Archive for the ‘ศิลปะ-วรรณกรรม’ Category

ปกิณกะ : filter

Saturday, July 31st, 2010

 

 

‘แปลกตา’ จากธรรมชาติ นั่นคือหน้าที่ของมัน

 

 

(more…)

เรื่องของเรื่อง : ศพ

Tuesday, July 27th, 2010

 

“ซึ่งความจริง เขาบ่งบอกคำพูดเหล่านั้นต่อท่านแล้ว เพียงแต่ท่านไม่ได้สนใจฟังเท่านั้น ควรทราบว่าคำพูดที่คนตายบอกต่อท่าน มักล้ำค่าที่สุด ทั้งนี้เพราะนี่เป็นบทเรียนที่เขาใช้ชีวิตตัวเองแลกมา หากท่านรู้จักรับฟังคำพูดของคนตาย ก็จะเข้าใจเรื่องราวมากหลาย”

 

-มีดบินไม่พลาดเป้า / โกวเล้ง-

(more…)

หนังสือหนังหา : โจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล : ริชาร์ด บาก

Thursday, June 3rd, 2010

P1010413

 

โจนาทานคือชื่อของนกนางนวล

 

    นกนางนวลตัวหนึ่งซึ่งไม่ใคร่คิดที่จะขยับปีกโบยบินไปในท้องฟ้าด้วยท่วงท่าธรรมดาสามัญ นกนางนวลตัวหนึ่งซึ่งมองเห็นว่า  ชีวิตที่ดำเนินไปในท้องฟ้านั้นมีอะไรให้ทำมากมายเกินกว่าแค่การหากิน และ การโบยบินในท่วงท่าที่เหมือนกัน

 

    อ่านเรื่องราวการฝึกบินของนกนางนวลตัวนี้จบแล้ว ข้าพเจ้าหยิบคว้าบางอย่างจากใต้ลมปีกอักษรออกมาสอบถามตนเองอย่างเงียบงัน

 

 

    ทำไม?

 

(more…)

หนังสือหนังหา : เอกพจน์บุรุษที่หนึ่ง ถึง พหุพจน์ บุรุษที่สาม

Friday, May 28th, 2010

dzn_stuff-we-likecompsq1

 

 

เอกพจน์บุรุษที่หนึ่ง ถึง พหุพจน์ บุรุษที่สาม

 

review by (…)

 

 

 

 

อากาศร้อนอย่างกับว่าไม่เคยคิดปรานีต่อผู้คน ข้าพเจ้าก็คน จึงร้อนรนจนนึกอยากเขียนเรื่องราวเรื่องหนึ่งขึ้นมา

 

    เป็นเรื่องราวของ ‘ข้าพเจ้า’ ผู้หนึ่ง ‘ข้าพเจ้า’ อันเป็นพหุพจน์บุรุษอันเป็นที่สาม ซึ่งในเรื่องราวต่อจากนี้ ขอให้ทำความเข้าใจเสียด้วยโดยพร้อมกันว่า ‘ข้าพเจ้า’ ที่ปรากฏขึ้นในบรรทัดใหม่ของย่อหน้าแรกลำดับต่อจากนี้นั้น มิได้เป็นข้าพเจ้าที่กำลังตอกนิ้วนิ่มนวลผ่านอุปกรณ์ทันสมัยที่ใช้กันมาหลายสิบปี

 

(more…)

หนังสือหนังหา : ถนนสายหนึ่ง : วรพจน์ พันธุ์พงศ์

Thursday, May 27th, 2010

P1000858ถนนสายหนึ่ง : วรพจน์ พันธุ์พงศ์

เพื่อนและผู้คนที่พบผ่าน

 

 

“ถ้าเราดูตอนดิบๆมันไม่น่ากินหรอก ทำเสร็จแล้วสิถึงอร่อย ฉะนั้น ประเด็นคือ ทำอย่างไร เราจะแปลงสภาพดิบๆให้เป็นสิ่งเลอเลิศ ถ้าพูดเรื่องศิลปะ

 

ผมเข้าใจว่า ศิลปินก็คือคนที่สามารถปรุงสิ่งดิบๆ ให้เลอเลิศในจินตนาการได้  จริงๆ ทุกคนมีหน้าที่ปรุงสิ่งดิบๆ ที่ตัวเองมีอยู่ให้เป็นสิ่งเลอเลิศ”

 

 

– บางตอนจาก : ประมวลการเมือง –

 

 

ถนนสายหนึ่ง เพื่อนและผู้คนที่ผ่าน  หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาเพราะคิดถึงเพื่อนหลายคนที่ผ่านมาและผ่านไป หลายคนก็ยังคงอยู่ใกล้ๆกัน บ้างก็อยู่กันไกลออกไป แต่ก็ได้เทคโนโลยีคอยดูแลสายสัมพันธ์ หล่อเลี้ยงไว้ไม่ให้หายห่างร้างกันไป

 

(more…)

บางที : พระอาทิตย์ ตกน้ำ

Thursday, May 13th, 2010

 

 

ชายคนหนึ่ง

 

 

เขาเพิ่งตื่นจากการหลับไหล เดินออกไปหน้ากระท่อมน้อย ในอารมณ์ที่ยังไม่ได้ขจัดความมัวหม่น แล้วเขาเห็น

 

 

เห็นพระอาทิตย์กำลังตกน้ำ

 

ด้วยความตกใจ  เขารีบคว้าเอาถังใบไหญ่ เพียงพอให้ตนโดยสาร จากนั้นวิ่งออกจากบ้าน ไปชายทะเลที่ไม่ห่างไปนัก  เขาจ้วงพายเข้าไปหาพระอาทิตย์ แต่ก็พายไปไม่ถึงสักที

 

พระอาทิตย์ลับผิวน้ำ ความมืดมาแทน


เขาพายกลับเข้าฝั่ง บ่นกับตัวเองว่า

 

 

‘พรุ่งนี้เขาจะต้องพายให้ไวกว่านี้’

 

 

(more…)

memo : เด็ก หลง ผู้ใหญ่ ลืม

Thursday, April 22nd, 2010

 

 

P1000509

 

ผจญภัยวัยเด็ก : Boken-shonen

อาดาจิ มิซึรุ : ADACHI MITSURU

 

 

 

การตูนเรื่องสั้นหกเรื่องราว ฉายภาพวัยเด็กเชื่อมโยงหัวใจคุณเข้าไปในอดีตและย้อนกลับปัจจุบันได้อย่างแยบยล เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าเนิบนาบแต่มีพลังล้ำลึก แหลมคมโดยมิต้องฟุ่มเฟือยถ้อยคำ และบทสรุปที่อ่านจบแล้วต้องอมยิ้ม

 

เป็นคำจำกัดความสั้นๆสำหรับรวมเรื่องสั้นของ อ.อาดาจิ แม้จะเคยอ่านมาไม่กี่เรื่อง แต่ที่ชอบที่สุดในความเป็นการตูนของอาจารย์คือ จะมีช่วงว่างให้เราได้คิดตามเสมอ ใช้ความคิดติดตามเนื้อหาไปอย่างเงียบๆ อาศัยเพียงฉากในสภาวะที่ตัวละครหยุดนิ่ง แต่สิ่งรอบข้างเป็นตัวเคลื่อนไหวเพื่อสื่อสารเรื่องราว

 

ส่วนเรื่องที่นำเสนอเรื่องนี้ ที่เป็นแกนใหญ่ใจความที่ข้าพเจ้าได้จากการอ่านเรื่องนี้นั้นคือ

 

เด็ก หลง ผู้ใหญ่ ลืม

(more…)

เรื่องสั้น : หนวด

Friday, March 5th, 2010

 

เรื่อง  : หนวด

โดย (…)

 


เป็นเวลาเกือบสิบนาทีที่เขาทั้งสองมองสบตากัน ภายในห้องสี่เหลี่ยมด้านเท่าทั้งผนังฝ้าเพดานและพื้นเป็นสีขาวทั้งหมด เป็นห้องที่ปราศจากอารมณ์ นั่นอยู่ในความคิดของข้าพเจ้า คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามข้าพเจ้านั้นใส่เสื้อนอกหนา ทั่วทั้งร่างจัดระเบียบผมผ้าได้อย่างลงตัวเรียบร้อย ไม่มีอะไรโดดเด่น เช่นเดียวกับแววตาหลังกรอบแว่นของเขา มันราบเรียบแต่…มันเย็นชา

 

(more…)

ณ รัก (๔) : เสื้อหนาว

Saturday, November 21st, 2009

 

 

ฤดูหนาวเดินทางถึงช้ากว่ากำหนด เล็กน้อย

และเมื่อมันมาถึงไม่นาน มันก็ปลิวหายไปอย่างที่ไม่ทันเอ่ยปากทักทาย – แย่ (เขาคิด)

 

แต่ถึงกระนั้นเขาเองก็มักชอบสวมใส่เสื้อคลุมตัวเก่งเดินไปมาระหว่างวัน โดยเฉพาะหลังเลิกลาจากการงานที่ชวนเวียนหัว

 

(more…)

ณ รัก (๓) : ซ่อนแอบ

Sunday, November 15th, 2009

 

 

ดอกชบากลีบขาวอมชมพู่บานรับแสงแดดยามเช้า เสียงระฆังตีบอกเวลาเข้าเรียน ‘ก๊องๆ’ เด็กในเครื่องแบบวิ่งไปยังหน้าเสาธง ร้องเพลงประจำชาติและ ท่องจำคุณธรรมตามกันและกัน จากนั้นเดินตามกันเป็นแถวเข้าห้องเรียน

(more…)