…ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ภาษาในไทยจะมากมายขนาดนี้ ….

 

      ชนสุรินทร์เกิดมาบนผืนแผ่นดินไทยตั้งสามสิบกว่าปีแล้ว เรียนประวัติศาสตร์มาบ้างนิดหน่อย แม้จะใฝ่รู้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยได้สนใจใคร่รู้เลยว่า ภาษาที่ชาวไทยเราทุกภูมิภาคใช้นั้น รวมๆ แล้วมีจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน..

    

      เราไปดูสิว่า ภาษาที่ใช้ในประเทศไทยเรามีกี่ภาษากันแน่….

 

 

 

 

 

.

 


ภาษิต :  ฉันมีเรื่องอยากถามแกหน่อย รบกวนเวลาแกหน่อยได้ไหม ?

ภาษี :  ได้สิว่ามา อยากถามเรื่องอะไร ถ้าฉันรู้ ฉันจะตอบแก

 

ภาษิต:  แกเคยสงสัยไหมว่า ภาษาพูดในบ้านเรานี้มีกี่ตระกูล มีกี่ภาษา ?

ภาษี :  เออ…ฉันไม่เคยสนใจมาก่อนเลย แล้วแกละพอรู้หรือเปล่า ?

 

ภาษิต:  ไม่รู้เลยนะสิ ถึงต้องมาถามแกไงล่ะ

ภาษี :  แล้วแกอยากรู้ไปทำไม ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องกับอาชีพของแกเลยนี่นา ?

 

ภาษิต: ไม่รู้สิ อยู่ๆ ฉันก็นึกอยากรู้ขึ้นมา เอาน่า รู้ไว้ไม่เห็นเสียหาย  บางทีอาจมีประโยชน์ก็ได้     เผื่อลูกๆมันถาม จะตอบมันได้ไงล่ะ

ภาษี :  เออ..เข้าท่าดีแฮะ  งั้นเอางี้  วันนี้เราสองคนเสียสละเวลาหาความรู้เรื่องนี้ด้วยกัน ดีไหม ?

 

ภาษิต:  ดี..แล้วแกจะทำไงล่ะ ?

ภาษี :  ในพจนานุกรมส่วนตัวของฉัน บอกฉันว่า “มีปัญหาปรึกษา Google” ฮ่าๆๆๆ

ภาษิต:  เออ เข้าท่าดีเหมือนกัน  งั้นขอใช้เก้าอี้บ้านแก เป็นที่นั่งศึกษาสักหน่อยนะ

ภาษี :  ตามสบายเพื่อน ไม่ต้องเกรงใจ

 

 

    ทั้งสองคนช่วยใช้คีย์เวิร์ด  เคาะแป้นพิมพ์เข้าไปใน กูเกิ้ล เริ่มด้วยคำว่า “ภาษาในประเทศไทย”

      และแล้ว ผลการเสาะหาของ เสิร์ช เอ็นจิ้น  ก็แสดงผลออกมาเป็นลิสต์ยาว

 

     พวกเขาได้ความรู้เรื่องภาษาในประเทศไทยดังนี้

 


     ในประเทศไทย มีผู้พูดหลายภาษา โดยมีภาษาหลักคือภาษาไทยมาตรฐาน นอกจากนั้นยังมีภาษาถิ่นย่อย และภาษาอื่นๆ อีกหลายตระกูลภาษา โดยรวม มีผู้ใช้ภาษาราว  74 ภาษา ในประเทศไทย

 

     สำหรับภาษาตระกูลไทนั้น ยังมีภาษาถิ่นย่อยหลัก ได้แก่ ภาษาไทยภาคกลาง ภาษาไทยถิ่นใต้ ภาษาไทยโคราช ไทยอีสาน และภาษาไทยภาคเหนือ หรือภาษาไทยล้านนา (คำเมือง) ขณะเดียวกันก็มีภาษาจีนอีกหลายถิ่นย่อย เช่น จีนแต้จิ๋ว จีนกลาง จีนแคะ ภาษาจีนกวางตุ้ง

 


@ ภาษาที่พูดในประเทศไทย แยกตามตระกูลภาษา



ตระกูลภาษาไท-กะได : 90 % หรือ 55,000,000 คน

ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก : 3% หรือ 2,000,000 คน

ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน : 2% หรือ 1,009,500 คน

ภาษาตระกูลทิเบต-พม่า : 1% หรือ 533,500 คน

ภาษาม้ง-เมี่ยน : 0.2% หรือ 100,000 คน

โดยรวม มีผู้ใช้ภาษาราว 74 ภาษาในประเทศไทย

 


@ ภาษาที่มีผู้พูดจำนวนมากที่สุด


ไทย (กลาง) : 20,182,571 : จังหวัดภาคกลาง และจังหวัดอื่นๆ ทั่วประเทศ

ภาษาไทยถิ่นอีสาน : 15,000,000 ; 17 จังหวัดในภาคอีสาน และในกรุงเทพมหานคร (ราว 1 ล้านคน)

ไทยถิ่นเหนือ (คำเมือง) : 6,000,000 ; ภาคเหนือตอนบน

ไทยถิ่นใต้ (ภาษาไทยถิ่นใต้) : 5,000,000 ; 14 จังหวัดภาคใต้ และบางส่วนของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

มลายูปัตตานี: 3,100,000 : ยะลา ปัตตานี นราธิวาส สงขลา 2,600,000 คน พูดในกรุงเทพและที่อื่น ราว 500,000 คน

เขมร : 2,000,000  : สุรินทร์, ศรีสะเกษ, บุรีรัมย์, ฉะเชิงเทรา, สระแก้ว, ตราด, ร้อยเอ็ด, อุบลราชธานี,

จีนแต้จิ๋ว : 1,081,920

 

@ ภาษาที่มีผู้พูดจำนวนมาก


ภาษาไทยโคราช:ประมาณ 2,000,000 :นครราชสีมา และบางส่วนของจังหวัด สระบุรี ลพบุรี เพชรบูรณ์ ชัยภูมิ บุรีรัมย์

ภาษากวย (ส่วย) : 300,000 : สุรินทร์, บุรีรัมย์, ศรีสะเกษ, อุบลราชธานี, ร้อยเอ็ด

ภาษากะเหรี่ยงสะกอ : 300,000 : กาญจนบุรี,ตาก, แม่ฮ่องสอน, เชียงใหม่, เชียงราย

ผู้ไท : 156,000 : กาฬสินธุ์, นครพนม, มุกดาหาร , สกลนคร, อุบลราชธานี และ อุดรธานี

มอญ : 107,630 : กาญจนบุรี,ปทุมธานี, ราชบุรี, สุราษฎร์ธานี, ลพบุรี, นครราชสีมา, นนทบุรี, กรุงเทพฯ

 

 

@ ภาษาที่มีผู้พูดจำนวนปานกลาง

 

ภาษากะยาตะวันออก : 98,642 : แม่ฮ่องสอน

ภาษาพวน : 98,605 : อุทัยธานี, พิจิตร, เพชรบูรณ์, ลพบุรี, สิงห์บุรี, สุพรรณบุรี, สระบุรี, นครนายก, ปราจีนบุรี, อุดรธานี, เลย

ภาษาไทลื้อ : 83,000 : เชียงราย, พะเยา, ลำพูน, น่าน

ภาษาไทใหญ่ : 60,000 : เชียงราย, เชียงใหม่, แม่ฮ่องสอน, ตาก

ภาษาอะข่า (อีก้อ) : 60,000 : เชียงใหม่, เชียงราย, แม่ฮ่องสอน

ภาษากะเหรี่ยงโปเหนือ : 60,000 : แม่ฮ่องสอน, เชียงใหม่

ภาษาจีนแคะ : 58,800 : ยะลา, สงขลา

ภาษาโส้: 58,000 : นครพนม, สกลนคร, หนองคาย, กาฬสินธุ์

ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันตก : 50,000 : ตาก, อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ราชบุรี, เพชรบุรี , ประจวบคีรีขันธ์

ภาษาไทญ้อ : 50,000 : สกลนคร, หนองคาย, นครพนม

ภาษาเย้า (เมี่ยน) :40,000 :เชียงใหม่, เชียงราย, พะเยา, ลำปาง, กำแพงเพชร, น่าน, สุโขทัย

 

 

@ ภาษาที่มีผู้พูดจำนวนน้อย

 


ภาษาเปร 3 : 38,808 : น่าน

ภาษาม้งตะวันตก : 33,000 : ตาก, น่าน, เชียงใหม่, แม่ฮ่องสอน, เพชรบูรณ์, เชียงราย, พะเยา, แพร่, เลย, สุโขทัย, กำแพงเพชร, อุทัยธานี

ภาษาม้งขาว : 32,395 : เพชบูรณ์, ตาก, แม่ฮ่องสอน, เชียงใหม่, น่าน, เชียงราย, พิษณุโลก, เลย, สุโขทัย, กำแพงเพชร, แพร่, พะเยา, อุตรดิตถ์, ลำปาง

ภาษาโส้ง : 32,307 ; กาญจนบุรี, เพชรบุรี, พิษณุโลก, นครสวรรค์, นครปฐม, สุพรรณบุรี

ภาษาล่าหู่ (มูเซอ) : 32,000 : เชียงใหม่, เชียงราย, แม่ฮ่องสอน , ลำปาง, ตาก

ภาษาขมุ: 31,403 : เชียงราย, น่าน, พะเยา

ภาษาไพ : 31,000 : น่าน

ภาษาจีนกวางตุ้ง : 29,400

ล่าหู่เหลือง : 20,000 : น่าน

บรู (ตะวันตก) : 20,000 : มุกดาหาร

ภาษาลีซอ (ลีซู) : 16,000 : เชียงใหม่, เชียงราย, แม่ฮ่องสอน, ตาก, สุโขทัย, กำแพงเพชร

ภาษายอง : 12,561 ; เชียงราย เรียงใหม่ ลำพูน (คล้ายภาษาลื้อ)

ภาษาแสก : 11,000 : นครพนม, บางส่วนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภาษาญัฮกุ้ร : 10,000 : นครราชสีมา, เพชรบูรณ์, ชัยภูมิ

 

 

 

@ ภาษาที่มีคนพูดจำนวนน้อยมาก

 


ภาษาละว้า : 7,000 : เชียงใหม่, เชียงราย

ละว้าตะวันตก, 7,000 : เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน

ภาษาไทเขิน : 6,281 : เชียงราย, เชียงใหม่

ลัวะ : 6,281 : น่าน

จีนกลาง : 5,880

ภาษาบรู (ตะวันออก): 5,000 : สกลนคร

ภาษาโย้ย : 5,000 คน ; สกลนคร

ภาษาปาเล : 5,000

ภาษามัล : 3,000 – 4,000 : น่าน

ภาษาอูรักลาโว้ย : 3,000 ; ภูเกต และเกาะในทะเลอันดามัน

ภาษามอเกลน : 1,500 : ชายฝั่งตะวันตกของภาคใต้ ภูเก็ต, พังงา

ภาษามปี : 900 : แพร่, พะเยา

ภาษากะเหรี่ยงโป : 743 : แม่ฮ่องสอน

ภาษาไทดำ : 700 : เลย

ภาษาชอง : 500 : จันทบุรี, ตราด

ภาษาตองงา : 300 พัทลุง, ตรัง

ภาษาซาไก : 300 : ยะลา, พัทลุง, สตูล, นราธิวาส, ชายแดนไทยมาเลเซีย

ภาษามลาบรี (ตองเหลือง) : 300 : น่าน, พะเยา, แพร่, อุตรดิตถ์, พิษณุโลก, เลย

ภาษาเยอ : 200 ศรีสะเกษ

ภาษาอูกง (Ugong) : 80 ; กาญจนบุรี, อุทัยธานี, สุพรรณบุรี

ภาษาม๊อก : 7 : เชียงใหม่

ภาษาไทแอ่ : พิษณุโลก

ภาษามุง : เชียงราย

ภาษามอแกน : ชายฝั่งตะวันตกของภาคใต้ ภูเก็ต พังงา, กระบี่, ระนอง

ภาษาเขมรลาวเดิม : เพชรบุรี

ภาษามลายูถิ่นสตูล : สตูล

 

 

แหล่งข้อมูลที่พวกเขาค้นได้ คือ  วิกีพีเดีย พจานุกรมเสรี และฯลฯ

 

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2

 

…..


ภาษิต : “ขอบใจแกมากเลยนะที่แนะนำ และเป็นเพื่อนเรียนรู้ภาษาไทยเราในวันนี้”

ภาษี : “เฮ้ย..ไม่ต้องเกรงใจ ด้วยความยินดีเพื่อน….แกอยากรู้อะไรก็มาชวนฉันอีกละกัน”

ภาษิต : “วันนี้คงแค่นี้ก่อน เอาเป็นว่า ถ้าฉันมีปัญหาอะไรอีกจะมาปรึกษาแกละกัน ขอบใจแกอีกครั้ง”

ภาษี :  “แล้วเจอกันนะเพื่อน”


 

*******************************

 

หวังว่า สิ่งที่นำมาฝากวันนี้จะเป็นประโยชน์ต่อภูมิปัญญาของทุกท่านนะ

ความจริงจะเอาลงเพียวๆ เลยก็ได้ แต่ว่า เกรงจะอ่านแล้วมึน

ก็เลยเขียนสมมติเป็นทำนองสนทนาถาม-ตอบ เพื่อให้ดูน่าสนใจนิดหน่อย

ลองคิดเล่นๆ นะครับ

๗๔ ภาษาที่มีในประเทศไทย ก็แสดงว่า



คำว่า “กินข้าว” พูดได้ ๗๔ แบบ

คำว่า “ฉันรักเธอ” ก็พูดได้ ๗๔ แบบ

คำว่า “สวัสดี”  ก็พูดได้ ๗๔ แบบ

คำว่า  ฯลฯ  ก็พูดได้ ๗๔ แบบเช่นกัน

 

น่าสนใจดีนะ ถ้าใครสามารถพูดคำต่างๆได้ ๗๔ แบบ

เขาคงจะเป็นคนที่มีเสน่ห์และเป็นปราชญ์ด้านภาษาพูดแน่ๆเลย

 

ท่านรู้คำใดในภาษาใดบ้างก็นำมาแบ่งปันกันนะ

ยินดีรับฟังและแลกเปลี่ยน

 

 


สุขสันต์วันอาทิตย์ทุกๆท่าน

 

 

 

 

 

 

….ชนสุรินทร์….

 

๕  ตุลาคม ๒๕๕๑

 




14 Responses to “…ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ภาษาในไทยจะมากมายขนาดนี้ ….”

  1.   Phukettrip4u on November 22, 2009 7:24 pm

    ภาษามอแกน เป็นภาษาที่ชาวไทยใหม่ใช้ ยิ่งนับวันยิ่งน้อยลง น่าเสียดายถ้าวันนึงมันจะหมดไป อยากให้ทำเป็นดิกชันนารีเอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา

  2.   ฟ้า on July 30, 2009 4:16 pm

    อายกรู้จัง

  3.   chonsurin on October 6, 2008 10:41 am

    อ้าว…นี่คุณ gibsii
    รู้ภาษาเขมรด้วยหรือ ?

    เป็นลูกหลานพระเจ้าชัยวรมันหรือเปล่าครับเนี่ย
    ฮ่าๆๆๆ

    ชนสุรินทร์น่ะ พูดเขมรได้เยอะเชียวละครับ

  4.   chonsurin on October 6, 2008 10:40 am

    คุณเจี๊ยบ

    บังเอิญ ไม่ว่างทั้งวันเลย
    ก็เลยไม่ได้แวะไปที่บ้านของคุณ

    วันนี้จะแวะไปละกันนะ

  5.   gibsii on October 6, 2008 10:04 am

    รู้ภาษาเขมร 2 คำค่ะ
    “เฉด” เป็นภาษา ไล่หมา
    “สั่ว” เป็นภาษา ไล่ไก่

  6.   initmate on October 6, 2008 8:29 am

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

  7.   chonsurin on October 5, 2008 8:36 pm

    เหอะๆๆๆ คุณเจี๊ยบ

    เสนอแนะได้ดี เสนอแนะได้ดี

    ภาษาใจนี่แหละที่สื่อกันได้ทั่วโลก
    โดยที่ภาษาพูดไม่เข้าใจกันเลยก็ได้

    ขอบคุณที่แวะมาร่วมแสดงความคิดเห็นนะ

    ขอให้มีความสุขตลอดวันหยุด

  8.   chonsurin on October 5, 2008 8:32 pm

    ฮ่าๆๆ คุณ septimus

    เยี่ยมมากเลย ความจริงชอบฟังคำเมืองนะ
    เพราะดีออก

    มีรูปถ่ายมาฝากให้ดูด้วยหรือ ?

    เอาเป็นว่า ถ้าว่างๆ จะถ่ายรุปที่อเมริกาส่งฮื้อเด้อ…

    ฟังพอจาง แต่อู้บ่ค่อยจาง

    ขอบคุณมากๆ เลยครับ

  9.   Jeab on October 5, 2008 1:23 pm

    สวัสดีค่ะ …

    แวะมาบอกว่า …

    พูดภาษาไหนก็ได้ที่คนฟังเค้าฟังรู้เรื่องและฟังเข้าใจ …

    อย่าพูดภาษาที่มีแต่คนพูดเข้าใจอยู่ด้านเดียว

    ใช่มิคะ :)

  10.   septimus on October 5, 2008 11:26 am

    ฮ่าๆ…….ถ้าคุณchonsurinอู้กำเมืองบ่หจ่างแล้วฟังหจ่างก่อเจ้า

    ตะวาข้าเจ้าไปแอ่วมา จ้าดม่วน มีฮูปฮื้อผ่อโตย ตี้บ้านข้าเจ้าหนาเจ้า

    ถ้าคุณchonsurinว่าง จ่วยถ่ายฮูปตี้อเมริกาฮื้อผ่อจิ่มได้ก่อเจ้า

    ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^ ^0^

  11.   chonsurin on October 5, 2008 9:53 am

    ฮ่าๆๆ คุณเซ็ปฯ

    มีภาษาคำเมือง มาฝากโต้ย เนาะ

    ขอบใจหลายๆเด้อ…

    เฮา อู้คำเมืองบ่จาง

    บ่ฮู้จะอู้อันหยัง

    ฮ่าๆๆๆ

    ชอบฟังคำเมืองคับ

    คิดว่า คงไปเที่ยวมาสนุกแน่ๆเลยใช่ไหม ครับ

    ขอบคุณมากครับที่แวะมาบอกเล่าข่าวคราว

  12.   septimus on October 5, 2008 9:27 am

    ดิฉันสบายดีค่ะคุณchonsurinคะ เพียงแต่หลบไปเที่ยวมาค่ะ

    ขอบคุณมากค่ะที่เป็นห่วง

    —–

    ข้าเจ้าสะบายดีเจ้าคุณchonsurinเจ้า เพียงแต่ว่าข้าเจ้าหลบไปแอ่วมา

    งิ้นดีจ้าดนั่กตี้เป๋นห่วงเจ้า

    ^___^

    ปล. เมื่อคืนก่อนดิฉันเพิ่งอ่านประวัติศาสตร์ไทย พบว่าในสมัยรัชกาลที่๑ไทยมีไพร่พลพร้อมรบกับพม่าเพียง๗หมื่น ถ้าคิดคร่าวๆถึงจำนวนประชากรทั้งหมดตอนนั้น เทียบกับสถิติจำนวนคนพูดแต่ละภาษาของคุณชนสุรินทร์นวันนี้ ถือว่าเทียบกันไม่ได้เลยนะคะ

  13.   chonsurin on October 5, 2008 9:21 am

    ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ คุณครู sidabhai

    เก็บไว้เล่าให้เด็กๆฟังนะครับ

  14.   sidabhai on October 5, 2008 9:05 am

    มีประโยชน์ที่รวมสรุปไว้ ขอบคุณ

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

    Replace me with a text widget (Sidebar 2 under 'Presentation') and tell the world about yourself!

    Blogroll
    Admin