Blog lady007

Life is too serious….. to be taken seriously

คุณค่าแห่งการรู้ คุณค่า

December17

 

 

Story of Appreciation 

 

 

.

หนุ่มน้อยเพิ่งจบการศึกษาด้วยผลการ เรียนดีเยี่ยมไปสมัครงานใน

ตำแหน่งผู้จัดการบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง

หลังจากผ่านการสอบสัมภาษณ์ครั้งแรกไปแล้ว

ผู้อำนวยการได้เรียกเขาไปสัมภาษณ์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนตัดสินใจ

ผู้อำนวยการ เห็นข้อมูลในประวัติของเด็กหนุ่มคนนี้ว่ามีผลการเรียนเป็นเลิศในทุกวิชาตลอดมา

นับตั้งแต่อุดมศึกษาจนจบมหาวิทยาลัย ไม่ปรากฏว่าเขาทำคะแนนตกเลย

ผู้อำนวยการเริ่มคำถามว่า ” เธอเคยได้รับทุนการศึกษาอะไรหรือเปล่า ?”

เด็กหนุ่มตอบว่า ” ไม่เคยครับ ”

ผู้อำนวยการถามต่อว่า ” คุณพ่อของเธอเป็นคนจ่ายค่าเล่าเรียนให้ใช่ไหม? ”

เด็กหนุ่มตอบว่า ” คุณพ่อของผมเสียไปตั้งแต่ผมอายุได้ขวบเดียวครับ

เป็นคุณแม่ที่จ่ายค่าเล่าเรียนให้ผม”

ผู้อำนวยการถามต่อว่า ” คุณแม่ของเธอทำงานที่ไหน? ”

เด็กหนุ่มตอบว่า ” คุณแม่รับจ้างซักผ้ารีดผ้า ”

ผู้อำนวยการขอดูมือของเขา

เด็กหนุ่มยื่นมือที่เรียบลื่นไม่มีที่ติให้ผู้อำนวยการดู

ผู้อำนวยการถามต่อว่า ” เธอเคยช่วยคุณแม่ของเธอทำงานบ้างหรือเปล่า ?”

เขาตอบว่า ” ไม่เคยครับ คุณแม่ต้องการให้ผมเรียนแล้วก็อ่านหนังสือเยอะ ๆ คุณแม่ซักผ้าได้เร็วกว่าผมด้วยครับ ”

ผู้อำนวยการบอกว่า ” ฉันมีเรื่องให้เธอช่วยทำอย่างหนึ่งนะ

วันนี้ เธอกลับไปที่บ้าน ช่วยล้างมือของคุณแม่ของเธอแล้วกลับมาพบฉันอีกทีพรุ่งนี้เช้า ”

ด้วย ความมั่นใจว่าโอกาสที่จะได้งานทำมีอยู่สูงมาก

เมื่อเขากลับไปถึงบ้านเขา จึงรู้สึกเต็มใจที่จะล้างมือให้แม่ของเขา

ฝ่ายแม่รู้สึกประหลาดใจระคน หวั่นใจ เธอส่งมือให้ลูก

หนุ่มน้อยค่อยๆ ล้างมือให้แม่ แล้วน้ำตาไหลก็ออกมา

 

 

 

 
เขาเพิ่งรู้สึกว่ามือของแม่นั้นช่างเหี่ยวย่นและ เต็มไปด้วยริ้วรอยขูดข่วน

ซึ่งบางแผลพอโดนล้างน้ำก็ทำให้แม่เจ็บจนตัวสั่นระริก


นี่เป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มตระหนักรู้ว่า

มือคู่นี้เองที่ซักผ้าทุกวัน เพื่อหารายได้มาส่งเีสียให้เขาได้เล่าเรียน

รอยแผลเหล่านี้คือ ราคาทีแม่ต้องจ่ายไปเพื่อความสำเร็จในการศึกษาของเขา เพื่อผลการเรียนที่ ยอดเยี่ยมของเขาและอาจจะเพื่ออนาคตของเขาด้วย

คืนนั้นสองแม่ลูกได้คุยกัน อยู่นาน

เช้าวันต่อมา เด็กหนุ่มก็เดินทางไปที่ออฟฟิศของผู้อำนวยการ

ผู้อำนวยการสังเกตเห็นน้ำตาในดวงตาของเขา จึงพูดขึ้นว่า

” ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่าเมื่อคืนที่บ้าน เธอทำอะไรบ้าง แล้วได้บทเรียนอะไร ? ”

เด็กหนุ่มตอบว่า ” ผมล้างมือให้แม่ครับ แล้วก็เลยช่วยแม่ซักผ้าที่เหลือจนเสร็จ ”

ผู้อำนวยการบอกว่า ” ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยว่า เธอรู้สึกยังไง ”

เด็กหนุ่มตอบ

“ข้อที่หนึ่ง ผมได้รู้ซึ้งถึงคำว่า สำนึกในบุญคุณ

ถ้าไม่มีแม่ก็คงไม่มีความสำเร็จของผมด้วย
ข้อที่สอง จากการช่วยแม่ทำงาน

ผมได้รู้ว่ามันลำบากยากเย็นยังไงกว่าจะทำอะไรออกมาสักอย่างหนึ่ง


 
ข้อที่สาม ผมได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของความรักและความผูกพันในครอบครัว “
ผู้อำนวยการจึงบอกว่า ” นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันอยากได้ คนที่รู้ค่าของการได้รับความช่วยเหลือ

อยากได้คนที่เข้าใจถึงความลำบาก ของใครสักคนในการจะทำอะไรได้มาสักอย่าง

และอยากได้คนที่ไม่ได้ตั้งเงิน เป็นเป้าหมายในชีวิตแต่เพียงอย่างเดียว

มาเป็นผู้จัดการให้ฉัน  เป็นอันตกลงว่าฉันรับเธอไว้ทำงาน “

ในเวลาต่อมา เด็กหนุ่มคนนี้ก็ได้ทำงานอย่างหนักและได้รับความนับถือจากผู้ใต้บังคับบัญชา

ลูกจ้าง ทุกคนทำงานเป็นทีมอย่างขยันขันแข็ง  กิจการของบริษัทก็เจริญก้าวหน้าเป็นอย่างดี

เด็กที่ถูกตามใจจนเป็นนิสัยได้รับทุกอย่างที่ต้องการ

จะสร้างนิสัยเอาแต่ใจตัวเองและเห็นแก่ตัวเองเป็นอันดับแรก

เขาจะไม่สนใจ ความเหนื่อยยากของพ่อแม่

เมื่อถึงวัยทำงานเขาก็จะคาดหวังว่า ใคร ๆ จะต้องเชื่อฟังเขา

เมื่อเขาเป็นผู้จัดการ เขาจึงไม่มีวันรู้ว่าบรรดาลูกจ้างนั้นลำบากอย่างไร

และมักจะโทษคนอื่น



คน ลักษณะนี้อาจจะทำงานได้ อาจจะประสบความสำเร็จช่วงหนึ่ง

แต่ในที่สุด แล้ว เขาจะไม่สำเหนียกคุณค่าของความสำเร็จ

หากยังคงคร่ำครวญ เคียดขึ้ง และไม่มีวันรู้สึกเพียงพอ

ถ้าเรา เป็นพ่อแม่ประเภทที่ปกป้องลูกแบบนี้  จงถามตัวเราว่า

เรากำลังให้ความรัก กับลูกหรือ กำลังทำลายเขากันแน่ ? 

เราให้ลูก ๆ มีบ้านใหญ่ ๆ อยู่ กินอาหารดี ๆ  เรียนเปียโน ดูทีวีจอใหญ่ 
แต่เวลาที่เราตัดหญ้า ลองให้ลูกได้ทำด้วย

หลังอาหาร ให้เขาล้างถ้วยชามของตัวเองพร้อม ๆ กับพี่ ๆ น ้อง ๆ

ไม่ใช่ว่าเราไม่มีปัญญาจ้างคนรับใช้

แต่เพราะเราอยากจะให้ความรักกับพวกเขาอย่างถูกวิธี

เราอยากให้เขาเข้าใจว่า ไม่ว่าพ่อแม่จะจนหรือจะรวย

วันหนึ่งก็จะต้องผมขาว แก่เฒ่าลงไป เหมือนกับแม่ของเด็กหนุ่มคนนี้
 
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ลูกของเราจะได้เรียนรู้ คือ รู้คุณค่าของความพยายาม

ได้รู้จักว่า ความยากลำบากมันเป็นยังไง และได้เรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกับผู้อื่นให้เป็น
 
story from fw email   
pix from internet   
 
 
 
 
                 
        
   

by posted under Uncategorized | 44 Comments »    
44 Comments to

“คุณค่าแห่งการรู้ คุณค่า”

  1. April 24th, 2013 at 8:21 pm       marnoch Says:

    ชอบครับ


  2. April 22nd, 2013 at 7:27 pm       โมมี่ ซ่า ตัวแสบ Says:

    อ่านแล้วตอนแรกๆว่าจะหยุดอ่านนานแล้วแต่ก้หยุดไม่ได้นี่คือความรักและห่วงใยของแม่ที่มีต่อลูกๆ


  3. April 17th, 2013 at 4:28 am       ลักขณา โจรส์ (ปิ่นมณี) Says:

    ขอบคุณมาก ที่นำเรื่องนี้มา เล่า ดิฉัน รนณรงค์ กับ เรื่องนี้มานาน เกี่ยวกันการที่พ่อแม่ ทำร้ายลูกด้วยการตามใจ ข้อความที่อ่านมา ประทับใจ สะใจ เหมือน ทุกอย่างที่คิดที่เคยพยายามอธิบาย ให้ คนใกล้ชิดที่รักที่ หวังดี ได้ เข้าใจ แต่เพราะเราไม่มีลูก คนจึงคิดว่าเราเห็นแก่ตัวไม่เข้าใจความรัก ที่พ่อแม่มีต่อลูก แต่เราเอง พ่อแม่ ได้สอนเราและพี่ๆ ให้ช่วยงานบ้าน หารายได้ช่วยตัวเอง ไม่ว่า ชีวิตผกผันไปทางใดเราก็เอาตัวรอด และ เรียนรู้ที่จะไม่เป็นคนเห็นแก่ตัว เพราะหากเรา เริ่มเห็นแก่ตัว กับ พ่อแม่เราเองแล้ว มีหรือจะไม่ยิ่ง เป็นคนเห็นแก่ตัวในสังคม กับคู่ครอง และทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิต


  4. April 12th, 2013 at 10:32 am       นิดหน่อย Says:

    ขอบคุณมากสำหรับเรื่องราวดีๆ

    ขออนุญาตแชร์ นะคะ


  5. April 11th, 2013 at 12:21 pm       Kung Wallapa Says:
  6. April 10th, 2013 at 9:16 am       wiw Says:

    Great issue, Good idea should forward


  7. December 24th, 2010 at 11:00 am       lady007 Says:

    thank you nong tanya…

    All the very best with luck to you and yours…

    Merry Christmas … 😛


  8. December 23rd, 2010 at 4:47 pm       rapeseed Says:

    #23 Thx ja P Lady for ur lovely reply.

    Image and video hosting by TinyPic


  9. December 22nd, 2010 at 2:19 pm       lady007 Says:

    น้อง myself แบบนี้ใช่ไหมคะ

    ซึ้ง ซึ้ง ซึ้ง


  10. December 22nd, 2010 at 11:33 am       myself Says:

    สั้นๆๆๆครับ……”ซึ้ง”


  11. December 22nd, 2010 at 11:07 am       lady007 Says:

    nong jew ka..

    ละอองไอรักเกาะหน้าคอมเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ


  12. December 22nd, 2010 at 11:06 am       lady007 Says:

    น้องตุ๊ก เมื่อคนหลับฝันดีมั้ยคะ

    สุข ๆ วันพุธนะ


  13. December 22nd, 2010 at 6:43 am       JEW Says:

    กรุ่นไอรัก


  14. December 21st, 2010 at 11:50 pm       peacock Says:

    ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องราวดีๆ ค่ะพี่เลดี้

    ราตรีสวัสดิ์ด้วยค่ะ…

    *_*


  15. December 21st, 2010 at 3:34 pm       lady007 Says:

    Million thanks ka.. p’ athenaz for such a beautiful wordings…

    luv xxx ooo :))))


  16. December 21st, 2010 at 3:22 pm       athenaz Says:


    xxx so true :))


  17. December 21st, 2010 at 1:53 pm       lady007 Says:

    ขอบคุณ น้องนัท ที่มาให้กำลังใจ

    สุข ๆ วันอังคารนะคะ


  18. December 21st, 2010 at 12:47 pm       leelawadee2u Says:

    ดีใจที่ได้อ่านค่ะพี่เลดี้ ^^


  19. December 21st, 2010 at 11:42 am       lady007 Says:

    P’ athenaz ka..

    In the story, son has realized how hard his mother put effort in raising him and giving him the best education.

    This way, he appreciates the value of mother’s love and mother is overwhelmed with happiness by his son’s appreciation and gratitude.


  20. December 21st, 2010 at 10:58 am       athenaz Says:

    All mom will change their tears to laughter after reading this story…
    It’s hard to explain how deep it touches us as mom..

    God bless and good deeds she determines proteclt her LOVE..
    xxx:))


  21. December 21st, 2010 at 9:43 am       lady Says:

    k. jtatanan ka..

    เราก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เด็กรุ่นใหม่จะรู้จักคุณค่าทางใจ หรือคุณค่าวัตถุ มากกว่ากัน น่าใจหายนะคะ


  22. December 21st, 2010 at 9:37 am       lady Says:

    nong tanya… ka

    it must be a good story as the original is in english and someone has translated it into thai. needless to say what this tranaslator saw in this touching story of appreciation..

    whoever that person is, he/she must be very kind, considerate and thoughtful to take time to translate and send it out… from heart to heart..

    xx oo to nong tanya


  23. December 21st, 2010 at 9:32 am       jtatanan Says:

    ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวดีๆ.. ไม่รู้ว่าเด็กๆสมัยนี้ส่วนใหญ่ มือจะอ่อนนุ่มหรือเปล่า??? น่าคิดครับ


  24. December 21st, 2010 at 2:13 am       rapeseed Says:

    ขอบอกว่าเป็นเรื่องที่กระทบใจมากคะพี่เลดี้ เรื่องง่ายๆ ธรรมดา แต่ไม่มีใครนึกถึง สองมือแม่นี้สร้างลูกจริงๆนะคะ พี่เลดี้สบายดีนะคะ ทางนี้ลำบากเพราะหิมะคะ แง แง สุขสันต์วันคริสต์มาสล่วงหน้า อวยพรไปถึงปีใหม่เลยนะคะพี่เลดี้ สุข และสมปราถนาทุกประการคะ

    ขอบคุณสำหรับเม้นท์ที่บล็อกนะคะทั้งบล็อกเก่าบล็อกใหม่ด้วยคะ พี่เลดี้เทคแคร์นะคะ คิดถึงคะ xx


  25. December 20th, 2010 at 11:32 pm       lady007 Says:

    น้องอัทธิ์ มีแม่ให้น้องคอยดูแล ถือว่าเป็นลูกที่มีบุญ และเป็นลูกกตัญญู น่าชื่นชมค่ะ

    หลับฝันดีนะคะ


  26. December 20th, 2010 at 11:31 pm       lady007 Says:

    k.tenkafubu ka…

    ขอบคุณที่แวะมาอ่าน และฝากคำคมไว้ด้วย

    ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


  27. December 20th, 2010 at 8:02 pm       siwaya2517 Says:

    อ่านแล้ว รู้สึกดีมาก ๆ ค่ะ…หนูดูแลแม่ค่ะพี่


  28. December 20th, 2010 at 6:02 pm       tenkafubu Says:

    มองดูเขา..
    มองดูเรา..
    ไม่ต่างกัน..

    ขอบคุณครับ สำหรับ บทความที่มีคุณค่า เมื่อรู้คุณค่า..


  29. December 19th, 2010 at 9:02 am       lady007 Says:

    k.sid

    บ้างก็เลี้ยงลูกดี มีอนาคต

    บ้างก็ไม่รู้ ดูเหมือนรังแกลูก เพราะรักผิดทาง ให้น่าสลดค่ะ


  30. December 18th, 2010 at 8:38 pm       sidabhai Says:

    ในชีวิตประจำวันมักพบเห็น รู้เรื่องที่พ่อแม่รงแกลูกกันมาก – ขอบคุณ


  31. December 18th, 2010 at 2:18 pm       lady007 Says:

    ยินดีค่ะ คุณ untameheart…

    คลิ๊ก..สร้าง Glitter ด้วยตัวคุณเอง


  32. December 18th, 2010 at 2:14 pm       lady007 Says:

    น้องไผ่ชอบเตาผิงที่เอามาฝาก พี่เลดี้ ก็แสนจะชื่นใจ ไปกับน้องไผ่ค่ะ โรมั่ก ๆ เลยเนอะ หาใครมานั่งใกล้ ๆ สักคน อิ อิ


  33. December 18th, 2010 at 2:12 pm       lady007 Says:

    อย่างนี้ น้อง lastson ก็มีใบรับรองคุณภาพ น่าปลื้ม หนูไม่ถูกรังแก มีพ่อแม่เลี้ยงดู ถูกวิธี ยินดีด้วยนะคะ

    วันเสาร์ เราสุข ๆ กันนะคะ


  34. December 18th, 2010 at 2:03 pm       untameheart Says:

    เรื่องราวดีมากๆ เลยครับ
    อ่านแล้วซึ้ง น้ำตาซึม

    ขอบคุณครับ:)


  35. December 18th, 2010 at 11:38 am       korpai Says:

    ทั้งอุ่นและโรแมนติกเลยคร่าพี่เลดี้
    เตาผิงของเจ้าคุณพี่เนี่ย
    สุดยอดเลย


  36. December 17th, 2010 at 11:59 pm       lastson Says:

    อ่านแล้วดีจังครับ ที่พ่อแม่ไม่เคยทำร้ายผม ท่าน เคี้ยวเราด้วยไฟอ่อนๆ จนเราเข้มข้นรู้ค่าของสิ่งที่อยู่รอบตัว
    ที่นี้ไม่หนาวมากแต่ฝนตก อิอิ..เย็นๆ


  37. December 17th, 2010 at 8:58 pm       lady007 Says:

    เห็นบอกที่บ้านหนาว เลยยก ้เตาผิงมาตั้งให้น้องกอไผ่หายหนาวเสียหน่อย ฮา ฮา

    คลิ๊ก..สร้าง Glitter ด้วยตัวคุณเอง


  38. December 17th, 2010 at 8:56 pm       lady007 Says:

    มาแนวรุ่น ๆ อีกแร้วนะ กุ้งจ๊ะ กุ้งจ๋า

    มามะ มานั่งข้าง ๆ พี่เลดี้ ให้ชื่นจายหน่อย อิ อิ


  39. December 17th, 2010 at 8:19 pm       korpai Says:

    หวัดดีค่ะพี่สาว
    มาแวะบอกว่าคิดถึงค่ะ
    วันนี้บ้านหนาวมากเลยค่ะ


  40. December 17th, 2010 at 5:19 pm       กุ้ง Says:

    มาตะแหง่ว คะ พี่


  41. December 17th, 2010 at 11:28 am       lady007 Says:

    ค่ะ น้อง septimus…

    พ่อจ๊ะ แม่จ๋า อย่ารัก เอ๊ยยย อย่ารังแกหนู หุ หุ

    เลิฟ ๆๆๆๆ นะคะ


  42. December 17th, 2010 at 11:26 am       lady007 Says:

    น้องดาว พี่เลดี้ ก็ซึ้งไม่ยอมแพ้ จะแข่งกันสักตั้ง อิ อิ

    สุข ๆ วันศุกร์ นะจ๊ะ


  43. December 17th, 2010 at 10:32 am       septimus Says:

    สวัสดีวันศุกร์ค่ะพี่เลดี้

    “อย่ารังแกฉัน” ใช่ป่ะคะพี่

    ^^


  44. December 17th, 2010 at 10:19 am       alphabet Says:

    อ่านแล้ซึ้งมากค่ะพี่ T_T


You must be logged in to post a comment.