 

     จนได้ตั๋วมาแล้วก็เดินไปดูเสียหน่อยว่าเข้าฉายกี่โรงกัน
ที่นี่มีด้วยกัน ๑๕ โรง มีคนโขนฉายอยู่แค่เพียงโรงเดียวเท่านั้น







     ผมได้ที่นั่ง
G1 พอถึงเวลาก็เข้าไปประจำที่นั่งทันที
นั่งดูตัวอย่างหนัง ดูโฆษณากันไปเพลินๆ คุณป้าที่นั่งข้างหลังผม แกคงมีอาการ “ร้างโรงไปนาน” ระหว่างดูหนังไป ก็พากย์ไปด้วย
โยกเก้าอี้ผมไปด้วย สารพัด นี่คงจะเป็นเรื่องจริงที่ “หนังพี่ตั้วหรอกนะ
ฉันถึงยอมจ่ายตังค์ และถ่อสังขารมาดู หลังจากร้างโรงไป ๓๐ ปี”





G1 รอบ ๒๐.๐๕น. โรงที่ ๗ โรงเดียวจาก ๑๕ โรง

พี่ศักดิ์ (อดิศักดิ์ มะลิแก้ว) ก็มา


     พอหนังใกล้ฉาย
กลุ่มคุณอาร์ต แสงธรรม คุณโน้ต คุณเก๋ ก็เข้ามาหาที่นั่ง
และมาหยุดตรงที่นั่งผมพอดี “คุณอาร์ต คุณเก๋หาที่นั่งไม่เจอ” เพราะลุงๆป้าๆ
คงไม่ได้นั่งตามตั๋ว” เลยนั่งที่คุณเก๋ไปเสียแล้ว





คึกคัก คึกครื้น



ถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก



    เมื่อเพลง
“สรรเสริญพระบารมี” ขึ้น พวกเราก็ยืนถวายความเคารพ “โอ้….คนเต็มโรงเลย” เหลือแถวหน้าประมาณ ๔-๕ แถวเท่านั้น ซึ่งก็เป็นปกติ

 

 

     เรายืนถวายความเคารพต่อในหลวงและพระราชินีวีดีโอชุดที่ฉายนี้
ผมว่าเป็นชุดที่ดีมาก ภาพวีดีโอหลายๆภาพแสดงให้เห็นถึง “การทรงงานที่หนัก” เพื่อพสกนิกรของพระองค์ เกินกว่าที่ผมรู้สึกมาก่อนหน้านี้ และบางคนร้องเพลงตามไปด้วย
และครั้งนี้แหล่ะครับ “ที่ผมน้ำตาคล้อ
เมื่อได้ฟังเพลงสรรเสริญพระบารมี ที่เปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดี”





     หนังดำเนินเรื่องด้วยหญิงสูงวัยมานั่งเล่าเรื่องกลางสวนสาธารณะ
ตอนแรกก็มีคนฟัง “ไม่กี่คน” หรอก แต่พอเล่าไปๆ
คนฟังก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

     นักแสดงแต่ล่ะคนก็ถึงบทกันเต็มที่
คุณสรพงษ์ คุณนิรุตย์ คุณต่าย เพ็ญพักตร์ คุณกบ พิมลรัตน์
นี่ไม่ต้องพูดถึงอยู่แล้วนะครับ






     แต่ที่น่าชื่นชมก็คงไม่พ้นนักแสดงหน้าใหม่ที่เล่นเป็น
“ชาด”
(อภิญญา รุ่งพิทักษ์มานะ) “ตือ” (กองทุน
พงษ์พัฒนะ) และ “แรม” (นันทรัตน์ ชาวราษฎร์) โดยเฉพาะ “แรม” เธอคงไปอีกไกลแน่ๆ

 

 

     หนังเดินเรื่องไปอย่างค่อยๆไป
ปูประวัติเล่าย้อนไปย้อนมาก่อนว่าแต่ละคนเป็นยังไง และที่ผมประทับใจในหนังเรื่องนี้มีหลายอย่างเลย
ในหนังจะเป็นการเล่าเรื่องของ “รามเกรียรติ์ซ้อนอยู่ในรามเกรียรติ์” 

 



   บทรักที่ผมว่า
“มันต้องเป็นบทรักในความทรงจำแน่นอน” และต้องพูดถึงกันไปอีกนาน คือบทรักระหว่าง “รำไพกับชาด” ที่รักกันแบบ “มุ้งกระจาย” ประกอบไปกับเสียงรัวระนาด
โห….แบบว่า “มันโดนมากๆนะพี่”


     ระดับจินตนาการของหนังเรื่องนี้
ซึ่งไม่ค่อยเห็นในหนังเรื่องอื่นก็คือ “ความพื้นๆ” ของมนุษย์
อารมณ์ ความรู้สึก พฤติกรรมพื้นฐานของมนุษย์จริง แต่ไม่ค่อยได้เห็นในหนังสักเท่าไหร่

 

พี่ตั้วกล้าให้อาสรพงษ์เล่นบทอารมณ์โกรธ
ตอนที่เห็นชาดนอนอยู่กับรำไพ แล้วครูหยดเข้ามาเห็น ครูหยดก็ถีบไอ้ชาดแบบโมโหสุดตัว
แต่ตัวเองก็ตั้งหลักไม่ดี แล้วก็ล่มลงไป ตรงนี้ถ้าเป็นคนอื่นเล่น “คงได้ออกคนดูดูแล้วขำ” แต่ฉากนี้ทุกคนในโรง “เงียบกริบ”

 

ตามมาติดๆด้วยอาการเหวี่ยงของครูหยดในฉากเดียวกัน
ซึ่งก็ออกอาการตั้งหลักไม่ทัน ตั้งตัวไม่ดี “ตามภาษาคนมีอายุมาก”
ก็หกล้มหกลุกได้สมจริง

 

 

   หรือตอนที่
“ชาดบอกรักแรม” ที่ไม่กล้าที่จะ “พูด” ออกมา
แต่กลับใช้ท่าทางของ “โขน” ในการบอกรัก
ซึ่งตรงนี้ “ทำออกมาได้ดีมากเลยครับ”



และ “แรม” ก็หวานซะ ไม่รู้จะหวานไปถึงไหน



เข้าพระ เข้านางกันน่าดูมากๆ


     และตอนท้ายของเรื่องนี้เองที่จะเป็นบทสรุปของเรื่องที่ว่าเป็น
รามเกรียรติ์ซ้อนอยู่ในรามเกรียรติ์” 

 

 

เมื่อหนังจบผมก็ลุกขึ้นจากที่หนัง
แต่ทุกคนก็ยังคงหนังอยู่กับที่ ทันใดก็มีเสียง “ปรบมือ” ทุกคนปรบมือให้กับหนัง
ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงปรบมือให้กับหนังที่เรา “เสีย” ตังค์เข้ามาดู

 

 

ผมชายตามองไปอีกฝากของโรงหนัง
ชายตัวสูงผมยาว “ไม่ใช่ใคร ในใจผมเดาว่าพี่ตั้วแหง่ๆ”

ผู้กำกับก็มาดูกับพวกเราด้วย

และถูกสัมภาษณ์ทันทีที่ออกจากโรง



     และเมื่อออกมานอกโรงก็เจอเข้าจริงๆ
“ชายตัวสูงปล่อยผมยาว
บุคลิกต้องเสื้อเชิตสีดำ” เท่านั้น
ก็ถูกลุมล้อมจากผู้ชมขอถ่ายรูปกับผู้กำกับคนเก่ง

 

ผมได้แต่แอบถ่ายห่างๆเท่านั้นก็พอใจแล้วครับ








     และนี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งหนังไม่ได้มีไว้เพื่อบันเทิงหรือปลดปล่อยจินตนาการเกินจริงของเราเท่านั้น
แต่มันสอนให้เรามีคุณธรรม

 

ความรัก
โลภ โกรธ หลง กตัญญู เนรคุณ ผ่านนักแสดง ซึ่งจริงๆแล้ว

 

 

 

“มันก็คือตัวเรานั่นเอง มันอยู่ในทุกๆคน”

 

 

 

เราเข้าไปดูตัวเราแสดง

 

 

 

และ
”เมื่อเราทำความดี
เรามีคุณธรรม คุณธรรมนั้นก็จะปกปักรักษาเราเอง”





Comments (0)

ดูที่แหลมทองบางแสน หนังดีน่าประทับใจ เสียดายคนดูน้อย (เป็นเรื่องแรกจากหลายสิบปีที่ไม่ได้เข้าโรงหนังเพื่อดูหนังเลย)
ขอเป็นกำลังใจให้ผู้กำกับ ชอบมากจะหาซื้อหนังสือ
คนโขนมาครอบครองต่อไป

เป็นหนังที่ดูด้วยความชื่นชมในความสามารถของผู้กำกับ นักแสดง ผู้เขียนบท ๆลๆ ที่ทำหนังได้อย่างได้ใจผู้ดูจริงๆ เคารพ และให้เกียรติผู้ดู ได้ชมในสิ่งดีๆ มีคุณภาพ แต่มีเสียงบ่นจากพ่อบ้านในตอนจบว่า”คุณศรัณยูใจร้ายที่ให้จบแบบนั้น คือให้ชาดตาย เป็นการลงโทษเขามากเกินไป”แสดงว่าเขาอินกับเรื่องมากๆ เป็นหนังที่เขาดูตลอดโดยไม่แอบหลับ ขอเป็นกำลังใจให้สร้างหนังคุณภาพต่อไป

ไปดูมาแล้วค่ะ เป็นหนังไทยคุณภาพอีกเรื่องที่อยากให้คนอื่นไปดู นักแสดงหน้าใหม่ เล่นได้ดีมากสำหรับหนังเรื่องแรก ต้องขอชื่นชมผู้กำกับที่ทำหนังเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมไทยชั้นสูง ขอปรบมือให้ดังๆ

ขอบคุณคุณตั้วและทีมงานจนถึงนายทุนและสปอนเซอร์
ที่ทำหนังเรื่องนี้จนสำเร็จ เข้าใจในความคิดของของคุณ
ตั้ว แท้ที่จริงทุกสิ่งเกิดจากกรรม และไม่มีใครหลีกพ้นไปได้

ไปดูมาแล้ว ชอบมาก และขอเป็นกำลังใจให้กับผู้สร้างทุกคนที่พยายามทำให้ “คน” สำนึกความเป็นไทย ให้มาก ๆ

หนังดี คำคม แฝงวาทะกรรมแห่งกรรม ดีใจที่ช่วยกันแชร์หนังดีๆค่ะน้องโรจน์ ในรอบ ๑๕ปี เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ ๓ ค่ะ แต่น้องดรจน์สุดยอดมาก ๓๐ปีเชียวเหรอคะ

พี่เดินทางเข้ากท.นัดลูกสาวไปดู”คนโขน” โดยเฉพาะ รอบ ๒๐.๐๕ เดอะ มอลล์ บางกะปิ เสาร์ที่๒๗ รอบนั้นสว.เยอะกว่าวัยรุ่น แต่สาววัยรุ่นคนนึงที่นั่งข้างพี่ เปรี้ยวจนเข็ดฟันน่าชื่นชมจริงๆ สาวเปรี้ยวฝรั่งจ๋า แต่หัวใจไทยมาดูด้วย

อัลต้า บล็อกเองได้ขึ้นเวปเมเนเจอร์อะ เก๋จริงๆ

ชอบค่ะ บรรยากาสน่ารัก ภาพในหนังสวย

EXELLENC MOVIE IN THIS YEAR.ไม่ได้เข้าโรงหนังนานเท่าไหร่แล้วจำไม่ได้ รู้แต่ว่า ไปดูคราวนี้กล้าหาญไปคนเดียวเพราะจะให้ทัน 3 วันแรก โอย ๆๆๆๆนับคนได้43 คนเจ็บปวดจัง เป็นหนังชั้นสูงที่คุณตั้วเอาหัวใจทำทั้งหัวใจ แต่เข้าใจว่าทำไมเป็นยังงี้ การเมืองหนึ่งละ หนังที่สูงเกินคนตลาดจะเสพ หนึ่งละแต่นิ้วหัวแม่โป้งมีเท่าไหร่ ยกให้หมดเลยเจ๊
ายิ่งตอนจบด้วย โอ๊ย โอ๊ย ทำไมคุณตั้วทำร้ายจิตใจคนอย่างเราจัง คนอื่นเราไม่รู้ และเทพเท่านั้นที่จะรับรอง ก็ได้แต่สวดมนต์เอาใจช่วยทุกวัน ขอให้มีความสุขเหมือน โหมโรง ในตอนท้ายเนาะ คุณตั้วใจเด็ด กล้าหาญตาม STYLE คนจิตใจสูงอย่างพันธมิตรก็นี่ไง คนที่มีหิริโอตตัปปะ จะชวนคนอื่นไปดูอีกซักรอบที่CENTURY หน้าที่ทำงานเอง ว่าแต่ว่าจะอยู่อีกกี่วันเนี่ย เจี๋ยวใจ้จัง

อยู่ต่างแดนเมืองไกล ก็เลยอดดูอดดู (ต้องร้องเป็นเพลงด้วยนะ)อีกกี่ปีก็จะรอดูถ้ามีใครเมตตาอัพให้ดูในเว็ปหนังต่างๆ จะรอความเมตตาจากผู้ใจดี สามสี่ปีก็จะรอ รอ รอ รอ

ดูมาแล้ว เห็นความตั้งใจที่ดี แต่รู้สึกว่าจะเชียร์กันเกินเลยไปหน่อยนะครับ ผมชอบวิธีเล่าเนื่อเรื่องเล่นโขนโดยใช้ช่วงที่ไม่ใช่การแสดงจริง เช่น ช่วงของการซ้อม ช่วงรถโฆษณา เป็นต้น แต่ยังไม่คล้อยตาม ไม่กลมกลืนใน บท เหตุผล ที่มาที่ไป หลายๆจุดมากทีเดียว
ประเด็น love scene มีความเห็นว่าน่าจะไม่จำเป็นนะครับ หรือน้อยกว่านี้อีกหน่อย ก็น่าจะดี

ผมเชื่อว่าคุณตั้วน่าจะอยากได้คำติชม ตามจริงมากว่านะครับ ขออนุญาตบอกว่ายังชอบ”โหมโรง”มากกว่า

ไม่ได้ดูหนังดีๆมานานละ ขอบคุณผู้สร้างมากครับ
สุดท้ายที่ดูหนังดีๆก็ มหาลัยเหมืองแร่ ละครับ

ไปดูผลงานพี่ตั้วมาแล้ว ขอชมว่าเป็นภาพยนตร์ที่ดีมาก ตัวแสดงเล่นดีทุกคน ไม่ว่าจะนักแสดงอาวุโส ที่ไม่เคยทำให้ผู้ชมผิดหวังเลย กับนักแสดงหน้าใหม่ น่าัรักจริงๆ ทั้ง น้องอภิญญา และ น้องนันทรัตน์ อยากให้เกิดในวงการแสดงต่อไปอีกนะ จะคอยชมผลงานและเป็นกำลังใจให้นะ

วันนี้ไปดูกันทั้งครอบครัว10คนที่เดอะมอลล์ท่าพระคนดูเต็มโรงเลยชอบฉากชาดบอกรักนางเอกไม่ได้ดูนาน เรื่องล่าสุดที่ดูพระนเรศวรภาก๒คุณตั้วเก่งมากหนังให้แง่คิดไว้มาก มันสะท้อนสังคมปัจจุบันได้อย่างจังเสียดายจบเศร้าไปหน่อย ขอเป็นกำลังใจคุณตั้วค่ะ

ยุ่งมากแต่ตั้งใจจะไปดูกันทั้งบ้าน ที่แหลมทองบางแสน

ไปดูมาแล้ววันนี้ ชอบมากครับ ได้ดูโขนแม้ไม่ได้เต็มเรื่อง แต่ก็รู้สึกดีครับผม

จะไปดูเย็นนี้ค่ะเดอะมอลบางกะปิ ให้คนในบ้าน/ช่างในร้าน ดูฟรีหมด เจ๊จ่ายเอง ยกเว้นป๊อบคอน+แป๊บซี่ จ่ายเอาเอง

ที่หนังเข้าฉายแล้วบางที่มีคนไปดูน้อยเพราะสังเกตุดูว่าฟรีทีวี โฆษณาหนัง
เรื่องนี้น้อยมาก พี่น้องพันธมิตรต้องนัดกันไปดู ที่บ้านเรามี 5 คนแต่ซื้อตั๋ว 10 ใบ
ซื้อแบบไม่ใช้บัตรที่เป็นส่วนลดของอีจีวีด้วย พนักงานถามเราก็บอกว่ามีบัตร
แต่เอาไว้ใช้กับหนังเรื่องอื่นเรื่องนี้ไม่ใช้ ซื้อราคาเต็ม
ไม่เคยเสียดายเงินที่ซื้อตั๋วส่วนที่เกิน เพราะ คุณศรัณยูมาช่วยและแสดงพลัง
ทำความดีกับเราพันธมิตรมันมากมายนัก ขอบคุณคุณศรัณยู ขอบคุณมากทุกเรื่อง
ทุกอย่างที่คุณทำความดีจะเป็นเกราะป้องกันทุกคนที่ทำความดี

ขอร้องบางคนนะ ว่าอย่ามาเล่าเนื้อเรื่องตอนจบของหนังในนี้ พัฒนาหน่อยนะ

ดูที่หนองคาย มีคนดู12คน แต่พวกเราก็โทรศัพท์กระจายบอกข่าวนี้กับพธม.ทุกคนให้ไปดู 12คนที่ดูพูเป็นเสียงเดียวกันว่าหนังยอดเยี่ยมมากๆๆ สวยงาม/ให้ข้อคิด/ให้สำรวจตัวเองแล้วปรับเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นดาราที่แสดงก็ดีมาก นางเอกน่ารัก พระเอกก็ดูดี ขอให้ได้ 100ล้านนะคะ

เช้านี้จะไปซื้อตั๋ว เป็นการรวมญาติอีกงานนึงทีเดียว ค่ำนี้ได้ดูแน่ค่ะ ยิ่งอ่านบทความนี้ยิ่งมั่นใจมากยิ่งขึ้นขอบคุณสำหรับทุกข้อความนะคะ และขอกำลังใจสุดๆให้กับพี่ตั้ว สู้ สู้

พี่ไปดูกับพี่แมน และป้าพันธมิตร อีกคนเมื่อวานรอบ
16.30 น.ที่เมเจอร์ซิเนเพล็กซ์ เชียงราย (ห้างเซ็นทรัล)
คนน้อยมาก ๆ รวม ๆ แล้วอาจจะ ประมาณ 20 คนนะ

ประทับใจหลายฉาก มุมกล้องสวยดี มีทั้งมุมสูง ฉากโขนในสวนของครูเสก, มุมแหงน เห็นโขนเล่นอยู่ในสวนมะพร้าวของศิษย์ครูหยด, วิวทะเลสวยงามหมดจด ฟ้าเป็นสีฟ้าสด มีเมฆริ้วขาวยาวประดับสวย
อีกฉากทะเลมีคลื่นซัดสวย ก้อนเมฆ กับทะเลเกือบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันที่เส้นขอบฟ้า

ประทับใจนักแสดงทุกท่านตั้งใจเล่น ทุกคนสวมวิญญาณของตัวแสดงออกมาได้สมจริง คนแสดงที่เป็นครูหยดสมัยหนุ่ม ๆ หล่อมาก และมีซ้อมลีลาการรุก-รับต่อสู้กระบอง กับครูเสกสมัยหนุ่ม(ที่ราวตากผ้า)ได้น่าจับตาว่าอนาคตอาจจะไปได้อีกไกล

“ชาด” พระเอก รำโขนได้สวยงามอ่อนช้อย สง่างามมาก และออกจะเสียดายที่เพลิงได้ดับทำลายอนาคตเขาในฉากท้าย ๆ ฉากเพลิงไหม้บ้านโขน ทำได้สมจริงมาก

“รำไพ” โดย กบ-พิมลรัตน์ ไม่คิดว่าเธอจะพลิกบทจากที่เคยเห็นเธอแสดงได้สง่าสวยหวาน หาญกล้าในบทสุริโยทัย มาแสดงเป็นเมียสาวของครูหยด (ออกแนวนางร้าย)อดีตนางรำในคณะ ผู้ซึ่งแอบซ่อนความฝันใฝ่ที่ยังหาทางไปสู่ฝันยังไม่เจอ แต่ถ้าไม่ใช่หนังที่พี่ตั้วกำกับ คิดว่าคงจะต้องฉากเลิฟซีนระหว่างรำไพ กับชาด เป็นหลัก เป็นตัวชูโรงแน่ ๆ และน้องกบของเราต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวกว่านี้เยอะ ๆ เชียว

ไปดูมาแล้ว ก็กลับมาได้ชวนให้เกิดแง่คิด ซึ่งพูดไปก็จะยาวมาก 555 แต่กลับมายังประทับใจมาก อยากจะไปดูซ้ำอีกสักรอบสองรอบ ท่านใดยังไม่ได้ไปดู หรือยังลังเล ก็ขอบอกว่าคุ้มค่าตั๋วแน่ ๆ ค่ะ นี่ยังว่าอยากได้หนังสือคนโขนมาอ่านก็น่าจะเพิ่มสติปัญญาและสาระจากหนังได้มากขึ้น

สำคัญก็คือ ดีใจได้อุดหนุน หนังที่กำกับโดยพี่ตั้ว-ศรัณยู และได้ดูนักแสดงทุกท่านแสดงด้วยฝีมือและความตั้งใจจริง ๆ ค่ะ

หนังดีมากค่ะ เดินเรื่องได้ดีค่ะ ไม่น่าเบื่อชอบตอนพระเอกบอกรักนางเอก เพลงไพเราะมาก ไปดูกับลูกสาว เธอบ่นตอนออกมาแถมตาแดงโธ่ทำไมดราม่าขนาดนี้ พระเอกน่าจะให้สบายตอนแก่ทำไมให้ตาย เสียละ ลำบากตั้งแต่เล็กจนตายเลย พูดไปตาแดงไป ทำให้เราขำ เธออินขนาดนี้เลย

เมื่อเช้าพาแม่อายุ85 ไปดูที่เมเจอร์รังสิต รอบแรก 11 โมงเช้า คนยังไม่มาก แต่ที่ประทับใจคือ นักเรียนมัธยมปลาย สิบกว่าคน มาดูด้วย เด็กๆเหล่านี้ เดาว่าไม่ได้แรงจูงใจ จากชาว ASTV แต่พวกเขามาดูเพราะ “อยากดู” ชื่นใจจริงๆ

ขอบคุณที่นำบรรยากาศมาเล่าสู่กันฟัง อิฉันไปดูที่เซ็นทรัลแจ้งวัฒนะ เขาฉาย ณ โรงที่ 1 ยังบ่นกันว่ามันเป็นโรงเล็กๆ รอบนั้นเกือบสุดท้ายแล้ว คนเลยไม่มากเท่าไร เอาใจช่วยมากมายค่ะ ฝากให้ช่วยดูคำว่า “รามเกียรติ์” ด้วยค่ะ คุณอาจจะตกหล่นไปนะคะ

อยู่ต่างจังหวัดแต่จะไปดูคนโขนแน่นอน เป็นกำลังใจให้นะคะพี่ตั๊ว

อยู่ชลบุรีไปดูมาแระที่ แหลมทองบางแสน ชอบหนังเรื่องนี้ค่ะ ขอให้ประสบความสำเร็จนะคะ เพื่อนๆ ช่วยกันไปดูเยอะๆ ค่ะ สนับสนุนคนดีๆที่ทำงานดีๆ ออกมาให้เราดู

สมกับความเป็นศิลปินอย่างแน่แท้ ในอีกหนึ่งความสามารถ กับผลงานและความต้ังใจของผู้กำกับผู้นี้ (ศรัญยู)
รักและชื่นชมพี่ตั้วมาตลอด ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทไหนๆ ก็ตาม และก็จะตามตลอดไป
ปรายรุ้ง

สุดยอดค่ะ น่าอิจฉาได้ดูเป็นคนแรกๆเลย