กิ่งเพชร

ขอแนะนำวรรณกรรมอันหลากหลาย เถ้าแก่มืออาชีพ พี่สอนน้อง คมความคิด นวนิยายแนววิทยาศาสตร์เรื่องดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059 และนิยายวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง โฮ้ง…ผู้เดียวดาย

Archive for นิยายวรรณกรม

โฮ้ง…ผู้เดียวดาย: ตอนที่ 11 น้ำท่วมใหญ่ (8)

สุนัขทุกตัววิ่งไปตามด้านข้างหลังคาเรียบแบนกว่าสิบหลังคา
เรือน ไม่นานนักก็มาถึงริมกำแพงวัดเก่าแก่ ห่างจากด้านข้างตึก
แถวชั้นเดียวเพียงสองคืบ พื้นด้านบนกำแพงวัดคับแคบ แต่นักเลง
สุนัขพันธุ์พิทบูลยืนอยู่ได้ด้วยขาแข็งแรงสองข้าง เหล่าสุนัขพันธุ์
เทอเรียเดินตามมาเป็นขบวน
“คุณเต้าหู้ยี้…เราจะไปทางไหนครับ” ไอ้แซมร้องถาม
“ลื้อไม่ต้องถาม ตามฮั้วมา” ไอ้เต้าหู้ยี้เดินไปตามริมกำแพง
วัดอย่างระมัดระวัง เบื้องล่างน้ำสูงเปี่ยม คลื่นน้ำซัดเข้ามาเป็น
ระลอกเมื่อเรือแจวหลายลำวิ่งผ่าน มนุษย์เร่งรีบเอาข้าวปลาอาหาร
แห้งไปช่วยประชาชนผู้เดือดร้อนที่ติดอยู่ตามบ้านเรือน 
ศาลาลานวัดแน่นขนัดเต็มไปด้วยผู้คน
เรือแจวลำหนึ่งมาหยุดวางให้อาหารสัตว์บนริมกำแพงวัด 
หย่อนเม็ดอาหารสุนัขไปทั่วบนกำแพง เผื่อมีสุนัขหิวโหย 
หนีตายน้ำท่วมเข้ามากินประทังชีวิต เมื่อเรือถูกพายห่างออกไป
ฝูงสุนัขต่างกรูกันลงจากหลังคาตึกแถวมากินอาหารบนริมกำแพง
นักเลงสุนัขพันธุ์พิทบูลหันมาขู่คำรามสุนัขเจ้าถิ่นใกล้ตัว 
เพื่อให้เหล่าสุนัขพันธุ์เทอเรียได้กินอาหารก่อน ด้วยความหิว
จนตาลาย สุนัขสองตัวได้เข้ามาแย่งกิน ไอ้เต้าหู้ยี้เหวี่ยงอุ้งเท้า
หน้าเข้าใส่ปลายคางสุนัขตัวหนึ่งและเตะอีกตัวหนึ่งจนตกน้ำไป
พวกมันตะเกียกตะกายว่ายน้ำปีนกลับขึ้นบนหลังคาตึกอีกครั้ง
สุนัขไทยเจ้าถิ่นเพศผู้ สีน้ำตาลดำและรูปร่างสูงใหญ่ ยืนมอง
หน้าตาโกรธแค้น ท่าทางเป็นสุนัขหัวโจก มันวิ่งลงมาจากหลังคา
ตึก เข้าหาไอ้เต้าหู้ยี้บนริมกำแพงอย่างไม่เกรงกลัวศักดิ์ศรี
“ว้าย…ระวังตัวด้วย คุณเต้าหู้ยี้!!” นางสาวพิซซ่าร้องเสียง
หลง
นักเลงสุนัขพันธุ์พิบูลระวังตัวอยู่ก่อนแล้ว เมื่อสุนัขเจ้าถิ่นเข้า
มาใกล้ริมกำแพงวัด มันสะบัดอุ้งเท้าหลังเข้าเต็มหน้า เลือดกำเดา
ไหลรินเต็มรูจมูก สุนัขพันธุ์ไทยเซถอยหลังเล็กน้อย เสียงคำราม
โกรธแค้นปนความเจ็บปวด ฝ่ามือเท้าหน้าหนักหน่วงตะปบเข้า
แก้มขวาไอ้เต้าหู้ยี้ทันที แก้มมีรอยฟกช้ำบวมเล็กน้อย สุนัขพันธุ์
เทศตัดสินใจกระโจนเข้าใส่สุนัขพันธุ์ไทย ทั้งคู่กอดรัดฟัดเหวี่ยง
บนหลังคาบ้านเสียงดังโครมคราม
สุนัขจรจัดเจ้าถิ่นหลายตัวพากันตกใจตื่น สุนัขสองตัวลูกน้อง
เฝ้ามองดูไม่กระพริบ พวกมันโกรธเคืองที่ถูกต่อยและเตะจนตกน้ำ
ไป คอยหาจังหวะและเวลาเข้ารุมแบบหมาหมู่
ไอ้เต้าหู้ยี้ตัวเล็กกว่า แต่ลำตัวที่หนาและกล้ามเนื้อเป็นมัดกับ
เป็นต่อสุนัขพันธุ์ไทย ไม่นานนักก็ได้เปรียบเป็นฝ่ายอยู่เบื้องบน 
อุ้งเท้าหน้าซัดเข้าใส่ใบหน้านับครั้งไม่ถ้วน เพื่อแก้แค้นที่มันถูก
ชกเข้าแก้มขวา สุนัขสองตัวได้โอกาสรีบวิ่งเข้าใส่หมายกัดต้นคอ
เหล่าสุนัขตัวจิ๋วพันธุ์เทอเรียกระโดดเข้าขวางไว้ทันที
ไอ้แซมแยกเขี้ยวเล็กขู่คำราม สุนัขผู้เป็นลูกน้องตัวแรกเบรก
ตัวโกร่ง ไอ้ดำเข้าถึงก่อนจึงกัดเข้าบริเวณต้นขา เสียงร้องเอ๋งดัง
ขึ้นอย่างเจ็บปวด มันสะบัดขาหน้าเร่าๆ พร้อมกับเตะไอ้ดำปลิวไป
ไกลเกือบตกลงในน้ำ เลือดไหลทะลักจากรูเขี้ยว มันถลึงตามอง
ไอ้แซมอย่างเอาเป็นเอาตาย อ้าปากเห็นเขี้ยวใหญ่แลดูน่ากลัว
ไอ้แกละเกรงว่าน้องชายร่วมสาบานได้รับอันตราย จึงวิ่งแตะ
แผ่นหลังไอ้แซมโจนทะยานขึ้นสูงชกเข้าปลายคางเสียงดังสนั่น 
ผลัวะ
ร่างสูงเพรียวล้มตึงลงกับพื้นหลังคา มันกรอกตาไปมาครั้ง
หนึ่งก่อนสติดับวูบ อุ้งเท้าหน้าไอ้แกละหนักพอใช้ได้ แต่สุนัขตัว
ที่สองวิ่งเข้าใส่ชนไอ้แกละกลิ้งตกจากหลังคา นางสาวพิซซาร้อง
เสียงหลง พอตั้งสติได้ รีบกระโจนเข้ากัดน่องขวาสุนัขเจ้าถิ่น 
มันร้องเอ๋งๆ ดังลั่น ก่อนวิ่งแจ้นไปตามพรรคพวกมาสมทบอีก
หลายตัว
สุนัขพันธุ์ไทยผู้เป็นหัวโจก เลือดเปื้อนเต็มใบหน้า มันดิ้นรน
สุดแรงเกิด กระแทกเข่าเข้าใส่ชายโครงไอ้เต้าหู้ยี้จนจุกเสียด 
หมัดเหวี่ยงสวนขึ้นมาโดนปลายคางเต็มเหนี่ยว สุนัขนักเลงพันธุ์
พิทบูลล้มลงทั้งยืน สุนัขเจ้าถิ่นอาศัยจังหวะนั้นลุกขึ้นยืน วิ่งถอย
หลังกลับไปหาลูกน้องที่ตามมาเป็นฝูง
ไอ้แซมกับนางสาวพิซซ่าตรงเข้าประคองไอ้เต้าหู้ยี้ มันเกือบ
สลบเหมือดลงตรงแทบเท้า หายใจรวยรินด้วยความอ่อนเพลีย 
ชะเง้อมองไอ้ดำและไอ้แกละที่เข้ามาใกล้ เหล่าสุนัขตัวจิ๋วพันธุ์
เทอเรียช่วยกันปฐมพยาบาลจนมันลุกขึ้นนั่งได้ ไอ้เต้าหู้ยี้สะบัด
หัวเต็มแรงเพื่อเรียกคืนสติสัมปชัญญะ
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตกอยู่ในวงล้อมของบรรดาสุนัข
เจ้าถิ่น พวกมันขู่คำรามด้วยความดุร้าย ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา
ใกล้ บีบให้เหล่าสุนัขตัวจิ๋วพันธุ์เทอเรียและสุนัขนักเลงพันธุ์พิทบูล
อยู่ตรงกลาง ไม่สามารถขยับไปไหนได้ นอกจากสู้ตายแบบสุนัข
จนตรอก
สุนัขหัวโจกหน้าตาบวมปูด ปากแตกเลือดเปรอะเปื้อน ส่งสัญ
ญาณให้ลูกน้องเข้าขย้ำล้างแค้น สุนัขสิบกว่าตัวรายล้อมไม่ให้
สุนัขต่างถิ่นตัวใดเล็ดลอดออกมา ไอ้เต้าหู้ยี้มองเห็นเหตุการณ์
เข้าคับขัน ปากกว้างใหญ่อ้าออกแลเห็นเขี้ยวและฟันซีกโต มันใช้
เรียวแรงเฮือกสุดท้ายเปล่งเสียงคำราม โฮ้ววว….
เสียงนั้นดังกังวานยาวเนิ่นนาน ฝูงสุนัขเจ้าถิ่นทำสีหน้าเลิกลัก
ถอยห่างจากวงล้อม หลายตัวตื่นตกใจวิ่งหนีลงไปในน้ำท่วมสูง 
ไอ้ตัวหัวโจกรีบวิ่งแจ้นไปอีกทางหนึ่ง สุนัขที่เหลือพลอยวิ่งหนี
กลับขึ้นไปบนหลังคาสูง
ถ้าท่านสนใจโปรดติดตามอ่านฟรีได้ที่นี่ 
http://my.dek-d.com/kingphett/writer/view.php?id=571778


                       
				
				
			

โฮ้ง…ผู้เดียวดาย: ตอนที่ 11 น้ำ่วมใหญ่ (5)

Read the rest of this entry »