some day : ร่มในใจ

เมื่อนึกได้ว่า

 

อากาศมักร้อนเสมอเมื่อเรารู้สึกถึงการดำรงอยู่ของมันและตัวเราเอง  ซึ่งเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ยากเอาการที่จะต่อว่าต่อขานเจ้าตัวต้นเหตุ

 

ก็เป็นทั้งเขา มัน เธอ ทั้งไอ้นั่น โน้น นี้ นี่ น่ะ ว่ากันไปต่างๆ สุดท้ายความร้อนก็ไม่พ้นวนเวียนอยู่ที่ตัวเราเองทั้งสิ้น แม้จะมีบ้างที่มีใครอื่นช่วยบรรเทาเป่าปัดความร้อนภายนอก หรือดีหน่อยก็ช่วยผ่อนเบาความร้อนเร่าภายในจิตใจ แต่ถึงยังไงก็ยังคงเหลือตกค้างให้ตนเองได้บำบัดด้วยตัวคนเดียว

 

ไม่มีใครยืนอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลา

 

ในเวลากลางวันที่เจอแดดร้อน เราเองก็ได้แต่ยกมือที่ไม่ถือร่มเพื่อบดบังแสงแดด ด้วยเงาเพียงฝ่ามือเดียว ก็เพียงพอให้ผ่อนผันความร้อนได้

 

แม้ชีวิตคนหนึ่งคนกำเนิดเกิดมาเพื่อ หรือ เพราะใครอื่นอีกหลายคน แต่คนเราก็ต้องมีบางวัน บางเวลาที่ต้องก้าวผ่านเรื่องราวสาหัสแสนลำเค็ญเพียงเดียวดาย ใครไหนจะรู้เล่าว่า ร่มที่ถูกหยิบถือขึ้นมากางออกไว้ในดวงใจเวลานั้น

 

 

มีเพียงตัวเราเท่านั้นที่สามารถถือมันได้.. อย่างมั่นคง

 

.DSC_9391

Tags:



No Responses to “some day : ร่มในใจ”

  1.   korpai Says:

    มันเป็นเช่นนี้เองจะหนาวหรือร้อน
    มีเพียงเราที่ต้องอยู่กับสิ่งรอบๆตัวแล้วปรับตัวให้ได้เท่านั้นเองแหละ
    เริ่มอยากไปเปลี่ยนสถานที่แล้วเหมือนกัน
    อยากไปหาอากาสเย็นๆบ้างจังเลย
    ว่ามั้ย..

  2.   habitation Says:

    อากาศหนาวทำให้คนคิดถึงความอุ่น : )

    มันก็เป็นเช่นนี้เอง..

  3.   lastson Says:

    ร้อนกายหาตัวช่วยได้ไม่ยาก ร้อนใจก็ไม่ต่างกัน เพียงแค่ปล่อยวาง ให้ว่างลง
    เราก็จะพบกับความร่มเย็นในใจ …เหนือหนาวแล้วคิดถึงลมหนาวกะทะเลหมอกเหมือนกัน อิอิ

  4.   habitation Says:

    กรุงเทพไม่มีหมอก มีแต่ควัน

    แต่หากละเลยที่จะสูดดมมันลงร่างกาย

    การเฝ้ามองควันกรุ่นกรายในคล้ายยามอัสดง

    นั่นก็เป็นภาพน่าชมไม่แพ้กัลล์ :)

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.