I am ‘ I N K ‘…

หยดหมึกและบันทึกระหว่างบรรทัด

ในห้วงความกดอากาศแห่งอารมณ์

October21

 

e-9.jpg picture by zax9999

 

 

            ฉันทิ้งร้างการเขียนบันทึกมานานหนักหนา เปิดขึ้นมาอีกทีเกือบจะไปไหนไม่ถูก เวลาที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นมากมาย อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิด อาจจะเป็นการเปลี่ยนผ่านครั้งสำคัญกับตัวเลขอายุ คนเราไม่ได้มีกาละแห่งการ “ขึ้นต้นด้วยเลข3” เกิน 1 หนในชีวิต…จริงไหม?

.

 

 

a-14.jpg picture by zax9999

 

 

ฝนตกทุกวันแบบนี้ ภาคชีวิตการทำงานของฉันทุกข์ทรมานและวิตกกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์น้ำท่วมที่ยังไม่คลี่คลาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันความความกดอากาศอันฉ่ำชื้นที่โชยสายลมและโอบกอดเอาเม็ดฝนเล็กๆ มาถึงท้องฟ้าในเมืองใหญ่ ก่อนจะทิ้งตัวลงมาพลอดรักกับพื้นคอนกรีตที่ร้อนระอุให้คลายตัวลงนั้น ยังความฉ่ำจิตฉ่ำใจให้ฉันด้วย

 

 

งานเขียนฟุ้งๆ ของฉันเคลื่อนตัวกระดืบไปข้างหน้าได้มากขึ้น หลังจากม้วนหางขดตัวอยู่ที่อ้อมแขนแห่งความขี้เกียจเหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ จำศีลมาหลายเดือน จนกระทั่งฝนตกนั่นแหละ จึงคลายหางสลัดหัวเงยหน้าอ้าปากรับน้ำฝนอย่างร่าเริง

 

 

c-12.jpg picture by zax9999

 

 

ฉันเสพติดการฟังเพลงลูกกรุงเก่าๆ และเพลงคำเมืองสวยๆ มากขึ้นในระยะนี้ ฉันเพิ่งจะรู้หลังจากราข้อมืออันปวดร้าวที่เพลินกับการเขียนพลอตใหม่ตั้งแต่เช้าตราบจนตะวันตกดินที่ขยับวาดอักษรแทบไม่ได้พัก สลับเพียงใช้ยกดื่มกาแฟหอมกรุ่นตลอดทั้งวันริมหน้าต่างที่มีฝนเป็นม่านสีสวย ฉันเขียนไปได้หลายสิบหน้าจากปากกาสีดำ บนสมุดที่มีกระดาษที่น้ำตาลหม่นถนอมสายตาราคาหลายบาทที่คนข้างๆ ซื้อให้

 

 

 

อย่างแรกคือ…ฉันรู้สึกถึง “ความศรัทธาในการจรดปากกา” ที่แทบจะเลือนหายหลังจากฉัน “พิมพ์ความคิด” ด้วยอุปกรณ์อื่นมาเกือบสิบปี และเมื่อกลับมาเขียนอีกครั้ง… ฉันรู้สึกสุขสมกับน้ำหมึกและกระดาษเสียนี่กระไร…

 

 

อย่างที่สองคือ ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉันหลงรักฤดูฝน… หลังจากที่ไม่ชอบมันเอาเสียเลยจากสาเหตุต้องเปียกมะล่อกมะแล่กทุกครั้งที่ออกไปทำงานข้างนอก หรือฉันแทบจะต้องโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่งเข้าไป “ย่าง” ในไมโครเวฟ ค่าที่มันชื้นตลอดฤดูฝนจนแทบจะราขึ้น!!!

 

 

แต่พอฉันดมกลิ่นคาวเมืองที่เหมือนจะจางลง ดมกลิ่นมลพิษที่เหมือนจะเบาบางลง ดมกลิ่นฉ่ำชื้นสดใหม่จากหยาดฝนสะอาดๆ นั้น คนในเมืองน้ำครำอย่างฉันก็รักมันขึ้นมาจับใจ

 

 

 

…ในห้วงความกดอากาศแห่งอารมณ์เช่นนี้…ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันและอักษรของฉันเกี่ยวกระหวัดก่ายกอดจนเหมือนคล้ายเป็นหนึ่งเดียวกัน…

 

 

 

Remark*** “คืนหวามของความใคร่” : คลื่นโลมทราย ; สนพ.สะพาน (หลายคนเขียน) วางแผงวันแรก

by posted under Uncategorized | 6 Comments »    
6 Comments to

“ในห้วงความกดอากาศแห่งอารมณ์”

  1. October 26th, 2010 at 10:47 am       jtatanan Says:

    วันเกิด.. เราจะได้เพลิดเพลินกับความคิดและความรู้สึกแปลกใหม่ ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนครับ


  2. October 26th, 2010 at 2:07 am       narasha Says:

    เพิ่งได้เห็นตัวหนังสือสวย อีกครั้ง…

    อายุเพิ่ง 30 นี่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่เรื่องใหญ่ คือ จะทำอย่างไรที่จะลด speed ที่พุ่งแรงขึ้นจาก 30 ไป 40


  3. October 21st, 2010 at 3:49 pm       lady007 Says:

    ทุกอักขระ พลิ้วไปได้สวยกับหัวข้อเรื่อง

    ยอดเยี่ยมค่ะ


  4. October 21st, 2010 at 2:46 pm       inkling Says:

    ที่เราต้องกู่เรียกเจ้าลิ้มที่มันกระโดดแผล่วหายไปในป่า ปานประหนึ่งอีเห็นคืนถิ่น???


  5. October 21st, 2010 at 2:45 pm       inkling Says:

    ปีที่ไปถ่ายภาพทำสารคดีที่ภูหินร่องกล้าใช่ไหม


  6. October 21st, 2010 at 2:18 pm       ต้อม Says:

    ฉุกคิดถึงหน้าฝนปีนั้น ที่เดินป่ากันตัวเปียกๆ หนุกดีว่ะ อ่านแล้วก้อรักหน้าฝนนะ แต่ของแบบป่าๆเขียวๆหน่อย


You must be logged in to post a comment.