Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

Archive for November, 2010

หนาวเยือกใจ

เรา๐๐ดูเหมือนกำลังกลัวอะไรบางสิ่งบางอย่าง๐๐ความรู้สึกของตัวเอง

เรา๐๐กำลังคิดอะไรอยู่ ดูเหมือนว่าเรากำลังกลัวว่าคนอื่นจะล่วงรู้ในความคิดในใจ ๐๐ใช่ไหม

เรา๐๐มองดู แต่ทำไม เรากลับไม่กล้าที่จะสบสายตา

เรา๐๐ทุกครั้งที่พูดออกไปทำไมไม่เคยตรงกับหัวใจคิด

ก็แล้ว จะให้เราทำยังไง ในเมื่อ๐๐ เรายังไม่รู้ใจของตัวเราเอง

เรา๐๐ใจง่ายเองใช่ไหม เราถึงได้ส่งความรู้สึกนำหน้าคำว่าความรัก

เรา๐๐ทึกทัก ว่าคำว่ารักคือการแสดงออก

เรา๐๐ลืมไปว่าใจเขา ไม่ใช่ใจเรา

หัวใจของเธอ ไม่ใช่หัวใจของฉัน

บางครั้ง ใจของฉัน มันก็เข้าไม่ถึงหัวใจเธอ



Read the rest of this entry »

โดดเดี่ยว๐๐แต่ไม่เคยเดียวดาย

ความห่างไกลไม่ได้มีความหมายเท่าไหร่นัก ระยะทางก็คงเป็นเพียงแค่เส้นกั้นระหว่างหนทาง แต่ถึงยังไง

มันไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเส้นกั้นระหว่างใจของคนเราไปได้

แปลกใจ ผิวกายได้รับรู้ถึงกระแสของลมร้อนที่กำลังมาเยือนเมลเบิล แต่สัมผัสทางใจกลับต้องอุ่นไอลม

หนาวที่กำลังพัดพามาจากเมืองไทย อยู่ที่ไหน อยู่ไกลอย่างไร สัมผัสทางใจไม่เคยลืมเลือน

ความโดดเดียวมักจะมาคู่กับความเหงา อย่าคิดตาม อย่ามาถามว่าความเหงาเป็นยังไง

มันไม่มีตัวตน มันอาจจะฟังดูน่าสับสน แต่คนบางคนกลับสามารถสัมผัสได้ลึกซึ้ง

ในขณะที่คนอีกคน อาจจะพยายามหลอกตัวเองว่า ถึงเม้จะเหงา ถึงแม้จะโดดเดี่ยว

แต่อย่างน้อย  อย่างน้อย เพียงแค่ได้สัมผัสกลิ่นอายของลมหนาว จากเมืองไทย

มันก็ทำให้ไม่เคยรู้สึกเดียวดายไม่ใช่หรือ

Read the rest of this entry »