Favorites Oldsongs by chaba2550

`*:•.☆۩..สายน้ำที่ไหลกลับ…´¯*¤°•★ •:*´¨ nam2549@gmail.com..+*

.. ไดอารี่วัยเยาว์-1 และเพลงหวานเศร้าของ ดาวใจ ไพจิตร..+*

November22

 

เมื่อบทเพลงเก่า ๆ ได้ถูกบรรเลงขึ้น… ความทรงจำเก่า ๆ

 

บรรยากาศ กลิ่นไอ…. ความสุข .. ความทุกข์

 

เสียงหัวเราะเบิกบาน .. และ ดวงหน้าหนึ่ง ก็ปรากฏ แจ่มชัด ในความทรงจำ..

 

สิ่งนี้จะตราตรึงไปชั่วนิรันดร์ .. ตราบเท่าที่เสียงเพลงหวานเศร้า ยังคงบรรเลง…

 

.

 

คำเตือน**ข้อความในบล๊อคนี้ เป็นเรื่องราวส่วนตัว ห้ามผู้ใดนำไปคัดลอก

ดัดแปลง แก้ไข เพื่อทำการค้า จำหน่าย จ่าย แจก โดยไม่ได้รับอนุญาต

ติดต่อ ชบาเจ้าของบทความ nam2549@gmail.com

 



 

 

 

 

 

 

.. ไดอารี่ วัยเยาว์-1..+*

http://www.updiary.com/show_diary.php?usr=chaba&dt=2008-05-06

 

 

 

.. เมื่อก่อน ฉันเป็นคนเงียบ ๆ ขาดความมั่นใจ

กลัวที่จะแสดงความคิดเห็น ไม่กล้า ประหม่า ขี้อาย

 

เพื่อนที่ดีที่สุดของฉันคือ ไดอารี่..

 

 

 

ฉันเคยเห็นว่า แม่มีไดอารี่เหมือนกัน

ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเล็ก

ลายมือแม่สวยงาม ปราณีต บรรจงมาก

 

 

แม่จดทุกอย่าง ที่ต้องการเก็บไว้ในความทรงจำ

ลงไปในไดอารี่ของแม่

มีทั้งเรื่องราวความทุกข์ ความรัก

บทเพลงโปรด บทกลอน

มีภาษาอังกฤษด้วย

 

 

เรื่องที่ฉันชอบแอบอ่านคือ เรื่องที่พ่อกับแม่พบกัน

รักกัน และเรื่องวันแต่งงานของพ่อกับแม่

แต่ฉันก็จำได้ราง ๆ รู้สึกว่ามันหวานชื่นดี

เหมือนในละครน้ำเน่าที่ฉันเคยดู

 



แม่เป็นผู้หญิงฉลาดนะ ในความคิดฉัน

ค่อนข้างจะหลงตัวเอง ว่าตัวเองสวย

ฉลาด ดี คิดประมาณว่า เป็นนางเอก อะไรอย่างงั้น

แม่จบ มศ.5 มั้งถ้าจำไม่ผิด

 

แย่จังฉันจำเรื่องราวของแม่ไม่แม่นเลย

ต่างจากแม่ ดูแม่จะสนใจเรื่องของฉัน

มากเกินกว่าที่ควร แม่จำรายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน

แล้วแม่ก็เรียกมันว่า “ความรัก”

แต่ฉันกลับเห็นว่ามันเป็น “ความอึดอัด”

 

ยิ่งแม่รัก แม่ก็ยิ่งเพ่ง ยิ่งหวง ยิ่งไม่ละวางสายตา

จนฉันรู้สึกว่า จะต้องไปจากแม่

ออกไปเสียจากกรอบกรงแห่งความรัก

ที่ฉันยอมรับว่า ไม่เคยรู้สึกว่า ซาบซึ้ง

โอ๊ะ… อย่าให้แม่รู้นะ เพราะกลัวว่าแม่จะเสียใจ

 

 

ฉันรู้สึกเสมอมาว่า  แม่รักพี่ชายมากกว่า

เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาก

ฉันเป็นเด็กหัวดื้อ ที่มักจะถูกแม่ตีอย่างสม่ำเสมอ

ฉันถูกทำโทษบ่อย จำได้ว่า แม่ตักน้ำในบ่อน้ำ ราดหัวฉัน

จนฉันหายใจแทบไม่ทัน ครั้งแล้วครั้งเล่า

มันก็เป็นเรื่องโหดร้าย สำหรับเด็กผู้หญิงเล็ก ๆ คนหนึ่ง

 

แต่ทุกวันนี้ ฉันว่าฉันเข้าใจแม่แล้ว

และเลิกเกลียดแม่ เลิกคิดว่าแม่รักลูกไม่เท่ากัน

 

ฉันเข้าใจแม่ และสงสาร

เพราะแม่นั้น ถูกกดดัน จากสภาพครอบครัว

ที่พ่อกินเหล้า และเจ้าชู้ (ในสมัยนั้น)

ครอบครัวสามี (พ่อฉัน) ไม่รักลูกสะใภ้

แม่เหมือนนางเอกในนิยายน้ำเน่าที่ฉันเคยดู

ที่มักจะถูกแม่ผัว และน้องสามี กลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา

 

 

เวลาพ่อเมามา แม่ก็ต้องคอยลากไปอาบน้ำ

เพราะกลิ่นเหล้าพ่อ เหม็นไปทั้งบ้าน

ถ้าพ่อไม่เมาหลับ ก็มักจะอาละวาด

หาเรื่องทุบตี ทำลายข้าวของ

 

 

จำได้ว่าสมัยนั้น ไฟฟ้าเข้าไปในหมู่บ้านใหม่ ๆ

ฉันได้ดูทีวีขาวดำ ฉันนึกอยากได้กล้องถ่ายทีวี

ถ้าฉันมีมัน ฉันจะถ่ายภาพตอนที่พ่อกำลังเมา

แล้วออกลวดลายต่าง ๆ นั้น

 

พอพ่อสร่างเมา ฉันจะฉายให้พ่อดู

ฉันเชื่อว่า พ่อของฉัน จะต้องเลิกเมาเหล้าแน่ ๆ เลย

หากได้ดูว่า พ่อน่าเกลียด และน่ารังเกียจเพียงใด

ขณะที่เมาเหล้า ไม่ได้สติ…

 

 

 จริง ๆ ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเรื่องเหล่านี้หรอก

แต่ก็นั่นแหละ ฉันก็มักจะเป็นอย่างนี้เสมอ..

เมื่ออยู่ตามลำพังกับไดอารี่..

 

 

คืนนี้ง่วงแล้ว สี่ทุ่มครึ่ง ได้เวลานอน..

..

 

 

..ราตรีสวัสดิ์นะ..

6 พฤษภาคม 2551

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

และ.. ดาวใจ ไพจิตร ก็เป็นนักร้องคนโปรดคนหนึ่ง

ที่แม่มักจะนำเพลงของเธอ มาขับร้องเสียงเพลงไพเราะ

มาร้องขับกล่อมลูกยามนอน..

ให้ฉัน ได้เป็นฉันอย่างทุกวันนี้…

 

 

 

ขอบคุณค่ะ แม่..

และ ขอบคุณ ผู้แต่งเพลงไพเราะ นักดนตรี ค่ายเทปซีดี

ช่วยสรรสร้างเพลงดี มีคุณภาพเสมอ ๆ

 

ขอบคุณคุณชาย ไกลบ้านเอื้อเฟื้อแบ่งปัน

playlist เพลงชุดนี้ของคุณดาวใจ

 

พร้อมทั้งคุณดาวใจ ไพจิตร

ผู้ขับร้อง..ถ่ายทอดความงดงาม ได้สมบูรณ์

 

 

ทุกท่านสามารถแทนคำขอบคุณเสียงไพเราะของเธอ

ด้วยการช่วยอุดหนุนศิลปินด้วยการซื้อเทปดี.. ซีดีของแท้ค่ะ..

 

 

 

คิคิ…

22-11-2551

^^J&&

 

 

 

 

ขอบคุณภาพสวย จากบ่าวใหม่ ณ โตเกียว

 

 

7 Comments to

“.. ไดอารี่วัยเยาว์-1 และเพลงหวานเศร้าของ ดาวใจ ไพจิตร..+*”

  1. April 26th, 2011 at 2:23 pm       oldsongs Says:

    ขอบคุณอัลบั้มเพลงเก่า ดาวใจ ไพจิตร by kinkly7897 .. ♥


  2. November 23rd, 2008 at 7:04 pm       oldsongs Says:

    อื่ม แสดงว่าคุณตุ๊กตา เป็นคนรอบคอบมากทีเดียวค่ะ..
    ที่บันทึกหลักฐาน ไว้ในไดอารี่..

    เขาว่ากันว่า ..จำ.. ดีกว่า ..จด ..
    แต่เรา ..จำได้ไม่หมด…
    ก็ควรต้อง ..จด.. ดีกว่า ..จำ ค่ะ..

    ขอบคุณที่แวะมาค่ะ.. :)


  3. November 22nd, 2008 at 11:38 pm       nelumbo Says:

    มีหลายเล่มเช่นกัน

    ถือได้ว่า เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์
    ที่เพื่อน ๆ ขยาดมาก ๆ ค่ะ
    เพราะเมื่อมีการโต้เถียงกัน ข้าพเจ้าก็มักมีหลักฐาน
    บันทึก … ดีอย่างนี้เอง อิอิ …


  4. November 22nd, 2008 at 6:14 pm       oldsongs Says:

    พ่อและแม่ ต่างก็เป็นมนุษย์ธรรมดาสามัญค่ะพี่ชาญ

    แต่ยังไง พระคุณก็ยิ่งใหญ่ กว่าที่จะทดแทนได้หมด
    ทางเดียวที่ตอบแทนท่านได้ดีที่สุดคือการเป็นคนดี
    ทำประโยชน์ให้แก่สังคม สร้างสันติสุข

    และทางพุทธศาสนา ก็สอนเอาไว้ว่า แม้นจะแบกหามพ่อแม่
    ไว้บนบ่าทั้งสองข้างตลอดร้อยปี ตอบแทนดูแลให้ท่าน
    ได้รับความสุขสบายมากมายเพียงใด
    หรือแม้นกระทั่งการยกมหาสมบัติรวม ทั้งแผ่นดินของพระราชาให้พ่อแม่
    ก็ไม่ถือได้ว่า เป็นการตอบแทนพระคุณที่ดีที่สุดเลย

    การตอบแทนพระคุณพ่อแม่ที่ดีที่สุดนั้น คือ
    การได้ทำให้พ่อแม่ ได้พบ”ธรรมะ ” ที่แท้จริง
    เพราะ “ธรรมะ” นั้น คือ สมบัติที่ดีที่สุด ที่จะติดกับจิตวิญญาณ
    ของท่านไป แม้เมื่อท่านได้จากเราไปแล้ว

    ขอบคุณค่ะ.. :)


  5. November 22nd, 2008 at 4:18 pm       chanpanakrit2 Says:

    เรื่องแบบนี้ยากจะตัดสินข้างใดข้างหนึ่ง
    ก็ขึ้นชื่อว่า พ่อแม่ ละน้อ

    จะละไว้ ก็อาจถูกหาว่า อกตัญญ…


  6. November 22nd, 2008 at 3:16 pm       chaba2550 Says:

    ของพี่เก็บไว้หลายเล่มเลยจ่ะ มัทจัง บางเล่มเก่ามาก ปกหลุด ก็ยังคงเก็บไว้
    พี่เริ่มเขียนไดอารี่ตอนอยู่ ม.ต้น แต่ไดอารี่เล่มแรกหาไม่เจอแล้ว
    ที่มีเก็บไว้เก่าสุดนี่ รู้สึกจะเป็นเล่มที่เขียนตอนอยู่ประมาณ ม.3 ละมั้ง

    เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เขียนแล้ว กลับมาเขียนบล๊อคทางอินเตอร์เนตแทน
    สมัยก่อนนี่เรื่องราวในไดอารี่ นี่จะอายมากเลย ไม่ชอบให้ใครมาอ่านของเราเลย

    แต่พอมาเขียนบล๊อคกลับเป็นอีกอย่างหนึ่ง คือชอบให้คนมาอ่านเยอะ ๆ คิคิ แปลกดี


  7. November 22nd, 2008 at 2:02 pm       tomorrow02 Says:

    …ทุกวันนี้ มัทยังต้องอาศัยไดอารี่ เพื่อระบายความในใจออกมาเป็นตัวหนังสือใส่ลงไปในไดอารี่ที่หนาพอสมควรค่ะ ตอนนี้กำลังเขียนเล่มที่สามอยู่ เขียนเอง อ่านเอง ไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้ความในนั้นเลย ;-))


You must be logged in to post a comment.