Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

ความคิดถึง ถึงความห่วงใย ของใครคนนั้น ๐๐แม่



เสียงของแม่จะลอยมาย้าเตือนว่า”ได้เวลากลับบ้านแล้วใช่ไหม “กลับไปไม่มีแม่รออยู่ แต่กลิ่นดอกแก้วยังโชยมา

ความอบอุ่นยังรอคอย อยู่ตรงนั้นกับความทรงจำเดิมๆ

.

คำถามว่าจะไปไหน คำตอบในใจคือ จะกลับบ้าน บ้านที่อยู่ในความรู้สึก

นึกคิดอยู่ตลอดเวลา ตั้งคำุถามแล้วพยายามหาคำตอบ ว่าบ้านมันอยู่ตรงไหน

กันแน่ แล้วความรู้สึกก็บอกว่าที่ตรงไหนล่ะที่ให้ความทรงจำเก่าๆ มุมไหนล่ะที่

เคยนอนหนุนตักแม่ที่ตรงไหนที่เราเคยนอนเอกเขนก ต้นไม้ต้นไหนที่เราเคยปลูก

และที่ตรงไหนที่เราเคยยืนทะเลาะกัน ย้อนกลับไปบ้าน ย้อนกลับไปตามกาลเวลา

เวลาเปลี่ยนต้นไม้ยังอยู่และเติบโตไปตามฤดูกาล หวนกลับมามองตน ต้นไม้เติบใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขา เราเติบใหญ่แล้ว เดินจากไปจากถิ่นฐานเดิม แปลกใจต้นไม้ยังอยู่เพียงแต่ขาดคนดูแลรักษา มีเพียงกาลเวลาที่เป็นปุ๋ยที่ดี

กลิ่น การเวก จำปี กระดังงา เล็บมือนางยังหอมอบอวลอยู่เหมือนเดิม แต่สิ่งเดียวที่ย้ำเตือนอยู่เสมอคือกลิ่นดอกแก้วที่เคยปลูกไว้ ที่ออกดอกคราวใด เสียงของแม่จะลอยมาย้าเตือนว่า”ได้เวลากลับบ้านแล้วใช่ไหม “กลับไปไม่มีแม่รออยู่ แต่กลิ่นดอกแก้วยังโชยมา ความอบอุ่นยังรอคอย อยู่ตรงนั้นกับความทรงจำเดิมๆ





No comments yet»

Your comment

You must be logged in to post a comment.