กิ่งเพชร

ขอแนะนำวรรณกรรมอันหลากหลาย เถ้าแก่มืออาชีพ พี่สอนน้อง คมความคิด นวนิยายแนววิทยาศาสตร์เรื่องดีเอ็นเอสายพันธุ์สยอง 2059 และนิยายวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง โฮ้ง…ผู้เดียวดาย

โฮ้ง…ผู้เดียวดาย: ตอนที่ 11 น้ำ่วมใหญ่ (5)

.

“เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน…อาเง็ก อั้วกำลังไป” ชายชราที่ถูกเรียกว่าอาตือ ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า
จากเก้าอี้ด้านในซึ่งกั้นกระจกเป็นร้านขายอาหารสัตว์นานาชนิด ส่วนด้านนอกเป็นบริเวณตั้ง
กรงสุนัข จัดวางเรียงกรงซ้อนขึ้นไปสูงสองถึงสามชั้น
      

ผ้าใบหน้าร้านถูกหย่อนลงมา มือสั่นเทาจับคานเหล็กแท่งยาวปลายเป็นสองง่ามดันผ้า
ใบออกไปจนสุดแรง ปลายแท่งเหล็กอีกข้างหนึ่งเกี่ยวเข้ากับตะขอผนังหน้าร้าน อาตือทำแบบ
เดียวกันทั้งสองด้านของผ้าม่าน ฝนตกเทกระหน่ำลงมาจึงกระทบเข้ากับผ้าใบทำให้เบี่ยงเบน
ทิศทางออกนอกร้าน กรงสุนัขด้านหน้าร้านจึงไม่ถูกสายฝนกระหน่ำให้เปียกปอน
      

เสียงโทรทัศน์ในร้านประกาศเตือนว่า พายุหลายลูกได้พัดผ่านเข้ามาบริเวณอ่าวไทย
 หอบเอาฝนร้อยปีขึ้นมาถล่มภาคกลางของประเทศไทย เขื่อนที่รับน้ำตอนเหนือไม่สามารถ
กักน้ำได้อีกต่อไป รัฐบาลจำเป็นต้องปล่อยน้ำบางส่วนระบายออก มิฉะนั้นตัวเขื่อนอาจพัง
ทลายลง มวลน้ำมหาศาลต้องถล่มบ้านเรือนผู้คน ประชนชนอาจสังเวยชีวิตนับหมื่นนับแสนคน
 น้ำจะท่วมสูงกว่าสิบเมตร แต่หากปล่อยน้ำออกบ้างโดยตัวเขื่อนสองสามแห่งไม่พัง ชีวิตผู้คน
ไม่ล้มตายลงมากมายและน้ำท่วมสูงไม่เกินสามเมตร น้ำได้ไหลบ่าลงมาบ้างแล้ว ประชาชนใน
เมืองหลวงต้องอพยพหนีภายในคืนนี้
      

“โอ๊ย! อะไหร่วะเนี่ย น้ำท่วมสูงมาก อาตือ…อั้วต้องหนี” อาเง็กร้องลั่น ทำตาเหลือกลาน
ผุดขึ้นลุกจากเก้าอี้ด้านในร้าน ตาจ้องมองไปผู้ประกาศข่าวทีวีเบื้องหน้า
      

“ลื้อจะหนีไปไหน เราแก่เหลี้ยว” อาตือผู้เป็นสามีคัดค้าน มือสั่นเทากดลงบนบ่าภรรยา
ให้นั่งลงสงบสติอารมณ์
      

“อั้วว่ายน้ำไม่เป็น ลื้อก็รู้…” หญิงชราตัวสั่นงันงก ส่ายหน้าด้วยความหมดอาลัย
ตายอยาก
      

“อาเง็ก! ลื้อไม่ต้องกลัว เดี๋ยวอาตี๋กับอาหม่วยก็มารับเหลี้ยว” ชายชราเอ่ยปลอบใจ 
หันไปมองนาฬิกาเก่าแก่แขวนอยู่บนตะขอเกี่ยวบนผนังห้องคร่ำครึ สีหลุดลอกไปหลาย
บริเวณจนถึงเวลาทาสีใหม่บนฝาผนังอีกรอบหนึ่ง
      

“มันเพิ่งสิบโมงเช้าเอง ลูกของเราเพิ่งมาส่งเมื่อเช้านี้ กว่ามารับพวกเรา…โน้นแน๊ะ
 ตอนเย็นๆ” อาเง็กเริ่มส่งเสียงดัง ไม่พอใจ
      

“ไม่เป็นไร…เดี๋ยวอั้วโทรศัพท์ไปบอกอาตี๋กับอาหม่วยเอง” อาตือร้องบอก เกรงว่า
ภรรยาโกรธกริ้วและพาลมาด่าตนเอง
      

ชายชราลุกขึ้นเดินไปมุมห้อง ยกมือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ในร้านขึ้นมากดออกทันที
      

“อาตี๋…ลื้ออยู่ที่ไหน ฝนตกหนักเหลี้ยว พาอาหม่วยมารับอาป๋ากับอาม้าด้วยนะ เรา
ต้องรีบหนีด่วน น้ำจะท่วมใหญ่กรุงเทพฯ”
      
 
ได้ยินปลายเสียงโทรศัพท์ตอบเข้ามาอย่างร้อนรน น้ำเสียงอาตี๋ตื่นเต้นตกใจไม่แพ้กัน
 ชายชราคนจีนส่งเสียงอือออ พยักหน้าตอบรับผู้เป็นลูกชาย ก่อนวางสายในเวลาต่อมา
      

“อาตี๋อาหม่วยจะมารับอีกหนึ่งชั่วโมง…” เขาร้องบอกเสียงแหบแห้งกับภรรยาวัย
เดียวกัน
      

สองสามีภรรยาชาวจีนเหม่อมองออกไปนอกร้านคล้ายคนสิ้นหวัง ถ้าน้ำท่วมสูง
ถึงสามเมตรตามรัฐบาลประกาศผ่านข่าวทางโทรทัศน์ สินค้าในร้านจำหน่ายอาหารสัตว์
ต้องเสียหาย จมลงไปกับน้ำท่วม อีกทั้งสุนัขในกรงหน้าร้านค้าต้องจมน้ำตายหมด 
ใครกันเป็นผู้ชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมด เงินลงทุนที่สะสมมาตั้งแต่วัยหนุ่มสาวคงสูญสิ้น
ไปกับมวลน้ำมหาศาล
      

เสียงฟ้าร้องสลับกับฟ้าผ่าดังเปรี้ยงๆ ไม่หยุดหย่อน ฝนเทกระหน่ำลงมาไม่ลืมหู
ลืมตา เทวดาและนางฟ้าเบื้องบนช่างไม่เมตตาเพื่อนมนุษย์บ้างเลย ชายชราชื่ออาตือ
ถอนหายใจหนักหน่วง ส่วนอาเง็กยกมือสวดมนต์เป็นภาษาจีน ทั้งสองนั่งเฝ้ารอลูกชาย
หญิงด้วยใจจรดจ่อ เวลาหนึ่งชั่วโมงเต็มค่อยๆ ผ่านไปเชื่องช้า พร้อมกับระดับน้ำหน้า
ร้านค้าสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
      

 

ถ้าท่านสนจโปรดติดตามอ่านฟรีได้ที่นี่ http://my.dek-d.com/kingphett/writer/view.php?id=571778





No comments yet»

Your comment

You must be logged in to post a comment.