สวัสดี…Mblog โฉมใหม่

 

 สวัสดีค่ะ Mblog โฉมใหม่

 

ดีใจจังที่เห็นความเปลี่ยนแปลงที่นี่ เพราะนั่นหมายถึง ที่นี่ยังให้ความสนใจกับพื้นที่ตรงนี้อยู่ :-)

 

วันนี้ลีลาว่าจะดีรู้สึกดีใจ ที่บังเอิญผ่านมาพบกับ Mblog โฉมใหม่ อยากจะเขียนอะไรๆ ให้หายคิดถึง แต่ก็ยังไม่มีเวลาพอ ก็เลยขออวดภาพเลอะเทอะๆ ที่วาดเองกับมือ ที่แสนจะภูมิใจในความสามารถอันน้อยนิดของตัวเอง อิอิ

 

  IMG_7587[1] IMG_7772[1] IMG_9891[1]IMG_7773[1] IMG_9001[1]IMG_9265[1]IMG_7775[1] IMG_7777[1]IMG_8049 tk1 tk2 tk3

 

 

แล้วจะแวะมาใหม่นะคะ Mblog โฉมใหม่ ไฉไลกว่าเดิม :-)

Leelawadee2u

 

 

 

ส่งคำทักทาย…ถึงสายลมหนาว

สวัสดีจ้ะลมหนาว…

 

สายลมหนาวรู้มั้ยจ๊ะ

ฉันเฝ้าคอย….คอยสายลมหนาวให้โบกโชยมากระทบผิวกายฉันอยู่นาน…สองนาน

…และแล้วลมหนาวก็พัดผ่านมาโลมไล้ผิวกายของฉันให้รู้สึกเย็นยะเยือก…จนได้

ในที่สุด….ฉันก็ได้สมหวังกับการรอคอยสายลมหนาวสักที

ขอบคุณสายลมหนาวที่พัดผ่านมาในปีนี้ แม้มันจะประเดี๋ยวประด๋าว

อีกไม่นานก็คลายหนาวแล้ว…

…แต่ยังได้สัมผัสถึงความรู้สึกหนาว…แค่นี้ก็พอใจแล้วล่ะ

 

 

Read the rest of this entry »

ทำด้วยหัวใจ(ลูก) ให้ด้วยรัก(แม่)

 

ครั้งแรกที่แอบใส่เนื้อมะพร้าวลงไปในเนื้อเค้ก ^^

 

ฉันรักเธอ…

ฉันรักเธอ…เทียบเท่าแผ่นฟ้า

…ที่โอบล้อมผืนพสุธากว้างไกล

…ที่ปกคลุมมหาสมุทรเอาไว้

มันยิ่งใหญ่พอไหม…คนดี

 

 

Read the rest of this entry »

ทำ(ดี)แล้วติดใจ ทำ(ดี)กันใหม่…มั้ย?

สวัสดีปีใหม่ทุกท่านนะคะ

ปีใหม่มาถึงแล้ว โครงการใหม่ก็ควรจะมีได้แล้วนะเนี่ย อิอิ

ตอนนี้กำลังริเริ่มโครงการปันน้ำใจอีกครั้ง

…แต่อยู่ในระหว่างเสาะหากลุ่มเล็กๆ ทีกำลังขาดแคลนค่ะ

เนื่องด้วย พวกเราอยากสนองตอบความต้องการของพวกเค้าให้ได้มากที่สุด

….เท่าที่กำลังของพวกเราจะทำได้ค่ะ

หากใครสนใจ ร่วมโครงการกับเรา ก็ยกมือ และลงชื่อกันไว้ได้นะคะ

ทุกท่านสามารถกรอกอีเมล์ไว้ในคอมเม้นต์ได้นะคะ

 

หากคืบหน้าอย่างไร จะแจ้งให้ทราบทั่วกันอีกครั้งค่ะ

 

ขอบคุณสำหรับทุกท่านค่ะ

 

ทุกท่านสามารถเยี่ยมชมโครงการที่พวกเราทำไว้ในปีที่แล้วที่ด้านล่างได้เลยค่ะ

:)

Read the rest of this entry »

จากหัวใจของแม่…แม้จะเป็นแค่แม่ของหมา

 

 

พรุ่งนี้เป็นวันแม่ ในฐานะของความเป็นลูก วันแม่เป็นวันที่ลูกจะกลับไปรำลึกถึงพระคุณแม่ ด้วยการกราบตักแม่พร้อมดอกมะลิ…

 


พรุ่งนี้เป็นวันแม่ ในฐานะของความเป็นแม่ หัวใจของความเป็นแม่ที่มีความรักต่อลูกหมาตัวหนึ่ง กลับต้องผจญกับความรู้สึก หัวใจกำลังแตกสลาย…

 

 

Read the rest of this entry »

Slow Life @ My Little Home (2)

 

 

…ได้เวลาอีกแล้ว สำหรับการหันหลังให้กับป่าคอนกรีตในเมืองหลวง เพื่อมุ่งหน้ากลับไปใช้ชีวิตที่เนิบช้าในป่าดงพงหญ้า ณ บ้านหลังน้อยๆ ที่นอกจากจะเป็น “บ้านนี้ยังมีรัก” แล้ว ยังเป็น “บ้านนี้ยังมีป่า”…รออยู่ด้วยนะ และป่าเล็กๆ ผืนนี้ ก็มีเรื่องราวที่น่าค้นหาอีกมากมายค่ะ ลองตามเข้ามาค้นหาด้วยกันสิคะ…

 

 

อ่านต่อคลิก: http://mblog.manager.co.th/leelawadee2u/Slow-Life-My-Little-Home-2/

 

 

Read the rest of this entry »

Slow Life @ My Little Home (1)

 

 

…สุดสัปดาห์นี้ ได้กลับบ้าน กลับไปยังบ้านหลังเล็กๆ แม้บ้านจะหลังเล็ก แต่มันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น บ้านหลังเล็กๆ แต่มีพื้นที่สวนกว้างขวางพอให้ใช้ชีวิตไปอย่างเนิบช้า ไม่เร่งไม่รีบ แม้แต่จะทำอาหารสักมื้อ ก็หาเอาในละแวกสวน ค่อยๆ หา ค่อยๆ เก็บ ไม่เร่ง ไม่รีบ ซึ่งต่างจากวันธรรมดาที่ต้องทำหน้าที่รับจ้างมืออาชีพ ที่ต้องเร่ง และรีบไปกับเวลาที่แสนมีค่าของแต่ละวัน…

 

อ่านต่อคลิก: http://mblog.manager.co.th/leelawadee2u/Slow-Life-My-Little-Home-1/

 

 

Read the rest of this entry »

ชุมชนเข้มแข็ง…จากสายตาของฉัน

 

….ความเข้มแข็งของชุมชน เป็นคำที่ดูดีมากหากทำได้อย่างที่พูด แต่ส่วนใหญ่ ไม่ได้เป็นอย่างนั้น เพราะผู้นำชุมชนมักขาดความรู้ความสามารถ และขาดจิตวิญญาณของความพอเพียง!

 

 

Read the rest of this entry »

จดหมายจากกระต่ายน้อย…ถึงดวงจันทร์ ในวันที่คิดถึง

 

 

กลางค่ำคืนที่มืดมิดอับแสงไฟนีออนของบ้านนอกสมัยก่อนกว่า 30 ปีที่แล้ว ใต้แสงเงาของดวงจันทร์กลมโต แสงของจันทร์ส่องลอดผ่านประตูบ้านเข้ามาอาบรดดั่งสปอร์ตไลท์ฉายที่เรือนร่างของผุ้ชายคนหนึ่งนั่งห้อยขาแกว่งไกวไปพร้อมๆ กันกับร่างของเด็กน้อยที่ห้อยโหนโยนตัวไปพร้อมๆ กันกับเสียงเพลงที่มีเนื้อร้องสั้นๆ ซ้ำไปซ้ำมา



โยกเยกเอย…น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ หมาหางงอ…กอดคอโยกเยก

โยกเยกเอย…น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ หมาหางงอ…กอดคอโยกเยก

 

 

…เสียงของพ่อแว่วกลับมาดังก้องอยู่ในหูของฉันอีกครั้ง เสียงร้องเพลงขับกล่อมของพ่อเวลาหยอกเย้าลูกๆ ขณะพ่อนั่งอยู่บนเตียง ห้อยสองขาลงเป็นแนวดิ่งลงพื้น มีลูกๆ และหลานตัวน้อยๆ ที่เข้าคิวรอนั่งลงบนสองเท้าของพ่อ หรือลุงที่รองรับน้ำหนักตัวของลูกหลาน แต่ละคน สองแขนของพ่อ พยุงสองแขนของลูกพร้อมกันกับการกวัดแก่งเท้าไปตามแรงเหวี่ยงขึ้น และลง …บางจังหวะสูงให้ได้รู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อย บางจังหวะแกล้งลงต่ำให้เหมือนกับจะหลุดลอยลงบนพื้นด้านล่าง พร้อมๆ กับเสียงขับกล่อม…

 

…โยกเยกเอย…น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ หมาหางงอ…กอดคอโยกเยก…

 

 

ช่วงเวลาแห่งความสุขย้อนกลับมาอีกครั้งในความทรงจำ ภาพกระต่ายในดวงจันทร์หวนมาฉายซ้ำในห้วงคำนึง คิดถึงพ่อ…คิดถึงดวงจันทร์ของฉันอีกครา

 

วันนี้ ฉันตัดสินใจเขียนจดหมายถึงดวงจันทร์ของฉันอีกครั้ง…ซึ่งดวงจันทร์ดวงนี้ เป็นดวงจันทร์ในดวงใจของฉันตลอดมา…

 

Read the rest of this entry »

เพราะฉะนั้น…จึงอยากตัดสินใจ

 

ถ้าฉันนั้นทุกข์ แล้วใครจะทุกข์ด้วย

ถ้าฉันมอดม้วย แล้วใครจะเสียใจ

ถ้าฉันโชคร้าย ผู้ใดจะเห็นใจ

ความรัก ความสนใจ มีบ้างไหม โปรดแบ่งปัน

เพราะฉะนั้น ฉันจึงทระนง ในศักดิ์ของตน ไม่สนใจใคร

ใครเล่า จะมาเห็นใจ อย่างจริงใจ กว่าใจตนเอง

เพราะฉะนั้น ฉันจึงทระนง ในศักดิ์ของตน ไม่สนใจใคร

ใครเล่า จะมาสนใจ อย่างจริงใจ กว่าใจตนเอง

 

 

Read the rest of this entry »

←Older