CHAIYAN00

การเดินทางของข้าพเจ้า

CHAIYAN00

Archive for February, 2010

GT200/คนหาน้ำ

leave a comment

นั่งฟังข่าวจากสือในบ้านเราในเรื่องที่ขึ้นหน้าขึ้นตากันอยู่ทุกวัีนนี้ก็คงจะไม่พ้น จีที200 ที่หลายคนตั้งคำถามว่ามีสรรพคุณในการทำงานมากน้อยอะไรแค่ไหน..ส่วนตัวเองไม่รู้จัก แต่มองดูในภาพที่สือเสนอทำให้เรานึกถึงภาพข้างล่างที่ทางประเทศฝรั่งเศสเขาเรียกว่าคนหาน้ำ (sourcier) เป็นเครื่องมือทางศัยศาสตร์ที่มีใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณจนแม้กระทั้งปัจจุบันก็ยังใช้กันอยู่ สม้ัยก่อนๆเขาจะใช้ไม้อย่างในภาพข้างล่างแต่ต่อมาได้วิวัฒนาการมาเป็นเครื่องมือคล้ายๆทีจี200 ที่ส่ายไปส่ายมาเพื่อชี้แหล่งน้ำใต้ดินที่มีอยู่ในพื้นที่..วิธีการใช้งานก็คล้ายๆกัน คือให้คนถือเีครื่องมือเดินไปตามที่ไม้ชี้ พอมันไปหยุดอยู่ทางไหนเขาก็จะเริ่มขุดค้นหาแหล่งน้ำในทันที. ในโลกกว้างทางการค้าการขาย ถ้าเราไม่มีความรู้ความสามารถที่จะรู้ว่าสิ่งที่เราไปซื้อเขามามันเป็นอะไรก็อาจจะถูกเข้าหลอกเอาง่ายๆ ดังที่เกิดขึ้นเป็นข่างอื้อฉาวที่บริษัทโคคาโคลา เคยเอาน้ำสาธารณะใส่ขวดขายเป็นน้ำแร่ในท้องตลาดในประเทศอังกฤษก่อนที่จะถูกจับได้จนต้องเลิกล้าไป ถนนราคาเครื่องหาน้ำในประเทศฝรั่งเศสตกประมาณ 15 ยุโร  ใครสนใจเขียนมาคุยได้จะส่งไปให้ดูเป็นตัวอย่าง…

Written by chaiyan00

February 3rd, 2010 at 4:54 am

ขาวสงบ

leave a comment

ตื่นขึ้นมาในความ ขาว เงียบ สงบ กับบรรยากาศในพื้นที่ เราต้องรีบบุกความหนาวออกไปเอาฟืนข้างบ้านมาสนับสนุนเข้าไปในเตาผิงที่กำลังจะมอดไหม้ลงไปในช่วงคืนที่ผ่านมา..วันวานได้เกิดอุบัติเหตุ รถลืนไถลออกนอกทางมาชนกำแพงข้างบ้านเพราะน้ำแข็งได้เกาะจับถนนเอาไว้อย่างไม่มีวันที่จะละลายออกไปง่ายๆ โชคดีที่ไม่มีใครได้รับอันตราย..สภาพอากาศที่สวยงามอย่างที่เราได้เห็นในภาพมันได้ซ่อนอันตรายเอาไว้ในตัวอย่างที่ไม่มีใครนึกใครฝัน..แต่ดูเหมือนว่าเช้านี้ ล่องลอยของความเจ็บปวดได้ถูกกลืนหายไปในความหนาวเย็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้…ทำให้เราได้รับความสุขตามสภาพกาลที่เป็นอยู่..ความขาวสงบเงียบทำให้เราอดไม่ได้ที่จะสวดมนต์สวดพรขอคุณบารมีคุณพระศรีอริตรัยก่อนที่จะนั่งทำสมาธิเพื่อปล่อยจิตรให้ล่องลอยไปสู่ความว่างเปล่าหลุดพ้นจากสิ่งที่หน่วงเหนียวที่ได้สัมผัสมาในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะเข้านอนไปด้วยความสุข จิตร

Written by chaiyan00

February 2nd, 2010 at 1:07 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

ตะวันขึ้นที่บ้านนอก

leave a comment

อดรนทนไม่ได้ในสภาพอากาศที่หนาวเย็นเฉอะแฉะในเมืองหลวง..เราตัดสินใจหนีชีวิตที่เต็มไปด้วยมลพิษภาวะออกมาตั้งหลักที่บ้านนอกในเมืองนอก..ท้องฟ้าสดใส ถนนหนทางถูกราดด้วยเกลือทำให้หิมะที่ปกคลุมอยู่ละลายหายไป ปลอยให้สภาพถนนกลับมารับใช้นักเดินทางอีกครั้ง..แสงแดดที่มีให้เห็นทำให้เรามองเหมือนว่ามันคงจะร้อนถูกอกถูกใจ..แต่ที่ใหนได้ เมื่อกดปุมวัดสภาพอากาศในภายในรถดู ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะลงไปอยู่ที -10 องศา..เครื่องทำความร้อนภายในรถหรอกเราให้ลืมไปเลยว่าความหนาวมันยังคงสิงสถิตอยู่รอบๆกาย..ใช้เวลาเดินทางมากกว่าปกติเพราะหยุดถ่ายภาพพระอาทิตย์ขึ้นในความหนาวเย็นบนหิมะที่เกาะอยู่ตามพื้นดินเอาเก็บไว้เป็นเครื่องเตือนความจำ ก่อนที่จะบุกเข้ามาถึงบ้านนอกในเมืองนอกของเราที่ถูกหิมะปกคลุมขาวโพลนไปหมด..เข้าบ้านได้ก็รีบติดเครื่องทำความร้อนก่อนที่จะออกไปหอบฟืนมาจุดไฟในเตาผิงเพื่อเพิ่มความร้อนภายในบ้านให้มากขึ้นกว่าเดิม..โชคดี ที่ ไวน์ โบโจเลส์ นูโว ที่เหลืออยู่เมือครั้งที่แล้ว ตั้งรอเราอยู่ที่ริ่มหน้าต่าง..บรรยากาศภายนอกบ้านปกคลุมไปด้วยหิมะจนวันทั้งวันเราต้องหมกหมุ้นอยู่กับการเพิ่มความร้อนภายในบ้านและตัวเอง..ตกเย็นอดไม่ได้ที่จะต้องออกไปจ่ายตลาดเพื่อเตรียมเอาไว้ในวันต่อๆไป ได้ต้มเครื่องในวัวกับไวน์ขาวมาเป็นอาหารกลางวันแกมด้วยไวน์แดง บอร์คโด เซ็นต์ เอมิลลิยงน์ ทำให้เรานอนหลับไปด้วยความสุขเล็กๆน้อยที่พอจะได้รับในช่วงเวลา…

Written by chaiyan00

February 1st, 2010 at 8:01 pm

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with

เงียบ หนาว เย็น

leave a comment

กลับจากความร้อนมาสู่ความ หนาว เย็น สงบ อีกครั้งในยุโรป…การเดินทางผ่านพ้นไปด้วยดี อากาศที่บราซวิลอบอุ่นดีมากแต่เราก็ไม่มีเวลาที่จะกอบโกยเอามาเท่าไหร่..หลับๆตื่นๆกลับมาในเครื่องแอร์บัส300/200โดยใช้เวลาการบินทั้งหมด 7.30 ชัวโมง ถึงชาร์ล เดอร์ โกล ด้วยความหนาวเย็นตามสภาพอากาศในยุโรป..แต่เราก็ใจชื่นเพราะวันนี้เป็นวันเริ่มต้นของวัดหยุดพักหนาวที่จะยืดยาวออกไปเป็นเวลาหนึ่งเดือน..สภาพภาวะเศรษฐกิจในยุโรปปัจจุบัน ทำให้ทางบริษัทแนะนำให้พนักงานลาหยุดพักให้มากที่สุด วันหยุดที่สะสมมาเป็นแรมปีเพราะโอเวอร์ไทมม์ ถ้าเราไม่ลา มันจะสิ้นสุดไปโดยอัตโนมัตต์ภายในสิ้นเดือนของเดือนมีนาคม ทำให้เราต้องรีบฉวยโอกาศในหน้าหนาวเพื่อจะหนีออกไปหาความร้อนในโลกกว้าง….แสงอาทิตย์ที่สอดส่องลงมาในความหนาวเย็น ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะออกไปเดินเล่นบนตลิ่งของทะเลสาปข้างบ้าน เดินไปคิดไปว่าเราจะหนีไปหาความร้อนที่ไหนดี แต่คำตอบมันก็ยังเป็นคำตอบที่ยังสรุปหาคำถามไม่ได้….

Written by chaiyan00

February 1st, 2010 at 11:32 am

Posted in ชีวิต-สังคม

Tagged with