เฮ้ย … มึงคิดจะทำธุรกิจ มึงต้องหย่ากับเมียมึง  (นี่คือความคิดของเพื่อนสามี)

.

เรื่องมันมีอยู่ว่า  สามีสุดที่รักคิดจะทำธุรกิจ   ภรรยาอย่างเราก็พยายามช่วยเหลือ ตั้งแต่จดทะเบียนจัดตั้งจนออกมาเป็นรูปแบบบริษัท จนกระทั่งกิจการเริ่มเจริญรุ่งเรื่อง สามีสุดที่่รัก ก็มีท่าทีแตกต่างไปจากเดิม  ซึ่่งเดิมนั้นเราพูดสัก100 คำ เขาจะพูดแค่คำเดียว ไม่กล้าหือ   แต่เดี๋ยวนี้แตกต่างกันไป  กลางคืนของวันหนึ่งเมื่อ 3-4 เดือนที่ผ่านมา สามีสุดที่รักกลับมาพร้อมสภาพทำอารมณ์เสีย  เราก็ทำเป็นไม่สนใจ   และก็มีท่าทีชวนทะเลา  เราก็สนองความต้องการไหน ๆ อยากจะทะเลากันก็เอาสักหน่อย  แต่ในที่สุดสามีสุดที่รักก็เผยความในใจมาว่า  อยู่แบบนี้ไม่ดีหรอก มีเพื่อนสนิทสุดที่รักของมันบอกให้หย่า  ใครเขาทำธุรกิจกัน เขาก็หย่ากับเมียทั้งนั้น   (โอโหกำลังคิดถึงตะกูลเบียร์สิงห์ยักษ์ใหญ่  และตระกูลอื่น ๆ เขาต้องหย่ากันด้วยหรือเปล่าน้อ)  แล้วภรรยาอย่างเราจะทนอยู่ได้ยังไง เมื่อสามีมาพูดแบบนี้ (สมัยก่อนเราขอหย่ากับมันแทบตายมันยังไม่หย่าเลย)  ก็เลยพูดไปว่า 

1.  ไอ้เพื่อนที่บอกนะใคร 

2.  มันทำธุรกิจหรือเปล่า

3.  แล้วมันหย่ากับเมียมันหรือเปล่า

4. แล้วมันบอกแกไปตาย แกต้องไปตายด้วยหรือเปล่า

เอาง่าย ๆ  ถ้าข้อ  4 มันบอกแกแล้ว แกทำตามฉันจะหย่าให้  อ้อแล้วไอ้เพื่อนของแกมันรู้หรือเปล่า ถ้าอย่าแล้วต้องโอนทุกอย่างมาให้ภรรยา ด้วยเหตุผลที่ไอ้เพื่อนตัวแสบมันพูดว่า เพื่อเจอปัญหาลัมละลาย อะไรทำนองนั้น  ดิฉันก็เลยบอกว่า หย่า ได้ แต่ก่อนหย่าให้โอนทุกอย่างมาให้ดิฉัน จะได้เป็นการว่าสามีสุดที่รักจะได้เหลือแต่ตัวไปทำธุรกิจไง  ถ้าธุรกิจเจ้ง จะได้มาเอาทรัพย์สินของภรรยาที่หย่าแล้วไม่ได้ไง

รู้ใหม สามีสุดที่รักของดิฉันไม่ตอบอะไรเลย  (คือง่าย ๆ อยากหย่า แต่ไม่ยอมยกทรัยพ์สินให้)

ดิฉันไม่รู้จะโทษเพื่อนของสามี  หรือไอ้สามีสุดที่รัก ที่ลืมตัว เหมือน วัวลืมตีน  ตอนลำบากนะอยู่ด้วยกันได้  แต่เวลาลืมตาอ้าปากได้ ก็เริ่มทำตัวเปลี่ยนไป หน้าใหญ่กับคนอื่น  แต่กับลูก กับเมีย นะจะกินเข้าไปแต่ละคำด้วยเงินของเขา น้ำตาแทบตกใน

ทุกวันนี้ต้องมาทำงานเป็นลูกจ้างบริษัท ฯ มีคนสงสัยว่าทำใมมีกิจการถึงไม่ไปทำกับสามี โถคุณผู้อ่านเอ๋ย  ใครเล่า จะโง่อยากเป็นลูกจ้าง(ขี้ข้า) คนอื่นเขา  ถ้าสามีของเราไม่เป็นแบบนี้   

ตัวฉันยัง งง  งง อยู่ทุกวันนี้ เอ เวลามันมีความสุขมันไม่เคยมาเล่าให้เล่าฟังเลยว่ามันได้กำไรเท่าไร อะไรอย่างไร  สำหรับสามีคนนี้ จะเอาแต่เรื่องทุกข์ใจมาเล่าให้ฟังทั้งนั้น

ที่สำคัญตอนนี้คำพูดเราเขาไม่เชื่อ เราก็เลยไม่พูด เขาจะฟังคำพูดของคนอื่นมากกว่า ก็คิดในใจว่า “ชั่งเขาเถอะ มันคงเป็นเวรกรรมของเรา”  

คนเรามันก็แปลกนะ ฉันยังจำวันที่เราแต่งงานกันใหม่ ๆ แล้วกินปลาทูตัวเดียวกันได้ และจำคำพูดวันนั้นของฉันได้ เหมือนมันเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เองว่า ” พี่ ๆ ๆ จำปลาทูตัวนี้ให้ดีนะ  วันนี้เรากินปลาทูตัวเดียวกัน เพราะเราสตางค์น้อย ต่อไปถ้าเรามีตังค์ ก็ขอให้พี่อย่าได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย” 

น่าหัวเราะใหม  สามีจำอะไรไม่ได้เลย   สงสัย สามีเราเป็นพวกอุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ คือพัฒนาไปข้างหน้า(จำได้แต่ปัจจุบัน + อนาคต) ไม่มีการพัฒนาอดีต (ไม่จำอดีต)

คุณผู้อ่านช่วยแสดงความคิดเห็นหน่อยนะคะ

1.  ถ้าฉันเจอไอ้เพื่อนสามีคนนี้จะทำอย่างไรกับมันดี

2.  ไอ้สามีคนนี้ จะจัดการยังไรกับมันดี