(...)

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓ ครับทุกท่าน : )

เขียนโดย habitation ที่ 2010-01-16 10:43:10 น. memo,ชีวิต-สังคม 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ฤดูหนาวเดินทางถึงช้ากว่ากำหนด เล็กน้อย
และเมื่อมันมาถึงไม่นาน มันก็ปลิวหายไปอย่างที่ไม่ทันเอ่ยปากทักทาย – แย่ (เขาคิด)

แต่ถึงกระนั้นเขาเองก็มักชอบสวมใส่เสื้อคลุมตัวเก่งเดินไปมาระหว่างวัน โดยเฉพาะหลังเลิกลาจากการงานที่ชวนเวียนหัว

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-21 11:07:29 น. ณ รัก,ศิลปะ-วรรณกรรม 8 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ดอกชบากลีบขาวอมชมพู่บานรับแสงแดดยามเช้า เสียงระฆังตีบอกเวลาเข้าเรียน ‘ก๊องๆ’ เด็กในเครื่องแบบวิ่งไปยังหน้าเสาธง ร้องเพลงประจำชาติและ ท่องจำคุณธรรมตามกันและกัน จากนั้นเดินตามกันเป็นแถวเข้าห้องเรียน

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-15 13:40:52 น. ณ รัก,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ในร้านหนังสือ  มีบ้างที่เขาและเธอ อาศัยสถานที่นั้น – เดินเล่น – พูดคุย และอื่นๆเท่าที่นึกได้ในเวลาไม่กี่วินาที

บางทีแผนการต่อเวลามักแปรผันตามอารมณ์  มันไม่ถึงกับสร้างความวุ่นวายนัก เพียงเข้าใจและปรับรับความเปลี่ยนแปรได้ทุกขณะ เพียงเท่านั้นคืนวันก็ผ่านไปอย่างราบรื่น

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-12 11:38:58 น. ณ รัก,ศิลปะ-วรรณกรรม 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ณ ห้วงหนึ่งรำพึงหา : จิต - ใจ

...

ก่อนฟ้าแดงครึ้ม สีฟ้ายามเย็นนั้นเข้มคราม

ศีรษะข้าพเจ้าหนักอึ่ง ไม่ทราบว่าภายในบรรจุสิ่งใดหนักหนา

ริมระเบียง

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-11 15:58:40 น. ณ ห้วงหนึ่งรำพึงหา,ศิลปะ-วรรณกรรม 11 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เธอ : เขียน จม. ดิจิตอล หาเขา

"ตอนนี้ถึงบ้านแล้ว วันนี้ฝนตกหนัก คุณคงกลับดึกสินะ"

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-08 10:07:10 น. ณ รัก,ศิลปะ-วรรณกรรม 8 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

หนาวแล้ว – รึนั่น?

อากาศฝ้าๆ นับแต่ยามเช้า – ตายห่า (ตื่นสาย) แต่ก็ยังมิวายยืนดมความเย็นยามเช้า ลมหนาวโชยเข้าจมูก ห่อตัวเล็กน้อยเพราะใส่เสื้อเนื้อบางแต่ยามราตรี ก็-มันไม่มีใครบอกก่อนนี่ (หว่า) ว่ายามเช้าจะหนาวจับใจ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-11-04 16:37:42 น. memo,ชีวิต-สังคม 9 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

คุณอาเงียบอยู่นาน มองผ่านไปบนท้องฟ้ามืดมิด แสงดาวสั่นไหวบางดวง และบางดวงเจิดจ้าสงบนิ่ง จากนั้นขยับตัวเล็กน้อยในทีท่าอันผ่อนคลาย ก่อนจะกล่าวอะไรเล็กๆน้อยๆ

“หนูไม่อยากรู้บางรึไงครับ ว่าอาอธิษฐานอะไรกับดวงดาว”

หลานสาวตัวน้อยส่ายหน้า อมยิ้มเล็กน้อย ในความสว่างจากภายในห้องถึงพื้นระเบียงเล็กน้อย ดวงตาเธอมีประกายสดใส

“เอาเถอะ เรื่องมันก็มีต่อไปว่า…”

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-23 22:36:53 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เรื่องมันมีอยู่ว่า ในค่ำคืนอากาศดีพอประมาณ ไม่มากมายแต่ก็เพียงพอให้คุณอาและคุณหลานออกมานั่งนับดาวเล่น

“คุณอาคะ? ทำไมเราต้องมานั่งนับดาวด้วยละคะ”

“มันประหยัดพลังงานดีครับคุณหลาน”

“เหรอคะ – แล้ว… ถ้าเรานับกันจนหมดแล้วเราจะทำยังไงต่อดีละคะ?”

“อืมม์… นั่นสินะ เอาไว้ถึงตอนนั้นค่อยคิดกันอีกที”

ในขณะที่คุณหลานนั่งนับดาว และ คุณอานั่งฮำเพลงสบายอารมณ์ ดาวดวงเล็ก ๆ หนึ่งดวงก็ดันเกิดขี้เกียจจะลอยอยู่บนฟ้า หลานสาวเห็นเช่นนั้นจึงร้องบอกคุณอาว่า

“อา ๆ ดาวตก ๆ อธิษฐานเร็ว” เธอรีบหลับตาอธิษฐานบางอย่างจากดวงดาว คุณอาก็ต้องทำตามเธอเช่นกัน

หลังเสร็จสิ้นการอธิษฐาน เธอหันมามองคุณอา “คุณอาขออะไรเหรอ?” เป็นคำถามที่ตอบยากสำหรับคุณอา บางครั้งเขาก็ทำ ๆ ตาม ๆ หลานไปอย่างนั้น

“อยากรู้?” อาถามกลับ

“ก็พอสมควร” เธอตอบ และ สายตาบ่งบอกว่า – อยากรู้พอสมควรจริง ๆ

“ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” อาว่าอย่างนั้น พร้อมหยิบหนังสือนิทานเล่มโปรดออกมาวางตรงหน้า

“วันนี้หนูอ่านนิทานให้อาฟังหนึ่งเรื่อง”

คุณหลานพยักหน้าแทนคำตอบ รับหนังสือนิทานไป ใช้มือน้อย ๆ อวบ ๆ ของเธอกรีดหน้าหนังสือผ่านไปทีละหน้า สองหน้า จนพบเรื่องที่คุณอาคั้นเอาไว้ อมยิ้มและก้มหน้าค่อย ๆ สะกดคำต่าง ๆ มากมายในนั้น

เป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดเท่าที่คุณอาเคยได้ยิน

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-23 20:42:01 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ค่ำคืนหนึ่ง และ การสนทนา ประสาคนเบลอๆ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-23 12:24:55 น. memo,ชีวิต-สังคม 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ยังมีคนสองคน เกาะสองเกาะ บนเกาะนั้นว่างเปล่า และความต้องการของคนคือ

อยากเติมเต็ม

คนหนึ่งคนอยู่บนเกาะหนึ่งเกาะ และคนอีกหนึ่งคนอยู่บนเกาะอีกหนึ่งเกาะ และบนเกาะมีเพียงคนหนึ่งคน ส่วนอีกหนึ่งคนก็อยู่อีกเกาะ

เกาะเกาะหนึ่งอยู่กลางทะเล และอีกเกาะหนึ่งก็อยู่กลางทะเล นั่นแสดงว่า ในทะเลตรงกลาง มีเกาะสองเกาะ และในกลางทะเลอีกเช่นกัน มีคนสองคน คนทั้งสองอยู่บนเกาะคนละเกาะ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-19 20:50:48 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เมื่อหลายวันอาทิตย์ของสัปดาห์ก่อนๆ ได้มีโอกาส เดินทางไปถ่ายภาพที่สวนหลวง จะว่าไปแล้ว ถ่ายที่นี่ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังคงชอบ ไม่รู้สึกเบื่อ

...

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-17 15:00:51 น. ภาพสี,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เขียนในวันอาทิตย์ - ค่ำคืนลมโชยพัด กำลังพอดี

อยู่ดีๆผมก็นึกเกลียดเมืองกรุงขึ้นมากระทันหัน แวบเดียวเท่านั้นในยามเช้าวันเสาร์ ที่เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าสองชุด และคาดหมายว่ายามบ่ายของวันนั้นเองจะเดินทางกลับบ้าน แต่ทั้งงานการและความวุ่นวายของสายการบินธันเดอร์เบิร์ด จึงทำให้กาลเวลาของการเดินทางถูกกลืนหายไปในมิติพิศวง อย่างลงตัว

หลายชั่วโมง…

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-13 17:52:51 น. memo,ชีวิต-สังคม 20 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

ในขณะที่คุณอากำลังจะเริ่มอ่านนิทานให้หลานรักฟัง

“คุณอาคะ?”

“ทำไมหรือครับ”

“หนูง่วงนอนแล้ว”

“แต่อาเพิ่งเริ่มเรื่องเองนะ”

“ก็หนูง่วงนี่คะ”

“แต่อายังไม่ง่วงนี่” คุณอาเริ่มงอแง หลานสาวถอนหายใจทำท่าเหนื่อยหน่าย

“งั้นหนูเล่านิทานให้อาฟังดีมั้ย”

“แล้วแต่ท่านหญิงจะกรุณาผู้ต้อยต่ำขอรับ”

หลานสาวหัวเราะคิกคัก จากนั้นกางหนังสือนิทานออก เธอค่อยๆอ่านตัวหนังสือเหล่านั้นอย่างช้าๆ ทีละบรรทัด

กาลครั้งหนึ่ง…

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-13 17:33:51 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

“ทำไมต้องนานมาแล้วด้วยคะ คุณอา” เจ้าหลานสาววัยกำลังช่างถามเกิดสงสัย

“อืมม์ อาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไม? มันสำคัญด้วยเหรอ?” คุณอาถามเจ้าหลานสาว

“อะไรคือความสำคัญคะคุณอา?” หลานสาวถามกลับแทนคำตอบที่คุณอาต้องการ

คุณอาเอียงคอเล็กน้อย ใช้นิ้วเกาคางทั้งๆที่ไม่รู้สึกว่ามีอาการคัน จากนั้นจึงยื่นมือทั้งสองข้างออก เพื่ออุ่มเจ้าหลานสาวช่างซักขึ้น

กอดเธอ

“เหมื่อนกับที่อารักหลานไงครับ-นี่ละ สำคัญ”

หลานสาวทำหน้าฉงน เอียงคอครุ่นคิด แล้วดวงตากลมโตก็ฉายประกายแวววาว ประกอบรับกับรอยยิ้มน่ารัก 

“เอาล่ะ -เมื่อครู่อาว่ายังไงแล้วนะ?”

“อาว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วคะ”

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-07 22:18:17 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

กาล- ครั้งหนึ่ง นานมากแล้ว

เชื่อเถอะว่านานมากพอสมควรให้คนหลงลืม ที่เหลือจดจำได้ก็มีน้อยจนไม่ได้ถือเอาเป็นประเด็นสลักสำคัญ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-03 18:07:34 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ภาพประกอบโดย : Chihiro Iwasaki 

กาลครั้งหนึ่ง -- นานมากแล้ว/หรืออาจไม่ค่อยนานเท่าที่ควร

ยังมีแก้วใบหนึ่ง

เขียนโดย habitation ที่ 2009-09-30 15:37:34 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 11 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

27-08-2552

เมื่อไม่นานมานี้ ผมโดนยุงตัวหนึ่งกัด

-จบ-

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-27 17:22:50 น. memo,ชีวิต-สังคม 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

“พ่อคะ..ทำไมมีเหรียญล่ะ?”

เสียงของเด็กผู้หญิงถามหาคำตอบต่อผู้เป็นบิดา ขณะมือน้อยๆชี้นำสายตาไปยังต้นตอแห่งคำถาม ผู้เป็นพ่อชะเง้อมองแล้วตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แทบไม่มีอารมณ์อันใดในน้ำเสียงนั้น

“เพราะมันไม่ยอมขยับนะสิ”

คำตอบสั้นได้ใจความชัดเจน และผมไม่แน่ใจว่าเด็กผู้หญิงเข้าใจความหมายที่คนเป็นพ่อต้องการบอกออกมาหรือเปล่า ผมอาจเดาเอาเองว่าเธอคงเข้าใจ อย่างน้อยผู้ใหญ่มักคิดอย่างนั้น และเด็กคนนั้นก็เริ่มตั้งคำถามที่น่าสนใจในความเห็นของผม 

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-27 13:43:55 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

โลกเคลื่อนตามจักรราศี มีทิวา มีราตรีเป็นแผนที่แห่งเวลา อาบอุ่นไอสุริยา เพื่อผลิงอกชีวิตบรรจง ตราบเท่าอาทิตย์ยังคง องค์ธาตุยังครบ จะโคจร ก่อเป็นวัฏอันบวร และวังวนแห่งคืนวัน

ใต้แสงตะวัน : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล 

ไฟดับ - ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินออกมายืนรับลมที่ระเบียงห้อง ลมพัดเบาเหมือนเด็กวัยรุ่น**เกิดอารมณ์อยากขี้เกียจ แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาวาระประเทศ -ข้าฯ จึงวางไว้ภายหลัง จากนั้นยืนมองสิ่งต่าง ๆ ภายหน้า

ด้วยความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่มากมาย ข้าฯ เห็นสิ่งต่าง ๆ เคลื่อนไหวเบื้องล่าง แสงไฟ เสียงเพลง เสียงคนพูดคุย-หากเขาพูดเสียงดัง บ้างตะโกนด่าทอต่อกันและไม่นานกอดคอกินเหล้าร้องเพลง ชีวิตหมุนเวียน บ้างสับสน บ้างเป็นวงจรชัดเจนซ้ำซาก บางครั้งไฟดับไปไม่ทั่วถึง เรายังสามารถมองเห็นชีวิตอื่นที่อาศัยแสงไฟในราตรีเดียวกันได้ ชวนให้นึกถึงเรื่องราวเรื่องหนึ่ง

ข้าพเจ้าอยากเล่า แม้จะไม่มีใครอยากฟังก็ตาม

เรื่องราวเริ่มต้นในค่ำคืนฝนพายุโหมพัดกระหน่ำ เจ้าแพะหนุ่มวิ่งเตลิดเข้าหาที่หลบฝนและเสียงฟ้าร้อง โชคดีที่พบเจอบ้านไม้หลังหนึ่ง

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-22 13:52:58 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้