jimcrow

Art, Poem, Performance

“ผีอีแอบ พิมาย” โดย อีกาปากเหล็ก

November13

Theatre of the Grotesque

จากส่วนตัวสู่สาธารณะ คือศิลปะ
คนไร้ราก ยึดสาธารณะเป็นส่วนตัว
คิดจะโรแมนติค แต่ไร้รสนิยม
ชาวเมือง จึงอึ้งในความเหี้ย
อวดเครื่องแบบ แต่เป็นหมากินขี้
เมียตายทั้งเป็น เหี้ยกินศพ

(Chorus)
ละครเหี้ยๆ เสือกหัวเราะ
แหยดแหม๋
….
สุนทร มีศรี

“เด็กเหนียวไก่” โดย อีกาปากเหล็ก

November13

Theatre of the Grotesque

โจรปล้นข้าว นายกรัฐมนตรีกะหรี่ป่วย
โจรปล้นน้ำมัน ปั่นหัวประชาชน
โจรเล่าข่าว เทศนาชาวเมืองทุกเช้า-เย็น
โจรปล้นภาพถ่าย ถลกหนังหัวชาวบ้าน
โจรปล้นสวาท นักเลงกระทืบหัวโขน
เด็กแว่นหัวเกรียน กะเทยผีอีอั้ม
เหล่าร้ายซ่า จอมพิทักษ์
แต่ไม่กล้าสบตา
เด็กเหนียวไก่

(Chorus)
ละครเหี้ยๆ เสือกหัวเราะ
แหยดแหม๋
….
สุนทร มีศรี

“เป็นเหี้ย ที่เสียหมา” โดย อีกาปากเหล็ก

October8

Theatre of the Grotesque

ด่าพ่อ ล่อแม่ ข่มขืนรัฐสภา
จนนาทีสุดท้าย
แต่แพ้ใจตัวเอง
ตรอมใจตาย ริจะขอโลงทอง
ถูกชาวเมืองก่นโคตร
เป็นเหี้ย ที่เสียหมา

(Chorus)
ละครเหี้ยๆ เสือกหัวเราะ
….
สุนทร มีศรี

“ช่องคลอด นายกรัฐมนตรี” โดย อีกาปากเหล็ก

September6

Theatre of the Grotesque

ข้าวหายจากโกดัง เป็นแสนๆตัน
ซุกในช่องคลอด นายกรัฐมนตรี
หญิงวิกลจริต ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน
ข้าวมีมอดและราขึ้น
ใช้หญ้าฮี๋ยุ่ม ก็ไม่หาย
เด็กๆร้องเพลง คันหู
เอาไม่แหย่รู นายกรัฐมนตรี

(Chorus)
ละครเหี้ยๆ เสือกหัวเราะ

สุนทร มีศรี

“บัณฑิต ผู้ไม่รู้จักตัวเอง” โดย อีกาปากเหล็ก

September3

Theatre of the Grotesque

พุ่มพวง อ่านหนังสือไม่ออก
แต่ร้องเพลงได้ นับพันเพลง
อนันดา อ่านภาษาไทยไม่ออก
แต่เล่นหนังไทย นับร้อยเรื่อง
ธาริต รู้กฎหมายไทย
แต่ไม่รู้จักตัวเอง
โดนคดี นับร้อยคดี

(Chorus)
ละครเหี้ยๆ เสือกหัวเราะ
….
สุนทร มีศรี

“เหี้ยหางแดง ลากหัวรถจักร” โดย อีกาปากเหล็ก

July9

Theatre of the Grotesque

ชาวเมืองยืนก่นด่า ที่ชานชาลา
หมาขี้เรื้อน นอนกกไข่เหี้ย ใต้กุฏิ
พระสวดอภิธรรม บนศาลา
เหี้ยหางแดง ลากหัวรถจักร

รถขายกับข้าว ผ่านมา
เด็กวัดจับหมา แลกถังน้ำ
ทิ้งไข่เหี้ย ฟักตัวเป็นควาย

สุนทร มีศรี
บทขับร้องเดี่ยว (Aria)
“Opera หมา เหี้ย ควาย”

“จากบทไชล็อค ถึงนเรศวร 5″ โดย อีกาปากเหล็ก

July1

หนังไทยเรื่อง-นเรศวร 5
ข้าพเจ้าไม่ต้อง Audition
เพียงส่งผลงานแสดงละครเวที Shakespeare
ในบท Shylock จากเรื่อง The Merchant of Venice

เมื่อพักการถ่ายทำ ท่านมุ้ยทรงหยอกล้อข้าพเจ้า
ด้วยการต่อบท ละครเวนิส-วาณิช ด้วยอารมณ์ดี

“อั น ค ว า ม ก รุ ณ า ป ร า ณี
จะ มี ใ ค ร บั ง คั บ ก็ ห า ไ ม่ ..”

จึงทราบตอนนั้นว่า คลิปYouTube ชิ้นนั้น
ผ่านสายตาท่านมุ้ยแล้ว

SAM_7035A

“กลุ้มใจ” โดย อีกาปากเหล็ก

June30

ในละครเวที ข้าพเจ้าเป็นนักแสดงนำ
ในภาพยนตร์ต่างประเทศ
ข้าพเจ้าเป็นนักแสดงสมทบ
ในหนังไทย เป็นนักแสดงประกอบ

คืนนี้ คงนอนไม่หลับ กลุ้มใจ
เพิ่งได้รับสายตรงจากปักกิ่ง
แล้วเผลอ ตอบตกลง

SAM_1078X-R

“นักแสดงนิรนาม กลางกรุงปักกิ่ง” โดย อีกาปากเหล็ก

June30

นึกไม่ถึงว่า ผลของการแสดงนำ
จากละครเวทีเรื่อง Eurydice
ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ เมื่อต้นปี
ทำให้ภาพนี้ของข้าพเจ้า
ไปปรากฏที่ กลางกรุงปักกิ่ง
ถูกนำเสนอต่อผู้กำกับชาวจีน
เพื่อเข้าร่วมแสดงในหนังสั้น
โดยไม่ต้องผ่าน Audition

ข้อความด่วนจากปักกิ่ง
ในค่ำวันหนึ่ง

1795520_10203388509453003_1195428936_n

“นักเล่นกล” โดย อีกาปากเหล็ก

June30

ข้าพเจ้าเป็นนักเล่นกล
ในกองถ่ายหนังสั้น
แค่ถามผู้กำกับว่า
ฉากนี้ตัวละครต้องการอะไร
แล้วจะแสดงให้ดู
ทุกถ้อยคำ ตรงตามคำพูดตัวละคร
โดยไม่เคยอ่านdialogue มาก่อน

จังหวะแม่นยำ กระชับ
ทุกถ้อยคำ ล้วนความจริงใจ
การฟัง คือหัวใจของศิลปะการแสดง
….
สุนทร มีศรี

by posted under general, ศิลปะ-วรรณกรรม | Comments Off    
« Older Entries