CHAIYAN00

การเดินทางของข้าพเจ้า

CHAIYAN00

Archive for April, 2009

แกงส้มไทย

one comment

อยู่ในต่างแดนห่างไกลจากบ้านพ่อเมืองแม่และขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมอันดีงามของเชื้อชาติ..จนบ้างครั้งความ อยาก โดยกำเนิดมันเรียกร้องให้เราต้องดิ้นรนไฝ่หามาเพื่อบรรเทาเบาบางให้มันลดน้อยลงไป..แกงส้ม เป็นอาหารที่ล่อเลี้ยงเรามาตั้งแต่เล็กแต่น้อยจน ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่มุมหนึ่งมุมใดในโลกกว้างมันจะติดตามเราไปอยู่ตลอดเวลา.  วันนี้สัญชาติญาญในตัวเราได้กระตุ้นเตื่อนเราว่าต้องการกินแกงส้มโดยไม่มีเหตุมีผลว่าทำไม?..อด รน ทนไม่ได้จึงได้เปิดอินเตอร์เนท หาตำราแกงส้มไทยดู ได้ข้อมูลหลายๆข้อมูลเอามานั้งวิจัยดูว่า้้เราจะต้องทำอย่างไรบ้าง ก่อนอื่นเราต้องไปหาส่วนประกอบในการทำมาเสียกก่อน. ขับรถไปในย่านเขตที่สิบสามของปารีส เข้าไปในร้าน ตังแฟร เป็นร้านที่ขายของเอเซียทั่วๆไปรวมทั้งของไทยด้วย ได้น้ำพริกแกงส้มมากระปุกหนึ่ง ผักกระเฉด มะนาว กุ้ง ปลาทู และน้ำปลา แล้วเราก็รีบกลับเข้าบ้าน..เปิดอ่านข้อมูลในการผลิต ส่วนผสมต่างๆเรียบร้อยก็รีบลงมือทำโดยไม่ลืมที่จะหุงข้าวหอมมะลิของไทยในเวลา

เดียวกัน..สามสิบกว่านาทีต่อมาเราก็ได้ตั่งวงทานอาหารกลางวัน โดยมีแกงส้มผักกระเฺฉด ปลาทูทอด น้ำพริก และข้าวหอมมะลิร้อนๆ ปิดท้ายด้วยรอดช่องที่เราได้ซื้อติดมือมาเป็นของหวาน รู้สึกวันนี้เป็นวันแบบไทยๆ สบายๆ เต็มไปด้วยความสุขที่คล้ายๆกับครั้งหนึ่งในอดีตในบ้านนอกบ้านนา…

Written by chaiyan00

April 30th, 2009 at 2:05 am

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

ไข้หวัดหมู

leave a comment

วันนี้นั่งอ่านข่าวตามหน้ากระดานของสื่อหลายๆฉบับทั้งของไทยและของเทศ.ดูเหมือนว่าการลงข่าวจะดูคล้ายๆกันเกือบทุกหน้า ทำให้ลืมเสื้อเหลืองเสื้อแดงไปได้ชั่วขณะหนึ่ง..หวัดหมู..หลังจาก วัวบ้า แพะปากเปื่อย ไข้หวัดนก ตอนนี้เริ่มเข้ามาถึงไข้หวัดหมู หรื่อที่เรียกกันงายๆว่า หวัดเมกซิกัน เพราะเหตุการ์ณนี้ได้เกิดขึ้นที่ประเทศเมกซิโก..ผลทำให้ประชากรต้องเสียชีวิตไปหลายร้อยรายและผู้ที่กำลังป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลก็มีอีกจำนวนมาก… มันเกิดอะไรกันขึ้นในโลกของเรา? บ่อยครั้งที่ตั้งคำถามให้กับตัวเองด้วยอวิชา..เหตุการ์ณเหล่านี้ส่วนมากจะเกิดขึ้นในประเทศที่มีการท่องเที่ยวเป็นเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ จากเสื้่อเหลืองปิดสนามบินของไทย การจราจลในมาดากาสการ์ ในกรีก อเมริกาและในยุโรปทางด้านเศรษฐกิจตกต่ำ จนมาถึง เสื้่อแดงบุก การประชุมเอเซียน…สิ่งทั้งหลายทั้งปวงมันมีต้นตอมาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่กำหนดให้มันเป็นมันไป.ดูแล้วโลกของเราไม่ค่อยจะมีความสุขสนุกสนานเท่าที่เคยเป็นมาในศตวรรษที่20..คนรู้มากก็สร้างปัญหาได้มากสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้องมาจากคน.เหตุการ์ณครั้งนี้ทำให้บริษัท ยา รับอนุโมทนากันอย่างเป็นกอบเป็นกำ ส่วนการท่องเที่ยวก็ต้องหน้าแห้งไปตามๆกัน…เคยกล่าวไว้แต่ครั้งก่อนๆว่าระยะหลังๆ การท่องเที่ยวได้ถูกโจมตีอย่างหนักจากหลายๆเหตุการ์ณความไม่สงบของประเทศต่างๆที่พึ่งพิงเศรษฐกิจนี้ในหารบริหารประเทศ..ครับมานั่งนึกถึงคอมพิวเตอร์ของเราที่ต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลเวลาที่ต้องถูกพิษไวรัสมันเล่นงานทำให้เราต้องกวักประเป๋าจ่ายให้คนที่รู้่มากในการดำรงชีวิตเพื่อไม่ให้มันมารบมากวนในการทำงาน….ครับโลกเรามันเป็นอย่างนี้ คนที่ค้นพบอะไรใหม่ๆก็อยากจะเอาออกมาลองยาหาเงินใส่กระเป๋ากับคนโง่ที่ขาดความรู้ความสามารถในการป้องกันตัวเอง..อย่าไปนึ่กถึงว่ามันเกิดขึ้นเองหรอกครับ..คนนั้นแหละเป็นตัวที่สร้างขึ้นมาเพื่อผลประโยชน์ใดประโยชน์หนึ่ง..  คราวหน้าคงจะถึงเวลา ไข้หวัดหมา บ้างละครับ….

Written by chaiyan00

April 28th, 2009 at 10:57 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

education

leave a comment

การศึกษา..
เป็นความต้องการที่หลายๆคนในหลายๆชนชาติต้องการไฝ่หาเอามาสอดใส่ไว้ในชีวิต
เพื่อดับความไม่รู้หรื่อ อวิชา
ที่ตนมีมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย.หลายๆคนเข้าใจการศึกษาในทางที่ผิดคื่อต้องการ
ศึกษาเพื่อได้มาเพียงแต่ยศฐาบรรดาศักดิ์และเงินทองในตำแหน่งหน้าทีตามความ
สำเร็จในแต่ละสถาบันโดยบ่อยครั้งขาดความรับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวมและประเทศ
ชาติบ้านเมือง..การศึกษาในยุคสมัยนี้จึงได้สร้างคนออกมาเพื่อกระดาษแผ่น
เดียวแทนที่จะสร้างคนขึ้นมาเพื่อความรู้ความสามารถในการขับเคลื่อนชีวิต
สังคมและชาติ
ให้ก้าวไปสู้ความเจริญรุ่งเรื่องในทุกๆรูปทุกๆแบบตามกรอบประเพณีวัฒธรรมอัน
ดีงามของแต่ละชนชาติ..สิ่งที่เรารู้เราเห็นเป็นปรากฏการ์ณให้เห็นเด่นชัดใน
ทุกๆปัญหาของโลกที่รุ่มเล้าไม่ว่าจะเป็นมิติใดมิติหนึ่งในโลกกว้าง
เป็นผลที่มาของการศึกษาในยุคในสมัย ไม่ว่าจะเป็น ทางวิทยาศาสตร์
แพทย์ศาสตร์ เทคโนโลยีและหลายสาขาหลายแขนง
ที่มุ่งการทำกำไรมากกว่าชีวิตของเพื่อมนุษย์ในโลกที่หลายๆคนยังยืนอยู่บน
อวิชาในการดำเนินชีวิต..การศึกษาในยุคในสมัยจึงได้ถูกมองว่า
ลงทุนเพื่อทำกำไร โดยขาดศีลธรรม
จริยธรรมอันดีอันงามในความเป็นมนุษย์ทีีใช้คณิตศาสตร์เป็นเครื่องดำเนิน
ชีวิต
โลกเราถึงได้ประสพแต่ความหายนะในทุกรูปทุกแบบ..เราจึงมองการศึกษาในศวรรษ
ที่20 21 นี้ว่าเป็นเหมือนสร้างคนให้เป็นโจร
เอาวิชามาห่ำมาหันกันเพื่อความสุขสบายของตัวเองและพวกพ้อง
บ่อยครั้งเราแอบมองเข้าไปในตัวเองที่ได้รับการศึกษามาจากหลากหลายสถาบัน
เช่น ไทย อเมริกัน ฝรั่งเศส
และประสพการ์ณอีกหลายๆอย่างที่ได้รับมาจากการเดินทาง
ทำให้เราสามารถเข้าอกเข้าใจในปัญหาที่มีอยู่ในหลายรูปหลายแบบด้วยความเที่ยง
ตรงและแน่นอน..เคยมีอาจาร์ย ฝรั่งเศส
แกเคยพูดไว้ว่าสิ่งทั้งหลายทั้งปวงที่ได้เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นทางบวกหรื่อ
ทางลบ มันไม่ได้เกิดขึ้นมาด้วยความบังเิอิญ
แต่มันเกิดขึ้นมาเพราะมีคนไปสร้างมันให้เกิด เวลามองปัญหา
เราต้องมองของตัวผู้สร้างและ คอนเซ็บท์ ของสิ่งที่เข้าสร้างขึ้นมา
แล้วเราจะเข้าอกเข้าใจว่าเขาต้องการอะไรในการสร้าง ไม่ว่าคนหรื่อวัตถุ…

Written by chaiyan00

April 28th, 2009 at 12:26 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

pingpong

leave a comment

หลังจากกลับมาจากการทำงานในต่างแดนอีกครั้งด้วยความปลอดภัย พักหนาว ที่เราได้ขอเอาไว้ก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งในปีนี้. ตอนแรกตั้งใจว่าจะออกไปเที่ยวทางใต้ของประเทศ สเปนเหมือนทุกๆปี แต่ด้วยความเหนื่อนอ่อนในการเดินทาง เราเลยต้องหยุดพักผ่อนที่บ้านก่อนที่จะตัดสินใจออกไปใหนต่อใหนต่อในแผนการ์ณที่จัดไว้..ตอนเย็นอากาศร่มรื่นทำให้เราอดไม่ได้ที่จะออกไปวิ่งออกกำลังกายชายทะเลสาปหลังบ้านตามปกติ..เจอเด็กๆกำลังเล่นปิงปองกันอยู่ในสนามข้างๆ อดไม่ได้ที่จะเข้าไปร่วมเล่นด้วยแพ้บ้างชนะบ้างตามเกมม์ที่เล่น จุดมุ่งหมายเพื่อสนุกมากกว่าการเอาชนะ เด็กๆเห็นเราจับไม้จีนเล่นกับพวกเขาทำให้เขาตื่นเต้นมากเพราะในยุโรปไม่ค่อยได้เห็นคนจับไม้เล่นปิงปองอย่างนี้ จึงถูกยิงคำถามเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง..กลับเข้าบ้านทานอาหารเย็นก็ร่วมสองทุ่มแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน..เอาไวน์ขาวที่แช่ไว้ในตู้เย็นออกมาดื่มพร้อมกับทานอาหารเย็นแบบง่ายๆ ฝรั่งๆ…

Written by chaiyan00

April 27th, 2009 at 2:59 am

Monrovia

leave a comment

มอนโรเวีย เมืองหลวงของประเทศ ลิเบอเรีย ตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลตะวันตกของทวีปอาฟริกา ประเทศเพิ่งจะผ่านร้อนผ่านหนาวมาเมื่อไม่นานด้วยสงครามกลางเมือง มีเพื่อนบ้านติดกับประเทศ เซียราลิยองน์ กีนี โคท ด’ อิวัวร์ มีประชากรร่วมกันแล้วจำนานไม่ถึงสี่ล้านคน..การเมืองดูเหมือนจะลอกเรียนแบบมาจากสหรัฐอเมริกา เป็นประเทศที่ยากจนประเทศหนึ่ง ผู้นำเป็นผู้หญิงชื่อว่า เอเลน จอท์นสัน.ได้ถูกรับ

เลื่อกตั้งมาได้ไม่นานจากการสูญเสียอำนาจของ เทเลอร์ ในสงครามกลางเมืองที่แล้วมา..เศรษฐกิจของประเทศ ผูกติดอยู่กับการเป็นประเทศสวรรค์ภาษี และการเกษตร ประเทศผลิตยางพาราได้มากที่สุดในโลก จนทำให้มีบริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติของญี่ปุ่นเช่น บริดจ์สโตน ไปตั้่งโรงงานทำยางรถยนต์อยู่ในประเทศนี้..อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ของบ้านเราได้ทราบว่า คุณทักษิณได้เข้าไปลงทุนในประเทศนี้ ครับก็ขอให้ท่านโชคดีมีสุขก็แล้วกัน..เราได้ผ่านไปบ่อยๆในขณะเ้ดินทางไปทำงานในอาฟริกา….

Written by chaiyan00

April 26th, 2009 at 12:16 pm

Posted in ต่างประเทศ

Tagged with

flying

leave a comment

วันวานฝืนใจขับรถกลับเข้าบ้านในปารีสเพื่อเตรียมออกไปทำงานในต่างประเทศอีกครั้่ง ความสุขที่ได้รับที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในร่างกายทำให้เรากระเหี้ยนกระหือรือในการที่จะออกไปผจญภัยในโลกกว้างอีกครั้ง..ขับรถผ่านท้องทุ่งที่ต้นกอนซาร์ของชาวกสิกรได้ปลูกเอาไว้เพื่อทำเอทานอนล์ ออกดอกเหลืองอร่ามไปหมดจนสุดลูกหูลูกตา ทำให้คิดว่าผลผลิตในการเกษตรในปีนี้คงจะมีผลดีมากกว่าปีก่อนๆ.กลับถึงปารีสในตอนค่ำ อาบน้ำ ทานข้าวเย็น ก่อนที่จะรีบเข้านอนเพราะความอ่อนเพลียจากการเดินทาง..

Written by chaiyan00

April 22nd, 2009 at 11:19 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

ตลาดไวน์

3 comments

วันนี้เป็นเราที่เราจะต้องเตรียมตัวกลับปารีสเพื่อเตรียมเดินทางไปทำงานในต่างแดนในวันพรุ่งนี้..อากาศดีๆ พระอาทิตย์ลูกโตๆในยามเช้าทำให้เราอดไม่ได้ที่จะออกไปจ่ายตลาดในตลาดนัดข้างบ้าน ผ่านเข้าไปในร้านไวน์ที่ตั่งอยู่ในเขตเลยเข้าไปชิมดู ก่อนที่จะหาซื้อติดไม้ติดมือกลับไปฝากเพื่อนๆในปารีส หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปด้วยความสดใสกระปี่ประเป่ากับธรรมชาติที่มีแต่ให้โดยเราไม่รู้เนื้อรู้ตัว ได้ต้นมะเขือเทศต้นเล็กๆมาห้าหกต้น เอามาลงไว้เพื่อที่จะได้เก็บกินในหน้าร้อนที่จะผ่านมาในเร็วๆวันนี้ มันเป็นความสุขชั่วครู่ชั่วยามในช่วงหนึ่งในชีวิตก่อนที่เราจะเข้าไปสัมผัสกับความสุขใหม่…

Written by chaiyan00

April 21st, 2009 at 3:13 pm

ท่องไทย

leave a comment

การเดินทางไม่ว่าเราจะไปในที่แห่งหนตำบลใดในโลกกว้าง ดูเหมือนว่าความเป็นไทยมันได้ติดตามเราไปทุกๆหนทุกๆแห่ง..ไม่ว่าจะเป็น ยุโรป อเมริกา อาฟริกา การใช้ชีวิตอยู่ในธุรกิจการบินการโรงแรมและการท่องเที่ยวมันเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่ตัวเราเองได้ถูกเลือกมาตั่งแต่เล็กแต่น้อย. ครั้งหลังสุดได้เข้าไปทำงานใน ลวนดาประเทศอังโกลา เราแถบจะไม่เชื่อเลยว่าคนทำงานในโรงแรมที่พักพอแกเห็นเราเข้าแล้วแกจะวิ่งเข้ามาทักมาทายเพราะเห็นเราเป็นคนไทย แกเล่าว่าแกชอบไปประเทศไทย ทุกๆปี แกจะไปพักอยู่ที่โรงแรม แถวซอยนานา แต่พอแกได้เห็นข่าวในจอทีวีจากเหตุการ์ณเมื่อวันสงกรานต์ทำให้แกตกอกตกใจ เราก็พยายามที่จะอธิบายว่ามันเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น มันยังมีอีกหลายๆส่วนที่ชีวิตยังดำเนินไปอย่างปกติ แกก็เข้าใจและบอกว่าจะไปภายในเดือนหน้า เพื่อนๆที่ทำงานให้กับสายการบินฝรั่งเศสส่วนมากจะไปกันมาหลายครั้ง เรียกได้ว่าเวลามีเหตุการ์ณในบ้านในเมือง ตัวเราเองเป็นเหมือนทูตที่ต้องมานั่งอธิบายว่ามันเป็นอะไรอย่างไร..บางครั้งรู้สึกท่อใจ ในความแตกแยกทางสังคมของคนในชาติเพราะการเมือง ส่วนมากเราก็จะเปรียบเที่ยบกับเหตุการ์ณในประเทศฝรั่งเศสที่รู้สึกว่าจะหนักหนาสาหัสกว่าบ้านเรามาก แต่ความเป็นคนไทยเราก็อดไม่ได้ที่จะช่วยเหลือประเทศไม่ว่าจะเป็นทางตรงหรือทางอ้อม แต่ก็หน้าน้อยใจที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านในเมืองจะคิดสักนิดหรือไม่ว่า ความเสียหายครั้งนี้ไม่ใช้แค่การเมืองที่ถูกกระทบ  แต่มันเป็นความเสียหายของคนทั้งชาติ

 

Written by chaiyan00

April 21st, 2009 at 2:53 am

Posted in ท่องเที่ยว

Tagged with

อีกมุมหนึ่งของโลก

one comment

วิถีชีวิตในท้องทุ่งที่เงียบสงบจากกลิ่นไอของยานยนต์ภายในเมืองหลวงหรื่อที่สนามบินใดสนามบินหนึ่งในโลกกว้าง.ได้เปลี่ยนชีวิตของเราออกไปอีกแบบหนึ่งจนลืมหลายสิ่งหลายอย่างที่เพิ่งจะผ่านเข้ามาในชีวิตไปเกือบหมดสิ้น. ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางหดหายไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว..ตอนเย็นๆเราชอบที่จะเดินเล่นไปตามทางที่ขนานไปตามท้องไร่ท้องนา ปล่อยจิตรปล่อยใจให้เพลิดเพลือนไปกับบรรยากาศที่มีอยู่ในขณะนั้น ทุ่งหญ้าที่เขียวขจีสอดสลับกับดอกหญ้าสีเหลืองอ่อน มองดูแล้วเหมือนพรมที่ปูลาดลงไปในพื้นแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาล สัตว์เลี้ยงของชาวบ้านกำลังเดินและเลมหญ้าที่อ่อนอวบด้วยความพึงพอใจ บ่อยครั้งที่เมฆหมอกพัดผ่านท้องฟ้าสีครามข้ามหัวเราไปตามกระแสความเร็่วของลม ครับ..อีกมุมหนึ่งของความสุขกายสุขใจที่ธรรมชาติในพื้นที่ได้หยิบยื่นให้หลังจากได้ขาดหายไปเสียนานในความหนาวเย็นที่ผ่านมา..

Written by chaiyan00

April 20th, 2009 at 12:32 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

collation

leave a comment

ตอนบ่ายๆในอากาศที่สดๆครึ่งร้อนครั้งเย็น เราได้ถูกเพื่อนเชิญไปทานกาแฟที่บ้าน ตอบปฏิเสธไม่ค่อยได้เพราะไม่ได้เจอกันมานาน ก็เลยต้องขับรถตัดทุ่งนาออกไปหลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จเรียบร้อย..Prémery เป็นหมู่บ้านเล็กๆตั้งอยู่ไม่ไกลจากบ้านนอกของเราเท่าไร สงบเงียบล้อมรอบไปด้วยเทือกเขาน้อยใหญ่และป่าสงวนที่มีสัตว์ป่าหลายเผ่าหลายพันธ์อาศัยอยู่ ถึงบ้านเล็กๆในที่ใหญ่ที่เต็มไปด้วยดอกไม้ดอกไร่ที่กำลังเต็มเปรียมไปด้วยสีสรรอันงดงาน เพื่อนบ้านได้นั่งรอเราอยู่ในสวนข้างบ้านที่ได้ถูกตัดเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย นั่งทานขนมและคุยกันอยู่หลายชั่วโมงจึงขับรถกลับบ้านก่อนตะวันเริ่มจะตกดิน.เป็นชีวิตอีกวันหนึ่งที่ผ่านไปตามความพอเพียงของธรรมชาติที่มีอยู่..

Written by chaiyan00

April 20th, 2009 at 12:32 am

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with