คืน "วัดใจ"

0

Posted by chairojt | Posted in การเมือง | Posted on 29-12-2008

 

  

    หลังจาก “ตำรวจ” ได้อ้างว่าจะมาติด “หมายจับ” ในข้อหา “กบฏ”+ 4 ผู้ปราศรัยระดับ “แม่เหล็ก”

     และได้เกิดการ “ทำร้าย” พี่น้อง-ประชาชนที่บริเวณ “สะพานมัฆวานรังสรรค์”

     ตกเย็นวันนั้นเราก็ได้รับการ “ทดสอบ” ว่าพวกเราคือ “ของจริง” หรือเปล่าเป็นครั้งแรก ด้วย “แก็สน้ำตา” (จากประเทศจีน)



     แล้วพวกเราก็ถอยมาปักหลัก ยันไว้ที่บริเวณหน้าพระบรมรูปฯ ด้านถนนราชดำเนิน

 

.     ภาพพี่น้องโดนยิงด้วยแก็สน้ำตาออกมาจากใน
“รู” ลูกแล้วลูกเล่า

     “รถปราศรัยลมควัน”

     “ต่างคน ต่างช่วยกันเทน้ำ ล้างหน้า ล้างตา”

     “พี่หมี ยุทธิยงตัวเปียก
ปิดจมูกด้วยผ้าสามเหลี่ยมสีฟ้า”



“ยังคงติดตา”



วิถีคนกล้า อาสาประตู4



30 สิงหาคม 2551

     ผมเข้าไปถึงที่ชุมนุมในช่วงบ่ายโมง “งานเข้า” ทันที บนเวทีประกาศบอกกับผู้ชุมนุมว่า มีพวก “นปช.” จะเข้าไปก่อกวนที่สถานี “ASTV” โดยพยายามที่จะไม่ให้ ASTV ออกอากาศได้

พี่น้องวิ่งกันไปช่วยอย่างรวดเร็ว



     “เพิ่งมาถึง ไม่มีอะไรสักอย่าง” แต่พอเดินไปเรื่อย ก็ได้หมวกกันน็อค แว่นตากันแก็สน้ำตาตามแบบพันธมิตรฯ ตามข้างทาง ขนกันมาเป็นคันรถกระบะ ตามที่ทางบนเวทีร้องขอ

     เดินไปเรื่อยๆ ตามทางก็มีพี่น้องที่ทราบข่าว ก็ช่วยขับรถกระบะไปส่งที่สถานี ASTV พอเดินไปถึงหลังเวทีที่สะพานมัฆวานฯ พวกการ์ดอาสาที่ประสานงานกับจุดที่สถานี ASTV ก็บอกว่า

     “พอแล้วครับ ที่นั่นคนพอแล้วครับ” เสียงตะโกนจากพี่การ์ดอาสาที่รักษาตำแหน่งอยู่ตรงสะพานมัฆวานฯ

     “ขอบคุณพี่น้องมากครับ ขอให้กลับไปรวมกันที่ทำเนียบฯครับ”

     วันนั้น “เต๊ะ” ในชุดพยาบาล ในภาพกระโดดข้ามรั้ว เลยได้เป็นพระเอกไป

 

โทรทัศน์ที่ทางเวทีขอไปเพื่อไปติดตั้งตามจุดต่างๆที่ห่างไกลเวที

เกวียนที่พี่น้องเกษตรกร นำเข้ามาร่วมชุมนุมด้วย

     ผมเดินไปยังจุดที่เมื่อคืนผมประจำอยู่ ตอนนี้มีเต็นท์มาตั้งแล้ว แล้วมันก็ได้ถอยหล่นมาไกลจากหน้าถนนมาก ผมเข้าใจว่า เพื่อเวลา “พวกมัน” จะเข้ามาเราจะได้เห็นก่อน และเราจะได้ตั้งตัวได้ทัน



เราพลัดกันทุก 15 นาที “เจ้น้อย” เป้แดงบอกกับผมว่า

“ไม่ได้กลับบ้านมา 2 วันแล้ว”

เมื่อก่อนเจ้อยู่ที่ประตู 5 แล้วก็ย้ายมาที่นี่แหล่ะ



     
บนเวทีเริ่มมีการอ่านเกมส์ของ “ไอ้แม้ว” คาดว่าคงใช้พวกนักเลง พวกอันตพาล เข้ามาก่้อกวนพวกเรา สร้างความโกลาหล สร้างจราจล จนต้องประกาศ “พรก.ฉุกเฉิน”

พี่ “คนเชิดหุ่น” ที่เห็นกันเป็นประจำ

และผมก็อยู่ตรงจุดนี้จนค่ำกับพี่น้องของเีรานี่แหล่ะ

หนักแน่นกับภารกิจเดียว “รักษาความปลอดภัย”



วันนี้ (30-08-51) พวกเราตัดสินใจอยู่ค้างคืนกัน

31-08-51 ตอนประมาณตี 1 ถนนราชดำเนิน

“ฟังปราศัยอย่างตั้งใจ”

ผมนอนตรงนี้แหล่ะ นอนบนเสื้อกันฝนของ “พี่เหน่ง”

จะเดิน จะนั่ง จะนอนตรงไหน สายตาก็ไม่หล่ะไปจากเต้นท์การ์ดอาสา

ผมขอตั้งชื่อภาพนี้ว่า “ไม่เข้าใจ จึงมาหาความเข้าใจ ๑”

“ไม่เข้าใจ จึงมาหาความเข้าใจ ๒”



“ไม่เข้าใจ จึงมาหาความเข้าใจ ๓”

I Love Ratchadamnoen University

เสียงอีกาปลุกผมเช้าแล้ว ตอนนี้เวลา 5.45 น.

ผมหลับไปตอนประมาณตี 3 ได้มั่ง

ความปลอดภัย ผ่านไปอีกคืนหนึ่ง (31-08-51, 5.45น.)



ฟ้าสว่างแล้ว และรับฟังข่าวสารจากพี่ปอง น้องเก๋

พี่น้อย-พี่เหน่ง (ในมือนะโทรศัพท์มือถือนะไม่ใช่ระเบิดนะโว้ย เปิดดู ASTV ผ่านมือถือ) เสื้อกันที่ปูนอน หมวกกันน็อค ผ้าขนหนู หูก็ฟังเสียงพี่ปอง น้องเก๋ ตาก็มองออกไปด้านนอก กางเกงรายพลางคือจาก กฟภ.

พี่้-น้องตื่นกันแล้ว และมีพี่น้องของเราเดินสวนกับพี่-น้องที่ถยอยกันเข้ามาเติม

ปลายทางเป็นเวทีสะพานมัฆวานฯ (หรือเวทีของกลุ่ม Young PAD)

“ทำความสะอาดบ้าน”





เศษขนมตกข้างกล่องบ้าง เปียกน้ำบ้าง

พี่-น้องทานเหลือบ้าง ผมก็เก็บไปโยนให้นกพิราบ

     ผมขอตัวกลับบ้านไปงีบที่บ้าน โดยเรานัดกันตอนเย็นมาเจอกันที่เดิมอีกที

โทรทัศน์ที่พี่-น้องบริจาค

01-09-51 18.43น.


  วันที่ 1 กันยายน 2551  วันนี้ สรส. นัดหยุดงานและเดินทางมารวมกัน ณ ที่ชุมนุมฯ และวันนี้ นปก. นปช. ก็นัดรวมตัวกันที่สนามหลวงอีกด้วย



“พี่ๆ จำผมได้ไหม” ผมทักพี่ที่นอนข้างๆผมเมื่อคืน พี่แกมาจาก “กฟภ”

(เมื่อวาน (27-12-51) เจอกันที่งานใหม่ของพันธมิตรฯ ที่เมืองทองเห็นพี่แกเดินหาของกินอยู่)

“พี่ได้ปลอกแขนมาจากไหนนะ”

“น้องไปลงชื่อที่พี่คนนั้นเลย” แล้วก็ชี้ไปที่ชายรูปร่างผอม สวมแว่นสายตา ทำหน้าที่รับผิดชอบพี่น้องการ์ดอาสาในตำแหน่งนี้

แล้วพี่เขาก็ลากผมไปลงชื่อจนได้

“มาได้ทุกวันหรือเปล่าครับ !!” พี่หัวหน้าถามผม พร้อมยื่นปลอกแขนหมายเลข จ.1/49

“จ. 1/49”

     “ก็มาได้ตอนเย็นแบบนี้แหล่ะพี่” ผมก็ลงชื่อ หมายเลขบัตรประชาชน พร้อมเบอร์โทร

     “งั้นตอนกลับก็เอามาคืน (ปลอกแขน ช่วงหลังได้เปลี่ยนเป็นป้ายแขวนคอ) แล้วกัน”

พี่ขอตัวไปฉี่ก่อนนะ ปวดฉี่


สี่แยกมิสกวัน 1 กันยายน 2551, 22.07น

สี่แยกมิสกวัน 1 กันยายน 2551, 22.07น

     ข่าวสารการรวมตัวของพวก นปก. ที่สนามหลวง พี่น้องได้รับอยู่ตลอดเวลา แต่พวกเราก็ไม่ได้กวาดกลัวแม้แต่นิดเดียว พี่น้องของเรายังคงปรักหลักในที่ชุมนุมฯ ไม่มีถอย

     ช่วงเวลาข้ามพ้นวันที่ 1 กันยายน 2551 เป็น ซึ่งเป็นวันที่ 100 ของการชุมนุมฯ เข้าสู่วันที่ 101 ผู้ชุมนุมฝ่าย นปก. ก็ได้เคลื่อนออกจากท้องสนามหลวง มุ่งหน้ามาที่ทำเนียบฯ

เพื่อที่จะเข้ามาสลายการชุมนุมของพวกเราในทำเนียบฯ

โดยการนำของ สส. พปช. และแกนนำ นปก.

———————————————————————-



ลำดับฉาก เหตุปะทะเดือด “พันธมิตร-นปช.” ต้นตอรบ.คลอด “พ.ร.ก.ฉุกเฉิน”

นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ส.ส.นครราชสีมา
นายศุภชัย โพธิ์สุ ส.ส.นครพนม นายอริสมันต์ พงษ์เรืองรอง อดีตผู้สมัคร
ส.ส.กทม., นายอดิศร เพียงเกษ
อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ, นายการุณ โหสกุล ส.ส.กทม.พ.ต.ท.สุรทิน พิมานเมคินทร์ ส.ส.อุดรธานี

นายชินวัฒน์ หาบุญพาด นายวิภูแถลง พัฒนภูมิไท แกนนำ นปก.

รวมทั้ง พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล
(เสธ.แดง) ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบกมาร่วมสังเกตการณ์ด้วย



    เมื่อเวลา 00.10 น. วันที่ 2 กันยายน กลุ่มนปช.ที่สวม
สวมเสื้อแดงบ้างหรือโพกผ้าแดงบ้าง
ตั้งแถวนำชายฉกรรจ์ขับขี่รถจักรยานยนต์นำหน้าประมาณ 20 คัน
บีบสัญญาณแตรตลอดเส้นทางและกลุ่มชายฉกรรจ์เดินเท้าอีกกลุ่มใหญ่



    บางส่วนมีอาการมึนเมาและดื่มสุรา พร้อมอาวุธไม้นานาขนาด แท่งเหล็ก ก้อนอิฐ
มีดสปาร์ตา ดาบ และอาวุธอื่นๆ จากนั้นเป็นรถบรรทุก 6 ล้อ ขับตามหลัง 2 คัน
บนรถมีนายวิภูแถลง  เคลื่อนขบวนจากสนามหลวงไปตามถนนราชดำเนิน

———————————————————————-



กลุ่มใหญ่มุ่งหน้ามาที่สะพานมัฆวานฯ ที่นำโดย สส. พปช และแกนนำ นปก. พาผู้ชุมนุมที่อยู่ในสภาพมึนเมาพร้อมมีดสปาตาร์

 



เสียงผู้ปราศัยจากเวทีสะพานมัฆวานฯ พยายามเกลี่ยกล่อม พวก นปก.

สลับกับเสียงจากรถเครื่องเสียงของพวก นปก.

“ปัง ปัง ปัง” “ปัง วปัง” เพท่าที่ผมจำได้ประมาณ 5 ครั้ง

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 0.34 น.

มันทำให้พวกเราที่ดูแลอยู่ทางนี้ ต้องหันไปในทางเดียวกัน

 

     ทันใดนั้นก็มีเสียงจากเวทีมัฆวานฯดังขึ้น เป็นเสียงของ อ.ภูวดล ขึ้นปราศัยท่ามกลางการปะทะ (เหมือนครั้งแรกที่เราชุมนุมกันที่อนุเสาวรีย์ประชาธิปไตย ครั้งนั้น อ.ภูวดล ก็กำลังปราศรัยอยู่ แล้วพวก นปก. ก็ขว้างขวดน้ำ ท่อนไม้เข้าใส่พวกเรา)

 

     ตลอดเวลาหัวหน้าการ์ดอาสา จะคอยกระตุ้นพวกเราให้ “หึกเหิม” ตอลดเวลา และจะย้ำอยู่เสมอว่า





     “พวกเราจะต้องรักษาหน้าที่ ที่จะต้องปกป้องผู้ชุมนุมด้านใน ต้องปกป้องพี่น้องของเราด้านใน”

 

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 1.45 น.





     “ไม่ต้องเป็นห่วงทางด้านโน้น หน้าที่ของเราอยู่ตรงนี้ ต้องรักษาภารกิจของเรา ให้สำเร็จ”



     ประเดี๋ยวก็มีพี่มอเตอร์ไซด์รับจ้างมารายงานว่าทางโน้นเป็นอย่างไรบ้าง


     ประเดี๋ยวก็มีพี่ช่างภาพขับออกมาจากด้านใน บอกว่าจะขับออกไปเก็บภาพทางด้านหลังพวกมัน 

     พี่น้องของเราบางคนมีวิทยุติดตัวมาด้วย ก็เปิดฟังรายงานต่างๆว่าเป็นอย่างไร ( 97.75 ที่กระจายเสียงการชุมนุม โดนกวนตลอด ฟังไม่ได้เลย)




“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 3.39 น.

     สถานการณ์ตอนนั้น ยอมรับว่า ผมเกิดอาการ “ลุกลี้ ลุกลน” ไม่อยากรับฟังรายงานจากทางวิทยุเท่าใดนัก



     อยากฟังว่าทางด้านโน้นเกิดอะไรขึ้นมากกว่า แต่ก็ได้ยินไม่ค่อยชัดเท่าใดนัก

     แต่อีกใจก็อยากรู้ อยากทราบเหมือนกัน ว่าทางวิทยุนั้น รายงานอย่างไรบ้าง

     และในช่วงนั้น “NBT” ก็อยู่ในช่วงที่รายงานบิดเบือนตลอด
ไม่รู้ว่า “มัน” จะบิดเบือนเหตูการณ์วันนี้ยังไง

 





     และแล้วก็มีคนที่คิดเหมือนผม พี่เขาเดินเข้าไปคุยกับเจ้าของวิทยุ ว่าอย่าเปิดดัง เดี๋ยวไม่ได้ยินเสียงจากทางเวที ว่าเขาว่าอย่างไร



     ทางด้่านผม (ด้านพระบรมรูปฯ) มีแท็กซี่รวมตัวกันอยู่ที่ถนนศรีอยุธยา มีการเคลื่อนไหวบางเล็กน้อย ไม่ “แข็งกร้าว” เหมือนทางด้านสะพานมัฆวานฯ และบางครั้งมีทีท่าที่จะเคลื่อนตัวมาทางพวกเรา





     แต่ดูเหมือนจะดูทีท่า นปก.ทางด้านสะพานมัฆวานฯก่อน ท่าทางด้านโน้นได้เปรียบเมื่อไหร่ คาดว่ากลุ่มทางนี้คงเคลือนตัวเข้ามาหาพวกเราแน่





     แต่ทางด้านสะพานมัฆวานฯ กลับเข้า “ตี” ไม่สำเร็จ พวกทางนี้เลยไม่หล้าที่จะทำอะไร

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 3.39 น.



      ผมเห็นผู้ชุมนุมถึง 2 คน เดินมาจากข้างในพูดกับผมในทำนองว่า คนหนึ่งเป็นหญิงรูปร่างอ้วน คนหนึ่งเป็นชายสูงอายุบอกกับผมในทำนองว่า “ทนไม่ได้ อยู่ข้างในไม่ได้ช่วยอะไร”



     ชายอีกหนึ่งคนอายุประมาณ 45 ปี
ซ้อนมอเตอร์ไซด์รับจ้างวิ่งเข้ามาที่แนวกัน “พี่เพิ่งกลับไปเมื่อบ่าย
พอรู้มันเข้ามาจะทำร้ายเรา พี่ก็ต้องออกมาเลย”

 

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 5.02 น.

ฝนตกลงมา เหตุการณ์เริ่มคลายความตรึงเครียด

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 5.32 น.

“การ์ดอาสา” บางคน “สลบ” ด้วยความอ่อนเพลีย

แต่บางคน “ไม่”

“ยามเฝ้าแผ่นดิน” 

2 กย. 2551, 5.32 น.

 


เช้าของวันที่ 2 กันยายน 2551

 2 กย. 2551, 6.02 น.

เช้าของวันที่ 2 กันยายน 2551

 2 กย. 2551, 6.02 น.



ปลายทางเป็นแนวของตำรวจปราบจราจล

กลุ่มที่กำลังพักก็นอนพักอยู่บนถนน

2 กันยายน 2551

 2 กย. 2551, 8.12 น.

2 กันยายน 2551

 2 กย. 2551, 8.12 น.

     พอเช้า พี่น้องหลายคนเดินออกมาด้วยอาการขวัญเสีย และประสงค์ที่จะกลับบ้าน แต่พวกเรา “การ์ดอาสา” ก็ต้องใจแข็ง “ขอร้อง” ว่าอย่าเพิ่งกลับเลยพี่เพราะพวก นปก. ยังรวมตัวกันอยู่ที่ ถ.ศรีอยุธยาอยู่เลย

      “ขอพี่กลับเถอะ รถพี่จอดอยู่ข้างหน้านี่เอง” เราก็ต้อง “ใจแข็ง” เพื่อความปลอดภัยของพี่น้อง เพราะถ้าเราให้ไปสักคนหนึ่ง หลายคนก็ต้องตามกันออกไป

“แป็ปเดียวนะพี่ เพื่อความปลอดภัยนะ พวกมันยังอยู่ตรงนี้เอง

รออีกประเดี๋ยว ให้ฟ้ามันสว่างอีกสักนิดนะพี่นะ”





—————————————-

จึงอาจจะเป็นที่มาของข่าวในวันรุ่งขึ้นที่ว่า
“พันธมิตรฯกักผู้ชุมนุมไม่ให้ออกจากที่ชุมนุม”

 

—————————————-

     จนแล้ว จนรอด พวกที่ตั้งท่าอยู่ที่ ถ.ศรีอยุธยา ก็เคลือนตัวเข้ามาที่บริเวณลานพระรูปฯ จนได้ (นี่ถ้าใจอ่อนปล่อยพี่น้องออกไปนะ ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นเลย)

     พวก นปก. ก็จัดแจงรถเครืองเสียง “ด่า” พันธมิตรฯ แบบ “ติดๆ ดับๆ” ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาเล็กน้อย รอบๆรถปราศรัยก็มีพวก นปก. ล้อมรอบอยู่ ด้วยสภาพเมาๆ

     จนกระทั้งเวลาประมาณ 7.00 น นายสมัครก็ได้ออกประกาศ พรก.ฉุกเฉิน สมดังที่ “วางแผน” ไว้

    เมื่อท้องฟ้าสว่างเต้มที่แล้ว ทางทีมรักษาความปลอดภัย ก็ให้พวกเราขยับถอยล่นแนวป้องกันเข้ามาด้านใน ให้มาตั้งกันที่ สี่แยกมิสกวันจะดีกว่า

    และเมื่อพวกเราขนย้ายกันเรียบร้อยแล้ว ในวันนั้นผมก็ขับรถกลับ ผมจบภาระกิจวันนั้น

—————————————-

ผมขับรถฝ่า “พรก.ฉกเฉิน” ของไอ้หอกหัก



—————————————-



 

การปะทะหนักๆ กินเวลาประมาณ 45 นาที



เ็ป็น 45 นาที ที่ต้องจดจำ


 

เป็น 45 นาที ที่สำคัญที่สุด

ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดสำหรับผม




เป็น 45 นาที แห่งการ “วัดใจ” พันธมิตรฯ อย่างผม


  

การ์ดอาสาGuard – ซูซู เศก ศักดิ์สิทธิ์

ขอขอบคุณ

Manager.co.th

matichon.co.th

และ พี่ -น้อง “การ์ดอาสา” ทุกท่าน

Comments (0)

เสื้อแดงกวนตีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จากเอ็นทรี่ “คืนเก้าอี้หมุน” ค่ะ

……………………………..
ลืมไป อ่านเอ็นทรีนี้ นานแล้ว แต่ไม่มีเวลาเม้นท์ค่ะ

พี่สงสัยชื่อบาส น่ะค่ะ บาสเขาเปลี่ยนชื่อนามสกุลหรือคะ เพราะเท่าที่พี่ทราบ เขาช่อ “รัฐวุฒิ มิตรมาก” ไม่ใช่หรือคะ

หรือว่าเขาไปเปลี่ยนชื่อ นามสกุล โดยที่พี่ไม่ทราบมาก่อน พี่ตกข่าวหรือคะ…

ช่วยตอบด้วยค่ะ

บันทึกเอาไว้…พี่น้องงงงงงง….

ว่างๆ เอาบ้างนิ… ตอนนี้มาดูเล่นก่อนนะคะ

ไปปาร์ตี้กันมั้ยคะ งานสวัสดีปีใหม่
ที่นี่ค่ะ… รออยู่นะ…

เช็คเมลด้วยค่ะ คุณ Chairojt ชาลีส่งเมลตอบคำถามของคุณไว้นะคะ

สวัสดีปีใหม่ขอรับท่านชัยโรจน์
แล้วว่างๆ เรานัดเจอกันอีกนะครับ

เอางั้นเลยหรือคุณบอน : )

รีบเขียนออกมาอีกเยอะๆนะท่าน
เผื่อ บ้านพระอาทิตย์จะรวมเล่ม จากบันทึกของ chairojt โดยเฉพาะ

ยิ่งใหญ่สมการรอคอยจริงๆครับ ถ้าแบ่งจริงๆคงได้หลายตอนเหมือนกันนะเนี่ย

ขอให้คุณ Chairojt และครอบครัว มีความสุขสมหวังในปีใหม่นี้และปีต่อๆไปครับ

ขอบคุณ…คุณ Chalee, คุณ athenaz, คุณ พรายพิลาศ และคุณ tomorrow02

ที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

45 นาทีที่หัวใจขอท่าน chairojt ถูกควักออกมาแต่แผ่
ให้เห็นธาตุแท้ของผู้กล้า ที่เปี่ยมไปด้วยเลือดรักชาติ
ไม่มีคำพูดใดที่จะนำมาแทนความซาบซึ้งใจเพื่อมอบให้กับท่านและการ์ดทุกท่าน
ขอได้รับการโค้งคำนับจากกระผม เพื่อขอบคุณจิตใจอันเข้มแข็งของทุกท่าน

“ไม่แน่จริงไม่ใช่ chairojt”

อยู่นำคำพูดของท่านมาดัดแปลงเพื่อส่งมอบให้ท่านบ้างก็แล้วกันขอรับ

ถึงว่าซิทำไมท่านใช้เวลานานในการเขียนครั้งนี้นัก
คุ้มค่าการรอคอยจริงๆ ครับ

ขอบคุณ อ.จินต์ มากครับ

แด่ความยิ่งใหญ่และหน้าประวัติศาสตรแห่งความทรงจำตลอดไปในใจเรา

แสงดาวแห่งศรัทธา / คีตาญชลี

บันทึกไว้ ดีจังค่ะ

พอทวนความทรงจำที่ไร เหลือเชื่อจริงว่าสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นแล้ว
ทิ้งไว้แต่ร่องรอยของความเศร้าทุกครั้งเมื่อระลึก

ผมภูมิใจมากที่มีศิษย์อย่างคุณและคมสันต์ ขอให้เป็นคนดีตลอดไปนะ ปัญหาที่ประเทศไทยประสบอยู่ไม่ได้มาจากการที่เราขาดคนเก่งหรอก แต่เป็นเพราะเราขาดคนดีอย่างคุณ, คมสันต์ และพี่น้องชาวพันธมิตรต่างหาก

ชาลีก็กำลังเก็บตกเรื่องต่าง ๆ ที่มันคาใจมาเล่าต่อเหมือนกันนะนี่

เอาไว้ปีหน้าก็แล้วกานนนนนนนนน ฮี่ ๆๆๆๆๆๆๆ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ก็มีคนบอกเราว่าจะอัพบล็อก
1 วัน 2 วัน 3 วัน และ 4 วัน ผ่านไป ก็เงียบนิ

วันนี้ลองเข้ามาดี อ๊ะ อัพแล้ว ดีใจด้วยได้อัพบล็อก
ก่อนปีใหม่ อิอิ

คุณ Chalee ว่องไวจริง

ดีมากๆๆๆ เลยค่ะ ที่นำเรื่องนี้มาย้อนรอย

ขอนับถือ ท่านChairoj จริง ๆ ค่ะ

ช่วงเวลาขณะนั้น ชาลีอยู่ภายในทำเนียบ…