Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

Archive for February, 2010

คืนวันพระจันทร์เต็มดวง

แสงจันทร์สาดส่ิองอยู่บนฟ้าไกล จันทร์จะรู้บ้างไหม ว่าจันทร์ดวงนั้นมีอิทธิพลมากมาย กับความรู้สึกของใครบางคน

ขอบฟ้ากว้างไกล ไกลคนละขอบฟ้า ไกลเกินจะเดินไปหา สิ่งที่ทำได้ คงเพียงแค่มองไปทีขอบฟ้ากว้างไกล บนนั้น

วันที่พระจันทร์เต็มดวง
ฝากความรัก ฝากคิดถึง และความห่วงใย ไปให้กัน
แม้จะเป็นจันทร์ดวงเดียวกัน แม้ความรู้สึก

ที่มีให้อาจจะไม่เหมือนกัน แต่อยากจะฝากไว้ ฝากกระซิบไปกับลมหนาว ฝากหัวใจไปกับดาวเดือน ห่างไกลแค่ไหน

ความรู้สึกไม่เคยลางเลือนไปจากหัวใจ


Read the rest of this entry »

เรื่องง่าย ง่าย ๐๐ แต่ทำไมเข้าใจยาก

เรื่องบางเรื่อง หากเราไม่คิดมาก มันก็ไม่น่าจะดูยุ่งยากซับซ้อน แต่บางเรื่อง กับคนบางคน

ทำไม ต้องทำเรื่องเล็กน้อยให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตมากมายได้ขนาดนั้น

คนเรามองต่างมุมกัน เรามอง เราคิดว่า มันก็เรื่องแค่นีดเดียวเอง แต่เขามอง เขากลับบอกว่า

เรื่องมันใหญ่ และสำคัญกว่าที่คิดไว้มากมายนัก  เออ เหนอ มันก็เรื่องเดียวกันแท้ๆ แต่ทำไม

มันทำให้ความรู้สึกนึกคิดของคนแตกต่างมากมายได้ขนาดนั้น เรื่องจะเล็กจะใหญ่ไม่สำคัญ

ตั้งสติให้มั่น และเรายังมีกันและกันก็เพียงพอ

Read the rest of this entry »

เมื่อตอนที่จาก ฉันคิดว่าไม่เป็นไร

วันที่เรามีกัน แปลกใจ ทำไมเราไม่เคยเห็นคุณค่าของกันและกัน ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติเสียเหลือเกิน

ที่หลายๆคนเคยพูดว่า ทำไมไม่ดูแลคนใกล้ตัวให้ดี ทำไมเรามีกันแต่เราไม่เคยดูแลกัน เรามัวแต่ไปแคร์

กับความรู้สึกของคนอื่น จนลืมนึกถึงความรู้สึกของคนที่อยู่ใกล้ตัว

ชีวิตนี้แสนสั้นนัก เราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับวันพรุ่งนี้ ทำวันนี้ให้เหมือนกับว่าจะไม่มีวันพรุ่งนี้

ทำดีกับคนที่เรารัก หากไม่มีวันพรุ่งนี้ เราจะได้ไม่ต้องมาเสียใจว่า ทำไมไม่ทำเสียตั้งแต่เมื่อวานจะ

ได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจเหมือนวันนี้


Read the rest of this entry »

ความรักมันตายไปแล้ว

แต่ขออย่างเดียว อย่าถามว่าเคยรักใคร
เพราะจากนี้ไป จะมีแต่เธอเสมอ

โปรดจงเชื่อฉันที่ฉันพร่ำบอกกับเธอ
ว่ารักเธอ ว่ารักเธอ จริงจริง

เหนื่อยไหม คนบางคนเดินไปเดินมา เดินตามหาความรัก เดินมาแสนไกล เหน็ดเหนื่อย ท้อแท้

คนบางคน ถามตัวเองว่า เพราะอะไร ทำไม ความรักมันช่างหาได้ยากเย็นเสียจริง จริง

ยิ่งเดิน ยิ่งเหนื่อย จนสุดท้าย สิ่งที่ทำได้ คงเป็นได้เพียงหยุดนิ่งๆ อยู่กับที่ รอว่าสักวัน สักวัน

คน คนนั้นจะเดินเข้ามา


Read the rest of this entry »

ตราบใดที่พรุ่งนี้ยังมีตะวัน

ตราบใดที่พรุ่งนี้ยังมีตะวัน ความฝันก็ยังคงไม่สิ้น เคยคิด เคยพูดกับตัวเองอยู่เสมอว่า

พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เถอะนะที่จะ
เปลี่ยนแปลงตัวเอง จากวันนี้ เปลี่ยนสภาพเป็นวันพรุ่งนี้

และจากวันพรุ่งนี้ กลายเป็นวันนี้อีกครั้ง หลาย
ครั้งหลายหน ที่ยังเปลี่ยนแปลงความเป็นตัวตน

ของตัวเองไปไม่ได้ หลายครั้งหลายหนอีกเช่นกันที่ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าจะรออะไร

หรือจะรอให้เกิดปาฏิหารย์มาบันดาล ให้เปลี่ยนแปลงตัวเองโดยไม่คิดที่จะเริ่มต้น

ด้วยตัวเอง

Read the rest of this entry »

I love you But๐๐ขออยู่คนเดียวได้ไหม

วันแห่งความรัก จดจำไม่ได้แล้วว่าจริงๆแล้วมันเป็นวันไหนกันแน่ เคยคิดว่ามันน่าจะเป็นวันนั้น หรือมันอาจจะเป็นวันนี้

วันเวลาเปลี่ยนไป วัยก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา เคยรู้สึกตื่นเต้น เวลาไปแอบรักใครสักคน แล้วอยากจะให้เขาคนนั้นได้รับรู้

จน ณ วันนี้ ความรู้สึกก็เปลี่ยนไป อาจจะเป็นเพราะรู้สึกว่า วันแ่ห่งความรักมันไม่ใด้เกิดขึ้นได้แค่ วันที่ สิบสี่ กุมภาแค่

วันเดียว วันแห่งความรักมันมีอยู่ทุกวัน ความรักไม่ได้มีคุณค่า เพียงแค่ดอกกุหลาบสีแดง ราคาเป็นร้อย เป็นพัน ตาม

ความยาวของก้าน ตามความทนทานของกลีบกุหลาบ บางครั้งความรักที่เราจะมอบให้ใครสักคน หรือแสดงออก

ให้ใครคนนั้นได้รับรู้ เพียงแค่ได้โทรไปหา ได้พูดออกไปว่า เป็นห่วงนะ ดูแลตัวเองด้วย คิดถึงนะ ไม่ว่าจะเป็นใคร

จะเป็น พ่อแม่ พี่น้อง หรือ คนพิเศษที่อยู่ในหัวใจ แค่นี้ก็ทำให้หัวใจอบอุ่นแล้วละมัง




Read the rest of this entry »

ลมหายใจแห่งความคิดถึง

ความห่างไกล เป็นเพียงเส้นขีดคั่น ของความรู้สึกเท่านั้น แต่ความห่างไกลไม่ได้ทำให้ความรู้สึก

แห่งหัวใจของความคิดถึงให้ห่างไกลไปได้เลย ความรู้สึกคิดถึงมีอยู่ทั่วไป ล่องลอยไปกับสายลม

ล่องลอยไปกับอากาศ แม้จะอยู่ห่างไกลแค่ไหน ความคิดถึงไม่ได้ละลายหายไป กลับซุกซ่อนอยู่ในหัวใจตลอดมา

Read the rest of this entry »

หอมกลิ่นดอกแก้ว

วันต่อวัน เดือนต่อเดือน ล่วงเลยผ่านมาเป็นปี ปีแล้วปีเล่า ความรู้สึกโหยหา
 คิดถึงความอบอุ่น คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงอ้อมกอด
และ คิดถึงตักที่เคยหนุนนอน

ยามใดที่ได้กลับบ้านแม้นจะเป็นช่วงเวลาที่แสนจะสั้น

แต่ความรักมีให้มากมายเกินช่วงระยะของเวลา
ยามใดหัวใจอ้างว้างว้าเหว่

เพียงเพราะเดินทางมาไกลแสนไกลเสียเหลือเกิน เหนื่อยล้า หลับตาลง

ภาพวันเก่าๆยามเยาว์วัย
หัวใจสะท้อน ถนนสายหนึ่งบนเส้นทางสายนี้

เดินย้อนกลับไปได้ แต่ย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้วสินะ

ภาพที่เหลือไว้ในวันนี้มีเพียงอุ่นไอ ที่ยังกรุ่นอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ


Read the rest of this entry »

วันที่หัวใจโหยหาความรัก

หากการที่เราเลือกที่จะรักใครสักคนหนึ่ง รักโดยไม่มีเหตุผล และรักโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ

ความรัก ครั้งนี้ ครั้งที่เราเลือกให้กับหัวใจของตัวเอง

เลือกที่จะรักเอง โดยไม่หวังถึงผลสิ่งใดๆที่จะเกิดขึ้นกับหัวใจ

รักโดย ไม่ได้คำนึงถึงสักนิดว่าต่อไปผลที่จะติดตามมาจะเป็นอย่างไร จะมีผลกระทบกับหัวใจของตัวเองหรือไม่

บางครั้ง สิ่งที่เราเลือก เราเลือกเพียงเพราะ ต้องการสร้างความสุขให้กับตัวเอง

แต่ บางครั้งทำไม สิ่งที่สมองบงการ สิ่งที่สมองสั่งให้ทำ ทำไมสิ่งนั้นกลับทำร้ายหัวใจของตัวเอง

๐๐จะหยุดตรงนี้ หรือรักเธอต่อไป จะเป็นอย่างไร ก็ยังไม่รู้เลย๐๐

Read the rest of this entry »