Ozonemag

สิ่งดี ๆ ไม่ยอมจดจำ สิ่งที่ไม่ควรจดจำกลับไม่ยอมลืม

ใจมันล้า๐๐ เวลาที่เหงา

ความเหงามันเกิดขึ้นในใจ ไม่เกิดกับใครไม่มีวันรู้
มันอาจจะเดินสวนทางมา

ในขณะที่เรากำลังเดินไปหามัน
หรือเราอาจจะพยายามวิ่งหนีมัน

แต่ในขณะเดียวกัน เราอาจจะต้องการให้มันเดินมาหาเราเองก็ได้

เราอาจจะยืนอยู่ในกลุ่มผู้คนมากมาย เราพูด เราคุย แต่เราแปลกใจ

ทำไมไม่มีใคร เข้าไปลึกๆ ถึงความรู้สึกที่อยู่ข้างใน

บางครั้ง หลายครั้ง เราอยากจะถามว่า ผู้คนเหล่านั้นเข้ามาเป็นส่วน

หนึ่งในชีวิตเราตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่๐๐

บ่อยครั้ง เราบอกกับตัวเองว่า เรายังต้องการ”เพื่อน” เรายังต้องการใครสักคน

มาคอยรับฟังเรื่องราว มารับรู้ถึงสิ่งที่เราอยากจะบอก

ชีวิตคนเราก็เท่านี้ มีไหม ที่จะรู้สึกพึงพอใจ ในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่

ดิ้นรนไขว่คว้า ให้ได้มา แต่สุดท้าย ก็ยังไม่รู้ว่าแท้จริงเราต้องการสิ่งใดกันแน่

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

.

วันที่เรา ไม่เข้าใจกัน วันนั้นมันวันไหน

เป็นวันวาน หรือพรุ่งนี้ นี่อย่างไร

อาจจะเป็น วันไหน ไม่บอกมา

มาวันนี้ ไม่มีกัน เหมือนวันก่อน

ยังอาวรณ์ ห่วงหา น้าตาไหล

ความรู้สึก อ้างว้าง วังเวงใจ

เพียงแค่คำ ลาจากไป ยังไม่มี

อย่ากลัวกับการลาจากไป แต่อย่าไปใส่ใจ กับคนที่ไม่มีใจให้กัน





No comments yet»

Your comment

You must be logged in to post a comment.