pdhirapat blog

Just another weblog

pdhirapat blog

แบกเป้จากศูนย์สู่”หลังคาโลก” (12) : บทสรุปการเดินทาง จีน – ทิเบต บนเส้นทางของผม

001-12

วันสุดท้ายของการเดินทาง ผมมีเวลาในช่วงเช้าถึงเที่ยงในมหานครฉงชิ่ง ก่อนที่จะต้องเดินทางกลับประเทศไทย เราตัดสินใจที่จะไปเดินซื้อของฝากในอาคารที่ไม่ห่างจากโรงแรมมากนัก

 

อาคารหลังใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นติดกับแม่น้ำเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนมหานครแห่งนี้ อาคารในรูปแบบจีนโบราณ

 

ดูจากภายนอกที่ว่าค่อนข้างน่าสนใจเลยทีเดียวครับ การผสมผสานระหว่างความโบราณแบบจีนกับกลิ่นอายของตะวันตกดูจะผสมผสานกันได้อย่างลงตัว

002-5

003-1

004-2

ภายในมีร้านค้า ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึกมากมาย ถ้าผมจำไม่ผิดพลาดอาคารจะมี 9 ชั้น ด้านบนจะมีลานกว้างที่ตกแต่งให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายรูปวิวของมหานครแห่งนี้ได้อย่างดีทีเดียว

 

สินค้ามากมายสำหรับนักท่องเที่ยว เราสามารถต่อรองราคาได้ตามปกติ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นร้านค้าขายของที่ระลึก หากคุณซื้อหลายชิ้นผมขอแนะนำใหัต่อรองเลยครับ ราคาจะลดลงได้มากทีเดียว

 

ในแต่ละชั้นของอาคารหลังนี้จะประกอบไปด้วยโซนต่างๆ เช่น โรงแรม ร้านอาหาร เฟอร์นิเจอร์ กำไล สร้อยคอ หินสีต่างๆ ฯลฯ ให้เลือกสรรตามที่นักท่องเที่ยวต้องการ

006-8

เราใช้เวลาไม่มากกับการเลือกซื้อของฝากจากที่นี่ เพราะโปรแกรมสุดท้ายก่อนที่จะเราจะกลับไปเก็บของเพื่อเตรียมตัวไปสนามบินนั้นคือ การไปกินหม้อไฟแบบจีน รูปร่างหน้าตาก็คล้ายๆ กับสุกี้บ้านเราครับ มีให้เลือกทั้งบัฟเฟต์ และสั่งเป็นจาน

 

แต่รสชาติที่ต่างไปแน่นอนนั้นคือน้ำซุปครับ เรียกได้ว่าเผ็ดมากๆ แม้กระทั่งกับคนที่กินเผ็ดได้อย่างผม อาหารก็มีให้เลือกมากมาย หลากหลาย

 

หลังจากกินเสร็จก็ได้เวลาที่เราจะต้องไปเตรียมกระเป๋าเพื่อไปยังสนามบินระหว่างประเทศของมหานครฉงชิ่งเพื่อกลับเมืองไทย

 

ใช้เวลาประมาณ 35 นาทีจากโรงแรมที่พักใจกลางเมืองเราก็มาถึงอาคารสนามบินระหว่างประเทศ อาคารไม่ใหญ่นักแต่ดูเหมือนนักท่องเที่ยวจะค่อนข้างมากที่เดินทางเข้าออกจากที่นี่

 

เจ้าหน้าที่อนุญาตให้เช็คอินได้ก่อนเวลาเครื่องออกแค่ 1 ชั่วโมง นักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยจึงต่อแถวเรียงคิวเมื่อใกล้ถึงเวลาไฟลท์ที่ต้องเดินทาง

 

การตรวจสัมภาระก็ดูจะเข้มงวดเหมือนทุกสนามบินที่เราผ่านๆ มา ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างเรียบร้อย อีกไม่กี่นาทีเราทั้ง 6 คนที่ออกเดินทางมาตามความฝันของตัวเองที่ครั้งหนึ่งอยากมีประสบการณ์ในการไปเยือนดินแดนที่หลายคนเรียกมันว่า หลังคาโลก จะจบลง

005-3

007-11

ความทรงจำตลอดการเดินทาง 10 วันในสถานที่ที่แตกต่างจากที่เราเคยอยู่ อาหารการกินรสชาติแตกต่างจากที่เรากินเป็นปกติ ความเป็นอยู่แตกต่างจากที่เราเคยสัมผัส และที่สำคัญประสบการณ์แตกต่างจากที่เราเคยได้รับมา มันเป็นเครื่องที่จะคอยเตือนผมว่าผมจะไม่ลืมดินแดนแห่งนี้ไปตลอดกาล ดินแดนแห่งมนต์ขลัง “หลังคาโลก”

 

ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางทุกคนที่ทำให้การเดินทางในครั้งนี้เป็นอีกประสบการณ์ครั้งหนึ่งที่มิอาจจะรู้ลืม……

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านเรื่องราวของการแบกเป้ไปหลังคาโลกนะครับ ผมเชื่อว่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นและได้ถ่ายทอดออกมาน่าจะพอมีประโยชน์สำหรับใครที่สนใจที่เดินทางไปเยือนที่นี่ซักครั้ง มีข้อแนะนำบางประการที่อยากจะบอกกล่าวสำหรับคนที่สนใจเพื่อได้เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทาง

 

ข้อแนะนำ แม้ว่าคุณอาจจะเตรียมตัวมาพร้อมก่อนออกเดินทางเป็นเดือนๆ ทั้งเรื่องการออกกำลังกาย อาหารการกิน แต่ผมขอแนะนำให้เตรียมยาไดอาม็อคให้พร้อมสำหรับทุกคนก่อนออกเดินทาง และควรกินก่อนจะออกเดินทางไปยังลาซาอย่างน้อย 1วัน ผลของยาอาจจะทำให้คุณเสียน้ำ ฉี่บ่อย เหน็บชาตามร่างกาย แต่ดีกว่าแน่ๆครับถ้าจะช่วยไม่ให้เกิดปัญหา attitude sickness

 

นอกจากนี้การเข้าห้องน้ำบนรถไฟ ผมขอแนะนำให้เข้าให้พร้อมตั้งแต่อยู่ในสถานีต้นทางที่คุณโดยสาร หรือถ้ามีเหตุจำเป็นต้องเข้าห้องน้ำจะทั้งถ่ายหนักหรือถ่ายเบา การเข้าห้องน้ำหลังจากรถไฟหยุดพักตามสถานีต่างจะสะอาดที่สุด เพราะเจ้าหน้าที่บนรถไฟแต่ละขบวนจะทำความสะอาดห้องน้ำก่อนถึงสถานีและจะปิดไม่ให้เข้าห้องน้ำในช่วงจอดสถานีต่างๆ แต่จะเปิดให้ใช้อีกครั้งเมื่อรถไฟเคลื่อนตัวออกจากสถานีซึ่งนั้นแปลว่าคุณจะได้เข้าเป็นคนแรกหลังจากได้ทำความสะอาดเป็นที่เรียบร้อย

 

ประสบการณ์เล็กๆ ที่ดูตื่นเต้นพอสมควรบนรถไฟและในอีกหลายๆ สถานที่เกี่ยวกับห้องน้ำในประเทศจีน ผมไม่แน่ใจนักว่าทำไมคนที่เข้าห้องน้ำจะไม่ค่อยกดชำระ หรือราดน้ำหลังเสร็จธุระ ภาพที่เราอาจจะตกใจเมื่อใช้ห้องน้ำต่อจากคนกลุ่มนั้น คุณๆ คงเข้าใจนะครับว่าคุณจะเจอกับอะไร

 

ส่วนห้องน้ำตามร้านค้าสำหรับผม ผมแนะนำว่าหากคุณต้องเข้าห้องน้ำระหว่างการเดินทางในทิเบต พุ่มไม้ หรือข้างทางที่มีมุมเล็กๆ ให้ทำธุระได้น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าการเข้าห้องน้ำในจุดพักรถหรือแม้แต่ในร้านอาหารก็ตาม

 

สำหรับเรื่องอาหารการกิน เนื่องจากชาวทิเบตจะกินเนื้อสัตว์เพียง 2 ชนิด นั้นคือ จามรี และแกะ คุณอาจจะไม่ชอบถูกใจกับกลิ่นที่อาจจะรุนแรงมากนัก ผมขอแนะนำให้เตรียมอาหารสำเร็จรูปไปพอสมควรสำหรับทุกมื้อครับ น้ำพริกอาจจะเป็นสิ่งที่เพิ่มรสชาติให้กับอาหารได้ดีทีเดียว

 

การตรวจสัมภาระในสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสนามบิน สถานีรถไฟ หรือที่ท่องเที่ยวต่างๆค่อนข้างเข้มงวด การจัดเตรียมสัมภาระพวกสเปรย์จึงต้องนำออกเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา

Tags: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.