จากกายเนื้อ สู่ใจเรา

0

Posted by chairojt | Posted in การเมือง | Posted on 24-02-2009

วันสุดท้าย ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน

วันสุดท้าย ที่เราได้ตี “มือตบ” ให้

วันสุดท้าย จะไม่มีวันเลือนจางไป

วันสุดท้าย ครูจะย้ายจากกายเนื้อ

“สู่ใจเรา”

จากหนังสือที่ระลึก งานพระราชทานเพลิงศพ อาจารย์อารมณ์ มีชัย

.

ผมได้รู้จักครูอารมณ์ครั้งแรกที่ “สะพานมัฆวาณฯ” จากการปราศรัยบนเวที

     บอกตามตรง ครั้งแรกที่ได้ฟังคำปราศรัยของคุณครู “ผมรู้สึกรำคาญมาก” เพราะเสียงคุณครู “แหบ” มากและฟังไม่รู้เรื่องเลย เป็นเพราะคุณครูกำลังรักษาตัวจากโรคมะเร็ง

และตอนนั้นผม “ไม่รู้” ข้อมูลใดเกี่ยวกับครูเลย ได้แต่เก็บและจำไว้ว่า



หญิงชรา เสียงแหบ เป็นมะเร็ง และ “นักต่อสู้”



     แต่แล้วเหมือนเราจะมี “แม่เหล็ก” ต่อกัน ผมได้ฟังคำปราศรัยของคุณครูแทบทุกครั้ง และทุกครั้งผมจะฟังอย่างตั้งใจ เริ่มเข้าใจมากขึ้นและมากขึ้น

อะไรทำให้หญิงชราคนนี้ “เป็นแบบ” นี้
อะไรทำให้ “เธอต้องมา”
อะไรทำให้ “เธอเสียสละ” ได้เพียงนี้

ซึ่งมันขัดแย้งกับ “ความคิดเห็น” บางความคิดของผมเป็นอย่างมาก

ซึ่งมันอยู่กันคนหล่ะขั้วเลย

จาก “หญิงชรา” ที่ใช้เรียกเปลี่ยนเป็น “ครูอารมณ์” บ้าง “แม่อารมณ์” บ้าง

แล้วแม่เหล็กก็ดึงเราเข้าหากันอีกครั้งในวันที่ 29 ส.ค. 2551 ที่หน้า บช.น.

     ผมเห็นนัดแรกที่มันยิงใส่พวกเรา เห็นการ์ดที่ตั้งแถวอยู่ด้านล่างของรถถูกยิงล้มลงไป

บนรถปราศรัยคละคลุ้งไปด้วยควันแก็ส “คุณครูของผมอยู่บนนั้น”

     คุณครูหายไปรักษาตัวอยู่หลายวัน ทุกวันผมคิดถึงคุณครู เป็นก่วงและเฝ้าที่จะได้เห็นคุณครูอยู่บนเวที “นั้นหมายความว่าคุณครูยังแข็งแรงอยู่” ในความคิดของผม

     แต่วันนี้ผมรู้เข้าใจเล้วกับคำว่า “ผู้นำ” แม้ร่างกายจะโดนธนูสักกี่ดอก ก็ต้องบอกว่า “ไม่เป็นไร”

     16 ก.พ. 2552 นั่งชมรายการของคุณแอน ที่เกี่ยวกับคุณครู และคุณแอนก็แจ้งว่าคุณครูอาการไม่สู้ดีนัก ญาติได้ถอดเครื่องช่วยหายใจแล้ว

     และคืนนั้นคุณครูก็จากเราไปอย่างสงบหลัง “รายการจบ” ที่ รพ.รามาธิบดี ด้วยวัย 65 ปี

     กลับจากงานศพคุณครูวันแรก ผมคิดว่าจะต้องล้างรูปไปให้คุณครูให้ได้ และอีกครั้งในคืนที่ ASTV และพันธมิตรฯ เป็นเจ้าภาพ ผมเดินเข้าไปพร้อมกับรูปที่เตรียมมาให้คุณครู


     ผมเดินเข้าไปเคารพศพคุณครูก่อนและบอกว่า “ผมเอารูปมาให้คุณครู” พี่นัท (ลูกชายครูอามรณ์) เดินเข้ามารับ

     ผมบอกว่า วันนั้นที่หน้า บช.น. ผมอยู่ห่างจากครูไม่กี่สิบเมตร และรูปนี้ผมถ่ายเอง ผมเอามาให้คุณครูครับ

     พี่นัท ขอบคุณ และบอกว่ารูปสวยมาก แม่ชอบเพลงนี้มาก (ผมเอาเนื้อเพลงแสงดาวแห่งศรัทธา ติดไว้ที่ภาพ) และพี่นัทก็เอาไปไว้ที่หน้าศพคุณครู

     และวันสุดท้ายที่เราจะได้ “กาย” ใกล้กันก็มาถึง 22 ก.พ. 2552 ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร ผมเดินเข้าไปเคารพศพคุณครูก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็หาที่นั้ง นั้งรอเวลาจะได้พบคุณครู

ญาติๆจัดที่ไว้ให้ผู้ร่วมงานที่ศาลา ๗-๘-๙

คีตาญชลีและพี่ประทีบ

พี่โจ้ ยุทธพันธุ์ มีชัย กล่าวชี้แจ้งพี่น้องเรื่องลำดับของงานในวันนี้

๑๖.๓oน. คุณครูกำลังจะมาใกล้ๆเราแล้ว ไปยังที่จะส่งคุณครูสู่สรวงสรรค์

ญาติพี่น้อง แขกผู้ใหญ่ขึ้นทอดผ้าบังสุกุล ต่อมาพี่น้องของเราก็เิดินขึ้นวางดอกไม้จันทร์ช่วยกันส่งคุณครูสู่สรรค์

คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ทอดผ้าบังสุกุล

วันสุดท้ายครูยังสอนพวกเราว่า “ความดีทำให้คนเรามีค่า”

 



พระราชทานเพลิงศพ “ครูอารมณ์”

 
พันธมิตรฯ ร่วมไว้อาลัย แน่นวัดโสมนัส



 



ขอบคุณ ASTV


จากหนังสือที่ระลึก งานพระราชทานเพลิงศพ อาจารย์อารมณ์ มีชัย

Comments (0)

ได้ยินเสียงอาจารย์วันแรกก็สงสัย จึงตะแคงหูฟัง เมื่อได้เนื้อหา ก็บอกว่านั่นแหละใช่แล้ว นักต่อสู้เพื่อมวลชน

คุณครูนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

ขอบคุณ คุณคนแผ่นดินไทย ครับ

mblog.manager.co.th

สวัสดีคุณ rat ครับ

mblog.manager.co.th

ขอบคุณ คุณพายุ ครับ

mblog.manager.co.th

ขอดวงวิญญานของคุณครูอารมณ์ มีชัย สู่สุคติสถิตย์ ณ สัมปรายภพเทอญ
ท่านสร้างคุณูปรการอันยิ่งใหญ่จวบจนวาระสุดท้าย ไว้ให้แผ่นดิน!
ขอให้อุดมการณ์ความมุ่งมั่นของคุณครูท่านโปรดจงสำเร็จสมดังเจตนารมณ์เพื่อประโยชน์สุขของแผ่นดิน!
ขอบคุณ คุณchairojt เป็นอย่างยิ่ง.

ผมว่าคนไปงานศพ อ.อารมณ์ มากกกว่าเสื้อเเดงไปล้อมทำเนียบ ซะอีก

คนยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้นผืนฟ้า มืดดับเดือนลับละลาย
ดาวยังพราย ศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
ดาวยังพราย อยู่จนฟ้ารุ่งราง

ขอบคุณคุณ rvs mี่เข้ามาเยี่ยมชมนะครับ

ถึงคุณ ex-pad

คุณ “กำลังเข้าใจอะไรผิด” อยู่นะ

ขอให้คุณโชคดีในการ “ทำความเข้าใจ” สิ่งต่างๆในครั้งต่อไปนะครับ

ขอบคุณครับ

ถึงคณ heggy ครับ

ผมเห็น MV แสงดาวแห่งศรัทธาของครู ผมก็จะน้ำตาคลอเหมือนกันเลย

ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณพี่ชบาที่แวะมาเยี่ยมครับ

ขอบคุณพี่ anthenaz ครับ

“ครู”ยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้นผืนฟ้า มืดดับเดือนลับมลาย

ขอเป็นกำลังใจให้นักสู้ และพันธมิตรทุกท่าน
เราต้องรวมตัวกันไว้
และจำไว้เสมอ ภารกิจของเรา ยังไม่สิ้นสุด
ใช่มั๊ยครับคุณครู

ขอบคุณพี่ชบาที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ

เสียใจที่สูญเสีย คุณครูที่เป็นที่รัก และเป็นผู้มีบุญคุณต่อเด็กนักเรียน นักศึกษา

ดีใจที่คุณครู ไม่ต้องได้เห็นความเสียหายของประเทศชาติอย่างมหาศาล อันเนื่องจากการเข้าร่วมกับกลุ่มคนที่เจตนาทำความเสียหายให้กับประเทศชาติ

ขอไว้อาลัยแด่คุณแม่อารมณ์ มีฃัยด้วยคนค่ะ
ติดตามตลอดแต่ไม่มีโอกาสได้ไปงานเลย เสียใจจัง

แต่น้ำตาคลอทุกครั้งทีู่เห็นภาพนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่”คุณแม่อารมณ์” จะอยู่ในใจพวกเราพธม.ทุกคนค่ะ

ขอบคุณชัยโรจน์ นำภาพและเรื่องราวมาเผยแพร่ค่ะ..

นับว่าเป็นงานเขียน ภาพและเรื่องราวรำลึกถึงคุณแม่อารมณ์ที่ดี อีกบล๊อคนึงนะคะ..

ขอคารวะคุณงามความดีของท่านคุณแม่อารมณ์ มีชัย ตลอดไป

ถึงคุณ wuttot เป็นผมๆก็ภูมิใจครับ

Tribute and in Memory of Khun Mae Arom Meechai…

AMAZING GRACE

“…Through many dangers, toils and snares
I have already come;
‘Tis Grace that brought me safe thus far
and Grace will lead me home.

The Lord has promised good to me.
His word my hope secures.
He will my shield and portion be,
As long as life endures.

Yea, when this flesh and heart shall fail,
And mortal life shall cease,
I shall possess within the veil,
A life of joy and peace….”

Amazing Grace Lyrics :
John Newton (1725-1807)

ขอบคุณคุณ พธม.ครับ

ผมเป็นลูกศิษย์คุณครูเมื่อ30กว่าปีก่อนดีใจครับที่เลือกข้างเดียวกับคุณครู

แสงดาวแห่งศรัทธา
โดยจิตร ภูมิศักดิ์

พร่างพรายแสง ดวงดาวน้อยสกาว
ส่องฟากฟ้า เด่นพราวไกลแสนไกล
ดั่งโคมทอง ส่องเรืองรุ่งในหทัย
เหมือนธงชัย ส่องนำจากห้วงทุกข์ทน
พายุฟ้า ครืนข่มคุกคาม
เดือนลับยาม แผ่นดินมืดมน
ดาวศรัทธา ยังส่องแสงเบื้องบน
ปลุกหัวใจ ปลุกคนอยู่มิวาย
ขอเยาะเย้ย ทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ
คนยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้นผืนฟ้า มืดดับเดือนลับละลาย
ดาวยังพราย ศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
ดาวยังพราย อยู่จนฟ้ารุ่งราง

ถึงคุณอุไรรัตน์ครับ เอาเนื้อเพลงมาฝากครับ

………………………….

แสงดาวแห่งศรัทธา

พร่างพรายแสง ดวงดาวน้อยสกาว
ส่องฟากฟ้า เด่นพราวไกลแสนไกล
ดั่งโคมทอง ส่องเรืองรุ่งในหทัย
เหมือนธงชัย ส่องนำจากห้วงทุกข์ทน

พายุฟ้า ครืนข่มคุกคาม
เดือนลับยาม แผ่นดินมืดมน
ดาวศรัทธา ยังส่องแสงเบื้องบน
ปลุกหัวใจ ปลุกคนอยู่มิวาย

ขอเยาะเย้ย ทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ
คนยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้นผืนฟ้า มืดดับเดือนลับละลาย
ดาวยังพราย ศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
ดาวยังพราย อยู่จนฟ้ารุ่งราง

ถึง “คนอ่าน”

แล้วคุณ “คนอ่าน” คงไม่ได้เลือกข้างเดียวกับที่คุณครูเลือกใช่ไหมครับ

ขอให้คุณโชคดี “ในการเลือก” ครั้งถัดไปนะครับ

ถึงตุณ kkk ครับ

ใช่ครับคุณครูเข้มแข็งมากครับ

อยากได้เนื้อเพลงแสงดาวแห่งศรัทธาค่ะ ชอบมาก ๆ

ถึงคุณสนสองใบครับ

คุณครูอารมณ์สอนอะไรพวกเราหลายอย่างโดยที่เราไม่รู้สึกว่าเรากำลังเรียนรู้อยู่เลย

คห ที่8 หากฟาก พธม ที่จงรักภักดีและเสียสละ เป็นฟากที่ไม่ถูกต้องแล้วฟากไหนเหรอที่ถูกต้องของคุณ ฟากเสื้อแดงงั้นซิ

จะดีมากกว่านี้ถ้าเลือกอยู่ฟากที่ถูกต้อง

วันนั้นที่ บชน. เราอยู่ใกล้ๆรถ และตอนโดนแก๊สก็อยู่ใกล้ครูอารมณ์ด้วยเรายังคิดในใจว่าเราคนปกติขนาดนี้ยังทนแทบไม่ได้มันแสบร้อนมากหายใจไม่ออกเลย แล้วครูทนได้ยังงัย เรารู้สึกทึ่งมากคิดว่าความรักชาติมันทำให้ทนได้เพื่อชาติ

พี่อารมณ์เป็นตัวอย่างของข้าราชการครูที่ดี ขอแสดงความเคารพอย่างสูง

ขอร่วมไว้อาลัยกับการจากไปของครูด้วยครับ
ครูสอนให้เราเห็นว่ามีชีวิตอยู่อย่างมีความหมายเป็นอย่างไร

ใช่ครับพี่ pijika

mblog.manager.co.th

ถึงพี่ชาลีจ้า

พอดีผมเดินลงทางที่เขาแจกหนังสือเลยได้กับเขามาเล่มหนึ่ง

ผู้หญิงคนหนึ่ง
เกิดมาในสถานภาพสามัญชนคนธรรมดา
หากมีชีวิตอยู่อย่างไม่ธรรมดา
มีชีิวิตอยู่ เพื่อต่อสู้เคียงข้างประชาชน
แม้กายเจ็บ หากหัวใจแข็งแกร่ง

ผู้หญิงคนนี้…
จากไปท่ามกลางความอาลัย
ประทับไว้ซึ่ง “ความยิ่งใหญ่ของหัวใจเธอ” ในอ้อมใจผองชน

พันธมิตรประชาชนเืพื่อประชาธิปไตย
ผู้ร่วมต่อสู้เพื่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ประชาชน
ไม่ได้ทำเพื่อ “ใครคนใดคนหนึ่ง”

ร่วมไว้อาลัย แด่แม่อารมณ์

ปลื้มใจที่มีคนไปงานแม่มากมาย

ไม่ได้รับหนังสือเพราะคนไปเยอะค่ะ

ได้แต่ซีดีมา