กิ่งเพชร

ขอแนะนำวรรณกรรมอันหลากหลาย เถ้าแก่มืออาชีพ พี่สอนน้อง คมความคิด นวนิยายแนววิทยาศาสตร์เรื่องดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059 และนิยายวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง โฮ้ง…ผู้เดียวดาย

พี่สอนน้อง: ตอนที่ 12 คนหลงธรรมะ

คนหลงธรรมะ

คนหลงเป็นลักษณะหนึ่งของคนมัวเมา หมกมุ่นอยู่ในเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ จิตใจจดจ่อ ขาดสติสัมปชัญญะพิจารณาไตร่ตรองด้วยเหตุผล ตั้งอยู่บนความเชื่อศรัทธา หลงใหล และตัดสินใจด้วยอารมณ์ มากกว่าใช้ปัญญาเป็นเครื่องชี้นำ ส่วนธรรมะเป็นคำสั่งสอนให้คนทำความดี ประพฤติปฎิบัติอยู่ในกรอบแห่งความดีงาม ส่วนใหญ่เป็นเรื่องศาสนา คำสั่งสอนของพระศาสดา เจ้าลัทธิ และนักบุญต่างๆ เมื่อนำทั้งสองคำมารวมกันคือ คนหลงธรรมะ เป็นลักษณะของคนที่มัวเมายึดถือคำสั่งสอนในทางศาสนา หรือลัทธิความเชื่อต่างๆ มากเกินไป ใช้อารมณ์ความรู้สึกไปล่วงหน้า ใครมาเตือนสติก็ไม่ฟัง แสดงอาการเกี้ยวกราดและขัดแย้งกับผู้ไม่เห็นด้วย มักยึดตัวบุคคลที่สั่งสอนนั้น อาจเป็นพระภิกษุมีชื่อเสียงหรือเจ้าลัทธิ ผู้คนเลื่อมใสเข้ามาเป็นสาวกมากมาย คำพูดที่ออกจากปากคือคำสั่งสอน ส่วนใหญ่เป็นธรรมะทางศาสนา มีการชักชวนสาวกช่วยกันร่วมบริจาคทำบุญ อ้างว่าเป็นกุศลกรรมยิ่งใหญ่ เข้าสู่นิพพานรวดเร็วในชาตินี้ ขึ้นอยู่กับสาวกว่าบริจาคทำบุญบ่อยแค่ไหนและจำนวนมากน้อยเท่าไหร่ อ้างชีวิตเป็นทุกข์ สามีภรรยาและลูกไม่มีตัวตน ถ้าปล่อยวางหรือตัดทิ้งได้ถือว่าเข้าถึงหลักการอนัตตา พูดถึงพระพุทธเจ้า สมัยท่านเป็นเจ้าชายสิทธัตถะ ก่อนเสด็จออกผนวชได้ละทิ้งลูกเมียเช่นเดียวกัน (ลืมใช้ปัญญาวิเคราะห์ว่าท่านอยู่ในเชื้อพระวงศ์กษัตริย์ มีทรัพย์สมบัติมากมาย ไม่ได้ทำให้ภรรยาและบุตรเดือดร้อน) หากสาวกทำได้ก็ยิ่งเป็นสิ่งประเสริฐและบุญกุศลสูงสุด หรือชักชวนบุคคลในครอบครัวมาร่วมทำบุญ (เป็นสาวก) ด้วยก็ยิ่งเป็นมหากุศลใหญ่ เมื่อสิ้นบุญ อย่างน้อยก็ไปเกิดใหม่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ รอคอยเข้าสู่นิพพานต่อไป

เจ้าลัทธิหรือผู้ที่อ้างหลักคำสั่งสอน มักมีการบิดเบือนให้สาวกคล้อยตาม พูดจาโน้มน้าวชักจูง อาทิ ทำบุญบริจาคเงิน ต่อต้านคนนอกศาสนา ปลุกระดมทำสงครามศาสนา เข็ญฆ่าผู้บริสุทธิ์ จับผู้เข้าไปช่วยเหลือเป็นตัวประกัน มีผู้เข้าร่วมขบวนการมากมาย เกิดอารมณ์ร่วมไปกับเจ้าลัทธิ โดยถูกปลุกปั่นหลงเชื่อว่า ทำเพื่อพระศาสดาตนเอง ไม่ให้คนนอกมารังแกพี่น้องร่วมศาสนาและอุดมการณ์เดียวกัน เป็นการปกป้องศัตรูเข้ามารุกราน ถือว่าไม่บาปกรรม แถมเป็นการทำบุญกุศลยิ่งใหญ่ ถ้าเสียชีวิตจะได้กลับไปอยู่กับพระเป็นเจ้าหรือศาสดาของตนเอง การปลูกฝังเช่นนี้ ขาดการไตร่ตรองด้วยเหตุผล ใช้อารมณ์ ความเชื่อและศรัทธาเป็นสิ่งชักนำพา จัดอยู่ในประเภทคนหลงธรรมะ

คนหลงธรรมะ เป็นเรื่องของความมัวเมา หลงใหลในหลักคำสั่งสอนของเจ้าลัทธิและศาสนา อยู่ไกลแค่ไหนก็ต้องดั้งด้นไปถึง เพื่อร่วมทำบุญบริจาคเงินทอง สวดมนต์ นั่งสมาธิภาวนา แต่พอกลับมาถึงบ้านก็แสดงอาการโกรธกริ้วได้ง่าย โลภมากอยากได้บุญเยอะ พูดจาเรื่องธรรมะคล่องแคล่ว หากใครมาพูดขัดแย้ง มีความเห็นแตกต่าง เพียงสะกิดใจนิดเดียว ถึงกับโมโหเป็นฟืนไฟ โต้ตอบกลับอย่างรุนแรง จนไม่น่าเชื่อว่าผู้ที่เคร่งครัดในทางศาสนา สามารถแสดงออกได้มากกว่าคนปรกติทั่วไป เป็นเพราะว่าพื้นฐานคนหลงธรรมะ ยึดมั่นถือมั่นมากเกินไป ตั้งอยู่ในหลักการความเชื่อและอารมณ์เหนือกว่าสิ่งอื่นใด ตรงกันข้ามกับผู้เข้าถึงปัญญา เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น และผู้เบิกบาน มีสติสัมปชัญญะกำกับตลอดเวลา สามารถหยั่งรู้ถึงทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรคอย่างแท้จริง ทำให้พ้นทุกข์และตัดกรรมในปัจจุบันได้ทันที

ผู้ที่หลงธรรมะ มักเป็นคนไม่มีความมั่นใจตนเอง จิตใจอ่อนไหว เชื่อคนอื่นง่าย หรือเป็นพวกวิตกกังวลในโลกภายหน้า หลังจากเสียชีวิตไปแล้ว เกิดความหวาดกลัวในชีวิตไม่แน่นอน จึงต้องเสาะหาเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจ ทำบุญบริจาคเต็มที่ พยายามเข้าถึงนิพพานในชาตินี้ แต่ดูเหมือนยิ่งห่างไกล เนื่องจากหลงใหลในคำสั่งสอนของพระภิกษุหรือเจ้าลัทธิที่ตนเองเคารพนับถือ ไม่อาจตัดขาดได้ ไปเน้นทางด้านวัตถุนิยม การสร้างโบถส์วิหาร พระพุทธรูป และการเรี่ยไรทำบุญมากเกินไป การถือศีลภาวนาก็ทำในลักษณะผิวเผิน หรือเป็นลักษณะบังหน้าว่าเคร่งครัดต่อศาสนา ได้เพียงกระพี้เปลือกนอก ไม่สามารถเข้าถึงแก่นพระธรรมอย่างแท้จริง เพื่อบรรลุเข้าสู่ตัวปัญญา เป็นเครื่องมือในการเอาชนะและตัดขาดจากกิเลสทั้งปวง

……………………………………………………………………………………………………………





No comments yet

Sorry, the comment form is closed at this time.