กิ่งเพชร

ขอแนะนำวรรณกรรมอันหลากหลาย เถ้าแก่มืออาชีพ พี่สอนน้อง คมความคิด นวนิยายแนววิทยาศาสตร์เรื่องดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059 และนิยายวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง โฮ้ง…ผู้เดียวดาย

Archive for February, 2014

ดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059: ตอนที่ 13 การทดลองขั้นสุดท้าย (3)

นายแจ๊คเพิ่งขึ้นไปข้างบนสระ…” เสียงนายอรรถกรตอบกลับไป

ทำไมผมมองไม่เห็นและไม่รู้สึกว่ามีใครขึ้นจากสระน้ำผู้เชี่ยวชาญหนุ่มอเมริกันเพ่งสายตาในความมืด โขดหินริมขอบสระน้ำไม่พบร่องรอยหรือเงาตะคุ่ม

มิสเตอร์บิลลี่หันมองรอบกาย ไม่พบความเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใด เขาหันมาตะคอกใส่เด็กหนุ่มนักศึกษาแพทย์

แกกล้าโกหกฉันหรือไอ้หน้าจืด

นายอรรถกรถีบน้ำกรรเชียงถอยหลัง เมื่ออีกฝ่ายกระเถิบเข้าใกล้ตัว เหวี่ยงหมัดขวาพลาดเป้าหมาย ผมรีบถลันเข้าขัดขวาง รวบตัวมิสเตอร์บิลลี่ไม่ให้ทำร้ายลูกศิษย์ผม

หยุดเถอะ! บิลลี่ ผมขอร้อง

พวกแกคิดทำอะไร นายจตุพลหายไปไหน…” ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มร้องเสียงดัง

เขาอยู่ใต้สระน้ำ เดี๋ยวก็ขึ้นมาผมบอกตามความจริง

ก่อนเหตุการณ์บานปลาย เสียงเล็กแหลมดังมาทางประตูเข้าถ้ำชั้นใน โผกระพือปีกบินวนรอบเหนือสระน้ำ ข้อขางุ้มใหญ่เตะเข้ามาเต็มเหนี่ยว ผมเบี่ยงตัวเล็กน้อย แต่แรงสะบัดทำให้มือหลุดจากมิสเตอร์บิลลี่ ร่างผมลอยละลิ่วหล่นลงกลางสระน้ำ เสียงน้ำดังตูมใหญ่แตกกระจาย….

นายแจ๊คโผล่ขึ้นมาข้างกาย เขาดึงตัวผมไม่ให้จมลงใต้น้ำ ลากเข้าหาริมขอบสระน้ำใหญ่ ขอโทษขอโพยที่ดำน้ำนานเกินไป น้ำหมุนวนใต้น้ำเป็นอุปสรรคในการเปล่งแสงสีทองลอดผ่านช่องอุโมงค์ไปสู่ด้านนอก อีกทั้งต้องอาศัยแสงจันทร์เต็มดวงสะท้อนกลับไปที่หมู่บ้านลึกลับ

มนุษย์ค้างคาวยักษ์กลายร่างเป็นคนปรกติ รูปร่างอ้อนแอ้น สูงระหง ผมยาวสลวย ฉุดดึงร่างมิสเตอร์บิลลี่ขึ้นสระน้ำใหญ่ เธอคือนางสาวแวววดี น้องสาวคนสุดท้องของตระกูลนวมินทร์ พวกเรารีบขึ้นมาเช็ดตัวและผัดเปลี่ยนเสื้อผ้า

นายจตุพลแกเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ยาสลายพลังงานทำอะไรไม่ได้หรือนี่มิสเตอร์บิลลี่มีสีหน้าตื่นตระหนก

ผมเป็นมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรม มีพลังงานเก็บสำรองไว้ในกล้ามเนื้อ ยาของคุณทำร้ายผมไม่ได้นายแจ๊คยืนชี้หน้า

ด็อกเตอร์เฮนรี่เชื่อว่ามนุษย์ข้ามสายพันธุ์แข็งแรงกว่ามนุษย์อย่างแก ข้าอยากรู้เหมือนกัน แวววดีจะเอาชนะได้หรือไม่…” ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มหันไปส่งสัญญาณกับมนุษย์ค้างคาวยักษ์

เดี๋ยวก่อน! ผมมีเงื่อนไขบางอย่างนายแจ๊คร้องห้าม

เงื่อนไขอะไร?”

ถ้าผมชนะเธอ คุณต้องปล่อยเราออกไปทั้งหมด

ไอ้แจ๊ค แกยังมีหน้ามาต่อรองอีก ถ้าชนะมนุษย์ค้างคาวยักษ์ทั้งหมด เชิญออกไปได้…” มิสเตอร์บิลลี่ทำสีหน้าทมึงตึง เรียกแวววดีมุ่งเข้าโจมตีนายแจ๊ค เธอสืบเท้าเข้าหามนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรม

เสียงสายลมดังหวืดเงาเหลืองอร่ามวิ่งวนรอบสระน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่รอคอยเป็นเป้านิ่ง แวววดีกรอกตา เธอส่งเสียงเล็กแหลมดังแสบแก้วหู คลื่นสัญญาณถูกส่งออกไปจับร่างเหลืองทอง ปีกค้างคาวขยับขึ้นลงกลางอากาศ ขาแข็งแกร่งเตะเข้าลำตัวนายแจ๊คถนัดถนี่! ร่างที่วิ่งตามโขดหินกระเด็นตกลงไปในน้ำ เสียงดังตูมใหญ่….

เสียงร้องดังกรี๊ด กรี๊ด สั้นๆ วนอยู่กลางสระน้ำใหญ่ ตามองค้นหาร่างจมหายไป ทันใดนั้นวัตถุสีดำมุมโค้งเหวี่ยงขึ้นมาจากใต้น้ำ แวววดีเอี้ยวตัวหลบ แต่ไม่ทันกับความเร็วของบูมมาแรงเฉี่ยวถูกแขนเล็กน้อย เธอบิดแขนเร่าๆ ด้วยความเจ็บปวด ความโกรธพุ่งพวยขึ้น ร่างกึ่งมนุษย์พลันกลายเป็นสัตว์ประหลาดค้างคาวยักษ์ ร่อนลงบนโขดหินริมสระน้ำ

นายอรรถกรตะโกนขึ้นสุดเสียง ไม่เคยเห็นความใหญ่โตมนุษย์ค้างคาวยักษ์มาก่อน ร่างสูงอ้อนแอ้นหกฟุตกระทึบพื้นดังสนั่น กระพือปีกถี่ยิบหอบเอาลมหมุนไปยังบริเวณที่บุมมาแรงลอยกลับไป นายแจ๊คทะยานขึ้นกระโดดรับอาวุธประจำตัว แต่ไม่วายโดนแรงลมพุ่งใส่ ลอยละลิ่วกระแทกผนังถ้ำ ร่างเหลืองอร่ามคล้ายติดสปริงยืดหยุ่นสะท้อนกลับมาทันที ปีกใหญ่กระแทกเข้าใส่โหนกแก้มเด็กผมทอง ขณะที่ปลายคมของบูมมาแรงเฉือนเข้าปีกแข็ง เสียงดังเพล้งนายแจ๊คกระเด็นล้มลงบนพื้นดินใกล้โขดหิน ขาอ้อนแอ้นเหยียบลงบนร่างนั้นทันที พร้อมกับเตะกลิ้งลงข้างสระน้ำ

ผมกับนายอรรถกรเรียกนายแจ๊คเสียงดังลั่น มิสเตอร์บิลลี่หัวเราะร่วนสะใจ มนุษย์ค้างคาวยักษ์ทำท่าพุ่งลงในน้ำ มีเสียงหวีดแหลมแทรกยาวนาน ดังมาไกลจากนอกถ้ำ ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มและค้างคาวสาวหอบหิ้ววิ่งตะบึงไปตามเสียง ข้างนอกถ้ำอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น เป็นไปได้ถ้ากลุ่มเด็กผมทอง พวกนายแจ๊คจะบุกเข้ามาช่วยเหลือตามเงาสะท้อนเหลืองทองกระทบถูกแสงจันทร์

หัวหน้าเด็กกลุ่มผมทองโผล่ขึ้นเหนือน้ำ ไม่มีทีท่าบาดเจ็บและอ่อนล้าจากการต่อสู้ กระโจนพรวดเดียวขึ้นบนโขดหิน

แจ๊ค! นายไม่บาดเจ็บเลยหรือ?” นายอรรถกรแปลกใจ

ผมเป็นมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรม ความเจ็บปวดทำอะไรไม่ได้หรอก…”

เธอถูกป้อนรหัสไร้ความเจ็บปวด แต่ร่างกายน่าจะบอมช้ำนะผมแสดงความเห็น

ยีนในร่างกายผมถูกออกแบบให้รักษาอาการฟกช้ำและบาดเจ็บได้…” นายแจ๊คหันมามองผมในความมืด แสงเหลืองทองสะท้อนออกมารอบกาย ราวกับหิ่งห้อยในยามค่ำคืน

นายทำสำเร็จมั้ย แสงสะท้อนอะไรนั่นเพื่อนชั้นเดียวกันร้องถาม อีกฝ่ายผงกศีรษะ

เรารีบออกไปเถอะ นอกถ้ำมีการต่อสู้กันแน่นอน…” นายแจ๊คเร่งเร้า

เสียงอื้ออึงดังเล็ดลอดเข้ามาใกล้ทุกขณะ บางครั้งสะท้อนตามผนังถ้ำ แสดงถึงการบุกรุกจากด้านนอกมาถึงภายในถ้ำ พวกเราวิ่งออกมาทางเดินแคบๆ ผ่านประตูชั้นในมาถึงหน้ากระโจมเต้นท์ กลุ่มนักศึกษาแพทย์หญิงทำสีหน้าแตกตื่น เพิ่งโผล่ศีรษะออกมาด้านนอกผ้าใบ

เกิดอะไรขึ้นคะ อาจารย์ธนา…” ยัยอุ๊ดร้องตกใจ

คล้ายเสียงต่อสู้กันนะทั้งด้านนอกและภายในถ้ำผมมองไปตามมุมมืดตอนกลางถ้ำ อาศัยแสงสว่างจากตะเกียงพลังงานไฮโดรเจนตามซอกหินชั้นใน มันไม่สามารถส่องไกลไปถึงได้

มีคนมาช่วยเราแล้วคะ…” ผู้ป่วยอิงอรเอ่ยดีใจ เสียงของเธอแผ่วเบา

เรารีบไปกันเถอะยัยเนตรสนับสนุน ทำท่าวิ่งออกไป

เดี๋ยวก่อน! เพื่อความปลอดภัยของทุกคน ผมขออาสาออกไปดูก่อน…” นายแจ๊คยกมือห้ามปราม วิ่งพรวดเดียวหายไปและแวบเดียวกลับมายืนที่เดิม

เธอทำได้ไง นายแจ๊ค…” ยัยอุ๊ดกับยัยเนตรอุทานขึ้นพร้อมกัน ทั้งสองไม่เคยเห็นหัวหน้าเด็กหนุ่มผมทองวิ่งปานสายฟ้าแลบมาก่อน นายอรรถกรเพิ่งเห็นที่สระน้ำใหญ่ช่วงนายแจ๊ควิ่งวนไปรอบๆ เพื่อสู้กับแวววดี

ผมเป็นมนุษย์ถูกใส่ยีนพันธุกรรม วิ่งเร็วกว่ารถยนต์หลายเท่า…”

หาเธอเป็นมนุษย์เหมือนพวกค้างคาวหละละหรือ ยัยเนตรพูดเสียงสั่น ยกมือปิดปากแน่น

ไม่ใช่! ผมเหมือนกับพวกคุณนั่นแหละ แต่มีความสามารถพิเศษเท่านั้น นายแจ๊คเอ่ยเสียงหนักแน่น

ถ้าท่านสนใจโปรดติดตามอ่านฟรีได้ที่นี่ http://my.dek-d.com/kingphett/writer/view.php?id=571307