เรื่องของ ทรพา ..

0

Posted by nelumbo | Posted in Uncategorized | Posted on 31-10-2010

 

 

 

ไร้คู่ อยู่เดียว ถึงหมื่นปี

 

 

จะรู้รส สตรี ก็หาไม่ ..

 

 

 

.



 

 

 

 

ในชั่วโมงเรียนวิชาภาษาไทยวันนี้ เป็นเรื่องกำเนิดรามเกียรติ์ ซึ่งข้าพเจ้าได้อ่านมาก่อนแล้ว

แต่น่าประหลาดใจไม่น้อย เพราะอาจารย์ไม่ได้ให้เปิดหนังสือ แต่ครูบอกว่า ..

 

 

 

 

“ในชั้นเรียนอื่น ครูจะไม่เล่าเรื่องกำเนิดรามเกียรติ์ให้ยืดยาวนัก เพราะเขาไม่จำเป็นต้องรู้เท่าใด

แต่สำหรับชั้นนี้ เป็นสาย -ภาษา-  และแน่นอนว่า ไม่ได้หมายถึงเพียงแค่ภาษาต่างประเทศเท่านั้น

ครูจึงต้องเล่าเรื่องกำเนิดรามเกียรติ์ให้ละเอียดขึ้น โดยแบ่งเป็น วงศ์ยักษ์ วงศ์มนุษย์ และวงศ์ลิง”

 

 

 

 

เรื่องแทรก ทรพา-ทรพี นี้ เป็นตัวละคร และเป็นส่วนหนึ่ง ในเรื่องรามเกียรติ์ หรือรามายนะนั่นเอง

ไม่น่าเชื่อ ว่า จนปัจจุบัน เรื่องราวเหล่านั้น ยังคงแน่นิ่งในลิ้นชักแห่งความทรงจำ อย่างเป็นระเบียบ

ข้าพเจ้า จำ พญากระบือเผือก นาม ทรพา-ทรพี ได้ดี เพราะประทับใจในคำกลอนที่นำมาโปรย ..

แม้จนปัจจุบัน ยังนำมาใช้ ได้เหมาะเหม็งกับสถานการณ์ .. เพื่อน ๆ หลายคน ยังต้องฉงนสนเท่ห์

คงเพราะไม่คุ้นเคยมาก่อน ..

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

กาลครั้งหนึ่ง .. ณ ยอดเขาไกรลาสอันไกลโพ้น อันเป็นที่ประทับของพระอิศวรเป็นเจ้า

นนทกาลสูร ผู้ทำหน้าที่เฝ้าประตูกำแพงวังชั้นใน ได้หลงรักนางอัปสรนาม มาลี ..

วันหนึ่งเมื่อนางเยื้องย่าง ไปเก็บดอกไม้นั้น นนทกาลสูร ได้กล่าววาจาเกี้ยวพาราสีนาง

และนั่นไม่เพียงแต่ทำให้นางตกใจ และไม่พอใจ แต่ความยังทราบไปถึงพระอิศวรด้วย

 

 

 

 

เมื่อนั้น ..

นนทกานต์ อสุรา ใจหาญ

เป็นข้า พระสยม ภูวญาณ

เฝ้าทวาร กำแพง ชั้นใน

 

 

 

ไร้คู่ อยู่เดียว ถึงหมื่นปี

จะรู้รส สตรี ก็หาไม่

เห็นนาง มาลี คอยออกไป

เก็บพรรณ ดอกไม้ ทุกเวลา

 

 

 

อรชร อ้อนแอ้น วิไลวรรณ

มีใจ ผูกพันธ์ เสน่หา

นั่งยิ้ม อยู่ริม ทวารา

นางเดิน ออกมา ก็ตามไป

 

 

 

ครั้นถึง ที่สวน อุทยาน

นนทกานต์ เข้าแฝง ไทรใหญ่

เห็นนาง นั่งกรอง มาลัย

งามดั่ง แขไข ในราตรี

 

 

 

ยิ่งพิศ ยิ่งพิศ- วาสกลุ้ม

ให้เร่าร้อน เริงรุม ดั่งเพลิงจี้

อสุรา ก็เด็ด เอามาลี

ทิ้งองค์ เทวี วิไลวรรณ

 

 

 

เมื่อนั้น ..

นางเทพ มาลี สาวสวรรค์

ตกใจ ดั่งใคร มาฟาดฟัน

กัลยา ร้องหวีด ขึ้นทันที

 

 

 

จึ่งชะแง้ แลรอบ อุทยาน

ก็เห็น นนทกาล ยักษี

ความโกรธ ความแค้น แสนทวี

หยิบได้ มาลี ก็รีบมา

 

 

 

ครั้นถึง จึ่งกราบ ลงกับบาท

พระอิศโร ธิราช นาถา

ทูลพลาง นางแสน โศกา

ชลนา คลอเนตร ร่ำไร

 

 

 

ด้วยว่า นนทกาล อาจ-อง

จะเกรง บาทบงสุ์ ก็หาไม่

นางแจ้ง แต่ต้น จนปลายไป

แล้วถวาย ดอกไม้ เป็นสำคัญ

 

 

 

เมื่อนั้น ..

พระอิศวร บรม รังสรรค์

ได้ฟัง กริ้วโกรธ คือไฟกัลป์

เหม่เหม่ กุมภรรณ อหังการ์

 

 

 

จตุบท จงเร่ง ลงไป

ยังอ้าย นนทกาล ยักษา

พาเอา ตัวมัน ขึ้นมา

ด้วยว่า กูนี้ เร็วไว

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

พระอิศวร ให้คำสาป นนทกาลสูร โดยให้ลงไปจุติเป็นพญากระบือเผือก นาม “ทรพา”

จวบเมื่อ พญาทรพา ถูกสังหารโดยบุตรแห่งตนนั้น จึงจะได้กลับมาเฝ้าทวารไกรลาสเช่นเดิม

 

 

 

 

เมื่อนั้น ..

พระสยม ภูวนารถ เรืองศรี

ได้ฟัง กริ้วโกรธ คืออัคคี

จะไหม้ ตรีโลก ให้บรรลัย

 

 

 

จึ่งสาป ด้วยวา-จาสิทธิ์

ตัวมึง ทำผิด เป็นโทษใหญ่

อย่าช้า จงเร่ง ลงไป

เป็นกาสร อยู่ใน พนาวัน

 

 

 

ชื่อว่า กำแหง ทรพา

สาใจ ที่มึง โมหันธ์

เมื่อใด มีบุตร ชาญฉกรรจ์

ชื่อทรพี อันชัยชาญ

 

 

 

ผลาญ ชีวิต มึงบรรลัย

จึ่งให้ พ้นชาติ เดียรฉาน

สิ้นทุกข์ มาเป็น นายทวาร

ยังสถาน ไกรลาส บรรพตา ฯ

 

 

 

 

. . .

 

 

 

 

ความทรงจำของมนุษย์ เป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างยิ่ง เพราะสิ่งใดที่อยู่ในความทรงจำแล้ว

ยากที่จะลืมเลือนจริง ๆ .. เรื่องราวของ นนทกาลสูร เป็นหนึ่งในหลายเรื่องราวนั้น

 

 

 

 

ค ว า ม ง ด ง า ม  ข อ ง ภ า ษ า ไ ท ย

ที่คนไทยเท่านั้น จึงจะรับรู้ได้ ..

 

 

 

 

ดีใจ ที่เกิดมาบนแผ่นดินนี้ เพราะหาไม่แล้ว

คงไม่มีโอกาสสัมผัสความอ่อนหวาน งดงาม ดั่งนี้เป็นอันขาด

 

 

 

 

ขอบคุณ:         ความทรงจำของท่านผู้นี้ เซียงสีผีเป้า

อ่านเพิ่มเติม:    บทละครรามเกียรติ์บางส่วน

ขอบคุณภาพ:   อินเตอร์เน็ต

 

 

 

 

nelumbo

๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๓

Comments (0)

süper

It’s really great stuff overall, I just wanted to say thank you. I am looking forward to another great article from your side.NL

We had been really urged to locate this website. I needed in order to thanks with this unique study. We certainly savored each and every little this as well as I’ve a person saved to look at brand new things a person publish.

Photobucket

อุ้ยตาย .. ไม่ได้ตอบคำถามของทุกท่านมากมายขนาดนี้
ขออภัยมา ณ ที่นี้ เป็นอย่างสูงนะเจ้าคะ ..

ขอบคุณสำหรับความเห็นอันมีค่าค่ะ .. ^_*

;)

Savannakhet’s Micky Mouse Flower

;)

Nameless Wildflower…
Near #8 Rd. Annamite Range, Lao P.D.R.

;)

งานคงยุ่งเหมือนเดิมใช่ไหม

Photobucket

Good morning ka คุณบัวสาวเจ้าเสน่ห์

How are you this morning ka?

xx :) ))

miss you kaa luv,

oxoxox :) ))

แผ่นดินผืนนี้…แผ่นดินผืนมหัศจรรย์ค่าคุณบัวเจ้าเสน่ห์เจ้าขา…ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร…เจ้าแผ่นดินแผ่นฟ้าทรงมีแต่ให้และให้ เท่านั้น..

====

เมื่อข้าเจ้าอ่านบทกวีบทนี้อีกครั้ง คำถามเดิมที่เคยถามตนเองก็กลับมาอีกแล้วค่ะ…ทรพีถูกสาปลงมาด้วยรึเปล่า เพราะลึกๆแล้วข้าเจ้าเชื่อว่าในก้นบึ้งของหัวใจทุกดวงต่างรักบุพการีของตนเอง ใครที่ทำอันตรายกับพ่อแม่ตนเองได้ลงคอ ต้องถูกสาปมาแน่ๆ..

แหะ แหะ คุณบัวว่าข้าเจ้าประหลาดเกินไปรึเปล่าเจ้าค้า

miss you kaa สีอ,

oxoxox :) ))

การที่เราไร้คู่ อยู่เดียวดายมาหมืนปี ไม่มีอะไรที่ท่านต้องมาสงสารเลยนะ ท่านศรรรร

Hello Sunday pm. ka Tukta,

I’m sure you have wonderful time of chatting ..
Give you my love and big hug along the way ka sis..LOL.
Well, I may need long arms for two ladies in one embrace .. gragg..^^^

#33

in fact it would be more fun if having you with us tomorrow ka!
just give us a call if you’d like to ..

thank you for your kind message na ka p’ athenaz ^_^

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

Coffee 4us eiei

:) ))

I heard his name, but never known his story,
Thanks for sharing kaa.

Miss you kaa

:) ))

สวัสดีเย็นวันเสาร์ค่า

เอ้ ! … พรุ่งนี้ไปเที่ยวไหนหนาน้้องพี่
ฝากคำทักทายด้วยความรักมาให้นะคะ ^^^


xxx

นึกถึงสมัยเรียนค่ะ
เรื่องราวสนุก ๆ แบบนี้มีแต่วิชาภาษาไทย :)

ข้าเจ้ามาแล้วตามคำบอกเจ้าค่ะคุณบัวเจ้าเสน่ห์แต่ยังไม่ได้อ่านบันทึกอันทรงคุณค่าเรย
ขอทักเพื่อนๆก่องน๊าคะ

จุ๊บจุ๊บ…

^__^

ขอใช้สิทธิพาดพิงนะขอรับ ท่านปะทาน…
ฮาฮาฮา…
ข้าพเจ้าขี้ลืมจริงๆ
ใน The Lotus Exposition ข้าพเจ้าซื้อ Diary ชื่อเดียวกับมหกรรมฯ เพื่อตุ๊กตา
แต่ลืมส่ง
ฮาฮาฮาฮาฮา…

:) ))

26..

I used to do the same thing as u did ka,,555
and you’ve never felt sorry..

you be sorry if you did not do it !!

thanks ka

night night !!
xxx:))

Photobucket

i love autumn @ UK ka .. khun rapeseed !!
but more familiar with summer @ bullring LOL

wishing you get well soon na ka ^_^
take a good care ka ..

Greetings from me ja Tukta, keep writing it’s worth reading for me ja.

Cheers,

Image and video hosting by TinyPic

มีครั้งนึง ป้าแก่ ๆ หาบทองม้วนมาขาย ตอนเกือบเที่ยงคืน
ตอนแรก น้องส่ายหน้า ป้าแก ก็ไม่เซ้าซี้ หาบของเดินจากไป

บัดดล เกิดมีความรู้สึกว่า ถ้าฉันไม่ซื้อ ฉันจะเสียใจ
ก็เลยวิ่งข้ามถนน ไปขอซื้อทั้งหมดที่แกมี คือ ๕ ถุง

ป้าแก บอกว่า .. ขอบใจนะ ป้าเดินจนหมดแรงแล้ว ..

ถ้าไม่ได้กลับไปซื้อ จะเสียใจมากมายค่ะ ..
และหลังจากนั้น .. let your heart lead the way ..

good night to you as well ka .. ^_^

You must not later feel sorry not to follow your heart
and script your memory down..I totally agree ka ..
and that, even more worth that let’s share some of it.

Good night ka :) )
xxx

# ๑๕

ฮ่าฮ่า no comment ค่ะ เรื่องนี้
ขอบคุณค่ะ คุณ กอไผ่

^_^

# ๑๖

หุหุ ถ้าจะให้เลวสุดติ่งจริงแท้ยิ่งกว่า คงต้องเป็นทรพีกลับชาติมาเกิดจะดีกว่าค่ะ
ไหนจะเนรคุณ ลุ่มหลงอำนาจ ถึก เถื่อน สถุล ถุย ครบหมดเลยอ่ะ

ขอบคุณมากค่ะ คุณ ittipon54

# ๑๗

ชอบเหมือนกันเลย เอาไปอีก ๑๐ ค่ะ อิอิ
ขอบคุณมากค่ะ น้อง numinnee

ปล. กทม ยังไม่หนาวค่ะ ^_^

ตอนนี้ กำลังเป็นบ้าเป็นหลังกับ รามเกียรติ์เจ้าค่ะ
อาจจะหามาลงอีกหลาย ๆ ตอน เพื่อสนอง ego ส่วนตัว อิอิ

แต่ว่า ต่อให้น้องอ่านมากขนาดไหน ฟังมากขนาดไหน
แต่สิ่งหนึ่งที่ยังไม่พัฒนาก็คือ การเขียนกลอนค่ะ

ด้วยเหตุนี้ จึงขอขอบคุณพี่สาวมากมาย
ที่ฝากภาษาอันงดงาม ประดับไว้ที่สระบัวเจ้าค่ะ ..

ฝันดีนะคะ พี่ athenaz ^_*

Photobucket

thank you for your complimentary ka p athenaz!!

in fact, i dare not accept to be that conservative ka LOL
but just because i do not want to feel sorry for not following my heart ..

my heart is telling me to have my memory saved in my treasure blog
it may not worth reading for anyone, but it’s worth writing for me ka ..

good nite na ka my lovely sis ..

Bring to bless yr night .. thanks for “Thai” conservation ka tukta..LOL


xxx:))

มาอ่าน อีกครั้ง อย่างตั้งใจ
ภาษาไทย งดงาม ล้ำเหลือ
เล่าเรื่อง วรรณกรรม จุนเจือ
ไม่เบื่อ อ่านเพลิน เชิญชวน..

ทรพี ทรพา นนทกาลสูร
กระบือเผือก อาดูร แม่นมั่น
ถูกสาป บาปกรรม ลงทันต์
สักวัน เกิดใหม่ คงได้ดี..

อืมมม.. อ่านแล้วของฝากภาษาไทยไว้บ้านนี้ค่ะ
xxx:)))

มาทักทายค่ะ….

ชอบ # 16 จัง + 10 คะแนนเลย

…………………………………..

แถวนี้อากาศเย็นไม่คะ?

ท่าน 11 มักจะข้ลืมนะถ้าน้องนุ่งฝากซื้อของ
แต่ถ้าสาวๆพยักหน้าท่านรีบบริการส่งถึงบ้านเลยเชียว
ฮ่าฮ่าฮ่า
ไม่ว่ากัน
เป็นธรรมดานะอย่างนี้

ขอบคุณมากเจ้าค่ะ คุณชบา ผู้ใจดี
แล้วจะเข้าไปเลือกชม และนำมาประดับสระบัวให้ได้ค่ะ

^_^ ฝันดีนะเจ้าคะ ..

อาจจะเป็นเพราะว่า ในขณะนั้น ตามความเชื่อของพราหมณ์ คือ ยุคที่ 3 : ทวาบรยุค
ซึ่ง ศีลธรรมของมนุษย์ลดลงไปเป็น 2 ใน 4 ส่วน แปลว่า ความดีกะความชั่วเสมอกัน
การให้ นนทกาลสูร เกิดเป็นเดรัจฉาน จึงเป็นการลงทัณฑ์ ที่แท้จริง

แต่ในทางกลับกัน ในยุคปัจจุบัน คือกลียุค .. ศีลธรรมของมนุษย์ลดลงเป็น 3 ใน 4 ส่วน
บางที นนทกาลสูร คงต้องร้องจ๊าก ที่ต้องเกิดมาเป็นมนุษย์ล่ะเจ้าค่ะ ..

ขอบคุณค่ะ คุณ narasha ^^

“ไร้คู่ อยู่เดียว ถึงหมื่นปี
จะรู้รส สตรี ก็หาไม่”

this is my favorite ka, normally use it describing friends who are single till now ..
this article is influenced by Ramayana story told by Khun Torphong, Mgr Radio ka ..

hope you like it na ka .. nite nite ka my lovely sis ^^

ฮ่าฮ่า .. ของฝากฝากมาทางโทรจิตอ่ะเหรอคร้า
ได้รับเมื่อใด จะเอามาปันกันชมนะเจ้าคะ คุณกอไผ่

จะว่าไป ของบางอย่าง มีราคา บางอย่าง มีคุณค่า
บางอย่าง ควรรอ อีกหลายอย่าง ควรลืม จริงไหมเอ่ย

เมื่อเป็นอย่างนั้น แทนที่จะรอ
ก็เปลี่ยนเป็น ลืม จะดีกว่าไหม ไม่ปวดคอด้วยค่ะ อิอิ

ของฝากจากท่าน 11 ได้อ๊ะยัง
รอนานไม่เป็นไร
ขอให้ได้ก้แล้วกันใช่ไหมล่ะ

แม้ว่าไม่ได้เที่ยว
จะรอของฝากจากเที่ยวในไม่ช้า
หากคนที่ไปเที่ยวยังไม่มาไม่เป็นไร
ยังรอของฝากจะละหา

คงไม่นาน
ใครไม่มีอะไรมาฝากคงกลัวโดนสาปบ้างล่ะน่า
ว่ามั้ย
อิ..อิ

Let me have a read na ka..
Be back ka ^^

Thanks to write this for us to share..
Good night ka xxx:))

โชคดี ที่ถูกสาปให้เป็น พญากระบือเผือก มีฝูงนางกระบือในฮาเร็ม ตั้งเยอะ ก็เปรมไปเลยสิ.

พระอิศวรน่าจะสาปให้ไปเกิดเป็นมนุษยนี่แหละ แต่ไม่มี ส่วนที่จำเป็น.. จึงดูจะเป็นการลงโทษหน่อย.. คิดไกลมั้ยครับ

Photobucket

เอาดอกบัวแสนสวย มาฝากให้คุณตุ๊กตา ชมก่อนค่ะ
มีลิงค์วอลล์เปเปอร์ด้านบน หลากหลาย สวย ๆ เยอะเลย
เผื่อว่าง ๆ คลิกไปลองเลือกไว้ใช้นะคะ

:) )

ยิ่งรอนาน ก็ยิ่งต้องได้ของเยอะ ๆ เด้อค่ะ ฮ่าฮ่า
บิดพริ้วไปก็คงไม่ได้หรอกจ้า .. จะทวงทุกวันเรย อิอิ

ก๊าก .. บทนี้ ช้ำใจมาก ๆ เนาะพี่เนาะ
แต่ก็ทำให้จำได้ขึ้นใจ จนทุกวันนี้นะคร้า ..

เข้าใจ ๆๆ ไปต่างบ้านต่างเมือง
สงกะสัย จะหากาแฟเย็นหวานเจี๊ยบบบ ไม่ได้ เอิ้กกก

อือมมม…
เรื่องนี้ อ่านไป ก็สงสารเห็นใจนนกาล นะตุ๊กตา

ไร้คู่ อยู่เดียว ถึงหมื่นปี
จะรู้รส คอฟฟี่ ก็หาไม่…

ฮาฮาฮาฮาฮา…

:) ))

ก็เห็นรอของฝากอยู่เพียงลำพัง
ผู้ใดเอาแต่บิดพลิ้วอยู่รำไป ก็ไม่น่ารักแล้ว
ฮาฮาฮาฮาฮา…

:) ))

ฮ่าฮ่า ไปเที่ยวมาแล้วหรือเจ้าคะ
ไหน ๆๆ ของฝากอันคลาสสิค คืออะไรหรือคะ

เอาไว้ให้สาว ๆ ของพี่เหอะ ฮ่าฮ่า
ฟังประหลาด ไม่น่าเชื่อถือเด้อค่า ..

กลับคืน พื้นถิ่น ทันกาล
จึงโดยพลัน คอมเม้นท์ ฝากไว้
รอแรง แกร่งฟื้น รื่นใจ
ย่อมย้อน นอนบน…ใบบัว

ฮาฮา…ผู้ใดจะรับของฝากอันคลาสสิก

:) ))

Write a comment

You must be logged in to post a comment.