Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

Author Archive

ozonemag

This user hasn't shared any biographical information

Homepage: www.ozonemag.piczo.com

ความเหมือนที่ต่างกัน

โดยมากเรื่องราวของฉันมันจะเป็นการบอกเล่าผ่านทางรูปภาพ ฉันหลงใหลไปกับการเดินทาง ที่ไม่ต้องมีพิธีการใดๆ นึกอยากจะไปก็ไปหลายครั้งที่คนสงสัย ถามว่ามีแพลนจะไปไหน ฉันว่าแพลนอิสโน     แพลน ไปกันเรื่อยๆ ไม่ต้องไปใส่ใจกับอะไรที่จะต้องเป็นห้าดาวไม่ต้องไปสนใจว่าความสะบายมันอยู่ตรงไหน การได้เรียนรู้ การได้ไปพบเจอ กับความเป็นไป กับสิ่งใหม่ๆรอบตัว นั่นแหละ คือโจทย์ที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะการทำในสิ่งที่ตัวเองชอบมันคือคำตอบที่ให้กับตัวเอง ความเหมือนของฉันกับไอ้หมาน้อย มันก็อยู่ตรงนี้นี่แหละ ..

เที่ยวไปตามตะวัน  บุกบั่นไปตามลม
สนุกสุขสม หัวใจหงายคว่ำชีพที่ยาวนาน
หรือสั้นแต่เพียงคำ เอาตูดแช่น้ำแล้วเดินต่อไป
เพื่อเสาะหา นภาคลุมครอบ สายลมคงรอบไว้
สายใจ ไหลลู่สู่สวรรค์

เที่ยวก็กินกัน บ่นมันไปใย ค่ำที่ไหน ก็นอนที่นั่น
อยู่ก็ลืมตา ขึ้นมาดูตะวัน ว่าโลกสร้างสรรค์
สวยงามให้เรา บอกให้รู้ให้ดูความจริง

ทิ้งคืนเพื่อสู่เช้าให้เราทิ้งเศร้าสู่สดใส

 

20140201_065957

img1387894435675

#กุ้งหอยปูปลา#ชาวนาไทย#

img1393028193690[1]
ปูนา นั่งกินหอย คอยชะม้อยชะม้ายตา
คอยคิดแต่เพียงว่า พวกชาวนา จะมาไหม
กินไป ไม่เป็นสุข มีแต่ทุกข์ ระทมใจ
เงินข้าว เอาไปใช้ หาที่ไหน มาไถ่คืน
ชาวนา ทนไม่ไหว ขี่หลังควาย มุ่งเข้าเมือง
วันนี้ ต้องมีเรื่อง ต้องมีเคือง กันแน่นอน
เงินกรูอยูที่ไหน เอาข้าวไป ให้ใบประทวน
ปูนา ทำเฉฉวน ใบประทวน นั้นควรจะมี
เก็บไว้ ใส่ในนา คอยเข่นฆ่า หอยเชอร์รี่
กันไว้ก่อน เงินไม่มี หอยเชอร์รี่ นี้น่ากลัว
ชาวนาบอก ฝากไว้ก่อน ปูนางอน ถอนหายใจ
เงินมี พี่ปูไม่ให้ เอาหอยไป ได้ไหม เฮ้อออ #

 

ขอคืนพื้นที่

322392_6607511

ทุกตารางนิ้ว เป็นของไทย จะเอาคืนไป.. ทำไมกัน

บ้านเธอ หรือบ้านฉัน มันก็กั้น แค่ประตู

รั้วบ้านใคร ใครรักษา อย่าก้าวมา ข้าขอสู้

ประเทศชาติ เป็นของกู ถ้าไม่อยู่ ( ก็ ) ไสหัวไป

หรือจะเป็นเพราะ "บุพเพสันนิวาส"

มันเป็นเรื่องของความเชื่อ กับความไม่เชื่อ ไม่มีใครบอกได้ ว่าเรื่องบางเรื่องอาจจะเกิดขึ้น

เพียงเพราะเป็นความบังเอิญ หรือ มันเกิดขึ้น เพราะเป็นเรื่องของเหตุและผล ที่ดลบันดาล

ให้เกิด

ความรักเป็นเรื่องประหลาด บางครั้งเราเลือกที่จะรัก แต่กลับพานพบกับ รักที่ไม่ได้เลือก

แต่กับบางคน ไม่ได้ดิ้นรน ไม่ได้ไขว่คว้า แต่กลับได้รักนั้นมาครอบครอง

Read the rest of this entry »

ไปเพื่อไถ่ถามถึง

เราไม่เคยบอกลากัน เราไม่เคยบอกกันว่า เรารักกันไหม

ระหว่างเรา มันไม่เคยมีคำสัญญาต่อกัน เพราะเรารู้ว่า “มันเป็นไปไม่ได้”

ความรู้สึก มันถูกสั่งให้เก็บลึกอยู่ได้เพียงตรงก้นบึ้งของหัวใจ

ถามว่าจากกัน มันเจ็บไหม มันดูเหมือนจะไม่ แต่หัวใจ มันกำลังร้องไห้

สิ่งที่ทำได้ คือหัวใจ ที่คอยไถ่ถามถึง ไปพร้อมกับลมที่รำเพย พัดมา

สะกิด ความคิดถึงที่มีอยู่ในใจ

Read the rest of this entry »

ลืมได้แต่ไม่เลือน

หรือเราจะลืมอะไรกันไป ชีวิตสับสนวุ่นวาย เบื่อหน่ายกับการดิ้นรน เราเหม่อมองไปบนถนน

สายนั้น สายที่ทอดยาวไปข้างหน้า เราลืมคิดไปว่าบนเส้นทางสายนั้น จุดหมายปลายทาง

ของทุกคน อยู่บนทางสายเดียวกัน  ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ เราก็ยิ่งเหนื่อยหน่ายเท่านั้น

Read the rest of this entry »

ถามไปทำไมกัน

คนกับคำถามเป็นของคู่กันหรืออย่างไร ความอยากรู้อยากเห็น อยากจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของคนอื่น

เป็นเรื่อง
ปกติใช่ไหม

คำตอบ อาจจะมีความจริงบ้างไม่จริงบ้าง พอๆกับคำถาม ที่ถามเพราะอยากรู้จริงๆ หรือที่ถามเพียงแค่

อยากจะรู้ความเป็นไป ไม่ได้คิดใส่ใจจริงจัง

Read the rest of this entry »

เธอหายไป

ทำไมอยู่ๆเธอก็หายไป ไม่รู้หรือไงว่ามีใครเขาคิดถึง วันเวลาที่ห่างหาย

ส่งหัวใจออนเอ็มไปก็ไม่ตอบมา ส่งสายตาผ่าน facebook ไปก็ไม่มีเธอ

เป็นอะไรไปหรือเปล่า ไม่มีเธอ มันเงียบเหงาใจยังไงก็ไม่รู้

Read the rest of this entry »

ใครกัน ที่มันยังรักเธอ

เลิกคิดที่จะรัก แต่ยังไม่เลิกคิดที่จะหักใจไปหรอกนะ ใจมันยังอยู่นิ่งๆของมันแบบนี้

รักบ้าง ช้ำบ้าง คิดมากๆไป เหนื่อยๆ เบื่อๆก็หยุด ดูๆ ไป หัวใจมันก็สุขดีอยู่หรอกนะ

เรื่องของคนอื่น เรื่องของใคร บางครั้งก็อยากจะเปิดใจรับฟัง แต่หลายครั้งๆ ก็ถามไป

ว่าจะรักไปทำไมกัน เมื่อรัก ที่เป็นอยู่แบบนั้น มันไม่ได้ทำให้มีใคร สุขใจขึ้นมาบ้างเลย

Read the rest of this entry »

คืนค่ำ …ฟ้าร่ำไห้ ..ใครจะทวงพื้นแผ่นดินไทยคืน

บนรถสองแถวสายหนี่ง

เสียงเด็กน้อย ถามคำถามกับแม่ “ทำไมแม่ต้องใส่เสื้อสีแดงด้วย วันนี้ไม่ใช่วันอาทิตย์นะ

แล้วทำไม น้าอีกคนถึงต้องใส่เสื้อสีเหลืองด้วยล่ะ ไม่เห็นจะใช่วันจันทร์เลยซักหน่อย

หนูเห็นน้ากะแม่ ใส่อยู่แค่สองสีเอง หรือว่า อาทิตย์หนี่งมันมีแค่ วันอาทิตย์ กับวันจันทร์ ”

หลายๆคนหันมามองหน้ากัน แต่ในใจนั้น ทุกคนอาจจะมีคำถามที่คล้ายๆกัน ว่า “ทำไม

ทำไมล่ะ” เสียงเด็กน้อยยังคงเซ้าซี้ตั้งคำถามอีกต่อไป แต่ในใจ ของแต่ละคน อาจจะกำลัง

สับสน ว่ามันเป็นเพราะอะไร

Read the rest of this entry »

Next entries »