(...)

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

“ทำไมต้องนานมาแล้วด้วยคะ คุณอา” เจ้าหลานสาววัยกำลังช่างถามเกิดสงสัย

“อืมม์ อาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไม? มันสำคัญด้วยเหรอ?” คุณอาถามเจ้าหลานสาว

“อะไรคือความสำคัญคะคุณอา?” หลานสาวถามกลับแทนคำตอบที่คุณอาต้องการ

คุณอาเอียงคอเล็กน้อย ใช้นิ้วเกาคางทั้งๆที่ไม่รู้สึกว่ามีอาการคัน จากนั้นจึงยื่นมือทั้งสองข้างออก เพื่ออุ่มเจ้าหลานสาวช่างซักขึ้น

กอดเธอ

“เหมื่อนกับที่อารักหลานไงครับ-นี่ละ สำคัญ”

หลานสาวทำหน้าฉงน เอียงคอครุ่นคิด แล้วดวงตากลมโตก็ฉายประกายแวววาว ประกอบรับกับรอยยิ้มน่ารัก 

“เอาล่ะ -เมื่อครู่อาว่ายังไงแล้วนะ?”

“อาว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วคะ”

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-07 22:18:17 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

กาล- ครั้งหนึ่ง นานมากแล้ว

เชื่อเถอะว่านานมากพอสมควรให้คนหลงลืม ที่เหลือจดจำได้ก็มีน้อยจนไม่ได้ถือเอาเป็นประเด็นสลักสำคัญ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-10-03 18:07:34 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ภาพประกอบโดย : Chihiro Iwasaki 

กาลครั้งหนึ่ง -- นานมากแล้ว/หรืออาจไม่ค่อยนานเท่าที่ควร

ยังมีแก้วใบหนึ่ง

เขียนโดย habitation ที่ 2009-09-30 15:37:34 น. นิทานสามจุด,ศิลปะ-วรรณกรรม 11 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

27-08-2552

เมื่อไม่นานมานี้ ผมโดนยุงตัวหนึ่งกัด

-จบ-

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-27 17:22:50 น. memo,ชีวิต-สังคม 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

“พ่อคะ..ทำไมมีเหรียญล่ะ?”

เสียงของเด็กผู้หญิงถามหาคำตอบต่อผู้เป็นบิดา ขณะมือน้อยๆชี้นำสายตาไปยังต้นตอแห่งคำถาม ผู้เป็นพ่อชะเง้อมองแล้วตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แทบไม่มีอารมณ์อันใดในน้ำเสียงนั้น

“เพราะมันไม่ยอมขยับนะสิ”

คำตอบสั้นได้ใจความชัดเจน และผมไม่แน่ใจว่าเด็กผู้หญิงเข้าใจความหมายที่คนเป็นพ่อต้องการบอกออกมาหรือเปล่า ผมอาจเดาเอาเองว่าเธอคงเข้าใจ อย่างน้อยผู้ใหญ่มักคิดอย่างนั้น และเด็กคนนั้นก็เริ่มตั้งคำถามที่น่าสนใจในความเห็นของผม 

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-27 13:43:55 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

โลกเคลื่อนตามจักรราศี มีทิวา มีราตรีเป็นแผนที่แห่งเวลา อาบอุ่นไอสุริยา เพื่อผลิงอกชีวิตบรรจง ตราบเท่าอาทิตย์ยังคง องค์ธาตุยังครบ จะโคจร ก่อเป็นวัฏอันบวร และวังวนแห่งคืนวัน

ใต้แสงตะวัน : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล 

ไฟดับ - ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินออกมายืนรับลมที่ระเบียงห้อง ลมพัดเบาเหมือนเด็กวัยรุ่น**เกิดอารมณ์อยากขี้เกียจ แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาวาระประเทศ -ข้าฯ จึงวางไว้ภายหลัง จากนั้นยืนมองสิ่งต่าง ๆ ภายหน้า

ด้วยความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่มากมาย ข้าฯ เห็นสิ่งต่าง ๆ เคลื่อนไหวเบื้องล่าง แสงไฟ เสียงเพลง เสียงคนพูดคุย-หากเขาพูดเสียงดัง บ้างตะโกนด่าทอต่อกันและไม่นานกอดคอกินเหล้าร้องเพลง ชีวิตหมุนเวียน บ้างสับสน บ้างเป็นวงจรชัดเจนซ้ำซาก บางครั้งไฟดับไปไม่ทั่วถึง เรายังสามารถมองเห็นชีวิตอื่นที่อาศัยแสงไฟในราตรีเดียวกันได้ ชวนให้นึกถึงเรื่องราวเรื่องหนึ่ง

ข้าพเจ้าอยากเล่า แม้จะไม่มีใครอยากฟังก็ตาม

เรื่องราวเริ่มต้นในค่ำคืนฝนพายุโหมพัดกระหน่ำ เจ้าแพะหนุ่มวิ่งเตลิดเข้าหาที่หลบฝนและเสียงฟ้าร้อง โชคดีที่พบเจอบ้านไม้หลังหนึ่ง

เขียนโดย habitation ที่ 2009-08-22 13:52:58 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม,ศิลปะ-วรรณกรรม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

หลังฝนซา ฟ้าเปิด

ดอกฝนเบ่งบาน

ขานไข - ความหมาย  อันใดกัน?

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-21 16:56:18 น. memo,ศิลปะ-วรรณกรรม 12 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

การพักผ่อนคืออาหารอีกชนิดของร่างกาย

-รงค์ วงษ์สวรรค์-

วันหยุดที่ร่มรื่นและสงบพอสมควร-เท่าที่เห็นและสัมผัสรู้ สมควรเป็นอย่างนั้น ยิ่งถ้าหากลืมเรื่องราวร้อนรนใจบางเรื่องได้ นั้นจะเป็นความรื่นรมณ์สงบแสนวิเศษสุดในรอบเดือน

มันทำให้ต้องคิดนึกเตลิดไปตามเรื่องราวประสาปุถุชนธรรมดา น้อยจนนับหัวตัวดำได้ในเวลาที่ผมถามเพื่อนสักคนหนึ่งว่า การพักผ่อนของคุณคืออะไร? แล้วเขาตอบกลับมาว่า

“อยู่เฉยๆ”

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-18 16:36:27 น. วันหยุด,ชีวิต-สังคม 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เมื่อรถของน้องชายจอดเทียบหน้าบ้าน

คุณลุง(ผม)ก็วิ่งไปหาหลานสาวก่อนน้องชาย ฝนชมพูยิ้มหวานแต่ไกล เธอกำลังอยู่ในวัยที่เรียนรู้และกำลังรับเอาสิ่งต่างๆรอบข้างอย่างเต็มใจพร้อมรอยยิ้มกระจุ๋มกระจิ๋ม-น่ากอด : )

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-08 16:10:33 น. วันหยุด,ชีวิต-สังคม 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เมื่อวาน เล่นกับหลานจนปวดหลัง-และเหนื่อย

วันหยุดไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้อยู่พร้อมหน้า

สำหรับครอบครัวเล็กๆ มันเป็นข้อดีที่ไม่ต้องวุ่นวาย จัดเตรียมอะไรก็ไม่ต้องมากความ และฝนที่ตกลงมาชั่วเวลาหนึ่ง ช่วยเสริมบรรยากาศความอบอุ่นได้อย่างยอดเยี่ยม (ขอเชยชม และชมเชยธรรมชาติ)

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-07 22:45:17 น. วันหยุด,ชีวิต-สังคม 14 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เมื่อความร้อนและแสงแดดแรงกล้ายอมอ่อนข้อให้กับมนุษย์ เมื่อนั้นเสือเฒ่าแต่งองค์ทรงกางเกงขาก๊วยสีครามเข้มเตรียมออกไปทำงานอดิเรก

ชัวร์ – มิมีอื่นใด ทดสอบปุ๋ยสุดยอด (แกว่างั้น)

ไม่รู้ว่าใครกำหนดเสียทีว่า คนแก่มักชอบอยู่กับต้นไม้ใบหญ้า คนหนุ่มสาวถามหาความรักและความก้าวหน้าในการงาน เด็กน้อยขอตังค์ซื้อของเล่นขนมและสิ่งบันเทิงเริงจิตใจ

ตอนสมัยผมยังเรียนหนังสือ-และทำงานไปด้วย สิ่งที่พูดคุยกันระหว่างพ่อและลูกข้อความที่บันทึกไว้ในใจมักไม่ค่อยจะพ้นเรื่องงานการ และความก้าวหน้ามั่นคงในชีวิต ผิดกับเดี้ยวนี้ พ่อลดข้อความเหล่านั้นลง และเพิ่มข้อความใหม่ๆ ที่เกี่ยวกับธรรมชาติ ต้นไม้ และ ธรรมะ

น่าแปลกมั้ย? ก่อนนั้นเราไม่เคยแม้จะชี้ชวนกันมองและครุ่นคิดพูดถึงมัน

หรือคนเราเมื่อถึงเวลาหนึ่ง การแข่งขันและชัยชนะระหว่างกัน หาใช่สาระของการดำรงชีวิต

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-05 18:10:01 น. วันหยุด,ชีวิต-สังคม 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ตื่นสายที่สุดเท่าที่จำได้ – เมื่อวานเหนื่อยกับการเดินทางมา กว่าจะออกจากรุงเทพได้ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ออกจากท่ารถหกโมง ถึงบ้านที่นครสวรรค์ประมาณสี่ทุ่ม กลัมมาหนนี้มีหนังสือสองสามเล่มกลับมาอ่านด้วย หนึ่งเล่มอ่านจบไปแล้ว อีกหนึ่งเล่มอ่านค้างๆคาๆไว้ อีกหนึ่งเล่มตั้งใจเอามาอ่านให้จบลงในช่วงหยุดยาวหนนี้

พอตื่นได้เดินลงจากชั้นสองมา พอดีเห็นพ่อเอาถุงพลาสติกไปกางแผ่ตรงที่ลานหญ้าโล่ง “พ่อทำอะไรนะ?” ถามพร้อมทั้งได้กลิ่นแปลกๆโชยมาจากหลังบ้าน กลิ่นตุ่นๆไม่ค่อยคุ้นจมูกเท่าไร

“ปุ๋ย – ปุ๋ยอย่างดี” พ่อตอบขณะที่เทบางอย่างออกมาจากถังสังกะสี ผมเดินมาหลังบ้านเหลือบเห็นยิ้มของพ่อเล็กน้อยขณะมีความสุขกับผลงานเล็กๆตรงหน้า ผ่านเข้ามาในครัวเห็นแม่กำลังจัดของหลังบ้าน ให้มีพื้นที่สำหรับนั่งเล่น (ปกติสองคนไม่ค่อยได้ใช้ที่ตรงนี้)

“กลิ่นอะไรเนี้ยแม่”

แม่หยุดสิ่งที่ทำอยู่ ยืนเท้าเอวยิ้มแบบแห้งๆ “ปุ๋ยพ่อเรานั่นละ” แล้วแม่ก็จัดของต่อ ดูเหมือนว่าไม่ไม่ค่อยชอบกลิ่นแบบนี้ แม่บ่นงึมงำ ว่าทำไมไม่ไปหมักที่สวน เอามาหมักไว้ในบ้านทำไม (แม้จะอยู่นอกบ้านก็เหอะ) พ่อตะโกนมาบอกว่า “ปุ๋ยชีวภาพนะ – ที่สวนก็มี” แน่ะหูดีอีกต่างหาก

แสดงว่ายังไม่แก่

เขียนโดย habitation ที่ 2009-07-04 15:36:05 น. วันหยุด,ชีวิต-สังคม 22 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

นานเพียงใดแล้วที่ข้าพเจ้าไม่ได้ถ่ายภาพต้นไม้ - นานเหลือเกินสำหรับความเห็นข้าพเจ้า -และอาจไม่นานสำหรับใครอื่นที่มีเวลาเล็กๆน้อยๆเป็นของตัวเอง โดยมิต้องให้ใครมาใช้สอยแทน

เฮอะ!!

ข้าพเจ้ามักคำรามแบบถอนทอดใจ เฮอะ!! ระบายเฮือกหนึ่งก็คล้ายๆว่าเรื่องราวภายในตัวถูกกระแทกออก แต่ก็อีกนั้นละ มันที่ว่าก็ย้อนกลับมาซุกนอนให้ห้องใจเหมือนเคย  เอาเถอะไม่มีใครว่าแกหรอก อยากจะซุกนอนตรงไหนก็ตามสบาย ข้าพเจ้าละความคิดจากมันหันมามองภาพถ่ายเก่าๆ ที่เคยถ่ายเก็บเอาไว้เมื่อครั้งเคยว่าง

ว่าง- อ่อใช่!! ข้าพเจ้าเคยว่าง ใครๆก็ต้องเคย… มันเป็นเรื่องธรรมดา

เขียนโดย habitation ที่ 2009-05-15 17:52:40 น. ภาพสี,ศิลปะ-วรรณกรรม 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เดินออกจากศุนย์ซ่อมกล้อง-ด้วยอาการช้ำใน(กระเป๋าตัง) งานการก็รอท่าให้รีบกลับไปสะสาง แต่ระหว่างทาง ขอถ่ายเก็บไว้ให้หายแค้นค่าซ่อมหน่อยเถอะ

ฮึ่ม…

เขียนโดย habitation ที่ 2009-04-24 13:01:41 น. ภาพสี,ศิลปะ-วรรณกรรม 8 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

สำหรับสังคมออนไลน์หรือใครก็ตามที่พอจะติดตามข่าวสารต่างประเทศอยู่บ้างในขณะนี้ คงไม่มีใครไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ ซูซาน บอยล์ สาวใหญ่วัย 47 เจ้าของเสียงร้องอันทรงพลังที่ใครๆกล่าวถึงมาก(ขณะนี้)

ที่กล่าวถึงนั้นเท่าที่อ่านหรือฟังมักมองไปตรงประเด็นที่ว่า ภาพลักษณ์ของเธอและเสียงร้องของเธอนั้นไม่น่าจะไปด้วยกัน น้ำหนักออกไปทางประหลาดใจมากกว่าที่จะทึ่งในน้ำเสียง

ปรากฏการณ์ ซูซาน ไม่ได้เป็นเรื่องน่าแปลกใจ หรือประหลาดใจสำหรับข้าพเจ้าหรือใครก็ตามที่มองข้ามรูปโฉมโนมพรรณที่สังคมส่วนใหญ่ปรุงแต่งไว้เป็นไม้บรรทัด  เพราะจะว่าไปแล้วในบ้านเราก็มีนักร้องเสียงดีอีกมากที่หลบเร้นอยู่ตามซอกหลืบของสังคม ไม่ว่างานเลี้ยงแต่งงาน งานโรงเรียนสมัยประถมมัธยมหรือบางครั้งเป็นการล้อมวงร่ำสุราที่มีเพื่อนเฮฮาร้องเพลงกันเรียบง่าย ใครบางคนร้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ไร้แอลกอฮอลทำให้หลายคนที่รับฟังคล้ายต้องมนต์คีตาญชลีที่บรรเลงผ่านผู้คนสามัญธรรมดา

เขียนโดย habitation ที่ 2009-04-22 13:01:38 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม 33 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เมื่อไม่กี่วันมีธุระต้องเข้าเมือง ก็-ไหนๆก็เข้ามาแล้วก็เลยแวะหอศิลป์หน่อย เลยได้ดูนิทรรศการภาพถ่ายชุดนี้ เก็บภาพมาไม่หมดครับ ถ้าใครมีเวลาลองไปเดินชมกันที่จริงเลยดีกว่านะ

เขียนโดย habitation ที่ 2009-04-18 16:37:17 น. เก็บมาฝาก,ศิลปะ-วรรณกรรม 5 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ถึงเธอ ในยามอัสดงกาล

วานก่อนนี้ เป็นวันที่ฉันได้ใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการเดินทางระยะทางรวมแล้วหลังจากสิ้นสุด ๙๐๐ กว่ากิโลเมตร ในหนึ่งวันเราเดินทางอะไรได้มากมายขนาดนั้น  ฉันเดินทางไปไกลขนาดนั้นแต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนฉันเดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าวจากสถานที่เดิมเลย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นเล่า? 

เขียนโดย habitation ที่ 2009-03-26 17:18:03 น. กล่อมเธอ,ชีวิต-สังคม 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

ถึงเธอ ในค่ำคืนก่อนอรุณ

ค่ำคืนนี้ฉันเกิดนึกเรื่องราวบางอย่างขึ้นได้ หลังจากที่ได้พูดคุยกับเธอเมื่อวันวาน ฉันจึงอยากบอกเล่าให้เธอได้รับรู้ในสิ่งที่ฉันคิด และเห็น  ส่วนหนึ่งนั้นก็เพื่อให้เธอสบายใจว่าฉันยังคงเป็นห่วงเธอและเข้าใจว่าเธอเป็นห่วงฉันมากเพียงใด หากเป็นได้ ฉันอยากให้ตัวหนังสือของฉัน สามารถกล่อมหัวใจของเธอที่อ่อนแรง ให้ชุ่มชื้นด้วยถ้อยความอักษรที่ฉันบรรจงตั้งใจเขียนนี้

เขียนโดย habitation ที่ 2009-03-22 23:42:20 น. กล่อมเธอ,ชีวิต-สังคม 8 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เรื่องสั้น : รูป-รส

เขียนโดย habitation ที่ 2009-03-22 19:35:26 น. เรื่องสั้น,ศิลปะ-วรรณกรรม 5 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

เขียนโดย habitation ที่ 2008-12-26 16:59:03 น. กาแฟร้อน,ชีวิต-สังคม 12 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้