Archive for October, 2009

นิทานสามจุด : เทวดาขี้เกียจ (จบ)

Friday, October 23rd, 2009

07-04x 

 


 

คุณอาเงียบอยู่นาน มองผ่านไปบนท้องฟ้ามืดมิด แสงดาวสั่นไหวบางดวง และบางดวงเจิดจ้าสงบนิ่ง จากนั้นขยับตัวเล็กน้อยในทีท่าอันผ่อนคลาย ก่อนจะกล่าวอะไรเล็กๆน้อยๆ

 

“หนูไม่อยากรู้บางรึไงครับ ว่าอาอธิษฐานอะไรกับดวงดาว”

 

หลานสาวตัวน้อยส่ายหน้า อมยิ้มเล็กน้อย ในความสว่างจากภายในห้องถึงพื้นระเบียงเล็กน้อย ดวงตาเธอมีประกายสดใส

 

 

“เอาเถอะ เรื่องมันก็มีต่อไปว่า…”

 

(more…)

นิทานสามจุด : เทวดาขี้เกียจ (๑)

Friday, October 23rd, 2009

07-04x

 



 

เรื่องมันมีอยู่ว่า ในค่ำคืนอากาศดีพอประมาณ ไม่มากมายแต่ก็เพียงพอให้คุณอาและคุณหลานออกมานั่งนับดาวเล่น

 

“คุณอาคะ? ทำไมเราต้องมานั่งนับดาวด้วยละคะ”

 

“มันประหยัดพลังงานดีครับคุณหลาน”

 

“เหรอคะ – แล้ว… ถ้าเรานับกันจนหมดแล้วเราจะทำยังไงต่อดีละคะ?”

 

“อืมม์… นั่นสินะ เอาไว้ถึงตอนนั้นค่อยคิดกันอีกที”

 

ในขณะที่คุณหลานนั่งนับดาว และ คุณอานั่งฮำเพลงสบายอารมณ์ ดาวดวงเล็ก ๆ หนึ่งดวงก็ดันเกิดขี้เกียจจะลอยอยู่บนฟ้า หลานสาวเห็นเช่นนั้นจึงร้องบอกคุณอาว่า

 

“อา ๆ ดาวตก ๆ อธิษฐานเร็ว” เธอรีบหลับตาอธิษฐานบางอย่างจากดวงดาว คุณอาก็ต้องทำตามเธอเช่นกัน

 

หลังเสร็จสิ้นการอธิษฐาน เธอหันมามองคุณอา “คุณอาขออะไรเหรอ?” เป็นคำถามที่ตอบยากสำหรับคุณอา บางครั้งเขาก็ทำ ๆ ตาม ๆ หลานไปอย่างนั้น

 

“อยากรู้?” อาถามกลับ

 

“ก็พอสมควร” เธอตอบ และ สายตาบ่งบอกว่า – อยากรู้พอสมควรจริง ๆ

 

“ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” อาว่าอย่างนั้น พร้อมหยิบหนังสือนิทานเล่มโปรดออกมาวางตรงหน้า

 

 

“วันนี้หนูอ่านนิทานให้อาฟังหนึ่งเรื่อง”

 

คุณหลานพยักหน้าแทนคำตอบ รับหนังสือนิทานไป ใช้มือน้อย ๆ อวบ ๆ ของเธอกรีดหน้าหนังสือผ่านไปทีละหน้า สองหน้า จนพบเรื่องที่คุณอาคั้นเอาไว้ อมยิ้มและก้มหน้าค่อย ๆ สะกดคำต่าง ๆ มากมายในนั้น

 

 

เป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดเท่าที่คุณอาเคยได้ยิน

 

 

(more…)

memo # 23 : เบลอ

Friday, October 23rd, 2009

 

ค่ำคืนหนึ่ง และ การสนทนา ประสาคนเบลอๆ

 

(more…)

นิทานสามจุด : แผ่นไม้และตะปู

Monday, October 19th, 2009

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

 

ยังมีคนสองคน เกาะสองเกาะ บนเกาะนั้นว่างเปล่า และความต้องการของคนคือ

 

อยากเติมเต็ม

 

52-09-06 

 

คนหนึ่งคนอยู่บนเกาะหนึ่งเกาะ และคนอีกหนึ่งคนอยู่บนเกาะอีกหนึ่งเกาะ และบนเกาะมีเพียงคนหนึ่งคน ส่วนอีกหนึ่งคนก็อยู่อีกเกาะ

 

เกาะเกาะหนึ่งอยู่กลางทะเล และอีกเกาะหนึ่งก็อยู่กลางทะเล นั่นแสดงว่า ในทะเลตรงกลาง มีเกาะสองเกาะ และในกลางทะเลอีกเช่นกัน มีคนสองคน คนทั้งสองอยู่บนเกาะคนละเกาะ

 



(more…)

ห้องภาพ : น้ำตก น้อย ๆ

Saturday, October 17th, 2009

 

เมื่อหลายวันอาทิตย์ของสัปดาห์ก่อนๆ ได้มีโอกาส เดินทางไปถ่ายภาพที่สวนหลวง จะว่าไปแล้ว ถ่ายที่นี่ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังคงชอบ ไม่รู้สึกเบื่อ

(more…)

memo # 22 : มีแต่เรื่องกล้วยๆ

Tuesday, October 13th, 2009

เขียนในวันอาทิตย์ – ค่ำคืนลมโชยพัด กำลังพอดี

 

อยู่ดีๆผมก็นึกเกลียดเมืองกรุงขึ้นมากระทันหัน แวบเดียวเท่านั้นในยามเช้าวันเสาร์ ที่เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าสองชุด และคาดหมายว่ายามบ่ายของวันนั้นเองจะเดินทางกลับบ้าน แต่ทั้งงานการและความวุ่นวายของสายการบินธันเดอร์เบิร์ด จึงทำให้กาลเวลาของการเดินทางถูกกลืนหายไปในมิติพิศวง อย่างลงตัว

 

หลายชั่วโมง…

 

green2552DSC_4517

 

(more…)

นิทานสามจุด : เจ้าหนูนิทรา

Tuesday, October 13th, 2009

06-02

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

 

 



 

ในขณะที่คุณอากำลังจะเริ่มอ่านนิทานให้หลานรักฟัง

 

“คุณอาคะ?”

 

“ทำไมหรือครับ”

 

“หนูง่วงนอนแล้ว”

 

แต่อาเพิ่งเริ่มเรื่องเองนะ”

 

ก็หนูง่วงนี่คะ”

 

“แต่อายังไม่ง่วงนี่” คุณอาเริ่มงอแง หลานสาวถอนหายใจทำท่าเหนื่อยหน่าย

 

“งั้นหนูเล่านิทานให้อาฟังดีมั้ย”

 

“แล้วแต่ท่านหญิงจะกรุณาผู้ต้อยต่ำขอรับ”

 

หลานสาวหัวเราะคิกคัก จากนั้นกางหนังสือนิทานออก เธอค่อยๆอ่านตัวหนังสือเหล่านั้นอย่างช้าๆ ทีละบรรทัด

 

 



 

กาลครั้งหนึ่ง…

(more…)

นิทานสามจุด : แมวดำบนโลกใบขาว

Wednesday, October 7th, 2009

cat 

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

 

 

 



 

“ทำไมต้องนานมาแล้วด้วยคะ คุณอา” เจ้าหลานสาววัยกำลังช่างถามเกิดสงสัย

 

“อืมม์ อาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไม? มันสำคัญด้วยเหรอ?” คุณอาถามเจ้าหลานสาว

 

“อะไรคือความสำคัญคะคุณอา?” หลานสาวถามกลับแทนคำตอบที่คุณอาต้องการ

 

คุณอาเอียงคอเล็กน้อย ใช้นิ้วเกาคางทั้งๆที่ไม่รู้สึกว่ามีอาการคัน จากนั้นจึงยื่นมือทั้งสองข้างออก เพื่ออุ่มเจ้าหลานสาวช่างซักขึ้น

 

กอดเธอ

 

“เหมื่อนกับที่อารักหลานไงครับ-นี่ละ สำคัญ”

 

หลานสาวทำหน้าฉงน เอียงคอครุ่นคิด แล้วดวงตากลมโตก็ฉายประกายแวววาว ประกอบรับกับรอยยิ้มน่ารัก 

 

“เอาล่ะ -เมื่อครู่อาว่ายังไงแล้วนะ?”

 

“อาว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วคะ”

 



 

 

(more…)

นิทานสามจุด : คนเก็บดาว

Saturday, October 3rd, 2009

DSC01174

กาล- ครั้งหนึ่ง นานมากแล้ว

 

เชื่อเถอะว่านานมากพอสมควรให้คนหลงลืม ที่เหลือจดจำได้ก็มีน้อยจนไม่ได้ถือเอาเป็นประเด็นสลักสำคัญ

(more…)