กิ่งเพชร

ขอแนะนำวรรณกรรมอันหลากหลาย เถ้าแก่มืออาชีพ พี่สอนน้อง คมความคิด นวนิยายแนววิทยาศาสตร์เรื่องดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059 และนิยายวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง โฮ้ง…ผู้เดียวดาย

โฮ้ง…ผู้เดียวดาย: ตอนที่ 11 น้ำท่วมใหญ่ (2)

.

          เด็กหญิงไว้เปียหันมาโบกมือล่ำลาพร้อมส่งจูบด้วยท่าทางไร้เดียงสา วัยของเธอไม่เกิน 5 ขวบ 
  
ไอ้แซมหวนนึกถึงเด็กวัยรุ่นหน้าใส ถักเปียเช่นเดียวกันที่มักจับมันยกขึ้นจนสูง มองดูมันด้วยความรักใคร่
ขณะที่ไอ้แซมตะเกียกตะกายอยู่กลางอากาศ เวลาผ่านไปเกือบแปดปี ความทรงจำเก่าๆ
ไม่เคยลืมเลือนไปจากใจของไอ้แซม
สุนัขพันธุ์เทอเรียตัวจิ๋วพยุงตัว ขายันขึ้นสี่ข้าง สะบัดศีรษะให้หายห่วงนอน แดดส่องจ้าเข้ามาภายในลูกกรง
  
 บ่งบอกถึงตะวันสายโด่ง เมื่อคืนไอ้แซมนอนดึกมาก ต้องคอยต้อนรับฝูงสุนัขในสถานสงเคราะห์สัตว์เลี้ยง
และเหล่าบรรดาสุนัขจากหมู่บ้านอันใหญ่โตมโหฬาร ทุกตัวล้วนมาแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า
ภาพเมื่อวานคืนหายวับไปกับตา มันกับถูกกักขังในกรงสี่เหลี่ยมเล็กๆ กลางตลาดนัดขนาดใหญ่
“ไอ้หนุ่มใหญ่! เอ็งมาจากไหนวะ” เสียงดังปานฟ้าผ่าแทรกเข้ามาในโสตประสาท 
  
เสียงนั้นมาจากกรงขังใหญ่ด้านข้างติดชิดกัน ไอ้แซมรีบหันควับไปมอง พบสุนัขพันธุ์อเมริกันพิทบูลเทอร์เรีย
หรือพิทบูล เพศผู้ วัยห้าปีเศษ ตัวขนาดปานกลาง สีเทาดำตลอดลำตัว แผงลำคอสีขาว ขนสั้นเกรียน
แก้มและหน้าผากย่น ปากขนาดใหญ่อ้าออกเห็นฟันกรามแข็งแรง ลำตัวแขนขามีกล้ามเนื้อเป็นมัดใหญ่โต
ไอ้แซมตกใจจนหน้าซีด มือไม้สั่น นี่มันสุนัขพันธุ์ดุร้ายมาก เคยมีข่าวทำร้ายและกัดเจ้านายเสียชีวิตมาแล้ว
ใครได้เห็นต้องหลีกทาง มันเป็นสุนัขพันธุ์ต่อสู้ที่น่ากลัว ทะเลาะไม่เลิกและยอมตายคาสนามกัดสุนัข
“เฮ้ย!! อั้วถามลื้อไม่ได้ยินไง? หรือเป็นใบ้แดก พูดไม่ได้” นักเลงสุนัขพิทบูลตะคอกเสียงหนัก
ไอ้แซมทำคอย่น “ได้…ยินคร๊าบ ผมไม่รู้จักคุณ…ผมไม่ทราบว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
นักเลงสุนัขพิทบูลทำหน้าสมเพช แววตาดูอ่อนโยนลง แต่ยังสงวนท่าทีเพื่อข่มสุนัขตัวเล็กกว่า
“ลื้อถูกจับมาละสิท่า…ไม่มีสุนัขตัวไหนหนีรอดหรอก อั้วเห็นมาเยอะ ถ้ามนุษย์ใจร้ายขายสุนัขไม่ได้ 
  
เฮอะ…มีหวังส่งไปโรงงานทำลูกชิ้น”
“คุณมาอยู่ในสถานที่แห่งนี้มานานแค่ไหนครับ” ไอ้แซมทำใจกล้าหาญถามออกไป กรงขังแม้อยู่ติดกัน 
  
แต่ก็มีเนื้อที่กว้างขวางเพียงพอไม่ให้ถูกทำร้ายได้ หากอีกฝ่ายไม่พอใจและเอื้อมมือมาเหนี่ยวรั้งตัว
นักเลงสุนัขพิทบูลเหล่ตามอง ท่าทีหยิ่งยโสโอหัง แต่ไม่ได้แสดงอาการก้าวร้าวตามสันชาตญาณเดิม
“อั้วอยู่มานาน…ถูกเจ้านายไล่ออกจากบ้านและขายให้กับมนุษย์ชายหญิงวัยชรา เพราะอั้วกำลังหงุดหวิด 
  
เลยเผลอไปกัดลูกเจ้านาย กัดครั้งเดียว แต่นายผู้ชายตีอั้วแทบแย่…” ประโยคหลังน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
ความเป็นนักเลงตามสายพันธุ์ดุร้าย ทำให้มันกลืนก้อนสะอื้นลงไปในช่องท้อง
“ผมแซม คุณชื่ออะไรครับ” สุนัขพันธุ์เทอร์เรียตัวจิ๋วแสดงท่าทีผูกมิตร
  

ถ้าท่านสนใจโปรดติดตามอ่านฟรีได้ที่นี่ http://writer.dek-d.com/kingphett/writer/
view.php?id=571778








1 Comment»

   Washington wrote @ January 20th, 2013 at 6:20 pm   

มหัวใจไม่ให้ส่งโรงพยาบาลขอตายอย่างสงบ คืนไหนที่มี สว เสียชีวิตพวกเราจะยุ่งมาก เพราะต้องเช็ดตัวทำความสะอาดและแต่งตัวศพ เรียกครอบครั

Your comment

You must be logged in to post a comment.