Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

ลืมได้แต่ไม่เลือน

หรือเราจะลืมอะไรกันไป ชีวิตสับสนวุ่นวาย เบื่อหน่ายกับการดิ้นรน เราเหม่อมองไปบนถนน

สายนั้น สายที่ทอดยาวไปข้างหน้า เราลืมคิดไปว่าบนเส้นทางสายนั้น จุดหมายปลายทาง

ของทุกคน อยู่บนทางสายเดียวกัน  ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ เราก็ยิ่งเหนื่อยหน่ายเท่านั้น

.

หันหลังกลับไปมองบนเส้นทางที่เราเดินจากมา ก่อนที่จะไม่มีใครคอยอยู่ รอยยิ้มที่คอยมีให้

อุ่นไอที่เคยได้รับ ความสุขไม่ได้อยู่แค่เพียงกายสุข แต่ความสุข มันอยู่ที่ใจ
กับใครที่รักเรา

การที่เราจะสามารถทำให้คนๆหนึ่งหัวเราะ ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การที่เราจะทำให้ใครสักคน

ร้องไห้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย โดยเฉพาะกับคนที่รักเรา เพียงแค่คนๆนั้น คิดว่าเราไม่

รักเขาเท่านั้นเอง

เราลืมไปจริงๆ ลืมนึกถึงวันเวลาที่เคยมีอุ่นไอ ของไออุ่น กลิ่นอายของความอาทร เพียง

เพราะชีวิตที่เราคิดว่าเราต้องทำ
แต่เราจะทำไปเพื่อใคร ถ้าไม่ใช่คนที่เรารัก

จน ณ ตอนนี้ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีอุ่นไอ ไม่มีเสียงใครมาปลุก สิ่งที่เหลือ
มีเพียงภาพรอยในอดีต

คิดถึง และคิดถึงมากมาย

วงเวียนชีวิตของคนเรา ต่อให้เดินไปไกลแค่ไหน ไกลแค่ไหน มันก็ได้แค่ฝัน แต่กับความเป็นจริง

เราไม่ได้เดินไปไกลแค่ไหน
เลย เราเดินวน อยู่บนวงเวียนที่ถูกกำหนดให้เป็นวงกลม จุดสุดท้าย

ของปลายทาง เราก็ต้องกลับไปที่จุดที่เราเริ่มต้นแค่นั้นเอง





No comments yet»

Your comment

You must be logged in to post a comment.