(...)

เขียนในวันอาทิตย์ - ค่ำคืนลมโชยพัด กำลังพอดี

 

อยู่ดีๆผมก็นึกเกลียดเมืองกรุงขึ้นมากระทันหัน แวบเดียวเท่านั้นในยามเช้าวันเสาร์ ที่เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าสองชุด และคาดหมายว่ายามบ่ายของวันนั้นเองจะเดินทางกลับบ้าน แต่ทั้งงานการและความวุ่นวายของสายการบินธันเดอร์เบิร์ด จึงทำให้กาลเวลาของการเดินทางถูกกลืนหายไปในมิติพิศวง อย่างลงตัว

 

หลายชั่วโมง…

 

 

กลับถึงบ้านในยามมืดมิด มีเพียงแสงไฟข้างทาง และผู้คนต่างพากันขวนขวายหาความสุข บ้างก็ความสนุก แต่มีไม่กี่คนหรอกที่ค้นพบความสงบ

 

เท้าแตะพื้นหญ้าหน้าบ้าน กลิ่นดอกปีบลอยแตะจมูกเช่นกัน มันลอยมากับสายลมและความเงียบสงบของหมู่บ้านชานเมือง นานเหลือเกินจะมีเสียงเร่งรถยนต์สักหนึ่งครั้งผ่านหน้าหมู่บ้าน ดอกปีบก็เช่นกัน มันเริ่มมาถึงพร้อมอากาศที่เริ่มเย็น มันเป็นเวลาของการผลัดเปลี่ยนฤดู

 

เปิดประตูเข้ามา – ตกใจ - เห็นคุณหลานนั่งอ่านหนังสือ เปล่า เธอกำลังเปิดหนังสือมองภาพ และกำลังหาเหยื่อ เหยื่อในที่นี้คือ ใครก็ตามที่เข้าใกล้และหยิบหนังสือเล่มใดก็ตามที่อยู่ในมือ ขึ้นมาอ่านให้เธอฟัง

 

 

 

คุณอาแม้จะเหนื่อยจากการเดินทางและงานเมื่อช่วงกลางวัน แต่ก็พยายามสอดส่ายหาหนังสือเล่มบางๆ ขึ้นมาอ่านให้เธอฟัง อ่านรอบแรก เธอนั่งฟังนิ่งๆ อ่านรอบที่สองในเล่มเดียวกัน ลองอ่านแบบผิดเพี้ยน หล่อนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพราะตัวละครที่ใส่เข้าไปคือเธอและองครักษ์คู่ใจนายแจ๊บนั่นเอง

 

และค่ำคืนก็หมดไปกับการอ่านหนังสือและเล่นเกมต่อเลโก้ อีกทั้งคุณอายังเอาภาพถ่ายสวนสัตว์มาอวดหลานด้วย เพราะเธอยังไม่เคยไปเที่ยวสวนสัตว์สักที - ดูเหมือนว่าเธอจะชอบรูปม้าลายเป็นพิเศษ

 

ปู่กับย่าเห็นคุณอาเริ่มเบลอ จึงพาเจ้าหลานขึ้นข้างบน เพื่อให้คุณอาได้นอนหลับพักผ่อน ในค่ำคืนแห่งนั้น ไร้เสียงรบกวนใด ภายใต้ฟ้ามืดดำ มีเพียงลมและกลิ่นจางของดอกไม้รอบบ้าน มันเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยได้สัมผัสนักสำหรับพฤติกรรมของคนเมือง

 

ผมเดินรอบๆบ้านหนึ่งรอบ และขอแถมอีกรอบ ก่อนจะรู้สึกอยากหลับนอน

 

 

 

 

ภาพแรกของยามเช้า คือภาพเจ้าหลานสาวตื่นขึ้นมานั่งอ่านหนังสือเล่มโต เมื่อก่อนนี้เธอมาที่บ้านปู่กับย่า มักร้องเรียกว่าจะเล่นเกมคอม เดี้ยวนี้ไม่แล้ว ดูเหมือนว่าหนังสือสร้างความสุขได้ดีกว่าเกม

 

คุณอาตื่นขึ้นมา ขี้ตายังไม่ทันล้างออกก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายหลานสาว - ก็แหม ภาพแรกของวันมันช่างน่าประทับใจอะไรอย่างนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และเราก็ทานข้าวกันตอนสายๆ เมื่อคุณอาได้อาบน้ำล้างตาเรียบร้อย

 

 

 

เจ้าตัวน้อยนั่งคอยจัดแจงตำแหน่งก่อนเพื่อนเลย : )

 

 

 

อาหารวันนี้ มีผัก น้ำพริก และไข่ต้ม และที่คุณอาชอบกินอีกอย่างคือ ต้มเห็ดโคน (คุณน้าเก็บมาฝากจากบ้านนอก-กว่า)

 

 

 

เห็ดโคนแบบบานแล้ว ขายตามท้องตลาด กก.ละหนึ่งร้อย แต่แบบที่ยังตูมอยู่ ขาย กก.ละ สองร้อย ที่น้าเอามาให้เป็นแบบที่บานแล้ว กินไปก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่ามันอร่อยกว่ากันตรงไหน ราคามันถึงได้แตกต่างกันนัก

 

 

 

ดอกแคร์ ยอดมะรุม และชะอม เด็ดเอาจากข้างบ้านที่ปลูกไว้ มีให้กินจนเบื่อกันไปข้าง - แต่ดูเหมือนอีกยาวนานกว่าจะรู้สึกเบื่อ

 

 

 

ใครจะกินผักกินอะไร หนูไม่สน หนูเล่นไข่ต้มก่อนละนะคุณอา

 

 

 

 

 

 

 

 

ดื่มน้ำ อึกๆ (( ถ่ายทำไมคะอา?))

 

 

 

ทานอาหารเสร็จ สายๆหน่อย เราทั้งผองก็ต้องไปทำภาระกิจทางการเมือง คือ การเลือกตั้งซ่อม สว. จังหวัดนครสวรรค์ เสียดายว่าครั้งนี้ คนที่ผมเลือกคราวที่แล้ว(แต่ไม่ได้) ท่านไม่ได้ลง ที่ลงให้ท่านเพราะรู้จักกัน นานมากแล้วตอนที่ยังเป็นนักเรียน เคยไปฝึกงานกับท่าน แต่คราวนี้ท่านไม่ลง ก็เลยไม่รู้จะเลือกใคร เลยได้แต่กา สงวนสิทธิ์

 

ลงคะแนนเสร็จ คุณปู่ก็พาหลานสาวและคุณอาไปเก็บกล้วย - ช่วงนี้กล้วยออกลูกเต็มไปหมด บ้างสุกคาเครือเลยก็มี มีหัวปลีเยอะเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

“รู้มั้ยว่าใครหญ่าย…”

 

 

 

 

ปู่ : เห็นมั้ยแม่ มีแต่กล้วยทั้งงั้นเลย ชีวิตเราจะได้มีแต่เรื่องกล้วยๆ

 

ย่า : แล้วเมื่อไหร่ต้นขนุนมันจะออกลูกละคุณ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ คุณอาคะ สงสัยปู่ปลูกเป็นแต่กล้วยค่า…”

 

 

 

 

 

กล้วยที่เก็บได้นั้นเสือเฒ่าเอาไปให้คนในหมู่บ้าน คนที่สำนักงาน และคนที่บ้านเก่า(ก่อนที่เราย้ายมาบ้านใหม่) และ สุดท้าย คนที่บ้านของหลานสาว

 

กำลังคิดว่า จะมีใครมั้ยนะที่ปลูกกล้วยอย่างเป็นจริงเป็นจัง ได้ผลออกมาเป็นหลายหวีหลายเครือ เพื่อที่เอาเก็บเอาใส่รถ แล้วขับตระเวนแจกจ่ายไปทั่วเมือง

 

และแล้ว บ้านของเรา ปู่ ย่า อา และหลานสาว ก็หมดเวลาไปหนึ่งวันอย่างมีความสุข เป็นความสุขแบบกล้วยๆ เสียด้วยสิ

 

 

 

จบแบบ กล้วยๆ (ซะงั้น)

 

: )

 

 

ปล. แถมลูกมะม่วงเปรี้ยวและมันส์ ในลูกเดียวอีกหนึ่งลูก

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-13 17:52:51 น. 20 ความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1, เว็บไซต์ :

เพิ่งทำแกงอ่อมเห็ดโคนขาวใส่ปลาร้า เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ที่ตจว เหมือนกันค่ะ
ปลาร้าที่ว่า เป้นปลาร้าก้อนอ่ะค่ะ คล้าย ๆ ซุปคนอร์ก้อน อร่อยดี อิอิ
ช่วงนี้เห็ด และผักพื้นบ้านในตลาดเยอะ ซื้อมา 20 บาท ได้เยอะเลยค่ะ แม่ค้าใจดี ;-)


เห็นภาพหลานสาว แล้วน่ารักจัง ปู่กับย่าด้วยค่ะ... ความสุขอยู่ใกล้แค่นี้เองเนอะ
เหนื่อยจากงานแค่ไหน???..มีเวลาได้กลับบ้าน ก็แทบไม่อยากมาทำงานเหมือนกันค่ะ ;-)



เบื่อเมืองเหมือนกัน..ทุกอาทิตย์เลยต้องไปเฝ้าร้านที่ตจว อิอิ ;-)

amseen ;-) | 13 ตุลาคม 2552 | 19:12:10

ความคิดเห็นที่ 2, เว็บไซต์ :

คุณหลานน่ารักมากคะ คุณอา

ชิก้า | 14 ตุลาคม 2552 | 12:33:34

ความคิดเห็นที่ 3, เว็บไซต์ :

แว๊บแรกที่เห็นประโยคโปรย ก็ทำให้ผมหยุดคิดและอ่านจนจบประโยค เพราะช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตคนสามารถเกิดอะไรขึ้นหลายอย่างมากมาย อย่างเช่นผมในตอนนี้ ที่รู้สึกเหมือนเจ้าของบทความนี้ .. สักวันเมื่อเวลาหมุนผ่าน ทุกอย่างก็จะค่อยๆเปลี่ยนไป อย่างช้าๆ จนบางทีเราไม่รู้สึกตัว..

**ขอบคุณครับสำหรับสิ่งดีๆที่แบ่งปันกัน**

alone778 | 14 ตุลาคม 2552 | 12:48:21

ความคิดเห็นที่ 4, เว็บไซต์ :

น่ารักแบบกล้วย ๆ อิอิ

คุณหลานสาวนี่มีแววเป็นนักวิชาการนะคะคุณน้องแฮป ดูคร่ำเคร่งเชียว อิอิ

ภาพสวย ๆ อีกตามเคยนะคะ พลอยสดชื่น และก็มีความสุขเพราะได้ยิ้มตามตัวอักษรไปด้วยนะคะ

ปล. สังเกตแล้วว่า น้องแฮปหน้าละม้ายคล้ายคุณแม่นะคะ - ในสายตาพี่น่ะ อิอิ

leelawadee2u | 14 ตุลาคม 2552 | 14:13:46

ความคิดเห็นที่ 5, เว็บไซต์ :

น่ารักจังค่ะ อ่านแล้วมีความสุขจัง

RIN | 14 ตุลาคม 2552 | 17:06:10

ความคิดเห็นที่ 6, เว็บไซต์ :

เนื้อหากับภาพ.......ตรึงใจค่ะชอบภาพถ่ายมากสวย......ดูภาพตั้งวงสำรับข้าวแล้วคิดถึงพ่อ แม่ พี่ๆหลานๆที่บ้านจัง......

ชลรีี่ | 14 ตุลาคม 2552 | 17:24:52

ความคิดเห็นที่ 7, เว็บไซต์ :

ฉันกำลังจากลับบ้านวันศุกร์นี้ค่ะ อ่านแล้วก็อยากกลับซะวันนี้จังเลย
เหนื่อยแล้วอยากกอดพ่อกะแม่แล้วอ่ะ พักผ่อนเหมือนได้ชาร์ตแบต
ให้ตัวเอง กลับไปทีไรก็ไม่อยากกลับมาทุกทีเลยล่ะ คนอุทัยฯ เด้อค่า

พิชชากร | 14 ตุลาคม 2552 | 17:42:22

ความคิดเห็นที่ 8, เว็บไซต์ : http://www.hotmail.com

ไม่มีโอกาสเข้ามาอ่านในคอลัมน์นี้บ่อยนักค่ะ
แต่เข้ามาอ่านครั้งนี้ชอบเหลือเกิน
คิดถึงหลานสาวตัวเล็กๆที่บ้านที่โปรดปรานหนังสือนิทานเล่มบางเอามากๆ
อยากจะกลับบ้านไปกินอาหารบ้านๆใจจะขาด
ขอบคุณที่ยังมีอะไรเย็น-เย็น ดี-ดี อย่างนี้ให้อ่าน
ขอบคุณจริงๆค่ะ

plathongss | 14 ตุลาคม 2552 | 17:43:47

ความคิดเห็นที่ 9, เว็บไซต์ :

ที่สำคัญ แม่ดองเห็ดโคนไว้ซะด้วย อิอิ อยากกินๆ

พิชชากร | 14 ตุลาคม 2552 | 17:44:50

ความคิดเห็นที่ 10, เว็บไซต์ :

ความฝันของเราเลย แบบนี้

khomsam | 14 ตุลาคม 2552 | 20:00:20

ความคิดเห็นที่ 11, เว็บไซต์ :

amseen : คุณออยครับ เห็ดโคนในถ้วยนั้น อร่อยจริงๆ คอนเฟริม :)

พี่กุ้ง : คุณอาก็น่ารักเหมือนกันนะ :)

alone778 : บางที ก็ต้องปรับเปลียน เพื่อเปลี่ยนแปลงมุมที่มองครับ หาจังหวะเหรอ ยากส์ครับ คราวนี้ ผมใช้หักดิบ นึกจะกลับ เฮ้ยย กลับเลย ไปนอนบ้านสองคืน ออกจากนครสวรรค์ แต่ตีสี่ มาเข้างานตอนเช้าต่อ ไม่รู้สิครับ สำหรับผม มันคุ้มค่าจริงๆ :)

พี่ลี : ใครๆก็ว่าอย่างงั้นครับ :) ยิ่งหลานผมนี่ เหมือนพ่อเขายังกับแกะ

RIN : ดีใจด้วยครับ :)

ชลรีี่ : คนที่มาทำงานในเมือง ผมว่า เวลากินข้าวคนเดียวแล้วนึกถึง วงข้าวที่บ้านนะ มันบอกไม่ถูกจริง ถ้ามีโอกาส กลับบ้านไปกินข้าวบ้าน อร่อยกว่าเยอะ :)

พิชชากร : เดินทางโดยสวัสดิ์ภาพครับ ขอให้มีความสุขกับบ้านครับ :) กับเห็ดโคน ขอย้ำ อะหร่อยเหาะ :)

plathongss : ไม่ค่อยมีโอกาสเขียนเหมือนกันครับ ระยะนี้งานการมันยุ่งวุ่นวาย ใจเลยไม่ค่อยสงบ ได้กลับบ้านแต่ละที่ มันก็มีแรงเขียนอะไรออกมาบ้าง ฝนตกทั้งเมือง เรื่องเย็นๆกลับขาดแคลนนะครับ ว่ามัย :)

khomsam : ยังเหลือกระท่อมในสวนครับ ถ้ามีเมื่อไหร่ละก่อ... กืดดด :)

    | habitation | 14 ตุลาคม 2552 | 22:26:09

ความคิดเห็นที่ 12, เว็บไซต์ :

This article and pictures is very impress. Make me so really homesick. I miss my flowers, my banana, mango, star fruit and many in my house here. I also miss all the food that display here. I love Thailand very much. From SanDiego, USA.

nalinee | 15 ตุลาคม 2552 | 09:26:43

ความคิดเห็นที่ 13, เว็บไซต์ :

วันเวลามันผ่านไปเร็ว ใกล้จะหมดอีก1ปีแล้ว คุณทำชีวิตอย่างมีความสุขในครอบครัวได้ทุกวัน สิ่งแววดล้อมเราสร้างได้ ในราคาไม่แพง+มีความสุขที่ได้เลือก

santi | 15 ตุลาคม 2552 | 09:39:35

ความคิดเห็นที่ 14, เว็บไซต์ :

nalinee : บ้านเป็นหนึ่งในปัจจัย สี่ ใครละไม่คิดถึงบ้านละ ว่ามั้ย ขอให้มีโอกาสได้กลับมาบ้านโดยเร็ววันนะครับ กลับมาชื่นใจในอาหารบ้านเรากัน :)

santi : เรื่องง่ายๆ แต่ไม่ค่อยมีใครทำกันครับ น่าสงสัยนะเนี้ย? :)

    | habitation | 17 ตุลาคม 2552 | 15:05:39

ความคิดเห็นที่ 15, เว็บไซต์ :

สุพรรณเองค่ะ ไม่ได้เข้ามาเว็บผจก.บล๊อกนานมากๆแล้ว แว็บเข้ามาดูแล้วก็คิดถึงบ้านเลยค่ะ บ้านที่พัทลุง เห็นรูปแล้วก็อดคิดถึงตัวเองกับแม่แก่ไม่ได้ อยากกลับบ้านจัง

อาหารน่าทานจังเลยค่ะ น้ำพริกผักสด ลวก ทานเท่าไหร่ก็ไม่เลี่ยนไม่เบื่อ
พูดถึงกล้วยแล้ว ที่บ้านเราทำแกงคั่วกล้วยค่ะ ใช้กล้วยดิบทำ กินแล้วฉาดหร๊อยได้แร๊งอ๊กหนิ

คุณถ่ายรูปสวยมากๆเลยค่ะ ดูแล้ว รู้สึกได้ผ่านสายตา มาที่หัวใจเลยค่ะ
ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องราวและรูปดีๆ

ความสุข....
บางทีก็ไม่ต้องไปไกลถึงอเมริกา..

อยากกลับบ้านจัง

สุพรรณิการ์ | 19 ตุลาคม 2552 | 11:56:20

ความคิดเห็นที่ 16, เว็บไซต์ :

คุณสุ : ฮ่าๆ ชอบประโยคนี้จัง "กินแล้วฉาดหร๊อยได้แร๊งอ๊กหนิ " ผมมีเพื่อนคนใต้ก็เยอะ พอนึกออกเลยครับว่าเวลาพูดประโยคนี้ มันได้อารมณ์ ยังไง อิอิ

กลับบ้านเมื่อไหร่ แบ่งปันความสุขกันอีกนะครับ :)

    | habitation | 19 ตุลาคม 2552 | 21:00:51

ความคิดเห็นที่ 17, เว็บไซต์ :

ท่าทางบ้านเราไม่ไกลกันเท่าไหร่นัก
แต่เห็ดโคนที่บ้านคุณเล็กกว่าที่บ้านเรามากเลยนะ(ขอบอก)555
แถวบ้านเราแบบตูม..ตูม ก้านใหญ่มากค่ะ
ดลละ 300 บาท ส่วนใหญ่มักซื้อฝก แต่ที่บานๆ แล้วราคาตกมาตามสภาพ

ปีนี้เห็ดโคนมาปลายมือมากเลย แต่ก็ยังทันเทศกาลเจ

อ่านเรื่องคุณแล้ว บรรยากาศใกล้เคียงบ้านเราเลยนะ ปลูกกลว้วย แค มะรุม
ภาพสวยมากค่ะ

    | korpai | 22 ตุลาคม 2552 | 20:00:02

ความคิดเห็นที่ 18, เว็บไซต์ :

: ) ว่างๆมาแบ่งปันกันครับ

    | habitation | 23 ตุลาคม 2552 | 12:29:04

ความคิดเห็นที่ 19, เว็บไซต์ :

นานมากแล้วที่ไม่ได้มาเยือน หวังว่าคงสบายดีกว่าที่เคยนะท่านน้อง...

vrt | 01 พฤศจิกายน 2552 | 12:02:15

ความคิดเห็นที่ 20, เว็บไซต์ :

ขอบคุณครับท่านพี่ ท่านน้องก็หวังว่า ท่านพี่คงสบายดีเช่นกันนะครับ :)

    | habitation | 04 พฤศจิกายน 2552 | 16:39:27