Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

Archive for July, 2011

ลืมได้แต่ไม่เลือน

หรือเราจะลืมอะไรกันไป ชีวิตสับสนวุ่นวาย เบื่อหน่ายกับการดิ้นรน เราเหม่อมองไปบนถนน

สายนั้น สายที่ทอดยาวไปข้างหน้า เราลืมคิดไปว่าบนเส้นทางสายนั้น จุดหมายปลายทาง

ของทุกคน อยู่บนทางสายเดียวกัน  ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ เราก็ยิ่งเหนื่อยหน่ายเท่านั้น

Read the rest of this entry »

ถามไปทำไมกัน

คนกับคำถามเป็นของคู่กันหรืออย่างไร ความอยากรู้อยากเห็น อยากจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของคนอื่น

เป็นเรื่อง
ปกติใช่ไหม

คำตอบ อาจจะมีความจริงบ้างไม่จริงบ้าง พอๆกับคำถาม ที่ถามเพราะอยากรู้จริงๆ หรือที่ถามเพียงแค่

อยากจะรู้ความเป็นไป ไม่ได้คิดใส่ใจจริงจัง

Read the rest of this entry »

เธอหายไป

ทำไมอยู่ๆเธอก็หายไป ไม่รู้หรือไงว่ามีใครเขาคิดถึง วันเวลาที่ห่างหาย

ส่งหัวใจออนเอ็มไปก็ไม่ตอบมา ส่งสายตาผ่าน facebook ไปก็ไม่มีเธอ

เป็นอะไรไปหรือเปล่า ไม่มีเธอ มันเงียบเหงาใจยังไงก็ไม่รู้

Read the rest of this entry »

ใครกัน ที่มันยังรักเธอ

เลิกคิดที่จะรัก แต่ยังไม่เลิกคิดที่จะหักใจไปหรอกนะ ใจมันยังอยู่นิ่งๆของมันแบบนี้

รักบ้าง ช้ำบ้าง คิดมากๆไป เหนื่อยๆ เบื่อๆก็หยุด ดูๆ ไป หัวใจมันก็สุขดีอยู่หรอกนะ

เรื่องของคนอื่น เรื่องของใคร บางครั้งก็อยากจะเปิดใจรับฟัง แต่หลายครั้งๆ ก็ถามไป

ว่าจะรักไปทำไมกัน เมื่อรัก ที่เป็นอยู่แบบนั้น มันไม่ได้ทำให้มีใคร สุขใจขึ้นมาบ้างเลย

Read the rest of this entry »

คืนค่ำ …ฟ้าร่ำไห้ ..ใครจะทวงพื้นแผ่นดินไทยคืน

บนรถสองแถวสายหนี่ง

เสียงเด็กน้อย ถามคำถามกับแม่ “ทำไมแม่ต้องใส่เสื้อสีแดงด้วย วันนี้ไม่ใช่วันอาทิตย์นะ

แล้วทำไม น้าอีกคนถึงต้องใส่เสื้อสีเหลืองด้วยล่ะ ไม่เห็นจะใช่วันจันทร์เลยซักหน่อย

หนูเห็นน้ากะแม่ ใส่อยู่แค่สองสีเอง หรือว่า อาทิตย์หนี่งมันมีแค่ วันอาทิตย์ กับวันจันทร์ ”

หลายๆคนหันมามองหน้ากัน แต่ในใจนั้น ทุกคนอาจจะมีคำถามที่คล้ายๆกัน ว่า “ทำไม

ทำไมล่ะ” เสียงเด็กน้อยยังคงเซ้าซี้ตั้งคำถามอีกต่อไป แต่ในใจ ของแต่ละคน อาจจะกำลัง

สับสน ว่ามันเป็นเพราะอะไร

Read the rest of this entry »