CHAIYAN00

การเดินทางของข้าพเจ้า

CHAIYAN00

Archive for October, 2008

ที่พึ่ง

one comment

องค์สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงตรัสกับสาวกทั้งหลายทั้งปวงก่อนที่พระองค์จะเข้าสู่พระนิพานไว้ว่า..ท่านจงเอาตัวตนเป็นตะเกียงในการส่องทาง..เอาธรรมเป็นที่พึ่ง..ไม่ใช้อย่างอื่นอย่างใดนอกเหนือจากนี้..และท่านจงเอา ธรรม เป็นตะเกียง และเอาตัวตนเพียงที่พึ่ง..ไม่ใช้อย่างอื่นอย่างใดนอกเหนือจากนี้..

Written by chaiyan00

October 31st, 2008 at 2:57 pm

กลับบ้าน

one comment

หายไปสองสามวันไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ เพียงแต่ออกไปทำหน้าที่การงานในต่างประเทศมาเท่านั้นเอง ตอนนี้ กลับบ้าน มานอนพักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนที่จะกระเหี้ยนกระหือรือออกไปปฏิบัติหน้าที่ต่อไป…กลับบ้าน คำ ว่า กลับบ้าน บ้างครั้งต้องถามตัวเองว่า บ้านไหน?…ตามภาษาคนมีหลายบ้าน..แต่คำๆนี้มันไม่เจ็บปวดมากไปกว่าคำ กลับบ้านเกิดเมืองนอน.  พอนึกถึงคำนี้ทำให้เราอดที่จะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้เพราะว่าโทรกลับบ้านไปหาแม่ที่ไรแก่จะถามเราว่า..เมื่อไหรแกจะกลับบ้านเกิดเมืองนอนเสียที?.ทำให้พูดอะไรไม่ค่อยออก..ความเป็นคนไทยที่อยู่ในสังคมอื่นที่แปลกออกไปจากขนบธรรมเนียมวัตธรรมของชาติไทยมันทำให้ตัวเราเองคิดถึงบ้านบ่อยๆ..แต่ความจำเป็นทางเศรษฐกิจก็ยังเป็นตัวขับเคลื่อนตัวสำคัญที่จะกำหนดว่า เมื่อไรเราจะกลับ บ้านเกิดเมืองนอน

Written by chaiyan00

October 30th, 2008 at 8:49 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

Flying

leave a comment

วันนี้ตื่นแต่เช้ารีบเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อจะกลับไปกรุงปารีสอีกคร้้งหลังจากที่ได้ออกมานอนสูดอากาศบ้านนอกในเมืองนอกอยู่หลายคืน..เหลือบไปมองเปลนนิงในอะเจนดาก็ได้ทราบว่าพรุ่งนี้เราจะต้องออกไประเหเร่ร่อนในต่างแดนอีกครั้ง..แต่รู้สึกว่าครั้งนี้ไม่ค่อยกระเหี้ยนกระหือรือเท่าที่ควร คงจะเป็นเพราะความเคยชินในสิ่งที่เคยทำแต่ก็อดคิดไม่ได้เลยว่าเมื่อไรชีวิตเราจะเป็นเหมือนกับคนอื่นๆเขาบ้างที่มีครอบมีครัวไปเช้าเย็นกลับเข้านอนในบ้านโดยไม่ต้องนั่งๆนอนอยู่ในเครื่องบินหรือโรงแรม..ความจำเป็นทางเศรษฐกิจบ้างครั้งมันทำให้คนเราไม่ค่อยมีทางเลือกเท่าไรแต่ชีวิตของเรามันเป็นอย่างนี้มันก็ต้องเป็นอย่างนี้ การอยู่ประจำที่ใดที่หนึ่งมันรู้สึกเบื่อหน่ายเอาง่ายๆ ก็คงจะต้องทำงานกันต่อไปจนกว่าวันหนึ่งเจ้านกขมิ้นตัวน้อยตัวนี้จะบินกลับเข้าบ้านเกิดเมืองนอนด้วยความอุดมสมบูร์ณ. 

Written by chaiyan00

October 27th, 2008 at 3:54 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

ดอกไม้ข้างทาง

leave a comment

ถึงแม้ว่าความหนาวเย็นจะเข้ามาครอบคุมบ้านนอกในเมืองนอกของเราแล้วก็ตาม..แต่ธรรมชาติไม่มีแต่ความโหดร้ายทารุนแต่ถ่ายเดียว มันยังมีความเมตตราปราณีต่อมวลมนุษย์และสัตว์โลกทั้งหลายทั้งปวง…วันวานเพื่อนบ้านได้เชิญไปดื่มก่อนอาหารในตอนเย็นจนคล้อยค่ำกลับมาถึงบ้านร่วมสามทุ่มกินไปคุยไปหลายเรื่องหลายราว ส่วนมากจะเป็นการเดินทางและการท่องเที่ยวที่เขายากได้ขอมูลเพื่อการเดินทางในวันพักร้อนข้างหน้า…ดื่มสุราเข้าไปนิดหน่อยทำให้เรา พอหัวถึงหมอนก็หลับไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว..ตื่นมาอีกครั้งหนึ่งก็ตอนแปดโมงเช้า รีบเข้าห้องน้ำชำระล้างร่างกายก่อนที่จะทำอาหารเช้ารับประทาน..เปิดทีวีดูแล้วมองเวลาของเราไม่ทะเมงทะเมงอย่างไรก็บอกไม่ถูก..แต่ก็ฉุกนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันที่เราต้องลดเวลาลงไปหนึ่งชั่วโมงเพราะเวลาหน้าหนาวได้เริ่มขึ้นแล้ว..รีบหยิบนาฟิกามาไขถ่อยหลังเพื่อให้ได้เวลาที่ถูกต้อง..ตอนสายๆหน่อยได้ออกไปซื้อขนมปังและอาหารสำเร็จรูปเพื่อเก็บเอาไวทานในตอนเย็น…ตอนบ่ายออกไปเดินเล่นตามทางข้างบ้านดูข้างๆทางมันทาด้วยสีสรรต่างๆของฤดูใบไม้ล่วง..แต่เราก็จะไม่ลืมมองไปข้างๆตามทางเท้าที่พอจะหลงเหลือดอกไม้ดอกไร่ให้ชื่นอกชื่นใจอยู่บ้างถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงดอกไม้ข้างทาง.

Written by chaiyan00

October 26th, 2008 at 7:36 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

กระโหลกแก้ว

leave a comment

หลายคนที่ได้ดูหนัง อินเดียนนาโจน 4 คงจะพอทราบเรื่องราวของกระโลกแก้วคริสตาลที่ค้นพบในศตวรรษที่19. การค้นพบสิ่งแปลกประหลาดของโลกสิ่งนี้เป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ในการลื้อฟื้นเรื่องราวและความเจริญต่างๆของชาว อัสเต็ก ในอเมริกาใต้.. มีผู้ที่กล่าวถึงกระโหลกแก้วสิ่งนี้ว่ามีอยู่สี่กระโหรกด้วยกัน. และวันหนึ่งเราสามารถรวบรวมกระโหลกแก้วทั้งสี่นี้เข้าด้วยกันมันจะเป็นตัวไขปริสนาที่มาของมวลมนุษย์โลกและจักรวาล…อันที่หนึ่ง อยู่ที่ปารีส พิพิทธพัณท์   Musée du quai Branly อันที่สองอยู่ที่อังกฤษ British Museum อันที่สามอยู่ที่อเมริกา…อันที่สี่ยังไม่ได้ค้นพบ. หลายคนเชื่อว่ากระโหลกแก้วสามารถให้ความรู้และทำนายทายทักสิ่งที่จะเกิดขึ้นในโลกของเราได้

Written by chaiyan00

October 26th, 2008 at 4:42 pm

ตะวันตกดิน

leave a comment

ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนในโลกเราจะได้เห็นตะวันตกดินกันทุกผู้ทุกคนไม่ว่าจะเป็นเชื่้อชาติเผ่าพันธ์..ในอาฟริกา ตะวันตกดินดูเหมือนจะแปลกไปจากที่อื่นๆมาก. คงจะเป็นสภาพภูมิศาสตร์ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการปรากฏการนี้อย่างแน่นอน…เราจะเห็นท้องฟ้าสีแดงเข้มกับพระอาทิตย์ดวงโตๆค่อยๆลับหายเข้าไปในความมืดที่ยางกายเข้ามา..มันเป็นภาพที่น่าประทับใจที่คนที่อยู่ในภูมิภาคอื่นๆของโลกไม่ค่อยได้พบได้เห็นกันบ่อยๆแบบนี้..ตอนเย็นๆหลังจากเลิกงานเราชอบที่จะมานั่งอยู่ใต้ตนไม้เงียบๆมองดูพระอาทิตย์ดวงโตๆที่กำลังค่อยๆจะหายลับไปในขอบโลก..เด็กเลี้ยงวัวรีบต้อนสัตว์เลี้ยงของตนเข้าคอกหลังจากที่ออกไปหาอาหารในทุ่งหญ้ากินในตอนกลางวัน..มันเป็นภาพที่ทำให้เรานึกถึงบ้านนอกเมือตอนเป็นเด็ก..นึกถึงธรรมชาติที่มีอยู่ให้เห็นก่อนที่ตะเกียงน้ำมันจะถูกจุดขึ้นเพื่อความสว่างไสวในขอบเขตที่จำกัดภายในบ้าน ตะวันตกดิน เป็นปรากฏการ์ณที่ติดตามเราไปในความทรางจำไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่แห่งหนใดในโลกกว้าง……

Written by chaiyan00

October 26th, 2008 at 2:37 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

แด่คนงานไทยในต่างแดน

leave a comment

การเดินทางไม่ว่าจะเป็นทางเท้าทางรถทางเรือทางรถไฟหรือทางเครื่องบิน..จะใกล้หรือไกลมันก็เป็นการเดินทาง การเดินทางอาจจะไปเช้าเย็นกลับ หรือ ไปสองสามวันมันแล้วแต่จุดหมายปลายทาง..แต่การเดินทางไปทำงานในต่างประเทศมันเป็นการเดินทางที่ยาวนานและกอบโกยผลประโยชน์เข้าประเทศเป็นรายได้อีกส่วนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครคิดถึง..การเดินทางต้องเจอะเจอกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่คุ้นเคย ภาษา อาหาร ความเป็นอยู่ ภูมิอากาศ ขนบธรรมเนียมวัตณธรรมในสังคมใหม่ที่เราต้องไปอยู่และทำมาหากิน หลายร้อยหลายหมืนคนไทยที่ออกมาหางานทำในต่างประเทศเพื่อช่วยเหลือครอบครัวในความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นหลายๆคนประสพความสำเร็จอย่างไม่น่าเชื่อแต่ก็มีอีกหลายๆคนที่ต้องตกระกำลำบากและต่อสู้ดิ้นรนเพื่อที่จะได้มาเพื่อความสุขกายสุขใจและความมั่งคั่งของประเทศ ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนมันก็เป็นคนไทยที่เราจะมองผ่านไปเสียไม่ได้เลย เวลาเหง่าๆและอยู่ว่างๆเราจะออกไปหาอาหารไทยพื้นบ้านทานเพราะไม่ค่อยจะได้สำผัสเท่าไรในที่ทำงาน ได้เจอได้ฟังคนไทยที่ทำงานอยู่ได้ทราบเรื่องราวและประวัติความเป็นมาของเขาจากบ้านเราถึงกรุงปารีสมันน่าทึ่งพอสมควร ตัวเราเองคิดว่าระเหเร่ร่อนมานานแสนนานแต่ชีวิตไทยอีกหลายชีวิตในกรุงปารีสต้องต่อสู้ดิ้นล้นเพื่อเงินแต่ละยูโรในการส่งกลับบ้านไปให้ครอบครัวได้มีความสุขสบายในสังคมไทยๆที่เป็นอยู่ในขณะนี้..บ่อยครั้งที่คิดถึงสังคมของเราที่กำลังแตกแยกด้วยเหตุด้วยผลอะไรก็ตาม แต่สังคมในบ้านในเมืองไทยของเราจะคิดถึงเขาพวกนี้บ้างหรือเปล่าทื่ต้องเสี่ยงตายออกมาหากินในต่างถิ่นต่างแดนโดยไม่รู่้ว่าวันไหนจะได้กลับไปบ้านเกิดเมืองนอนอันเป็นที่รักของพวกเขาทุกๆคน………..

Written by chaiyan00

October 25th, 2008 at 9:02 pm

Posted in ท่องเที่ยว

Tagged with

Yongle

leave a comment

ยงลือ จักรพรรดิ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงค์หมิงครองราชในปี 1402 1424 เป็นจักพรรคิ์จีนองค์แรกที่ได้ย้ายเมืองหลวงจาก นานกิงมาอยู่ที่ปักกิงและเป็นผู้สร้างปราสาท หวงห้ามของจีน..ในขณะที่ครองราชอยู่ได้โปรดเกล้าให้ แซงฮีอ ออกไปทำความสัมพันธไมตรีกับประเทศต่างๆโดยได้สร้างเรื่อสำเภาที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นการเดินทางออกไปในโลกกว้าง…….

Written by chaiyan00

October 25th, 2008 at 3:57 am

ใบไม้ล่วง

one comment

ความหนาวเย็นค่อยๆคืบคลานเข้ามา พระอาทิตย์อัสดงในตอนหัวค่ำเร็วขึ้นทุกวันๆ..ต้นไม้ใบไม้กำลังเปลี่ยนสีสรรออกไปตามฤดูกาล ทุกสิ่งทุกอย่างตามธรรมชาติเหล่านี้บ่งบอกถึงความไม่เที่ยงแท้แน่นอนในสังสารวัตที่อยู่รอบๆตัวเรา..บ้านนอกในเมืองนอกก็เป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงในธรรมชาติที่มีอยู่….ออกจากปารีสเพื่อหนีความวุ่นวายจากสังคมและขเม่าควันไฟในเมืองกรุงขับรถมุ่งออกมายังบ้านพักในต่างจังหวัด..อากาศวันนี้มันช่างหนาวเย็นอะไรอย่างนี้ แต่ความสวยงามที่มีอยู่ตามธรรมชาติมันทำให้เราลืมอากาศที่มีอยู่รอบๆตัว. ท้องฟ้าสีครามตัดกับสีเหลืองแดงในป่าไม้ที่กำลังผลัดใบ ดูแล้วมันเป็นความงามที่หาดูไม่ค่อยได้ในส่วนใดส่วนหนึ่งของโลกใบเล็กๆใบนี้ของเรา..ออกมาเดินเล่นตามชายน้ำข้างบ้านที่สงบเงียบ ได้ยินได้ฟังใบไม้ตกหล่นลงไปในน้ำใบแล้วใบเล่าจนปล่อยให้ต้นตอยืนโดอยู่อย่างไร้ใบ วิฤกติการเหล่านี้จะมีให้เห็นทุกๆปีในฤดูใบไม้ล่วง เป็นการเตรียมตัวที่จะรับมือกับความยากลำบากที่จะติดตามมาในเดือนสองเดือนข้างหน้า..มานั่งคิดดูแล้วต้นไม้ยังรู้จักเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้สู้กับความยากลำบากของธรรมชาติ ทำให้บางครั้งต้องถามตัวเองบ่อยๆว่า..เราเตรียมตัวเอาไว้บ้างหรือยัง?

Written by chaiyan00

October 24th, 2008 at 8:27 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

ประเทศในการเดินทางของข้าพเจ้า

leave a comment

เอเซีย..ลาว พม่า มาเลเซีย เขมร เนปาล อินเดีย ฮองกง จีน อินโดนีเซีย ออสเตรเลีย

ตะวันออกกลาง สหรัฐ อิมิเรส คูเวต ซาอุดิ อาระเบีย อิหร่าน โอมาน ลิเบีย

ยุโรป ฝรั่งเศส อังกฤษ อิตาลี สเปน โมนักโค สวิสเซอร์แลนด์ ฮอลแลนด์ สวีเดน เดนมาร์ค รัสซีย เยอรมัน โคเอเซีย โปตุเกส เบลเยียม

อเมริกา สหรัสอเมริกา แคนาดา บราซิล อาเจนตินา เปรู อูรูกรวย พารากรวย ชิลี โบลีเวีย คอสตาริคการ์ เวเนซูเอลา กุยยันฝรั่งเศส

อาฟริกา ซินิกาล เบแนง มาลี ไนเจอร์ นิเจอร์ กำมรูน กินนีย์บีเซาร์ อังโกลา มาดากัสกา โตโก ไอเวอรีโคส กีนีย์ ชาด ซองทรอาฟริกา เคนยา  ตันซาเนีย.

Written by chaiyan00

October 23rd, 2008 at 4:29 am