พ่อขา..หนูขอโอกาสได้ไหมคะ(๓)

เด็กน้อย

ความฝัน

รอบรู้

ใฝ่รู้และไขว่คว้า

สู้สู้

ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้

ความพยายามอยู่ที่ไหน

 

ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

 

ปราถนาดี

 

ทำให้ดีที่สุด

 

รักตนเอง

 

รักชื่อเสียง



รักวงศ์ตระกูล

 

  

หนูขอโอกาสค่ะพ่อ

  

อุปสรรค

 

.

ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา

เพื่อต้องการให้ผู้ที่กำลังเดินหาฝัน

อย่าท้อแท้ อย่าสิ้นหวัง อยากให้มุมานะให้ถึงที่สุด

ตอน๑..ขอโอกาส

ตอน๒..ไปสมัครสอบและสัมภาษณ์

ตอน๓..วันสอบแข่งขัน 

๒๓-๑-๕๓

วันสอบแข่งขัน



 

 

 

ก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ฉันกอดสามีเพื่อให้คลายกังวล ตามด้วยลูกกอดพ่อแน่นและนาน เพื่อไปทำหน้าที่ของตนเองนั่นเอง ฉันภาวนาในใจ ขอให้ไออุ่นแห่งความรักโปรดให้ลูกสมหวังด้วย

ฉันและลูกไปถึงร.ร.ก่อนเวลาเข้าห้องสอบหนึ่งชั่วโมง  เราจึงพากันเดินดูสถานที่ แววตาลูกเปี่ยมด้วยความหวังและมีความสุข ฉันได้แต่ภาวนาในใจอีกหน ขอให้ลูกสมหวังในสิ่งที่ตั้งใจ “ลูกสบายๆนะคะ รู้สึกไงบ้างล่ะ”

“555 ดีใจดีใจดีใจค๊า” ลูกหัวเราะชอบใจอย่างสนุกสนาน ฉันพลอยเบาใจที่ลูกดูไม่เครียดนัก

“อ่ะน่ะ วันนี้ลูกลืมอะไรหรือเปล่าเอ่ย” ฉันเกริ่นถามลูก เพราะทุกครั้งที่มีการสอบ ไม่ว่าจะสอบเก็บคะแนนเล็กๆน้อยๆ จนกระทั่งสอบปลายภาค ก่อนลูกขึ้นรถร.ร. ลูกจะต้องไหว้ขอพรจากพ่อแม่ก่อนเสมอ ทำแบบนี้มาตั้งแต่อนุบาลมาแล้ว พ่อแม่จะกล่าว่า”ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ มีสติ คุมสมาธิให้ดี ทบทวนให้แน่ใจก่อนส่งทุกครั้ง” แล้วจะชูสองนิ้วลิโพ สู้ๆทุกคราไป

“อ๋อ มัวแต่ดีใจจนลืมปาป๊าไปเลย” ลูกรีบหยิบมือถือโทรหาพ่อเธอทันที

“ปาป๊าขา หนูจะเข้าห้องสอบแล้ว ขอพรปาป๊าหน่อยค่ะ” ยิ้มกว้างสุดๆ และแล้วเสียงสวรรค์จากผู้เป็นพ่อก็ดังกึกก้องลั่นหัวใจลูก

“ขอให้หนูสอบได้ สอบติดนะ เอาให้ได้นะ เป็นกำลังใจให้จ้า” พ่ออวยพรด้วยน้ำเสียงนุ่ม ส่งความรักถึงลูกด้วยความตั้งใจของพ่ออย่างแท้จริง

“ปาป๊าว่าไงบ้างคะ?” ฉันตั้งใจฟัง ด้วยสีหน้าสบายๆ แต่ภายในใจยังคงว้าวุ่นอยู่ไม่น้อย เป็นห่วงความรู้สึกของสามีนั่นเอง

“ปาป๊าอวยพรขอให้สอบได้ สอบติดนะจ๊ะ” ใบหน้าลูกเปื้อนรอยยิ้มอย่างอิ่มเอม

ฉันขอบคุณสวรรค์ที่ส่งสามีที่รักและลูกที่น่ารัก มาให้ฉันได้ชื่นใจ

 

 

(๑)

บรรยากาศในช่วงเช้าๆ ดูสงบเงียบยังไม่ค่อยคึกคักนัก นักเรียนค่อยๆทะยอยมากันทีละกลุ่มๆ ที่กล่าวว่าทีละกลุ่ม เพราะดูเหมือนว่า มิใช่แค่ลูกเท่านั้นที่มาสอบ บางบ้านมากันยกครัว พ่อแม่ลูก บางคนมากันทั้งลุงป้าน้าอา บางคนมาตามลำพังพ่อหรือแม่เท่านั้น ฉันเข้าใจความรู้สึกนี้ดี ทุกคนอยากให้กำลังใจบุตรหลาน

(๒)

 

พ่อแม่ผู้ปกครองทะยอยมากันมาเรื่อยๆ จากบริเวณกว้างๆ จนกระทั่งหนาแน่นไปด้วยผู้คนทุกตารางเมตรในบริเวณกว้างๆของอาคารสอบ จนรู้สึกอึดอัด ดูไปแล้วเด็กที่เข้าสอบหน้าตาแฉล่มแช่มช้อย ร่าเริงกันดี ฉันส่งยิ้มให้เด็กๆคนอื่นที่อยู่ใกล้เคียง แต่สังเกตจากสีหน้าความรุ้สึกของพ่อแม่แต่ละคน เคร่งเครียดกว่าเด็กซะอีกนะ ฉันจับมือลูกบีบเบาๆ โอบไหล่ ลูบหัวเพื่อให้กำลังใจลูก ไม่อยากให้ลูกกังวลและเครียด

ก่อนสอบ..เด็กนักเรียนไปตรวจดูรายชื่อ/ห้องสอบ เพื่อให้แน่ใจว่า สอบชั้นไหนห้องไหน



(๔)

คุณครูประกาศ”ขอให้นักเรียนเตรียมเข้าแถวทีละห้อง จะมีครูนำไปห้องสอบ” ห้องแล้วห้องเล่า จนกระทั่งถึงห้องสอบที่หก ลูกจึงไหว้และขอให้แม่อวยพร “หม่าม๊าอวยพรหน่อยค่ะ..”



(๕)

ฉันเดินไปส่งลูกที่แถวโอบกอดและหอมลูก อวยพรลูกแล้วค่อยเดินออกมาอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ ด้วยรอยยิ้มและชูสองนิ้วลิโพเป็นระยะๆ “สู้สู้ โชคดีนะลูก” พอลูกหันมามองอีก ก็ชูสองนิ้วสูงๆให้ลูกเห็นอีก ทุกครั้งที่ลูกมองมาหาจะเจอสองนิ้วสู้ๆเหมือนทุกครา  มันเป็นความรู้สึกเดิมๆที่ฉันบอกลูกเสมอว่า..

“จะได้เท่าไร ช่างมัน ขอให้ลูกทำให้ดีที่สุด สู้นะลูก สู้เพื่อตัวลูกเอง”

พ่อแม่หลายคนที่เข้าไปส่งลูกแล้วไม่ยอมถอยออกมา ยังคงยืนอยู่ในแถวกับลูก อึ่ม..ฉันเข้าใจความรู้สึกเขาดีนะ  ความห่วงใยและกำลังใจที่จะมอบให้ลูกของแต่ละคน



(๖)

“แม่จ๋าอยู่ไหน” ..ลูกชำเลืองมองหาแม่ ขณะยืนเข้าแถวเพื่อเตรียมเข้าห้องสอบ แม่ลูกประสานสายตาด้วยพลังแห่งกำลังใจและความหวัง

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ฉันนั่งรอจนกระทั่งเด็กคนอื่นทะยอยกันออกมาทีละคนทีละคน ตั้งแต่บ่ายสามโมงเรื่อยมา พลันให้ฉันกังวลอีกระลอก “ลูกใช้เวลาให้เต็มที่นะ สู้ๆนะลูก” และแล้วลูกก็เดินลงมาในช่วงเวลาท้ายสุดของชั่วโมงสอบ

  วันนี้ลูกหอบportfolioมาด้วย

เพราะจะมีสอบสัมภาษณ์ในช่วงบ่ายสามโมง

สิ่งนี้เป็นผลงานที่น่าจะพอช่วยลูกได้บ้าง..

ครุ่นคิด จัดระดับความรู้ ความคิด  รวบรวมสติสมาธิ

“ทำให้ได้ ต้องทำให้ได้ สู้นะ”

พอออกจากห้องสอบ..

โล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก

“เฮ่อ สบายใจจัง เดี๋ยวไปลุ้นอีกที ตอนฟังผลนะหม่าม๊า”



“เป็นไงลูก r u ok?” ฉันถามแบบสบายๆ
อยากให้ลูกคลายเครียด

 

“ยากมากกกค่ะ มึนเลย ให้เวลาน้อยมาก ไปขุดข้อสอบมาจากไหนก็ไม่รู้ ขอบคุณหม่าม๊าค่ะ แนวข้อสอบมาจากที่หม่าม๊าcopyแล้ว เก็บให้หนูอ่าน ออกหลายข้อเลย แต่ยากจริงๆ”

 

 

ฟังจากน้ำเสียงลูกแล้ว อดเป็นห่วงลึกๆในใจไม่ได้เลย

“อ่ะน่ะ หนูทำดีที่สุดแล้วนี่คะ ทำใจให้สบาย ได้คือได้ ไม่ได้คือไม่ได้ สู้เต็มที่แล้วนี่”



๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ วันฟังผลสอบ

ประกาศผลทางเวบไซต์ของโรงเรียนและแจ้งทางไปรษณีย์

เสริมเหตุการณ์ระหว่างวันในวันเดียวกัน

ว่าด้วยเรื่องของพรรคการเมืองใหม่

พอส่งลูกเข้าห้องสอบเสร็จแล้ว ฉันรีบจ้ำอ้าวเรียกแท๊กซี่ไปบางลำภูทันที หาซื้อขนมนมเนยเตรียมไว้ให้ลูกตอนสอบเสร็จ เผื่อหิว

เวลาต่อมาฉันกลับมานั่งรอลูกสาวต่อบริเวณหน้าอาคารสอบ ซึ่งเป็นเวลาเกือบเที่ยง สักครู่เห็นลูกเดินผ่าน เราชูสองนิ้วสู้ตายให้กันและกันอย่างสุขใจ..



15 Responses to “พ่อขา..หนูขอโอกาสได้ไหมคะ(๓)”

  1.   henggy Says:

    คุณcvorapatคะ..
    ถูกต้องค่ะ เป็นเพลงที่ไพเราะและพลอยอินไปกับท่วงทำนองเพลง

    ชีวิตเหมือนดนตรี ทัทั้งดัง เบา ทุ้ม แหลม
    แต่สุดท้ายแล้วเป็นคลื่นคีย์แห่งความสุขจริงๆ ดนตรีทุกชิ้นร่วมบรรเลงไปพร้อมกัน
    เปรียบเสมือนการร่วมไม้ร่วมมือแห่งครอบครัว พ่อแม่ลูกที่ต้องสนับสนุนกันไปให้ตลอดรอดฝั่ง

    ขออวยพรให้หลานสาว(ลุกสาวคุณcvorapat) พบแต่สิ่งดีคนดีเข้ามาในชีวิต การปรับตัวเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับทุกคนค่ะ

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากต่างแดนค่ะ
    เอาใจช่วยนะคะ สู้ๆค่ะ

  2.   cvorapat Says:

    สวัสดีครับ

    คงยังจำกันได้ครับ ฉบับก่อนถามเรื่องเพลงที่เป็น backgrond ขอบคุณครับที่ตอบ ชีวิตคนเราเหมือนในเพลงเลยนะครับที่ต้องเดินทางไมมีวันสิ้นุสุด ขอเป็นกำลงใจให้หลานด้วยครับ ผมเองมีลูกสาวคนเล็กคงรุ่นใกล้เคียงกัน เค้าย้ายโรงเรียนเหมือนกัน ต่างที่ว่าผมกับลูกๆ อพยพมาอยู่ที่แคนาดาได้ 6 เดือน ลูกสาวคนเล็กต้องปรับตัวอย่างมากสำหรับการย้ายโรงเรียนครั้งนี้

    อวยพรให้สำเร็จและสมหวังครับ

  3.   henggy Says:

    คุณฮอลล์คะ..
    ไปลุ้นตอนจบด้วยกันค่ะ

    ….

    โชคเพื่อนรัก..
    ดีใจที่เห็นชื่อโชคที่บ้านเรานะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจหอบเบ้อเร่อเลย
    ดีใจดีใจดีใจ

    คุณกุ้งคะ..
    ขอบคุณคุณกุ้งมากๆค่ะ

    ….

    ….. มีความสุขมากๆนะคะทุกคน…..

  4.   pkkk2714 Says:

    เวลา ตัวอักษร เรื่องราว น่าจดจำร่วมกันค่ะ

    สดชื่นแจ่มใสตลอดไปไม่มีเจือจางค่ะ

    Photobucket

  5.   Chok Says:

    เป็นครอบครัวที่อบอุนและน่ารักมากเราเชื่อว่าเธมีจิตวิญญาณของความเป็นแม่อย่างเต็มตัวและเราขอเป็นกำลังใจเต็มที่นะรัตน์หนทางอีกยาวไกลขอให้ก้าวไปให้ถึงนะแล้วจะขอเฝ้ารอดูความสำเร็จของหลานต่อไปโชคดีนะ

  6.   pijika Says:

    ลุ้นนะเนี่ยยยย…

    คิดว่าได้น่า…

    ขำจัง—ได้ไปสมัครสมาชิกพรรคการเมืองใหม่ด้วย
    อยู่ใกล้ๆ ยังไม่ได้ไปเลยค่ะ
    เพราะยังไม่ได้ไปยกเลิกสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ (ฮ่าๆๆ)

  7.   kenjionline Says:

    อดลุ้นตามไม่ได้นะนี่
    ได้หรือไม่ได้ไม่รู้ แต่ที่รู้คือได้พยายามเต็มที่แล้ว

    ปกติผมขึ้นแท็กซี่แล้วไม่คุยครับ อิอิ

  8.   @UK Says:

    แอบมาตามอ่านต่อ…

    เห็นรูปลูกสาวพี่เลยทำให้ได้รู้ว่าน้องเป็นศิษย์ อสค. (รึเปล่านะคะ คงดูไม่ผิด) ที่ลำนารายณ์หรือเปล่าคะ หนูเป็นศิษย์เก่า อสค เหมือนกัน ที่ กทม. ….ว่าแล้วก็…คิดถึงโรงเรียน

  9.   athenaz Says:

    ดีใจได้เจอแท๊กซี่คนดีด้วยค่ะ “”

  10.   athenaz Says:

    ค่ะ.. โรงเรียนลูก “คุณธรรม นำวิชาการ”
    สิ่งที่ลูกสาวพี่ได้จากที่นี่ คือตรงต่อเวลา มีวินัย เพื่อนแยะ และรักกันดี เพราอยู่หอจนจบม.ปลาย
    กริยา มารยาทต่อผู้ใหญ่ใช้ได้ และ เหนือสิ่งอื่นใด

    โรงเรียนมีส่วนทำให้เขามีความสุขและมัธยัสถ์ค่ะ

    คุณรัตน์เขียนสนุกจังค่ะ !

  11.   henggy Says:

    น้อมรับทุกความเห็นด้วยความขอบคุณอย่างจริงใจค่ะ

    คุณพ่ออีกคนหนึ่งคะ..
    อูย..ชมจนดิฉันลอยเลยค่ะ คุณพ่อเขาค่อนข้างเครียดมาร่วมสองเดือนแล้วค่ะ
    เห็นเหมือนกัน แต่ยอมรับว่าโอนเอนความคิดมาทางลูกนะคะ

    ขอบคุณที่ตามอ่าน หวังใจว่าคงเป็นประโยนช์กับทุกท่านนะคะ

    …..

    พี่เลดี้คะ..
    ก่อนอื่นต้องขอบคุณสำหรับcd ที่ส่งมาให้ สุดยอดเลยค่ะ ร้องได้ดีมากๆ
    เดี๋ยวรัตน์จะฮัมเพลงตามด้วยนะคะพี่

    ขอบคุณสำหรับกำปั้นทีี่ทรงพลังแห่งกำลังใจและน้ำใจค่ะพี่

    …..

    ยุวดีจ้ะ..
    ขอบคุณสำหรับกำลังใจของตัวเองมากๆ และต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ไปทักทายในhi5เลย
    เพราะไม่ได้เข้าไปเล่นนานแล้ว

    ….

    คุณน้องPoppydayคะ..
    ดีใจเป็นอย่างยิ่งแห่งกุลสตรีวังหลังค่ะ

    หากมีอะไรที่จะแนะนำเพิ่มเติมในสิ่งแวดล้อม หรือด้านอื่นๆ กรุณาแนะนำด้วยนะคะ
    ขอบคุณมากๆค่ะ

    ….

    พี่นิดคะ..
    ดีใจกับพี่ด้วย ที่ลูกพี่มีคุณภาพเปี่ยมด้วยระเบียนวินัยที่เด็กหรือผู้ใหญ่ควรจะมี
    สุดยอดเลยค่ะัพี่ มีอะไรแนะนำได้นะคะ ขอบคุณที่พี่ตามอ่านค่ะ

    ….

    คุณน้อง@UK คะ..
    ดีใจที่ลูกสาวเป็นศิษย์อัสสัมฯเหมือนกับน้องค่ะ ถูกต้องค่ะ ลุกพี่อยู่ อสล.ค่ะ
    เห็นชื่อน้องตามมาอ่านอีกครั้งดีใจมากค่ะ ทุกคห.พี่พาลูกมาอ่านไปบ้างแล้ว มีประโยชน์มากๆ

    ….

    คุณเคนจิคะ..อืมค่ะ

    ………………..
    ..ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆนะคะ ดิฉันมีความสุขที่ได้อ่านทุกคห.ค่ะ…

  12.   Poppyday Says:

    พอดีคุณแม่หนูส่งบลอคนี้มาให้อ่านน่ะค่ะ หนูเป็นศิษย์เก่าวัฒนาค่ะ รักโรงเรียนมากๆ ขอให้น้องเข้าได้นะคะ :)

  13.   YU.. Says:

    จะรออ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณลูก/คุณแม่/คุณพ่อนะ ขนาดพาลูกไปสอบยังมีเวลาไปทำธุรส่วนตัวซะอีก… สู้ๆๆๆ

  14.   lady007 Says:

    ทุกเวลานาที หายใจเข้า หายใจออก พ่อแม่เป็นกำลังใจให้ลูกทุกขณะ

    ขอบคุณที่รัตน์ เล่าอย่างละเอียดจนภาพเก้า ๆ ของพี่เลดี้ ค่อย ๆ โผล่มาให้เห็น

    ลุ้นให้ติด จิตผ่องแผ้ว คลาดแคล้วความผิดหวังนะคะ

    ยกกำปั้น สู้ ๆๆๆๆๆ

  15.   พ่ออีกคนหนึ่ง Says:

    สวัสดีครับ

    ทีแรกนึกว่าจะต้องรอนานถึงจะได้อ่านตอนต่อไป เข้ามาที่ตอน 2 เห็นคุณแม่มีตอน 3 ให้อ่านแล้ว เลยรีบเข้ามาอ่านและตอบเป็นคนแรก ๆ (ทำเหมือนอ่านนิยาย แฮรี่เลยนะ) ขอเดาตอบจบของการสอบแล้วกันนะว่า หนูคนเก่งต้องสอบติดแน่นอน คุณพ่อทำหน้าที่ได้ดีจริง ๆ ครับ ยังไงก็เห็นความสำคัญของลูกมากกว่าความรู้สึกของตัวเอง ยอมรับครับว่า เป็นคุณพ่อที่ดีจริง ๆ

    ผมเองถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ คงต้องใช้เวลาทำใจนานมาก ๆ ครับ แต่ก็ดีใจด้วยที่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี หนูคนเก่งคงต้องผ่านอะไรในชีวิตอีกเยอะ ครั้งนี้เป็นแค่ก้าวสำคัญอีกก้าว แต่ไม่ใช่ก้าวสำคัญที่สุดในชีวิต เรื่องทุกเรื่องผ่านมาเพื่อท้าทายเราเพื่อให้แกร่งขึ้น อย่างที่ในหลวงทรงตรัสไว้ว่า (ผมจำไม่ได้ทุกคำนะครับ) ดาบที่ดีต้องผ่านการเผาด้วยความร้อนสูง และถูกทุบและตี จากช่างฝีมือดี คนก็เช่นกัน เป็นคนดีได้ก็ต้องผ่านเรื่องท้าทายมากมาย

    ขอให้คุณพ่อคุณแม่ มุ่งมั่น และสม่ำเสมอในการทำความดี รักลูก รักครอบครัว และแผ่นดินครับ เชื่อว่าคนครอบครัวนี้เป็นคนที่ชาติต้องการครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ

    ส่วนเรื่องนั่งแท๊กซี่และประกาศตัวว่าเป็นเสื้อเหลือง ประชาชนในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อย่างเด่นชัด ขอชื่นชมอย่างยิ่งครับ ผมเองบอกตรง ๆ คือไม่ชอบนั่งแท๊กซี่ครับ เพราะอยากให้พวกแท๊กซี่รู้ว่า คนมีสมองแบบพวกเรา นั่งรถเมล์ได้ครับ ไม่ใช่รักสบายครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ