Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

ไปเพื่อไถ่ถามถึง

เราไม่เคยบอกลากัน เราไม่เคยบอกกันว่า เรารักกันไหม

ระหว่างเรา มันไม่เคยมีคำสัญญาต่อกัน เพราะเรารู้ว่า “มันเป็นไปไม่ได้”

ความรู้สึก มันถูกสั่งให้เก็บลึกอยู่ได้เพียงตรงก้นบึ้งของหัวใจ

ถามว่าจากกัน มันเจ็บไหม มันดูเหมือนจะไม่ แต่หัวใจ มันกำลังร้องไห้

สิ่งที่ทำได้ คือหัวใจ ที่คอยไถ่ถามถึง ไปพร้อมกับลมที่รำเพย พัดมา

สะกิด ความคิดถึงที่มีอยู่ในใจ

.

จากไปแล้วดังลมรำเพย โอ้อกเอ๋ยไม่หวนกลับหลัง

ดั่งราตรีที่ลืมรุ่งราง
ดุจดาวที่หลงฟ้ากว้าง ดั่งทางที่ร้างสัญจร

จากไปแล้วหนอความหวังดี คอยจู้จี้หว่งใยไถ่ถอน

แว่นเสื้อผ้าหยูกยากระเซ้าเง้างอน
อยู่ตรงไหนฟูกหมอนถามกับความคิดถึง

เพียงน้ำคำกล่าวลาเข้มแข็ง ขวัญโรยอ่อนเรี่ยวแรง หลั่งรินน้ำตาคราหนึ่ง

จากก็เจ็บอยู่ก็จำเจจึง
ไปเพื่อไถ่ถามถึงห่วงหากันอีกสักหน

เหม่อมองแล้วเมื่อไหร่จะมา ห่วงหนักหนาว่าจะสับสน

ไต่แสงดาวกับใครกี่คน
ไปเพื่อจะหลุดพ้นหรือตั้งใจไปเหงา

รู้อยู่ว่าเราไม่เคยรักกัน รู้อยู่แต่ว่าตราบใดที่เรายังไม่ได้บอกลากัน

ขอถามสั้นๆ ว่า “เรายังคิดถึงกันอยู่ใช่ไหม”

จากก็เจ็บ อยู่ก็จำเจจึง ไปเพื่อไถ่ถามถึง หรือ”ตั้งใจไปเหงา”

มันไม่มีคำอธิบาย มันไม่มีสิ่งใดจะบรรยายให้รับรู้ได้ มันเป็นเพียง

ความรู้สึกที่ฝากผ่านมากับบทเพลง มากกว่านี้ มันคงเป็นได้แค่ แค่นี้เอง





2 Comments»

   korpai wrote @ January 10th, 2013 at 4:50 pm   

   korpai wrote @ January 10th, 2013 at 4:49 pm   

อยู่ไกลบ้าน
ถ้าฟังเพลงนี้
คิดถึงแย่เลยนิ

Your comment

You must be logged in to post a comment.