Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

Archive for August, 2009

ขอเถอะนะ๐๐กำลังใจ


ในยามที่ท้อแท้ ขอเพียงแค่คนหนึ่ง
จะคิดถึง และคอยห่วงใย
ในยามที่ชีวิต หม่นหมองร้องไห้
ขอเพียงมีใคร ปลอบใจสักคน

ในวันที่โลกกว้าง ความหวังให้วาด
มันขาดมันหาย ใครจะช่วยเติม
เพิ่มพลังใจ ให้ฉันได้เริ่ม
ต่อสู้อีกครั้ง บนหนทางไกล

*กำลังใจจากใครหนอ ขอเป็นทาน ให้ฝันให้ใฝ่
ให้ชีวิตได้มีแรงใจ ให้ดวงใจลุก ขึ้นโชนความหวัง
กำลังใจจากใครหนอ ขอเป็นทาน ให้ฉันได้ไหม
ดั่งหยาดฝนบนฟากฟ้าไกล ที่หยาดริน สู่ผืนดินแห้งผาก

กำลังใจ_โฮป.mp3

Read the rest of this entry »

อย่าลืม๐๐เล่าสู่กันฟัง


ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิตเรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจๆฉันยังมีเธอ๐๐

คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวมน ขอเพียงสักคนห่วงใยกัน วันที่เสียน้ำตา วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน ๐๐

เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า

อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน T-T

Read the rest of this entry »

วันที่เราเดินสดุดขาตัวเอง

มันก็ไม่มีอะไรมากมายนักหรอก แต่จะบอกว่าโครตมหาเซ็งเลยตอนนี้

แล้วที่ยิ่งเซ็งหนักเข้าไปอีก ก็คืออีตอนที่ตัวเองเขียนเรื่องเสร็จแล้วลืมกดบันทึก แล้วก็ลืมตัวไปกด

new tab บ้าย บาย หายไปทั้งหน้าที่เขียนไว้เลย เออ ช่างหัวมันวันนี้ ไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่

เพราะว่างานมานยุ่งมาก เลยหยุดพักให้เวลากะตัวเอง โดยการ แว้ป ไปอ่านเรื่องราวต่างๆ ตาม

บ้าน blog ทั้งหลาย น่าแปลกใจ บ้านบางบ้าน เจ้าของมีแต่เรื่องเศร้าเคล้าน้ำตามาตลอด บางบ้านก็มีแต่

หนุกหนาเฮฮา แต่บางบ้านเจ้าของดุเดือดเลือดรักชาติแรงแต้ขนัดล่ะก้า

Read the rest of this entry »

วันที่หัวใจ พริ้วไหว



We are responsible for ourselves, and what other thinks about

us doesn’t matter. Life isn’t senseless, that everything has a meaning

in a sort of plan. Our lives are full of trials,

it is for us to keep up the fight or just give-up.

Read the rest of this entry »

ความคิดถึง ถึงความห่วงใย ของใครคนนั้น ๐๐แม่



เสียงของแม่จะลอยมาย้าเตือนว่า”ได้เวลากลับบ้านแล้วใช่ไหม “กลับไปไม่มีแม่รออยู่ แต่กลิ่นดอกแก้วยังโชยมา

ความอบอุ่นยังรอคอย อยู่ตรงนั้นกับความทรงจำเดิมๆ

Read the rest of this entry »