บ้านวรรณกรรม..ชาลีจัง

งานร้อยแก้ว ร้อยกรอง "ชาลีจัง"

เพราะโลกใบนี้เป็นของทุกคน (วรรณกรรมเพื่อวันคุ้มครองโลก)

April21

 

 

 

วรรณกรรม : เรื่องสั้นขนาดยาว โดย : ชาลี

 

 

ธรรมชาติ…ไม่ใช่เรื่องของเราคนเดียว แต่เป็นเรื่องของคนทั้งแผ่นดิน ถ้าจะว่าไปเป็นเรื่องของคนทั้งโลกเลยทีเดียว

 

.

 

 

“ปัง ปัง ปัง ปัง…!”

เสียงปืนดังก้องป่า มันแปลบเข้ามาที่หัวใจของพงษ์ หนุ่มเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าซึ่งกำลังออกสำรวจพื้นที่ เขารีบกลับหลังหันเพื่อย้อนกลับไปทางเดิม ไม่นานพงษ์ก็ได้พบกับสาเหตุนั้น ภาพเบื้องหน้า ควายป่าตัวนั้นนอนลืมตาโพลง ร่างจมกองเลือด กลิ่นคาวคละคลุ้งน่าสะอิดสะเอียน พอๆกับน่าเวทนา…!

 

 

 

 

ฝีเท้าหนักๆ ของใครกำลังย่ำเท้าเสียงดังอยู่ในระยะใกล้ๆ สักพักสุทินเพื่อนของพงษ์ ก็ฉุดลากตามั่น ชาวบ้านที่ชอบลักลอบเข้ามาในเขตป่าสงวน ตามั่นมือสังหารควายปา ไม่ยอมบอกอะไรนอกจาก เหตุผลเพียง “ล่าควายไปกิน” เขาของควายตัวนั้นมันโค้งงามนัก น่าจะมีใครสั่งตามั่น ให้จัดหาตามใบสั่ง

 

 

 

 

 

กว่าห้าปีที่พงษ์มาประจำการอยู่ที่อุทยานแห่งนี้ เขาต้องสูญเสียเพื่อนร่วมงาน จากการตามไล่ล่าคนที่ลักลอบตัดไม้ ล่าสัตว์ ไปสองคน เจ้าหน้าที่มีเพียงน้อยนิด กับความรับผิดชอบผืนป่ามากมายมหาศาล เสี่ยงกับอันตรายรอบด้าน เสี่ยงกับอิทธิพลมืดที่คอยติดตามรังควาน แล้วยังจะได้รับความกดดันรอบทิศ มีปัญหามากมายในวิธีจัดการธรรมชาติให้ลง แต่มันก็ไม่ลงตัวเสียที

 

 

แล้วพงษ์ก็นึกถึงข้อความในจดหมายฉบับนั้นของเธออันเป็นที่รัก …!

 

 

 

 

“ปู๋จ๋า….ภาพพวกนี้มันอยู่ที่ไหน มันมีจริง ๆ หรือใครแต่งมันขึ้นมา ตั้งแต่หนูเกิดมา ยังไม่เคยเห็นอะไรสวยงามอย่างนี้มาก่อนเลย…”

 

สาวน้อยเปิดสมุดภาพที่มีปกแข็งเก่าคร่ำคร่าหุ้มไว้ แต่ภายในกลับมีภาพสีสันงดงามจนหลานสาวถึงกับตื่นตะลึง

 

“ภาพ ป่า เขา น้ำตก ทะเล มันอยู่ในเมืองไทยของเรานี่แหละ”

 

“เมืองไทย มีสถานที่สวยงามแบบนี้ด้วยเหรอจ๊ะ ทำไมหนูไม่เคยเห็น มันอยู่ไกลมั้ยปู่” …ผู้เป็นปู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ กับคำถามของหลานสาว

 

“วันนี้มันไม่มีแบบนี้แล้วล่ะหลานเอ๋ย ภาพพวกนี้มันนานมาแล้ว”

 

“ว๊า แย่จัง หนูอยากเห็นน้ำใสๆๆแบบนี้ซักครั้งในชีวิต เราคงใช้อาบ ใช้ดื่ม ใช้ทำอะไรต่ออะไรได้ อีกนานเลยนะปู่ ดูสิน้ำที่เราอาบก็แสนขุ่น แถมราคายังแพงอีกด้วย”

 

ปู่พงษ์ฟังหลานสาวบ่นเรื่องน้ำก็ให้นึกสะท้อนใจ ทุกวันนี้ประชาชนต้องซื้อน้ำใช้ ไม่มีการส่งน้ำมาให้ใช้ตามท่อประปาเหมือนครั้งที่เขายังหนุ่ม เราต้องยืนอาบน้ำในกาละมังเพื่อรองน้ำที่อาบแล้วไว้ใช้อย่างอื่นอีก

 

 

 

 

รุ่งหลานสาววัย ๑๗ ปี แต่ตัวเล็กแกร็น เหมือนเด็ก ๑๐ ขวบ ผิวหนังเหี่ยวย่นและขาวซีดไม่มีเลือดฝาด นัยน์ตาแห้งผากขาดน้ำหล่อเลี้ยง หน้าผากมีรอยย่น ราวกับคนชรา พลเมืองไทยสมัยใหม่ต่างมีรูปร่างผิวพรรณ เป็นแบบเดียวกับหลานสาวของเขา

 

 

“ปู๋จ๋า ได้เวลากินข้าวแล้วจ้ะ” …หลานสาวส่งข้าวแคปซูลให้ปู่ พร้อมกับหยิบส่วนของตัวเองกิน

 

ปู่พงษ์มองข้าวแคปซูล แล้วนึกเสียใจ ปู่ขอโทษนะแม่สาวน้อยของปู่ ปู่ขอโทษที่คนรุ่นปู่ไม่สามารถดูแลธรรมชาติงดงามไว้ให้หลานได้ พวกเราลุ่มหลงไปตามกระแสทุนนิยม จนปล่อยให้คลื่นโลกาภิวัฒน์ กระหน่ำทำลายธรรมชาติ… มรดกของคนทั้งโลกมันมลายไปเพียงชั่วเวลาไม่นาน

 

 

“ปู่…เล่าตอนที่ปู่เป็นหนุ่มให้ฟังหน่อยสิ หนูอยากรู้ว่าปู่ไปไหนมาบ้าง ปู่บอกว่าเคยทำงานในป่า ป่ามันเป็นแบบในรูปรึเปล่าคะ แล้วรูปไหนที่เรียกว่าทะเล รูปไหนที่เรียกว่าน้ำตกคะ”

 

ปู่พงษ์ นึกถึงคำพูดของย่าตะวัน สตรีอันเป็นที่รักซึ่งจากไปก่อนจะได้เห็นวันโลกวิบัติ “ตะวันเอ๋ย เธอโชคดีแท้ๆ ที่ไม่มีโอกาสได้เห็นวันที่เธอทำนายไว้แล้วล่วงหน้า เธอจากไปพร้อมความฝันของเธอ ที่มันไม่มีโอกาสเป็นจริง ความฝันที่จะได้เห็นคนเราตกลงกันได้ด้วยดี เพื่อร่วมกันดูแลปกป้องโลกใบนี้ของเรา”

“ชาลี” เขียน ๒๑ เมษายน ๒๕๕๒

 

 

 

 

 

 

บทประพันธ์นี้เขียนขึ้นเนื่องในวาระ

 

วันคุ้มครองโลก ๒๒ เมษายน ๒๕๕๒

Earth Day – 22 April 2009

 

 

 

 

 

ขอบคุณภาพจาก

 

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ภาพมีลิขสิทธิ์)

 

ภาพเขาหลวง โดย คุณ กนกวรรณ โพธิ์นอก

 

 

*ก่อนจะเป็นเรื่องสั้น*

ทันทีที่คิดจะเขียนเรื่องลักษณะนี้ ฉันคิดถึงเจ้าหน้าที่ป่าไม้หลายคน ที่เคยให้ความรู้เรื่องป่า สัตว์ป่า พรรณไม้ และได้เห็นความทุกข์ยาก ลำบาก และเสี่ยงชีวิตของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ฉันหวนคิดถึงภาพเหตุการณ์บางภาพที่ต้องหลังน้ำตา …ภาพควายป่านอนจมกองเลือดขณะลืมตาโพลง ที่อุทยานแห่งชาติเขาสอยดาว จ.จันทบุรี …ภาพลักลอบตัดไม้ทำลายป่าอย่างโจ่งครึ่ม ขณะเจ้าหน้าที่ป่าไม้พาฉันขึ้นไปสำรวจป่าที่ห้วยภูพริก จ.ยโสธร …และประสบการณ์ที่ร่วมเดินทางขึ้นเขาหลวง นครศรีธรรมราช เพื่อนำกระดูกของเจ้าหน้าที่ป่าไม้คนหนึ่ง เขาโดนฆ่าตายกลางป่า ฉันและคณะเดินทางที่มีกัน ๙ ชีวิต นำกระดูกของพี่ชายคนนี้ขึ้นไปไว้บนยอดเขาหลวง ตามความต้องการของผู้ตาย การเดินทางครั้งนั้น มีคุณดวงดาว สุวรรณรังษี เป็นหัวหน้าคณะเดิน

 

จากประสบการณ์จริงดังกล่าว จึงนำมาดัดแปลงเป็นงานวรรณกรรม ที่เป็นส่วนผสมระหว่างความจริงกับจินตนาการ…ขอบคุณป่าเขาลำเนาไพรที่ทำให้ฉันได้หวนรำลึกเรื่องราวชีวิตในป่าของตัวเอง ขอบคุณเจ้าหน้าที่ป่าไม้ทุกท่านที่เคยให้ความรู้ นำทาง และช่วยเหลือฉันขณะอยู่ในป่า …

10 Comments to

“เพราะโลกใบนี้เป็นของทุกคน (วรรณกรรมเพื่อวันคุ้มครองโลก)”

  1. April 29th, 2009 at 8:28 pm       อาสาย Says:

    ชาลีเอา “เรื่องสั้น” มาลงทำให้คิดถึง สหายเสริฐ(ซึ่งเป็นชื่อกล้วยไม้ชนิดหนึ่ง(ที่คนยังนิยมพาลงมา)แถบเขาหลวง มัวยุ่งกับเรื่องตัวเอง (ลูก-ครอบครัว)เสียนานมาก เกือบลืมมิตรสหายที่เคยร่วมทางไปถนัดใจ ป่านนี้(ตะวัน-ภรรยาสหายเสริฐ)จะเป็นยังไงนะ ลูกๆของเขาจะเป็นอย่างไร ว่างๆต้องขึ้นไปสอบถามที่นำตก ๗ ชั้น ลานสกาบ้างแล้ว ชาลีเคยไปหรือเปล่าตอนมาอยู่ททท.เคยไปแถวลานสกาไม๊ ..นั่นล่ะบนเขานั้นคือที่อยู่อาล่ะ..
    ถ้าคิดถึงเขาหลวงยินดีต้อนรับนะอามี ขนำไว้ หลังหนึ่งและมีสวนผลไม้(ซื้อเขามา) ถ้ามาอีก ๓ เดือนก็จะสนุกมากได้ทานมังคุด-ล็องกอ็ง ทุเรียน ป่าเขาหลวงด้วยหละ สำหรับพันธมิตรยินดีต้อนรับ (เต็มออก..เต็มออกไม่อั้น)ไม่จำกัดจำนวน
    อ้อลูกสาวที่รู้จักอาชาลี ไปจีนแล้วกลับมาแล้วหละเขาอยู่กรุงเทพถ้าอาชาลีจะมาก็ให้เขาพามา..จริงใจนะครับ..ไม่ไก่กา


  2. April 22nd, 2009 at 11:39 pm       nunohatyai Says:

    ของฝากมิสชาล..

    :)


  3. April 22nd, 2009 at 11:27 pm       chanpanakrit2 Says:

    พี่พงษ์นี้ ทำให้ผมนึกไปถึง
    ประวัติของพี่สืบ นาคะเสถียร
    เอามากๆเลย


  4. April 22nd, 2009 at 7:29 pm       chairojt Says:

    “ในการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด สิ่งมีชีวิตที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้ดีที่สุดจะเป็นผู้มี ชัยและขยายเผ่าพันธุ์ดำรงอยู่ต่อไปได้”

    หนังสือ “ออน ดิ ออริจิน ออฟ สปีชีส์”

    ชาร์ลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน


  5. April 22nd, 2009 at 6:58 pm       CUMPRERAM Says:

    …ว๊าวววววววว..เก่งจัง…


  6. April 22nd, 2009 at 1:00 pm       tomorrow02 Says:

    …โลกจะสวย เราต้องร่วมมือ ร่วมใจกัน รักษา ;-))


  7. April 22nd, 2009 at 11:22 am       xanax Says:

    เห็นด้วยกับพี่เลดี้ค่ะ

    :)


  8. April 22nd, 2009 at 10:58 am       lady Says:

    Save the earth not only on Earth Day – 22 April 2009…

    Thanks to Khun Chalee for interesting information kha.


  9. April 22nd, 2009 at 7:18 am       prypilas Says:

    สวัสดีคุณเพื่อนสาวชาลี

    สัตว์ป่ากับมนุษย์

    ผู้อนุรักษ์ .. รํกษาโดยใช้ชีวิตตนเองเข้าแลกเพื่อปกป้อง
    ผู้ทำลาย .. รักเงินทองโดยเข้าไปเอาชีวิตอื่นมาแลก
    คนทั่วไป .. รักที่จะชมแรยนรู้จากการเข้าไปดูในสวนสัตว์

    เรื่องราวจึงดำเนินมาเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกอย่างทุกวันนี้


  10. April 21st, 2009 at 11:01 pm       comenubb Says:

    เป็นเรื่องสั้นที่น่าสนใจมาก…

    มีกลิ่นอายของแนววิทยาศาสตร์ผสานกับธรรมชาติคดี

    แน่นอนว่ามันย่อมต้องดีกว่าหนังสือแนวเกาหลีที่วัยรุ่นนิยมอ่านอยู่หลายช่วงตัวครับ


You must be logged in to post a comment.