Archive for January, 2009

สับ สับ โป๊ก โป๊ก

Thursday, January 22nd, 2009
..

 







“สับ สับ เฉาะ เฉาะ โป๊ก โป๊ก”


 





“ฉันชอบจัดการสหายเหล่านี้ด้วยตนเอง”

ของชอบของจิ๊กโก๋ยามบ่าย

 

Cherokee

Wednesday, January 21st, 2009
 

 

 เมื่อกล่าวถึงชนเผ่าอินเดียนแดง โดยเฉพาะเผ่า “เชอโรกี”

 จะเห็นว่าเป็นคนแกร่ง แข็งแรงมาก จนมีคนพูดว่า..

 ขนาดคนผิวขาวที่รุกรานเข้าไปในดินแดนของเขา

 ยังล้มตายเป็นเบือ เพราะแข็งแรงไม่เท่าคนกลุ่มนี้

 ทนแดด ทนฝน ด้วยสภาพความเป็นอยู่นั่นเอง

 คนเผ่านี้เปี่ยมด้วยพลังของธรรมชาติ

 

 

 

 คนทั่วไปมักเข้าใจว่าชนเผ่าอินเดียนแดงเป็นคนป่าเถื่อน

 ไร้อารยธรรม จากที่ชมในภาพยนต์ แต่ความจริงแล้ว

 ชนเผ่าอินเดียนแดง รักสันติ
มีภูมิปัญญา พอเพียง

 เชื่อในสิ่งลี้ลับ กอรปให้ความศรัทธาใน

ดิน น้ำ ลม ไฟ ท้องฟ้า พลังจิต ป่า ภูเขา แม่น้ำ

สัตว์(ธรรมชาติ) พิธีกรรมต่างๆ

เช่นรอบกองไฟ ฯลฯ

 และเป็นแหล่งอารยธรรมอีกมากมาย


 

 

"ชื่นใจ"

Monday, January 19th, 2009



“ชื่นใจ..พันธมิตรภาคตะวันออกค่ะ”

 เก็บตกภาพคอนเสิรต์การเมืองครั้งที่ี ๑ ชลบุรี

ในวันเสาร์ที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๒

 ณ สนามฟุตบอลเทศบาลเมืองชลบุรี



ผึ้งน้อยพเนจร 昆虫物語 みなしごハッチ Honey Bee

Tuesday, January 13th, 2009
ผึ้งน้อยพเนจร

昆虫物語 みなしごハッチ

The Adventures of Hutch the Honey bee



(ช่วงนี้อัพบ่อย บ้าพลัง ง่ะ แง๊วววๆๆ)

 

ในวัยเยาว์ฉันชื่นชอบการ์ตูนและหนังญี่ปุ่นมากๆ ไม่ว่าจะเป็นจัมโบ้เอ มนุษย์สายรุ้ง หน้ากากเสือ หน้ากากสิงห์ ซามูไรพ่อลูกอ่อน ยอดหญิงสิงห์สนาม แคนดี้จอมแก่น ฯลฯ ซึ่งการ์ตูนที่ฉันชื่นชอบในลำดับต้นๆคือ ผึ้งน้อยพเนจร(The Adventures of Hutch the Honeybee)昆虫物語 みなしごハッチ ออกอากาศในไทยในปี ค.ศ.1974 เป็นการ์ตูนคุณภาพและสนุกสนานเรื่องหนึ่ง โดยมีตัวเอกของเรื่อง “ฮัจ” ผึ้งน้อยที่ออกตามหาแม่ “นางพญาผึ้ง” ให้แง่คิดด้านคุณธรรม ความมีน้ำใจ ความอุตสาหะ ความสามัคคี ความอดทน ที่สำคัญคือความรักที่มีต่อสรรพสัตว์ด้วยกัน

ครบอารมณ์บันเทิง..ความสุข เศร้า เหงา สนุก ตื่นเต้น ดีใจ ตื้นตัน..

 

ขนมจีนน้ำยา

Monday, January 12th, 2009

ขนมจีนแม่วัลลา คู่กับน้ำยาพระอภัย

ถั่วงอกเสาวคนธ์ คู่กับพริกป่นหัสชัย

ครรชิตคู่เพชรา แต่พี่ยังหาคู่ไม่ได้

แม่สาวบ้านนา นัยน์ตาหวาน

ได้โปรดสงสาร พี่หน่อยเป็นไร

พี่เบื่อกรุงเทพหนักหนา เช้าตื่นขึ้นมา

โอ้ยเดินขวักไขว่ อยู่สี่พระยาย่ำมาบางลำพู

อยู่บางปูย่ำมาพระยาไท ย่ำจากกรุงเทพไปทุ่งเศรษฐี

โอ้ยเจอสาวที่นี่เลยติดใจ

พี่เบื่อกรุงเทพเต็มทน
พี่เบื่อรถยนต์

เหมือนยุงฝูงใหญ่
เบื่อบังกาโลว์ตึกโตระฟ้า

เบื่อเที่ยวบาร์
ไนท์คลับประดับไฟ

พี่เบื่อถนนมันแคบน่าคิด
โอ้ยรถราก็ติดทั่วไป

พี่อยากมาอยู่บ้านนา
ฟังเสียงนกกา

สายลมยอดไผ่
ฝากชีวีพี่ไว้ที่แม่โฉมฉิน

เหลือบยุงริ้น
พี่จะคอยปัดไป

พี่ช่วยตักน้ำตำข้าวให้น้อง
โอ้ยแขนพี่จะป้องคู้มภัย

พี่อยากมาทำนาดู
เลี้ยงเป็ดหอยปู

เลี้ยงหมูเลี้ยงไก่
เสร็จจากทำนา

ขายค้าลองทำ
หมักแป้งทำขนมจีน

ขายเรื่อยไป
พี่ก็ขยันหมั่นอย่างนี้ โอ้ยก็เป็นเศรษฐีขึ้นไว

ขนมจีนแม่วัลลา คู่กับน้ำยาพระอภัย

ถั่วงอกเสาวคนธ์ คู่กับพริกป่นหัสชัย

ครรชิตคู่เพชรา แต่พี่ยังหาคู่ไม่ได้

แม่สาวบ้านนานัยน์ตาหวาน ได้โปรดสงสาร
หน่อยเป็นไร

เพลงโฆษณาหนังเรื่อง “ทุ่งเศรษฐี” ปี พ.ศ. ๒๕๑๔..ไพบูลย์ บุตรขัน

ร้องโดย รุ่งเพชร แหลมสิงห์ เก๊าเก่าเนอะ

จำได้ว่าตอนที่เพลงนี้กำลังดัง ดิฉันยังวิ่งเล่นอยู่เลย

เห็นคุณพ่อเล่นแผ่นเสียง แผ่นใหญ่ๆ ดำๆ

สมัยนี้หาดูยากแล้วซิเนอะ

ลูกจ๋า..เรียนด้วยหัวใจนะลูก

Friday, January 9th, 2009


ต้อนรับวันเด็ก..ด้วยเรื่องราวที่แม่เคยแนะนำลูกด้วยหัวใจมาแล้วครั้งหนึ่ง



เรื่อง wow!!learn by heart เพื่อให้ลูกสาวอ่านด้วยหัวใจเช่นกัน

 

จึงนำมาวางไว้ที่นี่อีกสักแห่ง น่าจะเป็นประโยชน์บ้างไม่มากก็น้ิอย



อาจมีเด็กๆหลงมาเที่ยวหมู่บ้านนี้บ้างค่ะ



เรียนรู้ด้วยหัวใจ..




 

อาชีพของนักเรียนคือ..เรียนหนังสือ…สำคัญที่สุด

อาชีพของผู้ใหญ่คือ..การทำงาน..สำคัญที่สุดเช่นกัน ..

..เรียนให้ขึ้นใจ..เรียนให้เก่ง..เรียนอย่างมีความสุขด้วยนะลูก..